ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.48.1
य॒ज्ञाय॑ज्ञा वो अ॒ग्नये॑ गि॒रागि॑रा च॒ दक्ष॑से ।
प्रप्र॑ व॒यम॒मृतं॑ जा॒तवे॑दसं प्रि॒यं मि॒त्रं न शं॑सिषम् ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତୁତିଗୀତ ସହିତ, ବଳ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇ ଚଳ। ଅମର ଓ ଜାତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜାଣୁଥିବା ଜାତବେଦସ୍ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ମିତ୍ର ପରି ଆମେ ସ୍ତୁତି କରିବା।
6.48.2
ऊ॒र्जो नपा॑तं॒ स हि॒नायम॑स्म॒युर्दाशे॑म ह॒व्यदा॑तये ।
भुव॒द्वाजे॑ष्ववि॒ता भुव॑द्वृ॒ध उ॒त त्रा॒ता त॒नूना॑म् ॥
ବଳର ପୌତ୍ର ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ଆମ ପ୍ରତି ମିତ୍ରଭାବାପନ୍ନ, ହବି ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷକ, ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ଓ ଆମ ଶରୀରର ତ୍ରାତା ହେଉନ୍ତୁ।
6.48.3
वृषा॒ ह्य॑ग्ने अ॒जरो॑ म॒हान्वि॒भास्य॒र्चिषा॑ ।
अज॑स्रेण शो॒चिषा॒ शोशु॑चच्छुचे सुदी॒तिभिः॒ सु दी॑दिहि ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ଅଜର ଓ ମହାନ; ତୁମେ ତୁମର ଶିଖାରେ ଦୀପ୍ତ ହୁଅ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅକ୍ଷୟ ଶିଖାରେ ଜଳି ଉତ୍ତମ ଦୀପ୍ତିରେ ଭଲଭାବେ ଜଳ।
6.48.4
म॒हो दे॒वान्यज॑सि॒ यक्ष्या॑नु॒षक्तव॒ क्रत्वो॒त दं॒सना॑ ।
अ॒र्वाचः॑ सीं कृणुह्य॒ग्नेऽव॑से॒ रास्व॒ वाजो॒त वं॑स्व ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମହାନ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ପୂଜା କର; ପୂଜା କର। ତୁମର ଜ୍ଞାନ ଓ ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ। ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁଇ ଧନ ଦିଅ, ଦୁଇ ବଳ ଜିତାଇ ଦିଅ।
6.48.5
यमापो॒ अद्र॑यो॒ वना॒ गर्भ॑मृ॒तस्य॒ पिप्र॑ति ।
सह॑सा॒ यो म॑थि॒तो जाय॑ते॒ नृभिः॑ पृथि॒व्या अधि॒ सान॑वि ॥
ଜଳ, ପଥର ଓ ବନ ଋତର ଗର୍ଭ ରୂପେ ଯାହାକୁ ପୋଷନ୍ତି, ସେହି ଅଗ୍ନି ବଳରେ ମନ୍ଥିତ ହୋଇ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଉପରେ, ଶିଖରରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି।
6.48.6
आ यः प॒प्रौ भा॒नुना॒ रोद॑सी उ॒भे धू॒मेन॑ धावते दि॒वि ति॒रस्तमो॑ ददृश॒ ऊर्म्या॒~स्वा ।
श्या॒वास्व॑रु॒षो वृषा श्या॒वा अ॑रु॒षो वृषा॑ ॥
ଯେ ଆଲୋକରେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ଧୂଆଁ ସହିତ ଆକାଶରେ ଦୌଡ଼େ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଚିରି ଦେଖାଯାଏ, ଲହରୀରେ ଲାଲ ବଳଦ ପରି ଚମକେ, ଲାଲ ବଳଦ ପରି ସେ ଚମକେ।
6.48.7
बृ॒हद्भि॑रग्ने अ॒र्चिभिः॑ शु॒क्रेण॑ देव शो॒चिषा॑ भ॒रद्वा॑जे समिधा॒नो य॑विष्ठ्य ।
रे॒वन्नः॑ शुक्र दीदिहि द्यु॒मत्पा॑वक दीदिहि ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଦେବ, ମହାନ ଜ୍ୱାଳା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖା ସହିତ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ, ହେ ଯୁବତମ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାବକ, ଆମ ପାଇଁ ଧନବାନ ହୋଇ ଦୀପ୍ତି ଦିଅ।
6.48.8
विश्वा॑सां गृ॒हप॑तिर्वि॒शामसि॒ त्वम॑ग्ने॒ मानु॑षीणां श॒तं पू॒र्भिर्य॑विष्ठ पा॒ह्यंह॑सः ।
