ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.27.1
अस॒त्सु मे॑ जरितः॒ साभि॑वे॒गो यत्सु॑न्व॒ते यज॑मानाय॒ शिक्ष॑म् ।
अना॑शीर्दाम॒हम॑स्मि प्रह॒न्ता स॑त्य॒ध्वृतं॑ वृजिना॒यन्त॑मा॒भुम् ॥
என் அந்த வேகம் உண்மையாகவே சோமம் பிழிந்து யாகம் செய்பவனுக்கு அருளட்டும். நான் அவமதிக்கும் அசுரர்களைக் கொல்பவன்; சத்தியத்தைக் காப்பவன், வளைந்த பகைவனை அழிப்பவன்.
10.27.2
यदीद॒हं यु॒धये॑ सं॒नया॑नि॒ अदे॑वयून्त॒न्वा॑ शूशु॑जानान् ।
अ॒मा ते॒ तुम्रं॑ वृष॒भं प॑चानि ती॒व्रं सु॒तं प॑ञ्चद॒शं नि षि॑ञ्चम् ॥
போருக்காக நான் படையைத் திரட்டினால், என் உடலால் தேவர்களை வெறுக்கும் ஒளிரும் பகைவர்களுக்கு எதிராக, ஓ இந்திரா, உனக்காக சிவந்த காளையைச் சமைப்பேன்; கடுமையான பதினைந்து மடங்கு சோமத்தை பிழிந்து ஊற்றுவேன்.
10.27.3
नाहं तं वे॑द॒ य इति॒ ब्रवी॑ति॒ अदे॑वयून्त्स॒मर॑णे जघ॒न्वान् ।
य॒दावाख्य॑त्स॒मर॑ण॒मृघा॑व॒दादिद्ध॑ मे वृष॒भा प्र ब्रु॑वन्ति ॥
'இது இப்படி' என்று சொல்பவனை நான் அறியேன்—போரில் தேவ-வெறுப்பாளர்களை அடித்தவன். அவன் முழங்கும் போரை வெளிப்படுத்தியபோது, அந்த இரண்டு காளைகள் எனக்காக முழங்குகின்றன.
10.27.4
यदज्ञा॑तेषु वृ॒जने॒ष्वासं॒ विश्वे॑ स॒तो म॒घवा॑नो म आसन् ।
जि॒नामि॒ वेत्क्षेम॒ आ सन्त॑मा॒भुं प्र तं क्षि॑णां॒ पर्व॑ते पाद॒गृह्य॑ ॥
நான் அறியப்படாத பகைவர் படைகளுக்குள் இருந்தபோது, எல்லா கொடையாளி யஜமானர்களும் எனக்குத் துணையாக இருந்தனர். பாதுகாப்பான இடத்தில் வெல்கிறேன்; அங்குள்ள பகைவனை மலையில் காலைப் பிடித்து எறிந்து அழிக்கிறேன்.
10.27.5
न वा उ॒ मां वृ॒जने॑ वारयन्ते॒ न पर्व॑तासो॒ यद॒हं म॑न॒स्ये ।
मम॑ स्व॒नात्कृ॑धु॒कर्णो॑ भयात ए॒वेदनु॒ द्यून्कि॒रणः॒ समे॑जात् ॥
மலைகள் கூட போரில் என்னைத் தடுப்பதில்லை; நான் நினைக்கும்போதும் அவை தடுப்பதில்லை. என் முழக்கத்தால் கொம்புக் காதுள்ள (மேகம்) அஞ்சட்டும்; நாட்களுக்குப் பின் அந்த ஒளிக்கதிர் என்னுடன் சேர்ந்து நகரட்டும்.
10.27.6
दर्श॒न्न्वत्र॑ शृत॒पाँ अ॑नि॒न्द्रान्बा॑हु॒क्षदः॒ शर॑वे॒ पत्य॑मानान् ।
घृषुं॑ वा॒ ये नि॑नि॒दुः सखा॑य॒मध्यू॒ न्वे॑षु प॒वयो॑ ववृत्युः ॥
இங்கு இப்போது அவர்கள் பார்க்கட்டும்—அசையாத தேவ-வெறுப்பாளர்கள், கை உண்ணும் அசுரர்கள், அம்புக்காக வீழ்பவர்கள், துணிச்சலானவர். அல்லது என் நண்பனை நிந்தித்தவர்கள்மீது அந்த மின்னல் ஓட்டங்கள் திரும்பிவிட்டன.
