ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.102.1
त्वम॑ग्ने बृ॒हद्वयो॒ दधा॑सि देव दा॒शुषे॑ ।
क॒विर्गृ॒हप॑ति॒र्युवा॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଦାତାଙ୍କୁ ମହାନ ବଳ ଦିଅ। ତୁମେ କବି, ଗୃହପତି ଏବଂ ସଦା ଯୁବା।
8.102.2
स न॒ ईळा॑नया स॒ह दे॒वाँ अ॑ग्ने दुव॒स्युवा॑ ।
चि॒किद्वि॑भान॒वा व॑ह ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଓ ଆହୁତି ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣ। ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଜାଣି ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
8.102.3
त्वया॑ ह स्विद्यु॒जा व॒यं चोदि॑ष्ठेन यविष्ठ्य ।
अ॒भि ष्मो॒ वाज॑सातये ॥
ତୁମ ସହିତ, ହେ ଯୁବତମ, ନିଶ୍ଚୟ ଆମେ ବଳଧନ ଜିତିବା ପାଇଁ ତୁମ ନିକଟରେ ଅଛୁ।
8.102.4
औ॒र्व॒भृ॒गु॒वच्छुचि॑मप्नवान॒वदा हु॑वे ।
अ॒ग्निं स॑मु॒द्रवा॑ससम् ॥
ଔର୍ବ-ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ପରି, ଅପ୍ନବାନ ପରି, ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ସମୁଦ୍ରକୁ ବସ୍ତ୍ର ରୂପେ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ।
8.102.5
हु॒वे वात॑स्वनं क॒विं प॒र्जन्य॑क्रन्द्यं॒ सहः॑ ।
अ॒ग्निं स॑मु॒द्रवा॑ससम् ॥
ପବନ ଯାହାର ଧ୍ୱନି, କବି, ମେଘଗର୍ଜନ ଯାହାର, ମହାବଳ, ସମୁଦ୍ରକୁ ବସ୍ତ୍ର କରିଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
8.102.6
आ स॒वं स॑वि॒तुर्य॑था॒ भग॑स्येव भु॒जिं हु॑वे ।
अ॒ग्निं स॑मु॒द्रवा॑ससम् ॥
ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ପରି, ଭଗଙ୍କ ଭାଗ ପରି, ସମୁଦ୍ରକୁ ବସ୍ତ୍ର କରିଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
8.102.7
अ॒ग्निं वो॑ वृ॒धन्त॑मध्व॒राणां॑ पुरू॒तम॑म् ।
अच्छा॒ नप्त्रे॒ सह॑स्वते ॥
ଯଜ୍ଞକୁ ବଢ଼ାଉଥିବା, ସର୍ବାଧିକ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୁମେ ସ୍ତୁତି କର; ବଳବାନ ନପ୍ତ୍ର ଆଡ଼କୁ।
8.102.8
अ॒यं यथा॑ न आ॒भुव॒त्त्वष्टा॑ रू॒पेव॒ तक्ष्या॑ ।
अ॒स्य क्रत्वा॒ यश॑स्वतः ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟା ରୂପ ଗଢ଼ୁଥିବା ଶିଳ୍ପୀ ପରି, ଏହି ଯଶସ୍ୱୀଙ୍କ ସଂକଳ୍ପରେ ସେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
8.102.9
अ॒यं विश्वा॑ अ॒भि श्रियो॑ अ॒ग्निर्दे॒वेषु॑ पत्यते ।
आ वाजै॒रुप॑ नो गमत् ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭୁ; ସେ ବଳଧନ ସହିତ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।
8.102.10
विश्वे॑षामि॒ह स्तु॑हि॒ होतॄ॑णां य॒शस्त॑मम् ।
अ॒ग्निं य॒ज्ञेषु॑ पू॒र्व्यम् ॥
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ହୋତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଯଶସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରାଚୀନ ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ।
8.102.11
शी॒रं पा॑व॒कशो॑चिषं॒ ज्येष्ठो॒ यो दमे॒ष्वा ।
दी॒दाय॑ दीर्घ॒श्रुत्त॑मः ॥
ପବିତ୍ର ଶିଖାଯୁକ୍ତ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଘରେ ଘରେ ଉଚ୍ଚରେ ଜଳେ; ଅତି ଦୀର୍ଘକୀର୍ତ୍ତିରେ।
8.102.12
तमर्व॑न्तं॒ न सा॑न॒सिं गृ॑णी॒हि वि॑प्र शु॒ष्मिण॑म् ।
