ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 10.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.27.1
अस॒त्सु मे॑ जरितः॒ साभि॑वे॒गो यत्सु॑न्व॒ते यज॑मानाय॒ शिक्ष॑म् ।
अना॑शीर्दाम॒हम॑स्मि प्रह॒न्ता स॑त्य॒ध्वृतं॑ वृजिना॒यन्त॑मा॒भुम् ॥
ਮੇਰਾ ਉਹ ਵੇਗ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਨਿਰਾਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰਕ ਹਾਂ; ਸੱਚਵ੍ਰਤ ਧਾਰੀ, ਟੇਢੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
10.27.2
यदीद॒हं यु॒धये॑ सं॒नया॑नि॒ अदे॑वयून्त॒न्वा॑ शूशु॑जानान् ।
अ॒मा ते॒ तुम्रं॑ वृष॒भं प॑चानि ती॒व्रं सु॒तं प॑ञ्चद॒शं नि षि॑ञ्चम् ॥
ਜੇ ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਫ਼ੌਜ ਜੋੜਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਦੇਵ-ਵਿਰੋਧੀ ਚਮਕਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਾਲ ਬਲਦ ਪਕਾਵਾਂਗਾ; ਤੀਖਣ ਪੰਦਰਾਂ ਗੁਣਾ ਸੋਮ ਕੱਢ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂਗਾ।
10.27.3
नाहं तं वे॑द॒ य इति॒ ब्रवी॑ति॒ अदे॑वयून्त्स॒मर॑णे जघ॒न्वान् ।
य॒दावाख्य॑त्स॒मर॑ण॒मृघा॑व॒दादिद्ध॑ मे वृष॒भा प्र ब्रु॑वन्ति ॥
'ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ' ਆਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—ਜਿਸਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵ-ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਗਰਜਦੀ ਲੜਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਉਹ ਦੋ ਬਲਦ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸਤਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
10.27.4
यदज्ञा॑तेषु वृ॒जने॒ष्वासं॒ विश्वे॑ स॒तो म॒घवा॑नो म आसन् ।
जि॒नामि॒ वेत्क्षेम॒ आ सन्त॑मा॒भुं प्र तं क्षि॑णां॒ पर्व॑ते पाद॒गृह्य॑ ॥
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣ ਵੈਰੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦਾਨੀ ਯਜਮਾਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ; ਉੱਥੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
10.27.5
न वा उ॒ मां वृ॒जने॑ वारयन्ते॒ न पर्व॑तासो॒ यद॒हं म॑न॒स्ये ।
मम॑ स्व॒नात्कृ॑धु॒कर्णो॑ भयात ए॒वेदनु॒ द्यून्कि॒रणः॒ समे॑जात् ॥
ਪਹਾੜ ਵੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਾਂ ਤਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਸਿੰਗ-ਕੰਨਾਂ ਵਾਲਾ (ਬੱਦਲ) ਡਰੇ; ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਿਰਨ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇ।
10.27.6
दर्श॒न्न्वत्र॑ शृत॒पाँ अ॑नि॒न्द्रान्बा॑हु॒क्षदः॒ शर॑वे॒ पत्य॑मानान् ।
घृषुं॑ वा॒ ये नि॑नि॒दुः सखा॑य॒मध्यू॒ न्वे॑षु प॒वयो॑ ववृत्युः ॥
ਇੱਥੇ ਹੁਣ ਉਹ ਵੇਖਣ—ਅਡੋਲ ਦੇਵ-ਵਿਰੋਧੀ, ਬਾਹੂ-ਖਾਣੇ ਅਸੁਰ, ਤੀਰ ਲਈ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੇ, ਦਲੇਰ। ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਵਜ੍ਰ-ਧਾਰਾਂ ਮੁੜ ਗਈਆਂ ਹਨ।
10.27.7
अभू॒र्वौक्षी॒र्व्यु॑ आयु॑रान॒ड्दर्ष॒न्नु पूर्वो॒ अप॑रो॒ नु द॑र्षत् ।
द्वे प॒वस्ते॒ परि॒ तं न भू॑तो॒ यो अ॒स्य पा॒रे रज॑सो वि॒वेष॑ ॥
ਤੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੂੰ ਫੈਲਾਈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
10.27.8
गावो॒ यवं॒ प्रयु॑ता अ॒र्यो अ॑क्ष॒न्ता अ॑पश्यं स॒हगो॑पा॒श्चर॑न्तीः ।
हवा॒ इद॒र्यो अ॒भितः॒ समा॑य॒न्किय॑दासु॒ स्वप॑तिश्च्छन्दयाते ॥
ਵੈਰੀ ਦੇ ਜੌਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਏ, ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਛੱਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਗਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੀਆਂ। ਪੁਕਾਰਾਂ ਵੈਰੀ ਵੱਲੋਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਈਆਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਗੋਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ?