10.27.7
अभू॒र्वौक्षी॒र्व्यु॑ आयु॑रान॒ड्दर्ष॒न्नु पूर्वो॒ अप॑रो॒ नु द॑र्षत् ।
द्वे प॒वस्ते॒ परि॒ तं न भू॑तो॒ यो अ॒स्य पा॒रे रज॑सो वि॒वेष॑ ॥
நீ தோன்றினாய்; உயிர்வளியை நீ விரித்தாய். முன்னவரும் பின்னவரும் இருவரும் தூய்மைப்படுத்துபவர்கள்; அவரைச் சுற்றி நீங்கள் இருவரும் ஆகுங்கள், இவ்வுலகின் அப்பால் ஊடுருவியவன்.
10.27.8
गावो॒ यवं॒ प्रयु॑ता अ॒र्यो अ॑क्ष॒न्ता अ॑पश्यं स॒हगो॑पा॒श्चर॑न्तीः ।
हवा॒ इद॒र्यो अ॒भितः॒ समा॑य॒न्किय॑दासु॒ स्वप॑तिश्च्छन्दयाते ॥
பகைவனின் வாற்கோதுமையை மாடுகள் தின்றன, அவிழ்க்கப்பட்டு; அவற்றை நான் கண்டேன், இடையர்களுடன் திரிந்தவாறு. அழைப்புகள் பகைவனிடமிருந்து சுற்றிலும் ஒன்றாக வந்தன; இவர்களிடையே எத்தனை பேருடன் மந்தைத் தலைவன் மகிழ்வான்?
10.27.9
सं यद्वयं॑ यव॒सादो॒ जना॑नाम॒हं य॒वाद॑ उ॒र्वज्रे॑ अ॒न्तः ।
अत्रा॑ यु॒क्तो॑ऽवसा॒तार॑मिच्छा॒दथो॒ अयु॑क्तं युनजद्वव॒न्वान् ॥
நாம் மக்களுடன் சேர்ந்து, வாற்கோதுமை உண்பவர்களாய் இருக்கையில், நான் வாற்கோதுமை உண்பவன், அகன்ற வஜ்ரத்தினுள்; இங்கே பூட்டப்பட்டவன் அவசாதாரைத் தேடட்டும்; பின் வெல்பவன் பூட்டப்படாததைப் பூட்டட்டும்.
10.27.10
अत्रेदु॑ मे मंससे स॒त्यमु॒क्तं द्वि॒पाच्च॒ यच्चतु॑ष्पात्संसृ॒जानि॑ ।
स्त्री॒भिर्यो अत्र॒ वृष॑णं पृत॒न्यादयु॑द्धो अस्य॒ वि भ॑जानि॒ वेदः॑ ॥
இங்கே நீ உண்மையாக என் சொல்லை நினைக்கிறாய்: இரு கால்களும் நான்கு கால்களும் உள்ளதை நான் இணைப்பேன்; பெண்களுடன் இங்கே காளையை போரில் வெல்பவன், போரிடாதவனின் செல்வத்தை நான் பிரித்துக்கொள்வேன்.
10.27.11
यस्या॑न॒क्षा दु॑हि॒ता जात्वास॒ कस्तां वि॒द्वाँ अ॒भि म॑न्याते अ॒न्धाम् ।
क॒त॒रो मे॒निं प्रति॒ तं मु॑चाते॒ य ईं॒ वहा॑ते॒ य ईं॑ वा वरे॒यात् ॥
குருடான மகள் யாருக்கு ஒரு காலத்தில் இருந்தாளோ, அறிந்தவன் யார் அந்த குருடியை கருதுவான்? எந்த விதி அவனை விடுவிக்கும்; அவளைச் சுமப்பவனா, அல்லது அவளைத் தேர்ந்தெடுப்பவனா?
10.27.12
किय॑ती॒ योषा॑ मर्य॒तो व॑धू॒योः परि॑प्रीता॒ पन्य॑सा॒ वार्ये॑ण ।
भ॒द्रा व॒धूर्भ॑वति॒ यत्सु॒पेशाः॑ स्व॒यं सा मि॒त्रं व॑नुते॒ जने॑ चित् ॥
எத்தனை பெண், மணமகனை விரும்பி, செல்வத்தாலும் தேர்வாலும் முழுமையாக அன்புக்குரியவளாக; மணப்பெண் மங்கலமாகிறாள், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட அவள் தானே மக்களிடையே நண்பனை ஏற்கும்போது.
