ఉపనిషత్తులు · Śvetāśvatara 6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 6.1
स्वभावमेके कवयो वदन्ति कालं तथान्ये परिमुह्यमानाः ।
देवस्यैष महिमा तु लोके येनेदं भ्राम्यते ब्रह्मचक्रम् ॥ ६.१ ॥
కొందరు జ్ఞానులు స్వభావమే కారణమని అంటారు; మరికొందరు, మోహితులై, కాలమే కారణమని అంటారు. కానీ ఈ లోకంలో ఈ బ్రహ్మచక్రం దేని వల్ల తిరుగుతుందో అది ఆ దేవుని మహిమే.
Śvetāśvatara 6.2
येनावृतं नित्यमिदं हि सर्वं ज्ञः कालकारो गुणी सर्वविद्यः ।
तेनेशितं कर्म विवर्तते ह पृथिव्यप्तेजोनिलखानि चिन्त्यम् ॥ ६.२ ॥
దేని చేత ఇదంతా ఎల్లప్పుడూ ఆవృతమై ఉందో, జ్ఞాత, కాలాన్ని సృష్టించువాడు, గుణాలు కలవాడు, సర్వజ్ఞుడు — ఆయన చేతనే శాసించబడి కర్మ సాగుతుంది; పృథ్వి, జలం, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం — వీటిని ధ్యానించాలి.
Śvetāśvatara 6.3
तत्कर्म कृत्वा विनिवर्त्य भूयस्तत्त्वस्य तत्त्वेन समेत्य योगम् ।
एकेन द्वाभ्यां त्रिभिरष्टभिर्वा कालेन चैवात्मगुणैश्च सूक्ष्मैः ॥ ६.३ ॥
ఆ కర్మను చేసి, తిరిగి వెనుకకు మళ్ళి, మళ్ళీ తత్త్వానికి తత్త్వంతో కలిసి యోగంలో ఏకమై — ఒకటితో, రెండింటితో, మూడింటితో లేదా ఎనిమిదింటితో, కాలంతోనూ ఆత్మ యొక్క సూక్ష్మ గుణాలతోనూ.
Śvetāśvatara 6.4
आरभ्य कर्माणि गुणान्वितानि भावांश्च सर्वान् विनियोजयेद्यः ।
तेषामभावे कृतकर्मनाशः कर्मक्षये याति स तत्त्वतोऽन्यः ॥ ६.४ ॥
గుణాలతో కూడిన కర్మలను ఆరంభించి, అన్ని భావాలను నియోగించేవాడు — వాటి అభావంలో చేసిన కర్మ నశిస్తుంది; కర్మ క్షయమైనప్పుడు అతడు తత్త్వతః భిన్నమైనదానిని చేరుకుంటాడు.
Śvetāśvatara 6.5
आदिः स संयोगनिमित्तहेतुः परस्त्रिकालादकलोऽपि दृष्टः ।
तं विश्वरूपं भवभूतमीड्यं देवं स्वचित्तस्थमुपास्य पूर्वम् ॥ ६.५ ॥
ఆయనే ఆది; సంయోగానికి నిమిత్తమూ హేతువూ ఆయనే; మూడు కాలాలకు అతీతుడు, కళలు లేనివాడైనా కనబడినవాడు. ఆ విశ్వరూపుడిని, భవముగా ప్రకటమైనవానిని, స్తుతింపదగిన దేవుడిని, తన చిత్తంలో నిలిచినవానిని ముందుగా ఉపాసించి (…).
Śvetāśvatara 6.6
स वृक्षकालाकृतिभिः परोऽन्यो यस्मात्प्रपञ्चः परिवर्ततेऽयम् ।
धर्मावहं पापनुदं भगेशं ज्ञात्वात्मस्थममृतं विश्वधाम ॥ ६.६ ॥
ఆయన వృక్షం, కాలం, ఆకృతులకు అతీతుడు, భిన్నుడు; ఆయన నుంచే ఈ ప్రపంచం తిరుగుతుంది. ధర్మాన్ని తెచ్చువాడు, పాపాన్ని తొలగించువాడు, భగాలకు ప్రభువు, ఆత్మలో నిలిచినవాడు, అమృతుడు, విశ్వధాముడైన ఆయనను తెలుసుకుని (…).
