ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
37.1
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नारिर् असि ॥ ३७.१ ॥
ସବିତା ଦେବଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଓ ପୂଷାଙ୍କ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ତୁମେ ନାରୀ।
37.2
युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ३७.२ ॥
ବିପ୍ରମାନେ ମନକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି; ସେହି ମହାନ୍ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ବିପ୍ରଙ୍କ (କର୍ମରେ)। ହୋତାମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି; ସେ ଏକ, ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ମହତ୍ ସ୍ତୁତି। ସ୍ୱାହା।
37.3
देवी द्यावापृथिवी मखस्य वाम् अद्य शिरो राध्यासं देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.३ ॥
ହେ ଦେବୀ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ଆଜି ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଖର ଶିର ଦେବଯଜନରେ, ପୃଥିବୀରେ ମୁଁ ସିଦ୍ଧ କରେ। ମଖ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ମଖର ଶିର ପାଇଁ ତୁମକୁ (ସ୍ଥାପନ କରୁଛି)।
37.4
देव्यो वम्र्यो भूतस्य प्रथमजा मखस्य वो ऽद्य शिरो राध्यासं देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.४ ॥
ହେ ଦେବୀଗଣ, ବମ୍ରୀ, ଭୂତର ପ୍ରଥମଜାତା, ମଖର ତୁମେ (ଯେ), ଆଜି ମଖର ଶିର ଦେବଯଜନରେ, ପୃଥିବୀରେ ମୁଁ ସିଦ୍ଧ କରେ। ମଖ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ମଖର ଶିର ପାଇଁ ତୁମକୁ (ସ୍ଥାପନ କରୁଛି)।
37.5
इयत्य् अग्रे ऽ आसीन् मखस्य ते ऽद्य शिरो राध्यासं देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.५ ॥
ଏତେ (ମହିମା) ଆରମ୍ଭରେ ଥିଲା, ତାହା ମଖର ତୁମର। ଆଜି ମଖର ଶିର ଦେବଯଜନରେ, ପୃଥିବୀରେ ମୁଁ ସିଦ୍ଧ କରେ। ମଖ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ମଖର ଶିର ପାଇଁ ତୁମକୁ (ସ୍ଥାପନ କରୁଛି)।
37.6
इन्द्रस्यौज स्थ मखस्य वो ऽद्य शिरो राध्यासं देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.६ ॥
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଓଜ; ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ। ଆଜି ଦେବଯଜନ ପୃଥିବୀରେ ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକକୁ ମୁଁ ସିଦ୍ଧ କରିବି। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
37.7
प्रैतु ब्रह्मणस् पतिः प्र देव्य् एतु सूनृता ।
अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.७ ॥
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଅଗ୍ରସର ହେଉନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ସୂନୃତା ଆଗେ ଆସନ୍ତୁ। ବୀର, ନର, ପଙ୍କ୍ତିଦାନକାରୀ ଦିଗରେ ଦେବତାମାନେ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
37.8
मखस्य शिरो ऽसि ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
मखस्य शिरो ऽसि ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
मखस्य शिरो ऽसि ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.८ ॥
ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ତୁମେ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ତୁମେ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ମସ୍ତକ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