10.27.13
प॒त्तो ज॑गार प्र॒त्यञ्च॑मत्ति शी॒र्ष्णा शिरः॒ प्रति॑ दधौ॒ वरू॑थम् ।
आसी॑न ऊ॒र्ध्वामु॒पसि॑ क्षिणाति॒ न्य॑ङ्ङुत्ता॒नामन्वे॑ति॒ भूमि॑म् ॥
அவன் கீழிருந்து விழுங்குகிறான், முன்னோக்கி உண்ணுகிறான்; தலையால் தலையை மூடியால் வைக்கிறான். அமர்ந்தவன் மேல்நோக்கி வளைகிறான்; கீழ்நோக்கி விரிந்த பூமியைப் பின்தொடர்ந்து செல்கிறான்.
10.27.14
बृ॒हन्न॑च्छा॒यो अ॑पला॒शो अर्वा॑ त॒स्थौ मा॒ता विषि॑तो अत्ति॒ गर्भः॑ ।
अ॒न्यस्या॑ व॒त्सं रि॑ह॒ती मि॑माय॒ कया॑ भु॒वा नि द॑धे धे॒नुरूधः॑ ॥
பெரிய, நிழலற்ற, இலையற்ற குதிரை நின்றது; தாய் சூழப்பட்ட கருவை உண்கிறாள். மற்றொருவளின் கன்றை நக்கியபடி அவள் கத்தினாள்; எந்த வடிவில், எந்த இருப்பால் பசு மடியைக் கீழே வைத்தது?
10.27.15
स॒प्त वी॒रासो॑ अध॒रादुदा॑यन्न॒ष्टोत्त॒रात्ता॒त्सम॑जग्मिर॒न्ते ।
नव॑ प॒श्चाता॑त्स्थिवि॒मन्त॑ आय॒न्दश॒ प्राक्सानु॒ वि ति॑र॒न्त्यश्नः॑ ॥
ஏழு வீரர்கள் கீழிருந்து மேல் வந்தனர்; எட்டு மேலிருந்து ஒன்றாக வந்தனர். ஒன்பது பின்னிருந்து வந்தனர், வியர்வையுடன்; பத்து முன்னே வந்து கல்லின் முகட்டைப் பிரித்துப் பரப்புகின்றனர்.
10.27.16
द॒शा॒नामेकं॑ कपि॒लं स॑मा॒नं तं हि॑न्वन्ति॒ क्रत॑वे॒ पार्या॑य ।
गर्भं॑ मा॒ता सुधि॑तं व॒क्षणा॑सु॒ अवे॑नन्तं तु॒षय॑न्ती बिभर्ति ॥
பத்தில் ஒருவனாகிய, பொன்னிறமான, சமமான அவனை — யாகத்துக்காகவும் தூய்மைப்படுத்துபவனுக்காகவும் அவர்கள் அழுத்துகின்றனர். தாய் நன்கு நிலைத்து இன்னும் பிறவாத கருவை வயிற்றுக்குள் பேணியபடி தாங்குகிறாள்.
10.27.17
पीवा॑नं मे॒षम॑पचन्त वी॒रा न्यु॑प्ता अ॒क्षा अनु॑ दी॒व आ॑सन् ।
द्वा धनुं॑ बृह॒तीम॒प्स्व॑न्तः प॒वित्र॑वन्ता चरतः पु॒नन्ता॑ ॥
கொழுத்த ஆட்டுக்கடாவை வீரர்கள் சமைத்தனர்; பரப்பப்பட்ட அச்சுகள் வானை நோக்கி இருந்தன. இரண்டு, பெரிய வில், நீர்களுக்குள், வடிகட்டிகளுடன் கூடிய இருவர் நகர்ந்து தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்.
10.27.18
वि क्रो॑श॒नासो॒ विष्व॑ञ्च आय॒न्पचा॑ति॒ नेमो॑ न॒हि पक्ष॑द॒र्धः ।
अ॒यं मे॑ दे॒वः स॑वि॒ता तदा॑ह॒ द्र्व॑न्न॒ इद्व॑नवत्स॒र्पिर॑न्नः ॥
கதறும் அவர்கள் பிரிந்து, எங்கும் பரவியபடி வந்தனர்; ஞானி சமைக்கட்டும், இல்லை — சமைப்பவன் சமைக்கட்டும். எனக்காக தேவ சவிதா இதைச் சொன்னார்: தீயவனின் உணவு உடையவன் மட்டும் பணிவிடை செய்யட்டும்; நெய்யுணவு உடையவன் மட்டும் பணிவிடை செய்யட்டும்.