Śvetāśvatara 6.7
तमीश्वराणां परमं महेश्वरं तं देवतानां परमं च दैवतम् ।
पतिं पतीनां परमं परस्ताद्विदाम देवं भुवनेशमीड्यम् ॥ ६.७ ॥
ఈశ్వరులలో పరమ మహేశ్వరుడు, దేవతలలో పరమ దైవతుడు, ప్రభువులలో పరమ పతి, అన్నిటికీ అవతల ఉన్నవాడు, లోకాలకు ప్రభువు, స్తుతింపదగినవాడు అయిన ఆ దేవుణ్ణి మనం తెలుసుకుందాం.
Śvetāśvatara 6.8
न तस्य कार्यं करणं च विद्यते न तत्समश्चाभ्यधिकश्च दृश्यते ।
परास्य शक्तिर्विविधैव श्रूयते स्वाभाविकी ज्ञानबलक्रिया च ॥ ६.८ ॥
ఆయనకు కార్యమూ కరణమూ లేవు; ఆయనతో సమానుడూ, ఆయనకంటే అధికుడూ కనబడడు. ఆయన పరమ శక్తి అనేక విధాలుగా, స్వాభావికంగా, జ్ఞానబలక్రియలతో కూడినదిగా వినబడుతోంది.
Śvetāśvatara 6.9
न तस्य कश्चित्पतिरस्ति लोके न चेशिता नैव च तस्य लिङ्गम् ।
स कारणं करणाधिपाधिपो न चास्य कश्चिज्जनिता न चाधिपः ॥ ६.९ ॥
లోకంలో ఆయనకు ఏ ప్రభువూ లేడు, పాలకుడూ లేడు, ఆయనకు చిహ్నమూ లేదు. ఆయన కారణం; కరణాధిపతులకు కూడా అధిపతి. ఆయనకు జన్మనిచ్చేవాడూ లేడు, అధిపతీ లేడు.
Śvetāśvatara 6.10
यस्तन्तुनाभ इव तन्तुभिः प्रधानजैः स्वभावतः ।
देव एकः स्वमावृणोति स नो दधातु ब्रह्माप्ययम् ॥ ६.१० ॥
సాలెపురుగు తన దారాలతో తనను కప్పుకొన్నట్లు, ప్రధానం నుండి పుట్టిన తంతువులతో, స్వభావంగా తనను కప్పుకునే ఏకైక దేవుడు — ఆయన మనకు బ్రహ్మలో లయాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Śvetāśvatara 6.11
एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा ।
कर्माध्यक्षः सर्वभूताधिवासः साक्षी चेता केवलो निर्गुणश्च ॥ ६.११ ॥
ఒకే దేవుడు అన్ని ప్రాణులలో దాగి ఉన్నాడు. ఆయన సర్వవ్యాపి, సర్వభూతాల అంతరాత్మ. ఆయన కర్మలకు అధ్యక్షుడు, సర్వభూతాలకు నివాసం, సాక్షి, చేతనుడు, కేవలుడు, నిర్గుణుడు.
Śvetāśvatara 6.12
एको वशी निष्क्रियाणां बहूनामेकं बीजं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ ६.१२ ॥
ఆయన ఒక్కడే నిష్క్రియ వస్తువులను నియంత్రించువాడు; అనేకమైన వాటి ఏకైక బీజాన్ని అనేక విధాలుగా సృష్టించువాడు. తన ఆత్మలో నిలిచి ఉన్న ఆయనను ధీరులు దర్శిస్తారు; వారికే శాశ్వత సుఖం, ఇతరులకు కాదు.