37.9
अश्वस्य त्वा वृष्णः शक्ना धूपयामि देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
अश्वस्य त्वा वृष्णः शक्ना धूपयामि देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
अश्वस्य त्वा वृष्णः शक्ना धूपयामि देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.९ ॥
ପୃଥିବୀର ଦେବଯଜନ ସ୍ଥାନରେ, ବୃଷ ଅଶ୍ୱର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଧୂପିତ କରେ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ଶିର ପାଇଁ ତୁମକୁ।
37.10
ऋजवे त्वा ।
साधवे त्वा ।
सुक्षित्यै त्वा ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.१० ॥
ସରଳତା ପାଇଁ ତୁମକୁ, ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମକୁ, ସୁନ୍ଦର ନିବାସ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଯଜ୍ଞର ଶିର ପାଇଁ ତୁମକୁ।
37.11
यमाय त्वा ।
मखाय त्वा ।
सूर्यस्य त्वा तपसे ।
देवस् त्वा सविता मध्वानक्तु ।
पृथिव्याः सꣳस्पृशस् पाहि ।
अर्चिर् असि शोचिर् असि तपो ऽसि ॥ ३७.११ ॥
ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତାପ ପାଇଁ ତୁମେ। ଦେବ ସବିତା ତୁମକୁ ମଧୁରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀର ସ୍ପର୍ଶରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଶିଖା; ତୁମେ ଦୀପ୍ତି; ତୁମେ ତାପ।
37.12
अनाधृष्टा पुरस्ताद् अग्नेर् आधिपत्य ऽ आयुर् मे दाः ।
पुत्रवती दक्षिणत ऽ इन्द्रस्याधिपत्ये प्रजां मे दाः ।
सुषदा पश्चाद् देवस्य सवितुर् आधिपत्ये चक्षुर् मे दाः ।
आस्रुतिर् उत्तरतो धातुर् आधिपत्ये रायस्पोषं मे दाः ।
विधृतिर् उपरिष्टाद् बृहस्पतेर् आधिपत्ये ऽ ओजो मे दाः ।
विश्वाभ्यो मा नाष्ट्राभ्यस् पाहि ।
मनोर् अश्वासि ॥ ३७.१२ ॥
ପୂର୍ବରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଆଧିପତ୍ୟରେ, ହେ ଅନାଧୃଷ୍ଟା, ମୋତେ ଆୟୁଷ ଦିଅ। ଦକ୍ଷିଣରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଧିପତ୍ୟରେ, ହେ ପୁତ୍ରବତୀ, ମୋତେ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ପଶ୍ଚିମରେ ଦେବ ସବିତାଙ୍କ ଆଧିପତ୍ୟରେ, ହେ ସୁଷଦା, ମୋତେ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ଉତ୍ତରରେ ଧାତାଙ୍କ ଆଧିପତ୍ୟରେ, ହେ ଆସ୍ରୁତି, ମୋତେ ଧନ ପୋଷଣ ଦିଅ। ଉପରେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଆଧିପତ୍ୟରେ, ହେ ବିଧୃତି, ମୋତେ ଓଜ ଦିଅ। ସମସ୍ତ ବିନାଶରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ମନୁଙ୍କ ଅଶ୍ୱ।
37.13
स्वाहा मरुद्भिः परि श्रीयस्व ।
दिवः सꣳस्पृशस् पाहि ।
मधु मधु मधु ॥ ३७.१३ ॥
ସ୍ୱାହା। ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ଚାରିପଟେ ପରିପକ୍ୱ ହୁଅ। ଦ୍ୟୁଲୋକର ସ୍ପର୍ଶରୁ ରକ୍ଷା କର। ମଧୁ, ମଧୁ, ମଧୁ।
37.14
गर्भो देवानां पिता मतीनां पतिः प्रजानाम् ।
सं देवो देवेन सवित्रा गत सꣳ सूर्येण रोचते ॥ ३७.१४ ॥
ଦେବତାଙ୍କର ଗର୍ଭ, ଦେବତାଙ୍କର ପିତା, ଚିନ୍ତାଙ୍କର ପତି, ପ୍ରଜାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ। ଦେବ ଦେବ ସବିତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଗଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ସେ ଝଲସନ୍ତି।
37.15
सम् अग्निर् अग्निना गत सं दैवेन सवित्रा सꣳ सूर्येणारोचिष्ट ।
