உபநிடதங்கள் · Śvetāśvatara 6

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

Śvetāśvatara 6.1

स्वभावमेके कवयो वदन्ति कालं तथान्ये परिमुह्यमानाः ।
देवस्यैष महिमा तु लोके येनेदं भ्राम्यते ब्रह्मचक्रम् ॥ ६.१ ॥

சில ஞானிகள் இயல்பே காரணம் என்கின்றனர்; வேறு சிலர், மயக்கமுற்று, காலமே காரணம் என்கின்றனர். ஆனால் இந்த உலகில் இந்த பிரம்ம-சக்கரம் எதனால் சுழல்கிறதோ, அது தேவனின் மகிமையே.

Śvetāśvatara 6.2

येनावृतं नित्यमिदं हि सर्वं ज्ञः कालकारो गुणी सर्वविद्यः ।
तेनेशितं कर्म विवर्तते ह पृथिव्यप्तेजोनिलखानि चिन्त्यम् ॥ ६.२ ॥

எதனால் இவை அனைத்தும் எப்போதும் சூழப்பட்டிருக்கின்றனவோ, அறிபவர், காலத்தை உண்டாக்குபவர், குணங்களை உடையவர், எல்லாம் அறிந்தவர் — அவராலேயே ஆளப்பட்டு செயல் நடைபெறுகிறது; பூமி, நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் ஆகியவற்றைப் பற்றி சிந்திக்கவேண்டும்.

Śvetāśvatara 6.3

तत्कर्म कृत्वा विनिवर्त्य भूयस्तत्त्वस्य तत्त्वेन समेत्य योगम् ।
एकेन द्वाभ्यां त्रिभिरष्टभिर्वा कालेन चैवात्मगुणैश्च सूक्ष्मैः ॥ ६.३ ॥

அந்தச் செயலைச் செய்து, பின் அதிலிருந்து மீண்டு, மீண்டும் தத்துவத்தின் தத்துவத்தோடு யோகத்தில் ஒன்றுபட்டு — ஒன்றினாலோ, இரண்டினாலோ, மூன்றினாலோ, அல்லது எட்டினாலோ, காலத்தாலும் ஆன்மாவின் நுட்பமான குணங்களாலும்.

Śvetāśvatara 6.4

आरभ्य कर्माणि गुणान्वितानि भावांश्च सर्वान् विनियोजयेद्यः ।
तेषामभावे कृतकर्मनाशः कर्मक्षये याति स तत्त्वतोऽन्यः ॥ ६.४ ॥

குணங்களோடு கூடிய செயல்களைத் தொடங்கி, எல்லா நிலைகளையும் பயன்படுத்துபவன் — அவற்றின் இல்லாமையில் செய்யப்பட்ட செயலின் அழிவு உண்டாகிறது; செயல் அழியும்போது அவன் உண்மையில் வேறானதை அடைகிறான்.

Śvetāśvatara 6.5

आदिः स संयोगनिमित्तहेतुः परस्त्रिकालादकलोऽपि दृष्टः ।
तं विश्वरूपं भवभूतमीड्यं देवं स्वचित्तस्थमुपास्य पूर्वम् ॥ ६.५ ॥

அவனே ஆதி; சேர்க்கைக்குக் காரணமும் நிமித்தமும் அவனே; மூன்று காலங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவன், பகுதிகள் அற்றவன் என்றாலும் காணப்பட்டவன். அந்த விசுவரூபனை, உலகமாகத் தோன்றியவனை, துதிக்குரிய தேவனை, தன் சித்தத்தில் நிலைத்திருப்பவனை, முன்பு உபாசித்து (…).

Śvetāśvatara 6.6

स वृक्षकालाकृतिभिः परोऽन्यो यस्मात्प्रपञ्चः परिवर्ततेऽयम् ।
धर्मावहं पापनुदं भगेशं ज्ञात्वात्मस्थममृतं विश्वधाम ॥ ६.६ ॥

அவன் மரம், காலம், வடிவங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவன், வேறானவன்; அவனிடமிருந்தே இந்தப் பிரபஞ்சம் சுழல்கிறது. தர்மத்தைக் கொண்டுவருபவனும், பாவத்தை நீக்குபவனும், பகங்களின் தலைவனும், ஆன்மாவில் நிலைத்தவனும், அழியாதவனும், உலகின் இருப்பிடமுமான அவனை அறிந்து (…).

Śvetāśvatara 6.7

तमीश्वराणां परमं महेश्वरं तं देवतानां परमं च दैवतम् ।
पतिं पतीनां परमं परस्ताद्विदाम देवं भुवनेशमीड्यम् ॥ ६.७ ॥

ஈஸ்வரர்களுக்குள் மிக உயர்ந்த மகேஸ்வரனும், தேவர்களுக்குள் மிக உயர்ந்த தெய்வமும், தலைவர்களுக்குள் மிக உயர்ந்த தலைவனும், அப்பாலுக்கும் அப்பாலான, உலகங்களின் அதிபதியும், போற்றுதலுக்குரியவனுமான அந்த தேவனை நாம் அறிவோமாக.

