Upaniṣads · Śvetāśvatara 6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 6.1
स्वभावमेके कवयो वदन्ति कालं तथान्ये परिमुह्यमानाः ।
देवस्यैष महिमा तु लोके येनेदं भ्राम्यते ब्रह्मचक्रम् ॥ ६.१ ॥
Algunos sabios dicen que la naturaleza (svabhāva) es la causa, y otros, confundidos, dicen que el tiempo. Pero esta es la grandeza del deva, por la cual esta rueda de brahman gira en el mundo.
Śvetāśvatara 6.2
येनावृतं नित्यमिदं हि सर्वं ज्ञः कालकारो गुणी सर्वविद्यः ।
तेनेशितं कर्म विवर्तते ह पृथिव्यप्तेजोनिलखानि चिन्त्यम् ॥ ६.२ ॥
Aquel por quien todo esto está siempre envuelto — el conocedor, el creador del tiempo, poseedor de cualidades, sabedor de todo — por él gobernada, la acción se despliega; tierra, agua, fuego, aire y éter han de ser contemplados.
Śvetāśvatara 6.3
तत्कर्म कृत्वा विनिवर्त्य भूयस्तत्त्वस्य तत्त्वेन समेत्य योगम् ।
एकेन द्वाभ्यां त्रिभिरष्टभिर्वा कालेन चैवात्मगुणैश्च सूक्ष्मैः ॥ ६.३ ॥
Habiendo realizado esa acción y apartándose de ella de nuevo, unido en yoga con la verdad de la verdad, mediante uno, dos, tres u ocho, por el tiempo y también por las sutiles cualidades del ātman.
Śvetāśvatara 6.4
आरभ्य कर्माणि गुणान्वितानि भावांश्च सर्वान् विनियोजयेद्यः ।
तेषामभावे कृतकर्मनाशः कर्मक्षये याति स तत्त्वतोऽन्यः ॥ ६.४ ॥
Quien inicia acciones acompañadas de cualidades y aplica todos los estados del ser — en su ausencia se produce la destrucción de la acción realizada; al agotarse la acción, en verdad va hacia lo otro (el paraṃ).
Śvetāśvatara 6.5
आदिः स संयोगनिमित्तहेतुः परस्त्रिकालादकलोऽपि दृष्टः ।
तं विश्वरूपं भवभूतमीड्यं देवं स्वचित्तस्थमुपास्य पूर्वम् ॥ ६.५ ॥
Él es el principio, la causa y razón de la conjunción; más allá de los tres tiempos y sin partes, sin embargo ha sido visto. Habiendo adorado primero a aquel dios de forma universal, que se ha hecho existencia, digno de alabanza, que mora en la propia mente (…).
Śvetāśvatara 6.6
स वृक्षकालाकृतिभिः परोऽन्यो यस्मात्प्रपञ्चः परिवर्ततेऽयम् ।
धर्मावहं पापनुदं भगेशं ज्ञात्वात्मस्थममृतं विश्वधाम ॥ ६.६ ॥
Él está más allá y es distinto del árbol, del tiempo y de la forma, y de él gira este mundo múltiple. Habiendo conocido a aquel que trae el dharma, aparta el pecado, es señor de la fortuna, mora en el ātman, es inmortal y es morada del universo (…).
Śvetāśvatara 6.7
तमीश्वराणां परमं महेश्वरं तं देवतानां परमं च दैवतम् ।
पतिं पतीनां परमं परस्ताद्विदाम देवं भुवनेशमीड्यम् ॥ ६.७ ॥
Conozcamos a aquel supremo gran Señor entre los señores, la suprema divinidad entre los dioses, el supremo Señor entre los amos, que está más allá de lo más allá, el dios señor de los mundos, digno de alabanza.
Śvetāśvatara 6.8
न तस्य कार्यं करणं च विद्यते न तत्समश्चाभ्यधिकश्च दृश्यते ।
परास्य शक्तिर्विविधैव श्रूयते स्वाभाविकी ज्ञानबलक्रिया च ॥ ६.८ ॥
No hay en él efecto ni instrumento; no se ve nadie igual a él ni superior. Se oye que su poder supremo es múltiple, natural, y consiste en conocimiento, fuerza y acción.
Śvetāśvatara 6.9
न तस्य कश्चित्पतिरस्ति लोके न चेशिता नैव च तस्य लिङ्गम् ।
स कारणं करणाधिपाधिपो न चास्य कश्चिज्जनिता न चाधिपः ॥ ६.९ ॥
En el mundo no hay señor de él, ni gobernante, ni signo suyo. Él es la causa, señor de los señores de los sentidos. No hay progenitor de él, ni dueño.
Śvetāśvatara 6.10
यस्तन्तुनाभ इव तन्तुभिः प्रधानजैः स्वभावतः ।
देव एकः स्वमावृणोति स नो दधातु ब्रह्माप्ययम् ॥ ६.१० ॥
Como la araña se cubre con sus hilos, nacidos de la materia primordial, por su propia naturaleza, ese dios único nos conceda la absorción en brahman.
Śvetāśvatara 6.11
एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा ।
कर्माध्यक्षः सर्वभूताधिवासः साक्षी चेता केवलो निर्गुणश्च ॥ ६.११ ॥
El único dios, oculto en todos los seres, omnipresente, es el ātman interior de todos los seres. Es el supervisor de las acciones, la morada de todos los seres, el testigo, el conocedor, el único y sin cualidades.
Śvetāśvatara 6.12
एको वशी निष्क्रियाणां बहूनामेकं बीजं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ ६.१२ ॥
Él, único, es el controlador de lo inactivo, y quien hace de la única semilla de muchos una multiplicidad de formas. A los sabios firmes que lo perciben morando en el ātman, a ellos pertenece la dicha eterna, y no a otros.
Śvetāśvatara 6.13
नित्यो नित्यानां चेतनश्चेतनानामेको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तत्कारणं सांख्ययोगाधिगम्यं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ६.१३ ॥
Él es el eterno entre los eternos, el consciente entre los conscientes, que solo cumple los deseos de muchos. Conociendo a ese dios, causa que se alcanza por el sāṃkhya y el yoga, uno queda libre de todas las ataduras.
Śvetāśvatara 6.14
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ ६.१४ ॥
Allí no brilla el sol, ni la luna ni las estrellas; no brillan estos relámpagos, ¿cómo, pues, este fuego? Cuando él resplandece, todo resplandece tras él; por su luz todo esto resplandece.
Śvetāśvatara 6.15
एको हंसः भुवनस्यास्य मध्ये स एवाग्निः सलिले संनिविष्टः ।
तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ ६.१५ ॥
En medio de este mundo hay un solo cisne; ese mismo es el fuego, que ha entrado y se ha establecido en el agua. Solo conociéndolo se trasciende la muerte; no hay otro camino para ir.
Śvetāśvatara 6.16
स विश्वकृद् विश्वविदात्मयोनिर्ज्ञः कालकालो गुणी सर्वविद्यः ।
प्रधानक्षेत्रज्ञपतिर्गुणेशः संसारमोक्षस्थितिबन्धहेतुः ॥ ६.१६ ॥
Él es el hacedor de todo, el conocedor de todo, nacido de sí mismo, el que conoce, el tiempo del tiempo, poseedor de cualidades, el sabedor de todo saber. Es señor de la naturaleza primordial (pradhāna) y del conocedor del campo (kṣetrajña), señor de las cualidades, causa de la ligadura del mundo, de la liberación y del estado intermedio.
Śvetāśvatara 6.17
स तन्मयो ह्यमृत ईशसंस्थो ज्ञः सर्वगो भुवनस्यास्य गोप्ता ।
य ईशेऽस्य जगतो नित्यमेव नान्यो हेतुर्विद्यत ईशनाय ॥ ६.१७ ॥
Él está pleno de aquello, es inmortal, establecido en el Señor (īśa), el que conoce, omnipresente, el protector de este mundo. Aquel que rige eternamente este universo: no hay otra causa para su gobierno.
Śvetāśvatara 6.18
यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वं यो वै वेदांश्च प्रहिणोति तस्मै ।
तं ह देवमात्मबुद्धिप्रकाशं मुमुक्षुर्वै शरणमहं प्रपद्ये ॥ ६.१८ ॥
Aquel que primero crea a Brahmā y le envía los Vedas: a ese dios que ilumina el intelecto del ātman, yo, que anhelo la liberación, me refugio.
Śvetāśvatara 6.19
निष्कलं निष्क्रियंशान्तं निरवद्यं निरञ्जनम् ।
अमृतस्य परंसेतुं दग्धेन्दनमिवानलम् ॥ ६.१९ ॥
Él es sin partes, sin acción, sereno, sin falta e inmaculado; es el puente supremo hacia el inmortal (amṛta), como un fuego que ha consumido su combustible.
Śvetāśvatara 6.20
यदा चर्मवदाकाशं वेष्टयिष्यन्ति मानवाः ।
तदा देवमविज्ञाय दुःखस्यान्तो भविष्यति ॥ ६.२० ॥
Cuando los hombres envuelvan el cielo como un cuero, el fin del sufrimiento no llegará sin conocer a Dios (deva).
Śvetāśvatara 6.21
तपःप्रभावाद् देवप्रसादाच्च ब्रह्म ह श्वेताश्वतरोऽथ विद्वान् ।
अत्याश्रमिभ्यः परमं पवित्रं प्रोवाच सम्यगृषिसङ्घजुष्टम् ॥ ६.२१ ॥
Por el poder de la austeridad (tapas) y la gracia de Dios, el sabio Śvetāśvatara, habiendo conocido brahman, proclamó plenamente esta enseñanza suprema y pura, apreciada por la asamblea de sabios, a quienes están más allá de los estadios de la vida (āśrama).
Śvetāśvatara 6.22
वेदान्ते परमं गुह्यं पुराकल्पे प्रचोदितम् ।
नाप्रशान्ताय दातव्यं नापुत्रायाशिष्याय वा पुनः ॥ ६.२२ ॥
En el Vedānta este secreto supremo fue enseñado en tiempos antiguos; no debe darse a quien no está en calma, ni a quien no tiene hijo, ni de nuevo a quien no es discípulo.
Śvetāśvatara 6.23
यस्य देवे परा भक्तिः यथा देवे तथा गुरौ ।
तस्यैते कथिता ह्यर्थाः प्रकाशन्ते महात्मनः ॥ ६.२३ ॥
Para aquel que tiene suprema devoción a Dios, y tanta devoción al maestro como a Dios, a ese gran espíritu se le revelan con claridad estos significados aquí enseñados.