Ṛgveda · Sūkta 6.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.48.1
य॒ज्ञाय॑ज्ञा वो अ॒ग्नये॑ गि॒रागि॑रा च॒ दक्ष॑से ।
प्रप्र॑ व॒यम॒मृतं॑ जा॒तवे॑दसं प्रि॒यं मि॒त्रं न शं॑सिषम् ॥
Bei jedem Opfer und mit jedem Lied wendet euch Agni zu um Kraft. Lasst uns den unsterblichen Jātavedas, den Kenner aller geborenen Wesen, wie einen lieben Freund preisen.
6.48.2
ऊ॒र्जो नपा॑तं॒ स हि॒नायम॑स्म॒युर्दाशे॑म ह॒व्यदा॑तये ।
भुव॒द्वाजे॑ष्ववि॒ता भुव॑द्वृ॒ध उ॒त त्रा॒ता त॒नूना॑म् ॥
Wir wollen jenen Agni, den Enkel der Kraft, der unsere Gunst sucht, erfreuen, um Opfergaben darzubringen. Er sei unser Beschützer in den Kämpfen, unser Mehrer und der Retter unserer Leiber.
6.48.3
वृषा॒ ह्य॑ग्ने अ॒जरो॑ म॒हान्वि॒भास्य॒र्चिषा॑ ।
अज॑स्रेण शो॒चिषा॒ शोशु॑चच्छुचे सुदी॒तिभिः॒ सु दी॑दिहि ॥
O Agni, du bist kraftvoll, unvergänglich und groß; du leuchtest mit deinen Flammen. O Strahlender, der du mit unversiegbarer Flamme brennst, leuchte schön mit guten Glanzstrahlen.
6.48.4
म॒हो दे॒वान्यज॑सि॒ यक्ष्या॑नु॒षक्तव॒ क्रत्वो॒त दं॒सना॑ ।
अ॒र्वाचः॑ सीं कृणुह्य॒ग्नेऽव॑से॒ रास्व॒ वाजो॒त वं॑स्व ॥
O Agni, du verehrst die großen Götter in der rechten Reihenfolge; verehre sie. Mit deiner Weisheit und deiner Gunst bringe sie zu uns her. Zu unserer Hilfe gewähre beide Reichtümer und erringe beide Kräfte.
6.48.5
यमापो॒ अद्र॑यो॒ वना॒ गर्भ॑मृ॒तस्य॒ पिप्र॑ति ।
सह॑सा॒ यो म॑थि॒तो जाय॑ते॒ नृभिः॑ पृथि॒व्या अधि॒ सान॑वि ॥
Den die Wasser, die Steine und die Wälder als Keim der kosmischen Ordnung nähren, er, der mit Kraft gequirlt wird und von den Menschen auf der Erde, auf dem Gipfel geboren wird.
6.48.6
आ यः प॒प्रौ भा॒नुना॒ रोद॑सी उ॒भे धू॒मेन॑ धावते दि॒वि ति॒रस्तमो॑ ददृश॒ ऊर्म्या॒~स्वा ।
श्या॒वास्व॑रु॒षो वृषा श्या॒वा अ॑रु॒षो वृषा॑ ॥
Er, der mit Licht beide Welten füllt, mit Rauch durch den Himmel läuft, die Finsternis durchbrechend erscheint und zwischen den Wellen wie ein rötlicher Stier leuchtet; wie ein rötlicher Stier leuchtet er.
6.48.7
बृ॒हद्भि॑रग्ने अ॒र्चिभिः॑ शु॒क्रेण॑ देव शो॒चिषा॑ भ॒रद्वा॑जे समिधा॒नो य॑विष्ठ्य ।
रे॒वन्नः॑ शुक्र दीदिहि द्यु॒मत्पा॑वक दीदिहि ॥
O Agni, Gott, mit großen Flammen und hellem Glanz, entzündet bei Bharadvāja, o Jüngster, o strahlender Reiniger, leuchte uns, reich an Gütern, leuchte.
6.48.8
विश्वा॑सां गृ॒हप॑तिर्वि॒शामसि॒ त्वम॑ग्ने॒ मानु॑षीणां श॒तं पू॒र्भिर्य॑विष्ठ पा॒ह्यंह॑सः ।
स॒मे॒द्धारं॑ श॒तं हिमाः॑ स्तो॒तृभ्यो॒ ये च॒ दद॑ति ॥
Du bist der Hausherr aller Sippen, o Agni, der hundert Wohnstätten der Menschen; o Jüngster, schütze uns vor Not mit hundert Burgen. Hundert Winter für den Entzünder, und für die Sänger und die, die geben.
6.48.9
त्वं न॑श्चि॒त्र ऊ॒त्या वसो॒ राधां॑सि चोदय ।
अ॒स्य रा॒यस्त्वम॑ग्ने र॒थीर॑सि वि॒दा गा॒धं तु॒चे तु नः॑ ॥
Du, o Strahlender, treibe für uns die Gaben durch deine Hilfe, o Spender der Reichtümer. Du, o Agni, bist der Wagenlenker dieses Reichtums; mögest du für uns die Tiefe finden, für den Schnellen, dann.
6.48.10
पर्षि॑ तो॒कं तन॑यं प॒र्तृभि॒ष्ट्वमद॑ब्धै॒रप्र॑युत्वभिः ।
अग्ने॒ हेळां॑सि॒ दैव्या॑ युयोधि॒ नोऽदे॑वानि॒ ह्वरां॑सि च ॥
Mit deinen unversehrten, unermüdlichen Beschützern bringe Kind und Nachkommen hinüber; o Agni, halte von uns die bösen, nicht göttlichen Vergehen fern und feindliche Taten.
6.48.11
आ स॑खायः सब॒र्दुघां॑ धे॒नुम॑जध्व॒मुप॒ नव्य॑सा॒ वचः॑ ।
सृ॒जध्व॒मन॑पस्फुराम् ॥
O Freunde, nähert euch der milchspendenden Kuh mit neuer Rede; lasst die Kuh frei, die nicht versiegt.
6.48.12
या शर्धा॑य॒ मारु॑ताय॒ स्वभा॑नवे॒ श्रवोऽमृ॑त्यु॒ धुक्ष॑त ।
या मृ॑ळी॒के म॒रुतां॑ तु॒राणां॒ या सु॒म्नैरे॑व॒याव॑री ॥
Jene, die Ruhm als Unsterblichkeit den starken Maruts und dem Selbstleuchtenden verleiht; die im Wohnsitz der Maruts ist, der Mächtigen, die gleich an Segen ist.
6.48.13
भ॒रद्वा॑जा॒याव॑ धुक्षत द्वि॒ता धे॒नुं च॑ वि॒श्वदो॑हसम् ।
इषं॑ च वि॒श्वभो॑जसम् ॥
Gieße für Bharadvāja zweimal die Milchkuh aus, die alle Milch gibt, und die Nahrung, die alle ernährt.
6.48.14
तं व॒ इन्द्रं॒ न सु॒क्रतुं॒ वरु॑णमिव मा॒यिन॑म् ।
अ॒र्य॒मणं॒ न म॒न्द्रं सृ॒प्रभो॑जसं॒ विष्णुं॒ न स्तु॑ष आ॒दिशे॑ ॥
Für euch preise ich Indra, den Kundigen des guten Plans, wie Varuṇa den Listigen, wie Aryaman den Erfreuenden, den Geber reichen Genusses, wie Viṣṇu, zu diesem Anruf.
