Yajurveda · Adhyāya 37

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

37.1

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नारिर् असि ॥ ३७.१ ॥

Durch den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins und den Händen Pūṣans, nehme ich dich. Du bist die Frau.

37.2

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ३७.२ ॥

Die inspirierten Seher spannen den Geist und spannen die Gedanken des großen, weisen Vipra an. Sie stellen die Hotṛ recht auf; er allein ist das große Lob des Gottes Savitṛ. Svāhā.

37.3

देवी द्यावापृथिवी मखस्य वाम् अद्य शिरो राध्यासं देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.३ ॥

O Göttin Himmel und Erde, möge ich heute das Haupt eures Opfers am Ort der Götter auf der Erde vollenden! Für das Opfer nehme ich dich; für das Haupt des Opfers nehme ich dich.

37.4

देव्यो वम्र्यो भूतस्य प्रथमजा मखस्य वो ऽद्य शिरो राध्यासं देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.४ ॥

O Göttinnen, aus der Erde geborene Erstgeborene des Wesens, ihr des Opfers: Möge ich heute das Haupt des Opfers am Ort der Götter auf der Erde vollenden. Für das Opfer nehme ich dich; für das Haupt des Opfers nehme ich dich.

37.5

इयत्य् अग्रे ऽ आसीन् मखस्य ते ऽद्य शिरो राध्यासं देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.५ ॥

So groß war es am Anfang, das, was dein ist, o Opfer. Möge ich heute das Haupt des Opfers am Ort der Götter auf der Erde vollenden. Für das Opfer nehme ich dich; für das Haupt des Opfers nehme ich dich.

37.6

इन्द्रस्यौज स्थ मखस्य वो ऽद्य शिरो राध्यासं देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.६ ॥

Ihr seid die Kraft Indras; ihr seid das Haupt des Opfers. Heute auf dem heiligen Platz der Erde möge ich das Haupt des Opfers vollenden. Für das Opfer nehme ich dich, für das Haupt des Opfers nehme ich dich.

37.7

प्रैतु ब्रह्मणस् पतिः प्र देव्य् एतु सूनृता ।
अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.७ ॥

Möge Brahmaṇaspati vorangehen; möge die göttliche wahrhaftige Rede hervortreten. Zu dem Helden, dem männlichen Mann, der die Reihen der Gaben verleiht, mögen die Götter unser Opfer führen. Für das Opfer nehme ich dich, für das Haupt des Opfers nehme ich dich.

37.8

मखस्य शिरो ऽसि ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
मखस्य शिरो ऽसि ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
मखस्य शिरो ऽसि ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.८ ॥

Du bist das Haupt des Opfers. Für das Opfer nehme ich dich, für das Haupt des Opfers nehme ich dich. Du bist das Haupt des Opfers. Für das Opfer nehme ich dich, für das Haupt des Opfers nehme ich dich. Du bist das Haupt des Opfers. Für das Opfer nehme ich dich, für das Haupt des Opfers nehme ich dich. Für das Opfer nehme ich dich, für das Haupt des Opfers nehme ich dich, für das Opfer nehme ich dich, für das Haupt des Opfers nehme ich dich.

37.9

अश्वस्य त्वा वृष्णः शक्ना धूपयामि देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
अश्वस्य त्वा वृष्णः शक्ना धूपयामि देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
अश्वस्य त्वा वृष्णः शक्ना धूपयामि देवयजने पृथिव्याः ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.९ ॥

Am Opferplatz der Götter auf der Erde räuchere ich dich mit der Kraft des Hengstes. Für das Opfer dich, für das Haupt des Opfers dich.

37.10

ऋजवे त्वा ।
साधवे त्वा ।
सुक्षित्यै त्वा ।
मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे मखाय त्वा मखस्य त्वा शीर्ष्णे ॥ ३७.१० ॥

Für die Geradheit dich, für die Vollendung dich, für die gute Wohnstatt dich. Für das Opfer dich, für das Haupt des Opfers dich.

37.11

यमाय त्वा ।
मखाय त्वा ।
सूर्यस्य त्वा तपसे ।
देवस् त्वा सविता मध्वानक्तु ।
पृथिव्याः सꣳस्पृशस् पाहि ।
अर्चिर् असि शोचिर् असि तपो ऽसि ॥ ३७.११ ॥

Für Yama dich. Für das Opfer dich. Für die Hitze der Sonne dich. Möge der Gott Savitṛ dich mit Süße salben. Schütze vor den Berührungen der Erde. Du bist Flamme, du bist Glanz, du bist Hitze.