मि॒त्रं न या॑त॒यज्ज॑नम् ॥
ସେହି ବଳବାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ହେ ବିପ୍ର, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ସ୍ତୁତି କର; ମିତ୍ର ପରି, ଯିଏ ମଣିଷକୁ ବିଜୟ ଆଡ଼େ ନିଏ।
8.102.13
उप॑ त्वा जा॒मयो॒ गिरो॒ देदि॑शतीर्हवि॒ष्कृतः॑ ।
वा॒योरनी॑के अस्थिरन् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଭଉଣୀ ପରି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସେ; ହବିଃ ଅର୍ପଣକାରୀ ପକ୍ଷରୁ ସେମାନେ ବାୟୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଛିଡ଼ା ହେଲେ।
8.102.14
यस्य॑ त्रि॒धात्ववृ॑तं ब॒र्हिस्त॒स्थावसं॑दिनम् ।
आप॑श्चि॒न्नि द॑धा प॒दम् ॥
ତ୍ରିଧା-ସ୍ଥାପିତ, ଅନାବୃତ, ଅକ୍ଷୟ ବର୍ହିଃ ଯାହାର, ତାହା ଛିଡ଼ା ଅଛି; ହେ ଜଳସମୂହ, ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପାଦ ରଖିଲ।
8.102.15
प॒दं दे॒वस्य॑ मी॒ळ्हुषोऽना॑धृष्टाभिरू॒तिभिः॑ ।
भ॒द्रा सूर्य॑ इवोप॒दृक् ॥
ଦେବତା ଓ ଦାତାଙ୍କ ପାଦଚିହ୍ନ ଅଜେୟ ରକ୍ଷା ସହିତ ଅଛି; ତାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ।
8.102.16
अग्ने॑ घृ॒तस्य॑ धी॒तिभि॑स्तेपा॒नो दे॑व शो॒चिषा॑ ।
आ दे॒वान्व॑क्षि॒ यक्षि॑ च ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଘିଅ ଧୀ (ପ୍ରାର୍ଥନା) ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ହୋଇ, ହେ ଦେବ, ତୁମ ଶିଖାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣି ଯଜନ କର।
8.102.17
तं त्वा॑जनन्त मा॒तरः॑ क॒विं दे॒वासो॑ अङ्गिरः ।
ह॒व्य॒वाह॒मम॑र्त्यं ॥
ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ମାତାମାନେ ତୁମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଦେବତାମାନେ ହବିବାହକ, ଅମର, କବି ତୁମକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
8.102.18
प्रचे॑तसं त्वा क॒वेऽग्ने॑ दू॒तं वरे॑ण्यम् ।
ह॒व्य॒वाहं॒ नि षे॑दिरे ॥
ହେ କବି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୂତ ଓ ବରଣୀୟ, ହବିବାହକ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ତୁମକୁ ସେମାନେ ବସାଇଲେ।
8.102.19
न॒हि मे॒ अस्त्यघ्न्या॒ न स्वधि॑ति॒र्वन॑न्वति ।
अथै॑ता॒दृग्भ॑रामि ते ॥
ମୋ ପାଖରେ ଅଗ୍ନିଯୋଗ୍ୟ ହବି ନାହିଁ, କି ଦଣ୍ଡଯୁକ୍ତ କୁରାଢ଼ି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ତଥାପି ତୁମ ପାଇଁ ଏପରି ଉପହାର ମୁଁ ଆଣେ।
8.102.20
यद॑ग्ने॒ कानि॒ कानि॑ चि॒दा ते॒ दारू॑णि द॒ध्मसि॑ ।
ता जु॑षस्व यविष्ठ्य ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଯେଉଁ କାଠ ରଖୁ, ହେ ଯୁବତମ, ସେସବୁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।
8.102.21
यदत्त्यु॑प॒जिह्वि॑का॒ यद्व॒म्रो अ॑ति॒सर्प॑ति ।
सर्वं॒ तद॑स्तु ते घृ॒तम् ॥
ଉପଜିହ୍ୱିକା ଯାହା ଖାଏ, ଏବଂ କୀଟ ଯାହା ସରକି ଚାଲେ, ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ଘିଅ ହେଉ।
8.102.22
अ॒ग्निमिन्धा॑नो॒ मन॑सा॒ धियं॑ सचेत॒ मर्त्यः॑ ।
अ॒ग्निमी॑धे वि॒वस्व॑भिः ॥
ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜାଳି ନିଜ ପ୍ରାର୍ଥନା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚାଉ; ମୁଁ ବିବସ୍ବାନମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ଜାଳେ।