स्वाहा सम् अग्निस् तपसा गत सं दैव्येन सवित्रा सꣳ सूर्येणारूरुचत ॥ ३७.१५ ॥
ଅଗ୍ନି ଅଗ୍ନି ସହ ମିଶି, ଦୈବ ସବିତା ସହ ମିଶି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ମିଶି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି ତପ ସହ ମିଶି, ଦୈବ୍ୟ ସବିତା ସହ ମିଶି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ମିଶି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତ ହେଲେ।
37.16
धर्ता दिवो वि भाति तपसस् पृथिव्यां धर्ता देवो देवानाम् अमर्त्यस् तपोजाः ।
वाचम् अस्मे नि यच्छ देवायुवम् ॥ ३७.१६ ॥
ଦ୍ୟୁଲୋକର ଧାରକ ତପ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ଦୀପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧାରକ ଦେବ ଅମର୍ତ୍ୟ, ତପରୁ ଜାତ। ଦେବତାଙ୍କୁ କାମନା କରୁଥିବା ବାଣୀକୁ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥିର କର।
37.17
अपश्यं गोपाम् अनिपद्यमानम् आ च परा च पथिभिश् चरन्तम् ।
स सध्रीचीः स विषूचीर् वसान ऽ आ वरीवर्त्ति भुवनेष्व् अन्तः ॥ ३७.१७ ॥
ଅନାଶୀ ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି; ସେ ପଥ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରୁ ସେଠାକୁ ଚାଲନ୍ତି। ଏକତ୍ର ଯାଉଥିବା ଓ ପୃଥକ ଯାଉଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘୂରନ୍ତି।
37.18
विश्वासां भुवां पते विश्वस्य मनसस् पते विश्वस्य वचसस् पते सर्वस्य वचसस् पते ।
देवश्रुत् त्वं देव घर्म देवो देवान् पाहि ।
अत्र प्रावीर् अनु वां देववीतये ।
मधु माध्वीभ्यां मधु माधूचीभ्याम् ॥ ३७.१८ ॥
ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ମନର ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ବାଣୀର ପ୍ରଭୁ, ସକଳଙ୍କ ବାଣୀର ପ୍ରଭୁ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଶୁଣୁଥିବା ତୁମେ, ହେ ଦେବ ଘର୍ମ, ଦେବ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ରକ୍ଷା କର। ମଧୁ ସହ ମାଧ୍ୱୀ ସହ, ମଧୁ ସହ ମାଧୂଚୀ ସହ।
37.19
हृदे त्वा मनसे त्वा दिवे त्वा सूर्याय त्वा ।
ऊर्ध्वो ऽ अध्वरं दिवि देवेषु धेहि ॥ ३७.१९ ॥
ହୃଦୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ମନ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ସ୍ଥାପନ କରୁଛି)। ଊର୍ଧ୍ୱରେ ଉଠି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କର।
37.20
पिता नो ऽसि पिता नो बोधि नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः ।
त्वष्टृमन्तस् त्वा सपेम पुत्रान् पशून् मयि धेहि प्रजाम् अस्मासु धेह्य् अरिष्टाहꣳ सहपत्या भूयासम् ॥ ३७.२० ॥
ତୁମେ ଆମ ପିତା, ଆମ ପିତା ହୁଅ। ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଆମକୁ ହିଂସା କର ନାହିଁ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ସହିତ ତୁମକୁ ଆମେ ସେବା କରିବା। ମୋଠାରେ ପୁତ୍ର ଓ ପଶୁ ରଖ, ଆମଠାରେ ସନ୍ତାନ ରଖ; ମୁଁ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଅହିଂସିତ ରହେ।
37.21
अहः केतुना जुषताꣳ सुज्योतिर् ज्योतिषा स्वाहा ।
रात्रिः केतुना जुषताꣳ सुज्योतिर् ज्योतिषा स्वाहा ॥ ३७.२१ ॥
ଦିନ ନିଜ ଧ୍ୱଜା ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ଉତ୍ତମ ଆଲୋକରେ ଆଲୋକ ସହିତ; ସ୍ୱାହା। ରାତ୍ରି ନିଜ ଧ୍ୱଜା ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ଉତ୍ତମ ଆଲୋକରେ ଆଲୋକ ସହିତ; ସ୍ୱାହା।