உபநிடதங்கள் · Kaṭha 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 2.3.1
ऊर्ध्वमूलोऽवाक्शाख एषोऽश्वत्थः सनातनः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते ।
तस्मिँल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन ।
एतद्वै तत् ॥ २.३.१ ॥
இந்த நித்திய அஸ்வத்த மரத்தின் வேர்கள் மேலேயும் கிளைகள் கீழேயும் உள்ளன. அதுவே சுக்ரம், அதுவே பிரம்மம், அதுவே அமிருதம் எனப்படுகிறது. அதில் எல்லா உலகங்களும் சார்ந்துள்ளன; எவரும் அதை மீறுவதில்லை. அதுவே அது.
Kaṭha 2.3.2
यदिदं किं च जगत् सर्वं प्राण एजति निःसृतम् ।
महद्भयं वज्रमुद्यतं य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ २.३.२ ॥
இந்த உலகில் உள்ள அனைத்தும், பிராணனிடமிருந்து வெளிப்பட்டு அதனாலேயே அசைகின்றன. இது ஓங்கிய வஜ்ராயுதம் போன்ற பெரும் பயம். இதை அறிபவர்கள் அமிருதர் ஆகிறார்கள்.
Kaṭha 2.3.3
भयादस्याग्निस्तपति भयात्तपति सूर्यः ।
भयादिन्द्रश्च वायुश्च मृत्युर्धावति पञ्चमः ॥ २.३.३ ॥
அவனுடைய பயத்தால் அக்னி எரிகிறது; அவனுடைய பயத்தால் சூரியன் வெப்பம் தருகிறான். அவனுடைய பயத்தால் இந்திரனும் வாயுவும், ஐந்தாவதாக மிருத்யுவும் ஓடுகின்றனர்.
Kaṭha 2.3.4
इह चेदशकद्बोद्धुं प्राक्षरीरस्य विस्रसः ।
ततः सर्गेषु लोकेषु शरीरत्वाय कल्पते ॥ २.३.४ ॥
இங்கேயே, உடல் விடுபடுவதற்கு முன்பே, இதை ஒருவன் அறிய முடிந்தால், அவன் படைப்புகளிலும் உலகங்களிலும் உடலெடுக்கும் நிலைக்கு உட்படுவதில்லை.
Kaṭha 2.3.5
यथाऽऽदर्शे तथाऽऽत्मनि यथा स्वप्ने तथा पितृलोके ।
यथाऽप्सु परीव ददृशे तथा गन्धर्वलोके
छायातपयोरिव ब्रह्मलोके ॥ २.३.५ ॥
கண்ணாடியில் எப்படியோ, அப்படியே ஆத்மாவில்; கனவில் எப்படியோ, அப்படியே பித்ருலோகத்தில்; நீரில் பிம்பம் தெரிவது போல் கந்தர்வலோகத்தில் தெரிகிறது; நிழலும் வெயிலும் போல் பிரம்மலோகத்தில் (அது தெரிகிறது).
Kaṭha 2.3.6
इन्द्रियाणां पृथग्भावमुदयास्तमयौ च यत् ।
पृथगुत्पद्यमानानां मत्वा धीरो न शोचति ॥ २.३.६ ॥
புலன்களின் தனித்தன்மையையும், அவற்றின் தோற்றமும் மறைவும், தனித்தனியாகத் தோன்றுபவற்றையும் அறிந்து, தீரன் துயரப்படுவதில்லை.
Kaṭha 2.3.7
इन्द्रियेभ्यः परं मनो मनसः सत्त्वमुत्तमम् ।
सत्त्वादधि महानात्मा महतोऽव्यक्तमुत्तमम् ॥ २.३.७ ॥
புலன்களுக்கு அப்பால் மனம்; மனத்திற்கு அப்பால் உயர்ந்த சத்துவம் (புத்தி); சத்துவத்திற்கு மேலே மகான் ஆத்மா; மகானுக்கு அப்பால் உயர்ந்த அவ்யக்தம்.
Kaṭha 2.3.8
अव्यक्तात्तु परः पुरुषो व्यापकोऽलिङ्ग एव च ।
यं ज्ञात्वा मुच्यते जन्तुरमृतत्वं च गच्छति ॥ २.३.८ ॥
அவ்யக்தத்தை விடவும் உயர்ந்தவன் புருஷன்; அவன் எங்கும் வியாபித்தவன், அடையாளம் அற்றவன். அவனை அறிந்த உயிர் விடுதலை பெற்று அமரத்துவத்தை அடைகிறது.
Kaṭha 2.3.9
न संदृशे तिष्ठति रूपमस्य
न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनम् ।
हृदा मनीषा मनसाऽभिक्लृप्तो
य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ २.३.९ ॥
அவனுடைய வடிவம் பார்வைக்குள் நிற்பதில்லை; எவரும் கண்ணால் அவனைக் காண்பதில்லை. இதயத்தாலும் அறிவாலும் மனத்தாலும் உணரப்பட்டவனை எவர் அறிகிறார்களோ அவர்கள் அமரர் ஆகிறார்கள்.