10.27.19
अप॑श्यं॒ ग्रामं॒ वह॑मानमा॒राद॑च॒क्रया॑ स्व॒धया॒ वर्त॑मानम् ।
सिष॑क्त्य॒र्यः प्र यु॒गा जना॑नां स॒द्यः शि॒श्ना प्र॑मिना॒नो नवी॑यान् ॥
சக்கரமில்லாத, தன் சொந்த ஆற்றலால் சுழன்று வரும் அந்த ஊரை நான் தொலைவிலிருந்து கண்டேன். அவன் மக்களின் பகைவரின் நுகத்தடிகளை உடனே பிளக்கிறான்; புதியவனான அவன் அவர்களின் உறுப்புகளை நசுக்குகிறான்.
10.27.20
ए॒तौ मे॒ गावौ॑ प्रम॒रस्य॑ यु॒क्तौ मो षु प्र से॑धी॒र्मुहु॒रिन्म॑मन्धि ।
आप॑श्चिदस्य॒ वि न॑श॒न्त्यर्थं॒ सूर॑श्च म॒र्क उप॑रो बभू॒वान् ॥
இவை என் இரண்டு காளைகள், பிரமரத்தில் பூட்டப்பட்டவை. நீ மீண்டும் மீண்டும் நன்றாக முன்னேறு, மகிழ்ந்திரு. நீர்கள் இவனுடைய இலக்கை வேறுவேறாக அழிக்கின்றன; சூரியனின் ஒளிமிக்க, தொலைதூர துணையும் ஆகிவிட்டான்.
10.27.21
अ॒यं यो वज्रः॑ पुरु॒धा विवृ॑त्तो अ॒वः सूर्य॑स्य बृह॒तः पुरी॑षात् ।
श्रव॒ इदे॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्ति॒ तद॑व्य॒थी ज॑रि॒माण॑स्तरन्ति ॥
பல வகையாக சுழற்றப்பட்ட இந்த வஜ்ரம், சூரியனின் பெரியவனின் பாதுகாப்பிலும், மேகத் தாரையிலிருந்தும் எழுகிறது. இந்தப் புகழ் நிச்சயமாக இதனாலேயே; இதைவிட வேறொன்றில்லை; இதனால் முதியோர் காயமின்றிக் கடந்து செல்கின்றனர்.
10.27.22
वृ॒क्षेवृ॑क्षे॒ निय॑ता मीमय॒द्गौस्ततो॒ वयः॒ प्र प॑तान्पूरु॒षादः॑ ।
अथे॒दं विश्वं॒ भुव॑नं भयात॒ इन्द्रा॑य सु॒न्वदृष॑ये च॒ शिक्ष॑त् ॥
ஒவ்வொரு மரத்திலும் கட்டப்பட்ட பசு கத்துகிறது; அப்போது மனிதரை உண்ணும் பறவைகள் பறந்து போகட்டும். அப்போது இந்த முழு உலகமும் அஞ்சட்டும்; இந்திரன் சோமத்தை பிழிபவனுக்கும் ரிஷிக்கும் கற்றுக்கொடுக்கட்டும்.
10.27.23
दे॒वानां॒ माने॑ प्रथ॒मा अ॑तिष्ठन्कृ॒न्तत्रा॑देषा॒मुप॑रा॒ उदा॑यन् ।
त्रय॑स्तपन्ति पृथि॒वीम॑नू॒पा द्वा बृबू॑कं वहतः॒ पुरी॑षम् ॥
தேவர்களின் இல்லத்தில் முதலில் நின்றவர்கள்; வெட்டப்பட்ட பங்கிலிருந்து இவர்களில் முதியோர் எழுந்தனர். மூன்று (உலகங்கள்) நீரற்ற பூமியைச் சுடுகின்றன; இரண்டு (வடிவங்கள்) கன்றுக்குட்டி போன்ற பொருளை சுமக்கின்றன.
10.27.24
सा ते॑ जी॒वातु॑रु॒त तस्य॑ विद्धि॒ मा स्मै॑ता॒दृगप॑ गूहः सम॒र्ये ।
आ॒विः स्वः॑ कृणु॒ते गूह॑ते बु॒सं स पा॒दुर॑स्य नि॒र्णिजो॒ न मु॑च्यते ॥
அது உன் வாழ்வு; அவனுடையதும் அதுவே என்று அறிந்துகொள். போரில் வெளிப்படையாக இதை மறைக்காதே. நலத்தை வெளிப்படுத்தி செல்வத்தை மறைப்பவனின் கால் நிர்ணிஜ் (சுத்திச் சடங்கு) மூலம் விடுபடுகிறது, விடுபடுவது போல.