10.27.9
सं यद्वयं॑ यव॒सादो॒ जना॑नाम॒हं य॒वाद॑ उ॒र्वज्रे॑ अ॒न्तः ।
अत्रा॑ यु॒क्तो॑ऽवसा॒तार॑मिच्छा॒दथो॒ अयु॑क्तं युनजद्वव॒न्वान् ॥
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੌਂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਜੌਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਜ੍ਰ ਦੇ ਅੰਦਰ; ਇੱਥੇ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਵਸਾਤਾਰ ਨੂੰ ਲੱਭੇ; ਫਿਰ ਵਿਜੇਤਾ ਅਣਜੁੜੇ ਨੂੰ ਜੋੜੇ।
10.27.10
अत्रेदु॑ मे मंससे स॒त्यमु॒क्तं द्वि॒पाच्च॒ यच्चतु॑ष्पात्संसृ॒जानि॑ ।
स्त्री॒भिर्यो अत्र॒ वृष॑णं पृत॒न्यादयु॑द्धो अस्य॒ वि भ॑जानि॒ वेदः॑ ॥
ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ: ਜੋ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮੈਂ ਜੋੜਾਂਗਾ; ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਧਨ ਮੈਂ ਵੰਡ ਲਵਾਂਗਾ।
10.27.11
यस्या॑न॒क्षा दु॑हि॒ता जात्वास॒ कस्तां वि॒द्वाँ अ॒भि म॑न्याते अ॒न्धाम् ।
क॒त॒रो मे॒निं प्रति॒ तं मु॑चाते॒ य ईं॒ वहा॑ते॒ य ईं॑ वा वरे॒यात् ॥
ਜਿਸਦੀ ਅੰਨ੍ਹੀ ਧੀ ਕਦੇ ਸੀ, ਜਾਣਕਾਰ ਕੌਣ ਉਸ ਅੰਨ੍ਹੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚੇਗਾ? ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਉਸਨੂੰ ਛੁਡਾਏਗਾ; ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਢੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਚੁਣੇ?
10.27.12
किय॑ती॒ योषा॑ मर्य॒तो व॑धू॒योः परि॑प्रीता॒ पन्य॑सा॒ वार्ये॑ण ।
भ॒द्रा व॒धूर्भ॑वति॒ यत्सु॒पेशाः॑ स्व॒यं सा मि॒त्रं व॑नुते॒ जने॑ चित् ॥
ਕਿੰਨੀ ਔਰਤ, ਵਰ ਦੀ ਚਾਹਵਾਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਚੋਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰੀ; ਵਧੂ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਸਜੀ ਹੋਈ ਉਹ ਆਪ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ।
10.27.13
प॒त्तो ज॑गार प्र॒त्यञ्च॑मत्ति शी॒र्ष्णा शिरः॒ प्रति॑ दधौ॒ वरू॑थम् ।
आसी॑न ऊ॒र्ध्वामु॒पसि॑ क्षिणाति॒ न्य॑ङ्ङुत्ता॒नामन्वे॑ति॒ भूमि॑म् ॥
ਉਹ ਹੇਠੋਂ ਨਿਗਲਦਾ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਿਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਝੁਕਦਾ ਹੈ; ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਫੈਲੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
10.27.14
बृ॒हन्न॑च्छा॒यो अ॑पला॒शो अर्वा॑ त॒स्थौ मा॒ता विषि॑तो अत्ति॒ गर्भः॑ ।
अ॒न्यस्या॑ व॒त्सं रि॑ह॒ती मि॑माय॒ कया॑ भु॒वा नि द॑धे धे॒नुरूधः॑ ॥
ਵਿਸ਼ਾਲ, ਪਰਛਾਵੇਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਘੋੜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਮਾਤਾ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਗਰਭ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਦੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਚੱਟਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਰੰਭੀ; ਕਿਸ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਕਿਸ ਹੋਂਦ ਨਾਲ ਗਾਂ ਨੇ ਥਣ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ?