Kaṭha 2.3.10
यदा पञ्चावतिष्ठन्ते ज्ञानानि मनसा सह ।
बुद्धिश्च न विचेष्टते तामाहुः परमां गतिम् ॥ २.३.१० ॥
ஐந்து அறிவுப் புலன்களும் மனத்துடன் அடங்கி, புத்தியும் அசையாமல் நிற்கும்போது, அதைப் பரம கதி என்கிறார்கள்.
Kaṭha 2.3.11
तां योगमिति मन्यन्ते स्थिरामिन्द्रियधारणाम् ।
अप्रमत्तस्तदा भवति योगो हि प्रभवाप्ययौ ॥ २.३.११ ॥
புலன்களை உறுதியாக அடக்கி வைக்கும் அந்த நிலையையே யோகம் என்று கருதுகிறார்கள். அப்போது மனிதன் விழிப்புடன் இருப்பான்; யோகமே உருவாதலும் அழிதலும் ஆகும்.
Kaṭha 2.3.12
नैव वाचा न मनसा प्राप्तुं शक्यो न चक्षुषा ।
अस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र कथं तदुपलभ्यते ॥ २.३.१२ ॥
அவரை வாக்கினாலோ, மனத்தாலோ, கண்ணாலோ அடைய முடியாது. 'அவர் இருக்கிறார்' என்று சொல்பவரைத் தவிர வேறு எவ்வாறு அவர் அறியப்படுவார்?
Kaṭha 2.3.13
अस्तीत्येवोपलब्धव्यस्तत्त्वभावेन चोभयोः ।
अस्तीत्येवोपलब्धस्य तत्त्वभावः प्रसीदति ॥ २.३.१३ ॥
'அவர் இருக்கிறார்' என்றே அவர் அறியப்பட வேண்டும்; இருவகையிலும் அவருடைய உண்மை இயல்பால். 'அவர் இருக்கிறார்' என்றே அறியப்பட்டவருக்கு அவருடைய உண்மை இயல்பு தெளிவாகிறது.
Kaṭha 2.3.14
यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा येऽस्य हृदि श्रिताः ।
अथ मर्त्योऽमृतो भवत्यत्र ब्रह्म समश्नुते ॥ २.३.१४ ॥
இதயத்தில் சார்ந்திருக்கும் இவரின் எல்லா ஆசைகளும் விடுபடும்போது, மரணமுள்ளவன் அமரனாகிறான்; இங்கேயே பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
Kaṭha 2.3.15
यथा सर्वे प्रभिद्यन्ते हृदयस्येह ग्रन्थयः ।
अथ मर्त्योऽमृतो भवत्येतावद्ध्यनुशासनम् ॥ २.३.१५ ॥
இவ்வுலகில் இதயத்தின் எல்லா முடிச்சுகளும் அவிழ்ந்து போவதுபோல், மரணமுள்ளவன் அமரனாகிறான். இதுவே உபதேசம்.
Kaṭha 2.3.16
शतं चैका च हृदयस्य नाड्य-
स्तासां मूर्धानमभिनिःसृतैका ।
तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति
विष्वङ्ङन्या उत्क्रमणे भवन्ति ॥ २.३.१६ ॥
இதயத்தின் நூற்று ஒரு நாடிகள் உள்ளன; அவற்றில் ஒன்று உச்சந்தலையை நோக்கி வெளிப்படுகிறது. அதன் வழியே மேல்நோக்கிச் செல்பவன் அமரத்துவத்தை அடைகிறான். மற்றவை இறக்கும் வேளையில் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவுகின்றன.
Kaṭha 2.3.17
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा
सदा जनानां हृदये संनिविष्टः ।
तं स्वाच्छरीरात्प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकां धैर्येण ।
तं विद्याच्छुक्रममृतं तं विद्याच्छुक्रममृतमिति ॥ २.३.१७ ॥
கட்டைவிரல் அளவுள்ள புருஷன், உள்ளான ஆன்மா, எப்போதும் மனிதர்களின் இதயத்தில் அமர்ந்திருக்கிறான். அவனை உறுதியுடன் தன் உடலிலிருந்து முஞ்ச புல்லிலிருந்து தண்டை உருவுவது போல் பிரித்தெடுக்க வேண்டும். அவனைத் தூய்மையானவனும் அமரனுமாக அறிய வேண்டும்; அவனைத் தூய்மையானவனும் அமரனுமாக அறிய வேண்டும்.
Kaṭha 2.3.18
मृत्युप्रोक्तां नचिकेतोऽथ लब्ध्वा
विद्यामेतां योगविधिं च कृत्स्नम् ।
ब्रह्मप्राप्तो विरजोऽभूद्विमृत्यु-
रन्योऽप्येवं यो विदध्यात्ममेव ॥ २.३.१८ ॥
மரணனால் உபதேசிக்கப்பட்ட இந்த வித்தையையும் முழுமையான யோக முறையையும் பெற்று நசிகேதஸ் பிரம்மத்தை அடைந்தான்; ரஜஸற்றவனாகவும் மரணமற்றவனாகவும் ஆனான். இவ்வாறே ஆன்மாவை அறிபவன் வேறொருவனும் அவ்வாறே ஆவான்.