Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 1.162

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

1.162.1

मा नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो अर्य॒मायुरिन्द्र॑ ऋभु॒क्षा म॒रुतः॒ परि॑ ख्यन् ।
यद्वा॒जिनो॑ दे॒वजा॑तस्य॒ सप्तेः॑ प्रव॒क्ष्यामो॑ वि॒दथे॑ वी॒र्या॑णि ॥

ਮਿੱਤਰ, ਵਰੁਣ, ਅਰਿਆਮਾ, ਆਯੂ, ਇੰਦਰ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਤਿਆਗਣ; ਦੇਵਜਾਤ, ਸਪਤਰੂਪ ਵਾਜੀ (ਘੋੜੇ) ਦੇ ਵੀਰ ਕਰਮ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗੇ।

1.162.2

यन्नि॒र्णिजा॒ रेक्ण॑सा॒ प्रावृ॑तस्य रा॒तिं गृ॑भी॒तां मु॑ख॒तो नय॑न्ति ।
सुप्रा॑ङ॒जो मेम्य॑द्वि॒श्वरू॑प इन्द्रापू॒ष्णोः प्रि॒यमप्ये॑ति॒ पाथः॑ ॥

ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਉਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਅੱਗਿਓਂ ਫੜ ਕੇ ਲਿਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਜਨਮਾ ਅਜ ਸਰਬ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਗਰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

1.162.3

ए॒ष छागः॑ पु॒रो अश्वे॑न वा॒जिना॑ पू॒ष्णो भा॒गो नी॑यते वि॒श्वदे॑व्यः ।
अ॒भि॒प्रियं॒ यत्पु॑रो॒ळाश॒मर्व॑ता॒ त्वष्टेदे॑नं सौश्रव॒साय॑ जिन्वति ॥

ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇਹ ਬੱਕਰਾ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਵਾਜੀ ਨਾਲ ਪੂਸ਼ਨ ਦਾ ਭਾਗ ਬਣ ਕੇ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਰਵਨ੍ (ਘੋੜੇ) ਨਾਲ ਪਿਆਰੇ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ ਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟਾ ਸੌਸ਼ਰਵਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।

1.162.4

यद्ध॑वि॒ष्य॑मृतु॒शो दे॑व॒यानं॒ त्रिर्मानु॑षाः॒ पर्यश्वं॒ नय॑न्ति ।
अत्रा॑ पू॒ष्णः प्र॑थ॒मो भा॒ग ए॑ति य॒ज्ञं दे॒वेभ्यः॑ प्रतिवे॒दय॑न्न॒जः ॥

ਮਨੁੱਖ ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਯਾਨ ਮਾਰਗ ਲਈ ਹਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਦੁਆਲੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਪੂਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਅਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਗ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

1.162.5

होता॑ध्व॒र्युराव॑या अग्निमि॒न्धो ग्रा॑वग्रा॒भ उ॒त शंस्ता॒ सुवि॑प्रः ।
तेन॑ य॒ज्ञेन॒ स्व॑रंकृतेन॒ स्वि॑ष्टेन व॒क्षणा॒ आ पृ॑णध्वम् ॥

ਹੋਤਾ ਅਤੇ ਅਧ੍ਵਰਯੁ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬਾਲੋ; ਗ੍ਰਾਵਗ੍ਰਾਭ ਅਤੇ ਸ਼ੰਸਤਾ ਸੁਵਿਪ੍ਰ ਵੀ ਆਓ। ਉਸ ਸ੍ਵਰੰਕ੍ਰਿਤ ਯਗ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਯਗ ਨਾਲ, ਸਾਡੀਆਂ ਉਸਤਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੋ।

1.162.6

यू॒प॒व्र॒स्का उ॒त ये यू॑पवा॒हाश्च॒षालं॒ ये अ॑श्वयू॒पाय॒ तक्ष॑ति ।
ये चार्व॑ते॒ पच॑नं स॒म्भर॑न्ति उ॒तो तेषा॑म॒भिगू॑र्तिर्न इन्वतु ॥

ਯੂਪ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯੂਪ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਯੂਪ ਲਈ ਚਸ਼ਾਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਰਵਨ੍ ਲਈ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਭਿਗੂਰਤੀ (ਸਹਾਇਤਾ) ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ।

1.162.7

उप॒ प्रागा॑त्सु॒मन्मे॑ऽधायि॒ मन्म॑ दे॒वाना॒माशा॒ उप॑ वी॒तपृ॑ष्ठः ।
अन्वे॑नं॒ विप्रा॒ ऋष॑यो मदन्ति दे॒वानां॑ पु॒ष्टे च॑कृमा सु॒बन्धु॑म् ॥