10.27.15
स॒प्त वी॒रासो॑ अध॒रादुदा॑यन्न॒ष्टोत्त॒रात्ता॒त्सम॑जग्मिर॒न्ते ।
नव॑ प॒श्चाता॑त्स्थिवि॒मन्त॑ आय॒न्दश॒ प्राक्सानु॒ वि ति॑र॒न्त्यश्नः॑ ॥
ਸੱਤ ਵੀਰ ਹੇਠੋਂ ਉੱਪਰ ਆਏ; ਅੱਠ ਉੱਪਰੋਂ ਇਕੱਠੇ ਆਏ। ਨੌਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਆਏ; ਦਸ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
10.27.16
द॒शा॒नामेकं॑ कपि॒लं स॑मा॒नं तं हि॑न्वन्ति॒ क्रत॑वे॒ पार्या॑य ।
गर्भं॑ मा॒ता सुधि॑तं व॒क्षणा॑सु॒ अवे॑नन्तं तु॒षय॑न्ती बिभर्ति ॥
ਦਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਪਿੰਗਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਬਰਾਬਰ — ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਯੱਗ ਲਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ। ਮਾਤਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਅਜੇ ਨਾ ਜੰਮੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਪੇਟ ਅੰਦਰ ਪਾਲਦੀ ਹੋਈ ਧਾਰਦੀ ਹੈ।
10.27.17
पीवा॑नं मे॒षम॑पचन्त वी॒रा न्यु॑प्ता अ॒क्षा अनु॑ दी॒व आ॑सन् ।
द्वा धनुं॑ बृह॒तीम॒प्स्व॑न्तः प॒वित्र॑वन्ता चरतः पु॒नन्ता॑ ॥
ਮੋਟੇ ਮੇਂਢੇ ਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਪਕਾਇਆ; ਖਿਲਰੀਆਂ ਧੁਰੀਆਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਸਨ। ਦੋ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼, ਪਾਣੀਆਂ ਅੰਦਰ, ਛਾਨਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਦੋ ਚਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
10.27.18
वि क्रो॑श॒नासो॒ विष्व॑ञ्च आय॒न्पचा॑ति॒ नेमो॑ न॒हि पक्ष॑द॒र्धः ।
अ॒यं मे॑ दे॒वः स॑वि॒ता तदा॑ह॒ द्र्व॑न्न॒ इद्व॑नवत्स॒र्पिर॑न्नः ॥
ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਬਣ ਕੇ ਆਏ; ਗਿਆਨੀ ਪਕਾਵੇ, ਨਹੀਂ — ਰਸੋਈਆ ਪਕਾਵੇ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ: ਦੁਸ਼ਟ ਦਾ ਅੰਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ; ਘਿਓ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
10.27.19
अप॑श्यं॒ ग्रामं॒ वह॑मानमा॒राद॑च॒क्रया॑ स्व॒धया॒ वर्त॑मानम् ।
सिष॑क्त्य॒र्यः प्र यु॒गा जना॑नां स॒द्यः शि॒श्ना प्र॑मिना॒नो नवी॑यान् ॥
ਪਹੀਏ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਉਹ ਪਿੰਡ ਮੈਂ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਨਾਂ ਦੇ ਜੂਏ ਤੁਰੰਤ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਵਾਂ ਵੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
10.27.20
ए॒तौ मे॒ गावौ॑ प्रम॒रस्य॑ यु॒क्तौ मो षु प्र से॑धी॒र्मुहु॒रिन्म॑मन्धि ।
आप॑श्चिदस्य॒ वि न॑श॒न्त्यर्थं॒ सूर॑श्च म॒र्क उप॑रो बभू॒वान् ॥
ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੋ ਬਲਦ ਹਨ, ਪ੍ਰਮਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤੇ ਹੋਏ। ਤੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਪਾਣੀ ਉਸਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਦਾ ਤੇਜਸਵੀ, ਦੂਰ ਦਾ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
10.27.21
अ॒यं यो वज्रः॑ पुरु॒धा विवृ॑त्तो अ॒वः सूर्य॑स्य बृह॒तः पुरी॑षात् ।
श्रव॒ इदे॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्ति॒ तद॑व्य॒थी ज॑रि॒माण॑स्तरन्ति ॥
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁਮਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਵਜ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੋਂ, ਮੇਘ ਦੀ ਧਾਰ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯਸ਼ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਇਸੇ ਦੁਆਰਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਇਸੇ ਨਾਲ ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਕ੍ਸ਼ਤ ਪਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹਨ।
10.27.22
वृ॒क्षेवृ॑क्षे॒ निय॑ता मीमय॒द्गौस्ततो॒ वयः॒ प्र प॑तान्पूरु॒षादः॑ ।
अथे॒दं विश्वं॒ भुव॑नं भयात॒ इन्द्रा॑य सु॒न्वदृष॑ये च॒ शिक्ष॑त् ॥
ਹਰ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਗਾਂ ਅਰਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਤਦ ਮਨੁੱਖਭੱਖੀ ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਜਾਣ। ਤਦ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਡਰੇ; ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਸਿਖਾਵੇ।
10.27.23
दे॒वानां॒ माने॑ प्रथ॒मा अ॑तिष्ठन्कृ॒न्तत्रा॑देषा॒मुप॑रा॒ उदा॑यन् ।
त्रय॑स्तपन्ति पृथि॒वीम॑नू॒पा द्वा बृबू॑कं वहतः॒ पुरी॑षम् ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ; ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਉੱਪਰ ਉੱਠੇ। ਤਿੰਨ (ਲੋਕ) ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੋ (ਰੂਪ) ਵੱਛੇ ਵਰਗੀ (ਵਸਤੂ) ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।
10.27.24
सा ते॑ जी॒वातु॑रु॒त तस्य॑ विद्धि॒ मा स्मै॑ता॒दृगप॑ गूहः सम॒र्ये ।
आ॒विः स्वः॑ कृणु॒ते गूह॑ते बु॒सं स पा॒दुर॑स्य नि॒र्णिजो॒ न मु॑च्यते ॥
ਉਹ ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਹੈ; ਉਹ ਉਸਦਾ ਵੀ ਜਾਣ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਇਸਨੂੰ ਲੁਕਾਈਂ ਨਾ। ਕਲਿਆਣ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ ਧਨ ਛੁਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪੈਰ ਨਿਰਣਿਜ (ਸ਼ੁੱਧੀ) ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।