6.48.15
त्वे॒षं शर्धो॒ न मारु॑तं तुवि॒ष्वणि॑ अन॒र्वाणं॑ पू॒षणं॒ सं यथा॑ श॒ता सं स॒हस्रा॒ कारि॑षच्चर्ष॒णिभ्य॒ आँ ।
आ॒विर्गू॒ळ्हा वसू॑ करत्सु॒वेदा॑ नो॒ वसू॑ करत् ॥
Wie die strahlende Kraft der Maruts, der unvergleichliche Pūṣan, zusammen mit Hunderten und zusammen mit Tausenden, möge er den wandernden Sippen öffnen; möge er verborgene Schätze ans Licht bringen und die Schätze für uns leicht auffindbar machen.
6.48.16
आ मा॑ पूष॒न्नुप॑ द्रव॒ शंसि॑षं॒ नु ते॑ अपिक॒र्ण आ॑घृणे ।
अ॒घा अ॒र्यो अरा॑तयः ॥
Komm schnell zu mir, Pūṣan; nun will ich dich preisen, du Strahlender mit dem Ohrring. Mögen die bösen Gaben der Feinde vernichtet werden.
6.48.17
मा का॑क॒म्बीर॒मुद्वृ॑हो॒ वन॒स्पति॒मश॑स्ती॒र्वि हि नीन॑शः ।
मोत सूरो॒ अह॑ ए॒वा च॒न ग्री॒वा आ॒दध॑ते॒ वेः ॥
Reiß die Kākambīra-Pflanze nicht aus, auch nicht den Baum; denn die Lobeslosen haben dich wahrlich geschädigt. Weder Sonne noch Tag zerdrücken die Hälse derer, die den Hals des Vogels treffen.
6.48.18
दृते॑रिव तेऽवृ॒कम॑स्तु स॒ख्यमच्छि॑द्रस्य दध॒न्वतः॑ ।
सुपू॑र्णस्य दध॒न्वतः॑ ॥
Wie die Freundschaft des Holzhauers, so sei deine Freundschaft feindlos; wie die Freundschaft des Makellosen und Haltenden, des völlig Vollen, des Festhaltenden.
6.48.19
प॒रो हि मर्त्यै॒रसि॑ स॒मो दे॒वैरु॒त श्रि॒या ।
अ॒भि ख्यः॑ पूष॒न्पृत॑नासु न॒स्त्वमवा॑ नू॒नं यथा॑ पु॒रा ॥
Du bist über den Sterblichen und den Göttern gleich, ebenso an Glanz. O Pūṣan, blicke auf uns in den Kämpfen; beschütze uns jetzt, wie du es früher getan hast.
6.48.20
वा॒मी वा॒मस्य॑ धूतयः॒ प्रणी॑तिरस्तु सू॒नृता॑ ।
दे॒वस्य॑ वा मरुतो॒ मर्त्य॑स्य वेजा॒नस्य॑ प्रयज्यवः ॥
O Maruts, ihr Erschütterer, möge die Führung des Geliebten glückverheißend sein. Ob eines Gottes, eines Sterblichen oder des Opferers, o Opferer, möge eure Führung gut leiten.
6.48.21
स॒द्यश्चि॒द्यस्य॑ चर्कृ॒तिः परि॒ द्यां दे॒वो नैति॒ सूर्यः॑ त्वे॒षं शवो॑ दधिरे॒ नाम॑ य॒ज्ञिय॑म् ।
म॒रुतो॑ वृत्र॒हं शवो॒ ज्येष्ठं॑ वृत्र॒हं शवः॑ ॥
Deren Bewegung sogleich den Himmel umkreist, um den selbst der Gott Sonne nicht geht; sie trugen eine leuchtende Kraft und einen opferwürdigen Namen. Die Kraft der Maruts erschlägt Vṛtra; die größte Kraft erschlägt Vṛtra.
6.48.22
स॒कृद्ध॒ द्यौर॑जायत स॒कृद्भूमि॑रजायत ।
पृश्न्या॑ दु॒ग्धं स॒कृत्पय॒स्तद॒न्यो नानु॑ जायते ॥
Einmal wurde der Himmel geboren, einmal die Erde. Die Milch der gefleckten Kuh wurde einmal gemolken; nach dieser Milch wird kein anderes geboren.