ਇਹ ਮੰਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਚੌੜੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ। ਇਸ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਵਿਪ੍ਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੁਬੰਧੂ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ।

1.162.8

यद्वा॒जिनो॒ दाम॑ सं॒दान॒मर्व॑तो॒ या शी॑र्ष॒ण्या॑ रश॒ना रज्जु॑रस्य ।
यद्वा॑ घास्य॒ प्रभृ॑तमा॒स्ये॑ तृणं॒ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु ॥

ਘੋੜੇ ਦੇ ਜੋ ਬੰਧਨ, ਲਗਾਮ, ਸਿਰ ਦੀ ਪੱਟੀ ਅਤੇ ਰੱਸੀ, ਇਸਦੀ ਰੱਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਘਾਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਇਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ—ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਣ।

1.162.9

यदश्व॑स्य क्र॒विषो॒ मक्षि॒काश॒ यद्वा॒ स्वरौ॒ स्वधि॑तौ रि॒प्तमस्ति॑ ।
यद्धस्त॑योः शमि॒तुर्यन्न॒खेषु॒ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु ॥

ਘੋੜੇ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਜੋ ਮੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਸ੍ਵਰੂ ਅਤੇ ਸ੍ਵਧਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਨਹੁੰਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਣ।

1.162.10

यदूव॑ध्यमु॒दर॑स्याप॒वाति॒ य आ॒मस्य॑ क्र॒विषो॑ ग॒न्धो अस्ति॑ ।
सु॒कृ॒ता तच्छ॑मि॒तारः॑ कृण्वन्तू॒त मेधं॑ शृत॒पाकं॑ पचन्तु ॥

ਪੇਟ ਤੋਂ ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਦੀ ਜੋ ਬਦਬੂ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ; ਮੇਧ ਅਤੇ ਘਿਓ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈ ਭੇਟ ਉਹ ਪਕਾਉਣ।

1.162.11

यत्ते॒ गात्रा॑द॒ग्निना॑ प॒च्यमा॑नाद॒भि शूलं॒ निह॑तस्याव॒धाव॑ति ।
मा तद्भूम्या॒मा श्रि॑ष॒न्मा तृणे॑षु दे॒वेभ्य॒स्तदु॒शद्भ्यो॑ रा॒तम॑स्तु ॥

ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਕਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਤੋਂ, ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਗਏ ਦੇ ਸ਼ੂਲ ਤੋਂ ਜੋ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾ ਡਿੱਗੇ, ਘਾਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡਿੱਗੇ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਦਾਨ ਹੋਵੇ।

1.162.12

ये वा॒जिनं॑ परि॒पश्य॑न्ति प॒क्वं य ई॑मा॒हुः सु॑र॒भिर्निर्ह॒रेति॑ ।
ये चार्व॑तो मांसभि॒क्षामु॒पास॑त उ॒तो तेषा॑म॒भिगू॑र्तिर्न इन्वतु ॥

ਜੋ ਪੱਕੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ 'ਸੁਗੰਧਤ ਹੈ, ਕੱਢੋ', ਅਤੇ ਜੋ ਘੋੜੇ ਦੀ ਮਾਸ-ਭੇਟ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ।

1.162.13

यन्नीक्ष॑णं माँ॒स्पच॑न्या उ॒खाया॒ या पात्रा॑णि यू॒ष्ण आ॒सेच॑नानि ।
ऊ॒ष्म॒ण्या॑पि॒धाना॑ चरू॒णाम॒ङ्काः सू॒नाः परि॑ भूष॒न्त्यश्व॑म् ॥

ਮਾਸ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂਡੀ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਰਸ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਭਾਫ਼ ਵਾਲੇ ਢੱਕਣ, ਪੱਕੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਕੁੰਡੇ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ ਡੰਡੇ — ਇਹ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।

1.162.14

नि॒क्रम॑णं नि॒षद॑नं वि॒वर्त॑नं॒ यच्च॒ पड्बी॑श॒मर्व॑तः ।
यच्च॑ प॒पौ यच्च॑ घा॒सिं ज॒घास॒ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु ॥

ਘੋੜੇ ਦਾ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ, ਬੈਠਣਾ, ਮੁੜਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਖੁਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਜੋ ਘਾਹ ਖਾਧਾ — ਉਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਵੇ।

1.162.15

मा त्वा॒ग्निर्ध्व॑नयीद्धू॒मग॑न्धि॒र्मोखा भ्राज॑न्त्य॒भि वि॑क्त॒ जघ्रिः॑ ।
इ॒ष्टं वी॒तम॒भिगू॑र्तं॒ वष॑ट्कृतं॒ तं दे॒वासः॒ प्रति॑ गृभ्ण॒न्त्यश्व॑म् ॥

ਧੂੰਏਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੀ ਅਗਨੀ ਤੈਨੂੰ ਗਰਜਣ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਚਮਕਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜੇ; ਯੱਗ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਛਿੜਕੇ ਗਏ, ਵਸ਼ਟ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਉਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

1.162.16

यदश्वा॑य॒ वास॑ उपस्तृ॒णन्ति॑ अधीवा॒सं या हिर॑ण्यान्यस्मै ।
सं॒दान॒मर्व॑न्तं॒ पड्बी॑शं प्रि॒या दे॒वेष्वा या॑मयन्ति ॥

ਘੋੜੇ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਸਤਰ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲਾ ਓੜਨਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਉਸ ਲਈ ਹਨ, ਤਦ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇੜੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾ ਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

1.162.17

यत्ते॑ सा॒दे मह॑सा॒ शूकृ॑तस्य॒ पार्ष्ण्या॑ वा॒ कश॑या वा तु॒तोद॑ ।
स्रु॒चेव॒ ता ह॒विषो॑ अध्व॒रेषु॒ सर्वा॒ ता ते॒ ब्रह्म॑णा सूदयामि ॥

ਤੇਰੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਯੱਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਅੱਡੀ ਜਾਂ ਕੋੜੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਹਵਿ ਦੇ ਸ੍ਰੁਕ ਵਾਂਗ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

1.162.18

चतु॑स्त्रिंशद्वा॒जिनो॑ दे॒वब॑न्धो॒र्वङ्क्री॒रश्व॑स्य॒ स्वधि॑तिः॒ समे॑ति ।
अच्छि॑द्रा॒ गात्रा॑ व॒युना॑ कृणोत॒ परु॑ष्परुरनु॒घुष्या॒ वि श॑स्त ॥

ਵਾਜੀ ਅਤੇ ਦੇਵਬੰਧੂ ਘੋੜੇ ਦੇ ਚੌਂਤੀ ਵਕਰ ਹਿੱਸੇ, ਉਸਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬਿਨਾਂ ਛੇਦ ਦੇ ਰੱਖੋ; ਹਰ ਜੋੜ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਵੰਡ ਦਿਓ।

1.162.19

एक॒स्त्वष्टु॒रश्व॑स्या विश॒स्ता द्वा य॒न्तारा॑ भवत॒स्तथ॑ ऋ॒तुः ।
या ते॒ गात्रा॑णामृतु॒था कृ॒णोमि॒ ताता॒ पिण्डा॑नां॒ प्र जु॑होम्य॒ग्नौ ॥

ਤ੍ਵਸ਼ਟਾ ਦੇ ਅਸ਼ਵ ਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਿਸ਼ਸਤਾ ਹੈ; ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਯੰਤਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਮੈਂ ਰੁੱਤ-ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਆਹੂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

1.162.20

मा त्वा॑ तपत्प्रि॒य आ॒त्मापि॒यन्तं॒ मा स्वधि॑तिस्त॒न्व॑ आ ति॑ष्ठिपत्ते ।
मा ते॑ गृ॒ध्नुर॑विश॒स्ताति॒हाय॑ छि॒द्रा गात्रा॑ण्य॒सिना॒ मिथू॑ कः ॥

ਪਿਆਰੀ ਆਤਮਾ, ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਪੀੜਾ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਸਵਧਿਤੀ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਨਾ ਟਿਕੇ। ਲਾਲਚੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਸਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਵੱਖ ਨਾ ਕਰੇ।

1.162.21

न वा उ॑ ए॒तन्म्रि॑यसे॒ न रि॑ष्यसि दे॒वाँ इदे॑षि प॒थिभिः॑ सु॒गेभिः॑ ।
हरी॑ ते॒ युञ्जा॒ पृष॑ती अभूता॒मुपा॑स्थाद्वा॒जी धु॒रि रास॑भस्य ॥

ਤੂੰ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਸੁਗਮ ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਦੋ ਭੂਰੇ ਘੋੜੇ ਜੁੜ ਕੇ ਦੋ ਧੱਬੇਦਾਰ ਹੋ ਗਏ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਖੋਤੇ ਦੇ ਜੂਲੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।

1.162.22

सु॒गव्यं॑ नो वा॒जी स्वश्व्यं॑ पुं॒सः पु॒त्राँ उ॒त वि॑श्वा॒पुषं॑ र॒यिम् ।
अ॒ना॒गा॒स्त्वं नो॒ अदि॑तिः कृणोतु क्ष॒त्रं नो॒ अश्वो॑ वनतां ह॒विष्मा॑न् ॥

ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ। ਅਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰੇ; ਸਾਨੂੰ ਬਲ ਦੇਵੇ, ਆਹੂਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਵੇ।