ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 6.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.48.1
य॒ज्ञाय॑ज्ञा वो अ॒ग्नये॑ गि॒रागि॑रा च॒ दक्ष॑से ।
प्रप्र॑ व॒यम॒मृतं॑ जा॒तवे॑दसं प्रि॒यं मि॒त्रं न शं॑सिषम् ॥
ഓരോ യജ്ഞത്തിലും ഓരോ സ്തുതിഗീതത്തോടുകൂടിയും, ശക്തിക്കായി അഗ്നിയിലേക്ക് മുന്നേറുക. അമരനും ജനിച്ച സർവ്വജീവികളെയും അറിയുന്നവനുമായ ജാതവേദസ്സായ അഗ്നിയെ പ്രിയമിത്രനെപ്പോലെ നാം സ്തുതിക്കാം.
6.48.2
ऊ॒र्जो नपा॑तं॒ स हि॒नायम॑स्म॒युर्दाशे॑म ह॒व्यदा॑तये ।
भुव॒द्वाजे॑ष्ववि॒ता भुव॑द्वृ॒ध उ॒त त्रा॒ता त॒नूना॑म् ॥
ശക്തിയുടെ പൗത്രനായ ആ അഗ്നിയെ, നമ്മോട് സൗഹൃദമുള്ളവനെ, ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുന്നതിനായി നാം പ്രസാദിപ്പിക്കാം. യുദ്ധങ്ങളിൽ അവൻ രക്ഷകനും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളുടെ രക്ഷകനുമായിരിക്കട്ടെ.
6.48.3
वृषा॒ ह्य॑ग्ने अ॒जरो॑ म॒हान्वि॒भास्य॒र्चिषा॑ ।
अज॑स्रेण शो॒चिषा॒ शोशु॑चच्छुचे सुदी॒तिभिः॒ सु दी॑दिहि ॥
അഗ്നേ, നീ വീര്യവാനും വാർദ്ധക്യമില്ലാത്തവനും മഹാനുമാണ്; നിന്റെ ജ്വാലകളാൽ തിളങ്ങുന്നു. പ്രകാശമുള്ളവനേ, ക്ഷയിക്കാത്ത ജ്വാലയോടെ ജ്വലിച്ച്, നല്ല ദീപ്തികളോടെ നന്നായി പ്രകാശിക്കുക.
6.48.4
म॒हो दे॒वान्यज॑सि॒ यक्ष्या॑नु॒षक्तव॒ क्रत्वो॒त दं॒सना॑ ।
अ॒र्वाचः॑ सीं कृणुह्य॒ग्नेऽव॑से॒ रास्व॒ वाजो॒त वं॑स्व ॥
അഗ്നേ, നീ മഹാന്മാരായ ദേവന്മാരെ ക്രമമായി ആരാധിക്കുന്നു; ആരാധിക്കൂ. നിന്റെ ജ്ഞാനത്താലും നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും അവരെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ. സഹായത്തിനായി രണ്ടു ധനങ്ങൾ നൽകൂ, രണ്ടു ബലങ്ങൾ നേടിത്തരൂ.
6.48.5
यमापो॒ अद्र॑यो॒ वना॒ गर्भ॑मृ॒तस्य॒ पिप्र॑ति ।
सह॑सा॒ यो म॑थि॒तो जाय॑ते॒ नृभिः॑ पृथि॒व्या अधि॒ सान॑वि ॥
ജലങ്ങളും പാറകളും വനങ്ങളും ഋതത്തിന്റെ ഗർഭമായി ഏതിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നുവോ, അതുതന്നെ ബലത്താൽ കടയപ്പെട്ട് മനുഷ്യരാൽ ഭൂമിയിൽ, ശിഖരത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.
6.48.6
आ यः प॒प्रौ भा॒नुना॒ रोद॑सी उ॒भे धू॒मेन॑ धावते दि॒वि ति॒रस्तमो॑ ददृश॒ ऊर्म्या॒~स्वा ।
श्या॒वास्व॑रु॒षो वृषा श्या॒वा अ॑रु॒षो वृषा॑ ॥
ആരാണോ വെളിച്ചത്താൽ രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും നിറയ്ക്കുന്നത്, പുകയോടൊപ്പം ആകാശത്ത് ഓടുന്നത്, ഇരുട്ടിനെ കീറി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്, തിരമാലകളിൽ ചുവന്ന കാളയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നത്, ചുവന്ന കാളയെന്നപോലെ അവൻ തിളങ്ങുന്നു.
6.48.7
बृ॒हद्भि॑रग्ने अ॒र्चिभिः॑ शु॒क्रेण॑ देव शो॒चिषा॑ भ॒रद्वा॑जे समिधा॒नो य॑विष्ठ्य ।
रे॒वन्नः॑ शुक्र दीदिहि द्यु॒मत्पा॑वक दीदिहि ॥
ഹേ അഗ്നേ, ഹേ ദേവാ, മഹത്തായ ജ്വാലകളോടും ശോഭയുള്ള ജ്വാലയോടും കൂടി, ഭരദ്വാജനിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ യുവതമാ, ഹേ ശുദ്ധീകരണകാരകാ, ഞങ്ങൾക്ക് ധനവാനായി പ്രകാശിക്കൂ.
6.48.8
विश्वा॑सां गृ॒हप॑तिर्वि॒शामसि॒ त्वम॑ग्ने॒ मानु॑षीणां श॒तं पू॒र्भिर्य॑विष्ठ पा॒ह्यंह॑सः ।
स॒मे॒द्धारं॑ श॒तं हिमाः॑ स्तो॒तृभ्यो॒ ये च॒ दद॑ति ॥
എല്ലാ ജനങ്ങളുടെയും ഗൃഹപതി നീയാണ്, ഹേ അഗ്നേ, മനുഷ്യരുടെ നൂറു വാസസ്ഥലങ്ങളുടെയും; ഹേ യുവതമാ, നൂറു കോട്ടകളോടെ ഞങ്ങളെ പാപത്തിൽ നിന്ന് കാക്കൂ. ജ്വലിപ്പിക്കുന്നവന് നൂറു ഹേമന്തങ്ങൾ, സ്തോതാക്കൾക്കും ദാതാക്കൾക്കും.
6.48.9
त्वं न॑श्चि॒त्र ऊ॒त्या वसो॒ राधां॑सि चोदय ।
अ॒स्य रा॒यस्त्वम॑ग्ने र॒थीर॑सि वि॒दा गा॒धं तु॒चे तु नः॑ ॥
നീ, ഹേ പ്രകാശമേ, ഞങ്ങൾക്കായി നിന്റെ സഹായത്താൽ ദാനങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കൂ, ഹേ ധനദാതാവേ. ഈ ധനത്തിന് നീയാണ്, ഹേ അഗ്നേ, രഥസാരഥി; വേഗമുള്ളവനുവേണ്ടി ആഴം ഞങ്ങൾക്കായി കണ്ടെത്തൂ.
6.48.10
पर्षि॑ तो॒कं तन॑यं प॒र्तृभि॒ष्ट्वमद॑ब्धै॒रप्र॑युत्वभिः ।
अग्ने॒ हेळां॑सि॒ दैव्या॑ युयोधि॒ नोऽदे॑वानि॒ ह्वरां॑सि च ॥
നീ അക്ഷയരും ക്ഷീണമില്ലാത്തവരുമായ സഹായികളോടെ സന്താനത്തെയും വംശത്തെയും കടത്തിക്കൂ; ഹേ അഗ്നേ, ദൈവികമല്ലാത്ത പാപങ്ങളെയും ശത്രുതാപരമായ പ്രവൃത്തികളെയും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റൂ.
6.48.11
आ स॑खायः सब॒र्दुघां॑ धे॒नुम॑जध्व॒मुप॒ नव्य॑सा॒ वचः॑ ।
सृ॒जध्व॒मन॑पस्फुराम् ॥
ഹേ സുഹൃത്തുക്കളേ, പാലു ചുരത്തുന്ന പശുവിനെ നോക്കി പുതിയ വാക്കുമായി അടുക്കുവിൻ; ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത പശുവിനെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുവിൻ.
6.48.12
या शर्धा॑य॒ मारु॑ताय॒ स्वभा॑नवे॒ श्रवोऽमृ॑त्यु॒ धुक्ष॑त ।
या मृ॑ळी॒के म॒रुतां॑ तु॒राणां॒ या सु॒म्नैरे॑व॒याव॑री ॥
ശക്തരായ മരുത്തുകൾക്കും സ്വയംപ്രകാശിക്കും യശസ്സിനെ അമരത്വമാക്കി നൽകുന്നത്; മരുത്തുകളുടെ വാസസ്ഥലത്തുള്ളത്, ശക്തന്മാരുടേത്, തന്റെ വരങ്ങളാൽ തുല്യമായത്.
6.48.13
भ॒रद्वा॑जा॒याव॑ धुक्षत द्वि॒ता धे॒नुं च॑ वि॒श्वदो॑हसम् ।
इषं॑ च वि॒श्वभो॑जसम् ॥
ഭരദ്വാജന് വേണ്ടി രണ്ടുതവണ പാൽ ചുരത്തുക; എല്ലാ പാലും നൽകുന്ന പശുവിനെയും, എല്ലാവരെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന ആഹാരത്തെയും നൽകുക.
6.48.14
तं व॒ इन्द्रं॒ न सु॒क्रतुं॒ वरु॑णमिव मा॒यिन॑म् ।
अ॒र्य॒मणं॒ न म॒न्द्रं सृ॒प्रभो॑जसं॒ विष्णुं॒ न स्तु॑ष आ॒दिशे॑ ॥
നിങ്ങൾക്കായി ആ സുകർമ്മാവായ ഇന്ദ്രനെയും, മായാവിയായ വരുണനെയും, ആനന്ദദായകനായ അര്യമാവിനെയും, സമൃദ്ധി നൽകുന്ന വിഷ്ണുവിനെയും ഈ ആഹ്വാനത്തിനായി ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
6.48.15
त्वे॒षं शर्धो॒ न मारु॑तं तुवि॒ष्वणि॑ अन॒र्वाणं॑ पू॒षणं॒ सं यथा॑ श॒ता सं स॒हस्रा॒ कारि॑षच्चर्ष॒णिभ्य॒ आँ ।
आ॒विर्गू॒ळ्हा वसू॑ करत्सु॒वेदा॑ नो॒ वसू॑ करत् ॥
മരുത്തുകളുടെ തേജസ്സുള്ള ബലംപോലെ, അനർവ്വാവായ ശക്തനായ പൂഷാവ് നൂറും ആയിരവും ചേർന്ന് അലയുന്ന കുടികൾക്കായി തുറക്കട്ടെ; ഒളിച്ചുവെച്ച സമ്പത്തുകൾ വെളിപ്പെടുത്തി നമുക്ക് എളുപ്പം കിട്ടുന്ന സമ്പത്താക്കട്ടെ.
6.48.16
आ मा॑ पूष॒न्नुप॑ द्रव॒ शंसि॑षं॒ नु ते॑ अपिक॒र्ण आ॑घृणे ।
अ॒घा अ॒र्यो अरा॑तयः ॥
പൂഷാവേ, എന്റെ അടുത്തേക്ക് വേഗം വരൂ; ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കും, കാതിൽ കുണ്ഡലം ധരിച്ച തേജസ്വിയേ; ശത്രുക്കളുടെ ദുഷ്ട ദാനങ്ങൾ നശിക്കട്ടെ.
6.48.17
मा का॑क॒म्बीर॒मुद्वृ॑हो॒ वन॒स्पति॒मश॑स्ती॒र्वि हि नीन॑शः ।
मोत सूरो॒ अह॑ ए॒वा च॒न ग्री॒वा आ॒दध॑ते॒ वेः ॥
കാകംബീര ചെടിയെയും മരത്തെയും പിഴുതെടുക്കരുത്; നിന്ദിക്കുന്നവർ നിന്നെ നശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. സൂര്യനും പകലും പോലും പക്ഷിയുടെ കഴുത്തിൽ അടിക്കുന്നവരുടെ കഴുത്ത് ഞെരിക്കുന്നില്ല.
6.48.18
दृते॑रिव तेऽवृ॒कम॑स्तु स॒ख्यमच्छि॑द्रस्य दध॒न्वतः॑ ।
सुपू॑र्णस्य दध॒न्वतः॑ ॥
മരം വെട്ടുകാരനെപ്പോലെ നിന്റെ സൗഹൃദം വൈരമില്ലാത്തതാകട്ടെ; കുറവില്ലാത്തവനും താങ്ങുന്നവനുമായവന്റെ സൗഹൃദംപോലെ, നിറഞ്ഞവന്റെ, താങ്ങുന്നവന്റെ സൗഹൃദംപോലെ.
6.48.19
प॒रो हि मर्त्यै॒रसि॑ स॒मो दे॒वैरु॒त श्रि॒या ।
अ॒भि ख्यः॑ पूष॒न्पृत॑नासु न॒स्त्वमवा॑ नू॒नं यथा॑ पु॒रा ॥
നീ മർത്യരേക്കാൾ ഉന്നതനാണ്; ദേവന്മാർക്കു തുല്യനും ഐശ്വര്യത്തിലും സമനുമാണ്. ഓ പൂഷൻ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങളെ നോക്കണമേ; മുൻപെന്നപോലെ ഇപ്പോഴും നീ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.
6.48.20
वा॒मी वा॒मस्य॑ धूतयः॒ प्रणी॑तिरस्तु सू॒नृता॑ ।
दे॒वस्य॑ वा मरुतो॒ मर्त्य॑स्य वेजा॒नस्य॑ प्रयज्यवः ॥
ഓ കുലുക്കുന്ന മരുത്തുക്കളേ, പ്രിയന്റെ നയനം നല്ലതാകട്ടെ. ദേവന്റേതോ മർത്യന്റേതോ, അല്ലെങ്കിൽ യജമാനന്റേതോ—ഓ യാഗകർത്താക്കളേ, നിങ്ങളുടെ നയനം നന്നായി നയിക്കട്ടെ.
6.48.21
स॒द्यश्चि॒द्यस्य॑ चर्कृ॒तिः परि॒ द्यां दे॒वो नैति॒ सूर्यः॑ त्वे॒षं शवो॑ दधिरे॒ नाम॑ य॒ज्ञिय॑म् ।
म॒रुतो॑ वृत्र॒हं शवो॒ ज्येष्ठं॑ वृत्र॒हं शवः॑ ॥
ആരുടെ ഗതി ഉടൻതന്നെ ദ്യുലോകത്തെ ചുറ്റുന്നുവോ, അതിനു സൂര്യദേവനും പോകുന്നില്ല; അവർ തേജസ്സുള്ള ബലവും യാഗാർഹമായ നാമവും ധരിച്ചു. മരുത്തുക്കളുടെ ബലം വൃത്രഹന്താവാണ്; ഏറ്റവും വലിയ ബലം വൃത്രഹന്താവാണ്.
6.48.22
स॒कृद्ध॒ द्यौर॑जायत स॒कृद्भूमि॑रजायत ।
पृश्न्या॑ दु॒ग्धं स॒कृत्पय॒स्तद॒न्यो नानु॑ जायते ॥
ഒരിക്കൽ മാത്രം ദ്യുലോകം ജനിച്ചു; ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭൂമി ജനിച്ചു. പുള്ളിപ്പശുവിന്റെ പാൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം കറന്നു; ആ പാലിനുശേഷം മറ്റൊന്ന് ജനിക്കുന്നില്ല.