37.12

अनाधृष्टा पुरस्ताद् अग्नेर् आधिपत्य ऽ आयुर् मे दाः ।
पुत्रवती दक्षिणत ऽ इन्द्रस्याधिपत्ये प्रजां मे दाः ।
सुषदा पश्चाद् देवस्य सवितुर् आधिपत्ये चक्षुर् मे दाः ।
आस्रुतिर् उत्तरतो धातुर् आधिपत्ये रायस्पोषं मे दाः ।
विधृतिर् उपरिष्टाद् बृहस्पतेर् आधिपत्ये ऽ ओजो मे दाः ।
विश्वाभ्यो मा नाष्ट्राभ्यस् पाहि ।
मनोर् अश्वासि ॥ ३७.१२ ॥

Im Osten, unter Agnis Herrschaft, du Unbezwingbare, gib mir Leben. Im Süden, unter Indras Herrschaft, du Mutter von Söhnen, gib mir Nachkommen. Im Westen, unter der Herrschaft des Gottes Savitṛ, du Wohlgesessene, gib mir Sehkraft. Im Norden, unter Dhātṛs Herrschaft, du Fließende, gib mir die Nahrung des Reichtums. Oben, unter Bṛhaspatis Herrschaft, du Tragende, gib mir Kraft. Schütze mich vor allen Zerstörungen. Du bist das Ross des Manu.

37.13

स्वाहा मरुद्भिः परि श्रीयस्व ।
दिवः सꣳस्पृशस् पाहि ।
मधु मधु मधु ॥ ३७.१३ ॥

Svāhā. Reife ringsum mit den Maruts. Schütze vor den Berührungen des Himmels. Honig, Honig, Honig.

37.14

गर्भो देवानां पिता मतीनां पतिः प्रजानाम् ।
सं देवो देवेन सवित्रा गत सꣳ सूर्येण रोचते ॥ ३७.१४ ॥

Keim und Vater der Götter, Herr der Gedanken, Herrscher der Geschöpfe. Der Gott ist mit dem Gott Savitṛ gegangen; zusammen mit der Sonne leuchtet er.

37.15

सम् अग्निर् अग्निना गत सं दैवेन सवित्रा सꣳ सूर्येणारोचिष्ट ।
स्वाहा सम् अग्निस् तपसा गत सं दैव्येन सवित्रा सꣳ सूर्येणारूरुचत ॥ ३७.१५ ॥

Agni, vereint mit Agni, vereint mit dem göttlichen Savitṛ, erstrahlte vereint mit der Sonne. Svāhā. Agni, vereint mit der Glut, vereint mit dem göttlichen Savitṛ, vereint mit der Sonne, leuchtete hell auf.

37.16

धर्ता दिवो वि भाति तपसस् पृथिव्यां धर्ता देवो देवानाम् अमर्त्यस् तपोजाः ।
वाचम् अस्मे नि यच्छ देवायुवम् ॥ ३७.१६ ॥

Der Halter des Himmels strahlt durch die Glut auf der Erde; der Gott, der unter den Göttern hält, ist unsterblich, aus der Glut geboren. Halte für uns die Rede zurück, die nach den Göttern verlangt.

37.17

अपश्यं गोपाम् अनिपद्यमानम् आ च परा च पथिभिश् चरन्तम् ।
स सध्रीचीः स विषूचीर् वसान ऽ आ वरीवर्त्ति भुवनेष्व् अन्तः ॥ ३७.१७ ॥

Ich sah den Beschützer, der nicht vergeht, der auf den Wegen hierhin und dorthin wandelt. Gekleidet in die, die zusammen gehen, und die, die auseinander gehen, wendet er sich innerhalb der Welten.

37.18

विश्वासां भुवां पते विश्वस्य मनसस् पते विश्वस्य वचसस् पते सर्वस्य वचसस् पते ।
देवश्रुत् त्वं देव घर्म देवो देवान् पाहि ।
अत्र प्रावीर् अनु वां देववीतये ।
मधु माध्वीभ्यां मधु माधूचीभ्याम् ॥ ३७.१८ ॥

O Herr aller Wesen, Herr aller Gedanken, Herr aller Rede, Herr der Rede aller. Du, der du die Götter hörst, o Gott Gharma, als Gott beschütze die Götter. Hier, zur Freude der Götter, beschütze, euch beiden folgend. Mit Süße, mit den Süßen; mit Süße, mit den süß Wandelnden.