स॒मे॒द्धारं॑ श॒तं हिमाः॑ स्तो॒तृभ्यो॒ ये च॒ दद॑ति ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କର ଗୃହପତି ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଶହେ ବସତିର; ହେ ଯୁବତମ, ଶହେ ଦୁର୍ଗ ସହିତ ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର। ପ୍ରଜ୍ୱଳକଙ୍କୁ ଶହେ ହେମନ୍ତ, ଏବଂ ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଓ ଦାତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
6.48.9
त्वं न॑श्चि॒त्र ऊ॒त्या वसो॒ राधां॑सि चोदय ।
अ॒स्य रा॒यस्त्वम॑ग्ने र॒थीर॑सि वि॒दा गा॒धं तु॒चे तु नः॑ ॥
ତୁମେ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଦାନ ପ୍ରେରଣ କର, ହେ ଧନଦାତା। ଏହି ଧନର ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ରଥୀ; ଦ୍ରୁତଗାମୀ ପାଇଁ ଆମକୁ ଗଭୀରତା ଖୋଜି ଦିଅ।
6.48.10
पर्षि॑ तो॒कं तन॑यं प॒र्तृभि॒ष्ट्वमद॑ब्धै॒रप्र॑युत्वभिः ।
अग्ने॒ हेळां॑सि॒ दैव्या॑ युयोधि॒ नोऽदे॑वानि॒ ह्वरां॑सि च ॥
ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ ସହାୟକମାନଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶକୁ ପାର କର; ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୈବ ନୁହେଁ ଏପରି ପାପ ଓ ଶତ୍ରୁତାମୂଳକ କର୍ମ ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ରଖ।
6.48.11
आ स॑खायः सब॒र्दुघां॑ धे॒नुम॑जध्व॒मुप॒ नव्य॑सा॒ वचः॑ ।
सृ॒जध्व॒मन॑पस्फुराम् ॥
ହେ ବନ୍ଧୁଗଣ, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ଆଡ଼କୁ ନୂତନ ବାଣୀ ସହିତ ଆସ; କେବେ ନ ଶୁଖୁଥିବା ଗାଈକୁ ଆଗକୁ ଚଳାଅ।
6.48.12
या शर्धा॑य॒ मारु॑ताय॒ स्वभा॑नवे॒ श्रवोऽमृ॑त्यु॒ धुक्ष॑त ।
या मृ॑ळी॒के म॒रुतां॑ तु॒राणां॒ या सु॒म्नैरे॑व॒याव॑री ॥
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମରୁତ ଓ ସ୍ୱପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଯଶକୁ ଅମରତ୍ୱ ଦେଉଥିବା; ମରୁତଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନରେ ଥିବା, ବଳବାନଙ୍କ, ନିଜ ବରଦାନରେ ସମାନ।
6.48.13
भ॒रद्वा॑जा॒याव॑ धुक्षत द्वि॒ता धे॒नुं च॑ वि॒श्वदो॑हसम् ।
इषं॑ च वि॒श्वभो॑जसम् ॥
ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଥର ଦୁଗ୍ଧ ଢାଳ; ସବୁ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଅନ୍ନ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।
6.48.14
तं व॒ इन्द्रं॒ न सु॒क्रतुं॒ वरु॑णमिव मा॒यिन॑म् ।
अ॒र्य॒मणं॒ न म॒न्द्रं सृ॒प्रभो॑जसं॒ विष्णुं॒ न स्तु॑ष आ॒दिशे॑ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ସେହି ସୁକର୍ମା ଇନ୍ଦ୍ର, ମାୟାବୀ ବରୁଣ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଅର୍ଯମା ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏହି ଆହ୍ୱାନ ପାଇଁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
6.48.15
त्वे॒षं शर्धो॒ न मारु॑तं तुवि॒ष्वणि॑ अन॒र्वाणं॑ पू॒षणं॒ सं यथा॑ श॒ता सं स॒हस्रा॒ कारि॑षच्चर्ष॒णिभ्य॒ आँ ।
आ॒विर्गू॒ळ्हा वसू॑ करत्सु॒वेदा॑ नो॒ वसू॑ करत् ॥
ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ତେଜସ୍ୱୀ ବଳ ପରି, ଅନର୍ବା ବଳବାନ ପୂଷଣ ଶହେ ଓ ହଜାରଙ୍କ ସହ ଭ୍ରମଣଶୀଳ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲନ୍ତୁ; ଲୁଚା ଧନ ପ୍ରକାଶ କରି ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ଧନ କରନ୍ତୁ।
6.48.16
आ मा॑ पूष॒न्नुप॑ द्रव॒ शंसि॑षं॒ नु ते॑ अपिक॒र्ण आ॑घृणे ।
अ॒घा अ॒र्यो अरा॑तयः ॥
ହେ ପୂଷଣ, ମୋ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଆ; ଏବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ସ୍ତୁତି କରିବି, ହେ କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଧରିଥିବା ତେଜସ୍ୱୀ; ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଖରାପ ଉପହାର ନଷ୍ଟ ହେଉ।
6.48.17
मा का॑क॒म्बीर॒मुद्वृ॑हो॒ वन॒स्पति॒मश॑स्ती॒र्वि हि नीन॑शः ।
मोत सूरो॒ अह॑ ए॒वा च॒न ग्री॒वा आ॒दध॑ते॒ वेः ॥
କାକମ୍ବୀର ଗଛ ଓ ବୃକ୍ଷକୁ ଉପାଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ; ନିନ୍ଦକମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିଛନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦିନ ମଧ୍ୟ ପକ୍ଷୀର ବେକରେ ଆଘାତ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ବେକକୁ ଚାପନ୍ତି ନାହିଁ।
6.48.18
दृते॑रिव तेऽवृ॒कम॑स्तु स॒ख्यमच्छि॑द्रस्य दध॒न्वतः॑ ।
सुपू॑र्णस्य दध॒न्वतः॑ ॥
କାଠକଟାଳିଙ୍କ ପରି ତୁମ ସଖ୍ୟ ଶତ୍ରୁତାହୀନ ହେଉ; ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ଧାରକଙ୍କ ସଖ୍ୟ ପରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଧାରକଙ୍କ ସଖ୍ୟ ପରି।
6.48.19
प॒रो हि मर्त्यै॒रसि॑ स॒मो दे॒वैरु॒त श्रि॒या ।
अ॒भि ख्यः॑ पूष॒न्पृत॑नासु न॒स्त्वमवा॑ नू॒नं यथा॑ पु॒रा ॥
ତୁମେ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ଏବଂ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସମାନ। ହେ ପୂଷନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ; ପୂର୍ବ ପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
6.48.20
वा॒मी वा॒मस्य॑ धूतयः॒ प्रणी॑तिरस्तु सू॒नृता॑ ।
दे॒वस्य॑ वा मरुतो॒ मर्त्य॑स्य वेजा॒नस्य॑ प्रयज्यवः ॥
ହେ କମ୍ପାଉଥିବା ମରୁତ୍ଗଣ, ପ୍ରିୟଙ୍କ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ଶୁଭ ହେଉ। ଦେବତାର ହେଉ, ମର୍ତ୍ୟର ହେଉ କିମ୍ବା ଯଜମାନର ହେଉ—ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନେ, ତୁମର ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ସୁପଥରେ ଚାଳିତ କରୁ।
6.48.21
स॒द्यश्चि॒द्यस्य॑ चर्कृ॒तिः परि॒ द्यां दे॒वो नैति॒ सूर्यः॑ त्वे॒षं शवो॑ दधिरे॒ नाम॑ य॒ज्ञिय॑म् ।
म॒रुतो॑ वृत्र॒हं शवो॒ ज्येष्ठं॑ वृत्र॒हं शवः॑ ॥
ଯାହାଙ୍କ ଗତି ତୁରନ୍ତ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଘେରେ, ସେଠାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ମଧ୍ୟ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ତେଜସ୍ୱୀ ବଳ ଓ ଯଜ୍ଞୀୟ ନାମ ଧାରଣ କଲେ। ମରୁତଙ୍କ ବଳ ବୃତ୍ରହନ୍ତା; ମହତ୍ତମ ବଳ ବୃତ୍ରହନ୍ତା।
6.48.22
स॒कृद्ध॒ द्यौर॑जायत स॒कृद्भूमि॑रजायत ।
पृश्न्या॑ दु॒ग्धं स॒कृत्पय॒स्तद॒न्यो नानु॑ जायते ॥
ଏକ ଥର ଦ୍ୟୁଲୋକ ଜନ୍ମିଲା, ଏକ ଥର ପୃଥିବୀ ଜନ୍ମିଲା। ଚିତ୍ରିତ ଗାଈର କ୍ଷୀର ଏକ ଥର ଦୋହନ ହେଲା; ସେ କ୍ଷୀର ପରେ ଆଉ କିଛି ଜନ୍ମେ ନାହିଁ।