Śvetāśvatara 6.8

न तस्य कार्यं करणं च विद्यते न तत्समश्चाभ्यधिकश्च दृश्यते ।
परास्य शक्तिर्विविधैव श्रूयते स्वाभाविकी ज्ञानबलक्रिया च ॥ ६.८ ॥

அவருக்கு காரியமும் கருவியும் இல்லை; அவருக்கு நிகரானவனும் மேலானவனும் காணப்படுவதில்லை. அவருடைய உயர்ந்த சக்தி பலவகையாகவும் இயல்பானதாகவும், ஞானம், வலிமை, செயல் ஆகியவற்றைக் கொண்டதாகவும் கேட்கப்படுகிறது.

Śvetāśvatara 6.9

न तस्य कश्चित्पतिरस्ति लोके न चेशिता नैव च तस्य लिङ्गम् ।
स कारणं करणाधिपाधिपो न चास्य कश्चिज्जनिता न चाधिपः ॥ ६.९ ॥

உலகில் அவருக்கு எந்தத் தலைவனும் இல்லை; ஆட்சியாளனும் இல்லை, அவருக்கு அடையாளமும் இல்லை. அவர் காரணம்; புலன்களின் தலைவர்களுக்கும் தலைவர். அவருக்கு உற்பத்தி செய்பவனும் இல்லை, அதிபதியும் இல்லை.

Śvetāśvatara 6.10

यस्तन्तुनाभ इव तन्तुभिः प्रधानजैः स्वभावतः ।
देव एकः स्वमावृणोति स नो दधातु ब्रह्माप्ययम् ॥ ६.१० ॥

சிலந்தி தன் நூலால் தன்னைச் சுற்றிக்கொள்வது போல, பிரதானத்திலிருந்து பிறந்த இழைகளால், இயல்பாகவே தன்னை மூடிக்கொள்ளும் ஒப்பற்ற தேவன் — அவன் நமக்கு பிரம்மத்தில் ஒடுங்குதலை அருளட்டும்.

Śvetāśvatara 6.11

एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा ।
कर्माध्यक्षः सर्वभूताधिवासः साक्षी चेता केवलो निर्गुणश्च ॥ ६.११ ॥

ஒரே தேவன் எல்லா உயிர்களிலும் மறைந்திருக்கிறான். அவன் எங்கும் வியாபித்தவன், எல்லா உயிர்களின் உள்ளுறை ஆத்மா. அவன் செயல்களின் மேற்பார்வையாளன், எல்லா உயிர்களின் வாசஸ்தலம், சாட்சி, அறிபவன், தூய்மையானவன், குணங்களற்றவன்.

Śvetāśvatara 6.12

एको वशी निष्क्रियाणां बहूनामेकं बीजं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ ६.१२ ॥

அவன் ஒருவனே செயலற்றவற்றை ஆள்பவன்; பலவற்றின் ஒரே விதையை பல வகையில் உருவாக்குபவன். தன்னுள் நிலைத்திருக்கும் அவனை உறுதியான ஞானிகள் காண்கின்றனர்; அவர்களுக்கே நித்திய இன்பம், மற்றவர்களுக்கு அல்ல.

Śvetāśvatara 6.13

नित्यो नित्यानां चेतनश्चेतनानामेको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तत्कारणं सांख्ययोगाधिगम्यं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ६.१३ ॥

அவன் நித்தியர்களில் நித்தியன், உணர்வுடையவர்களில் உணர்வுடையவன்; ஒருவனாக இருந்து பலரின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுகிறான். சாங்கியம் மற்றும் யோகத்தால் அறியப்படும் அந்த காரணத்தை, அந்த தேவனை அறிந்தவன் எல்லா பாசங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.

Śvetāśvatara 6.14

न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ ६.१४ ॥

அங்கே சூரியன் பிரகாசிப்பதில்லை, சந்திரனும் நட்சத்திரங்களும் இல்லை; இந்த மின்னல்கள் ஒளிர்வதில்லை, அப்படியிருக்க இந்த நெருப்பு எப்படி? அவன் ஒளிரும்போதே எல்லாம் அவனைப் பின்தொடர்ந்து ஒளிர்கிறது; அவனுடைய ஒளியால் இவை அனைத்தும் விளங்குகின்றன.

Śvetāśvatara 6.15

एको हंसः भुवनस्यास्य मध्ये स एवाग्निः सलिले संनिविष्टः ।
तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ ६.१५ ॥

இவ்வுலகின் நடுவில் ஒரே அன்னம் உள்ளது; அதுவே அக்னி, நீரில் நுழைந்து நிலைத்திருக்கிறது. அவனை அறிந்தே மனிதன் மரணத்தைக் கடக்கிறான்; வேறு வழி இல்லை.

Śvetāśvatara 6.16

स विश्वकृद् विश्वविदात्मयोनिर्ज्ञः कालकालो गुणी सर्वविद्यः ।
प्रधानक्षेत्रज्ञपतिर्गुणेशः संसारमोक्षस्थितिबन्धहेतुः ॥ ६.१६ ॥

அவன் அனைத்தையும் படைப்பவன், அனைத்தையும் அறிபவன்; தன்னிலிருந்தே பிறந்தவன், ஞானமுள்ளவன், காலத்திற்கும் காலமானவன், குணங்களை உடையவன், அனைத்தையும் அறிந்தவன். அவன் பிரதானம் மற்றும் ஜீவனின் தலைவன், குணங்களின் ஈசன்; சம்சாரம், மோட்சம், நிலை, பந்தம் ஆகியவற்றின் காரணம்.