Śvetāśvatara 6.13
नित्यो नित्यानां चेतनश्चेतनानामेको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तत्कारणं सांख्ययोगाधिगम्यं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ६.१३ ॥
ఆయన నిత్యులలో నిత్యుడు, చేతనులలో చేతనుడు; ఒక్కడుగా ఉండి అనేకుల కోరికలను నెరవేర్చువాడు. సాంఖ్యం మరియు యోగం ద్వారా తెలియబడే ఆ కారణమైన దేవుణ్ణి తెలుసుకొని మనిషి అన్ని బంధాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.
Śvetāśvatara 6.14
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ ६.१४ ॥
అక్కడ సూర్యుడు ప్రకాశించడు, చంద్రుడు నక్షత్రాలు ప్రకాశించవు; ఈ మెరుపులు ప్రకాశించవు, అలాంటప్పుడు ఈ అగ్ని ఎలా? ఆయన ప్రకాశించగానే అన్నీ ఆయనను అనుసరించి ప్రకాశిస్తాయి; ఆయన కాంతితోనే ఇవన్నీ ప్రకాశిస్తాయి.
Śvetāśvatara 6.15
एको हंसः भुवनस्यास्य मध्ये स एवाग्निः सलिले संनिविष्टः ।
तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ ६.१५ ॥
ఈ లోకం మధ్యలో ఒకే ఒక హంసం ఉంది; అదే అగ్ని, నీటిలో ప్రవేశించి స్థిరంగా ఉంది. దానిని తెలుసుకొని మనిషి మృత్యువును దాటిపోతాడు; గమనానికి వేరే మార్గం లేదు.
Śvetāśvatara 6.16
स विश्वकृद् विश्वविदात्मयोनिर्ज्ञः कालकालो गुणी सर्वविद्यः ।
प्रधानक्षेत्रज्ञपतिर्गुणेशः संसारमोक्षस्थितिबन्धहेतुः ॥ ६.१६ ॥
ఆయనే సృష్టికర్త, సర్వజ్ఞుడు; తనలోనుండే జన్మించినవాడు, జ్ఞానస్వరూపుడు, కాలానికే కాలమైనవాడు, గుణవంతుడు, సర్వవిద్యుడు. ఆయన ప్రధానానికీ క్షేత్రజ్ఞునికీ అధిపతి, గుణాల ప్రభువు; సంసారం, మోక్షం, స్థితి, బంధం ఇవన్నింటికీ హేతువు.
Śvetāśvatara 6.17
स तन्मयो ह्यमृत ईशसंस्थो ज्ञः सर्वगो भुवनस्यास्य गोप्ता ।
य ईशेऽस्य जगतो नित्यमेव नान्यो हेतुर्विद्यत ईशनाय ॥ ६.१७ ॥
ఆయన దానితో నిండినవాడు, అమృతుడు, ఈశ్వరునిలో స్థితుడు, జ్ఞానస్వరూపుడు, సర్వవ్యాపి; ఈ లోకానికి రక్షకుడు. ఈ జగత్తును నిత్యం పాలించేవాడు; ఆయన పాలనకు వేరే కారణం లేదు.
Śvetāśvatara 6.18
यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वं यो वै वेदांश्च प्रहिणोति तस्मै ।
तं ह देवमात्मबुद्धिप्रकाशं मुमुक्षुर्वै शरणमहं प्रपद्ये ॥ ६.१८ ॥
మొదట బ్రహ్మను సృష్టించి, ఆయనకు వేదాలను పంపినవాడు, ఆత్మబుద్ధిని ప్రకాశింపజేసే ఆ దేవుని, ముముక్షువునైన నేను శరణు పొందుతున్నాను.
Śvetāśvatara 6.19
निष्कलं निष्क्रियंशान्तं निरवद्यं निरञ्जनम् ।
अमृतस्य परंसेतुं दग्धेन्दनमिवानलम् ॥ ६.१९ ॥
ఆయన నిష్కలుడు, నిష్క్రియుడు, శాంతుడు, నిర్దోషుడు, నిరంజనుడు; ఆయన అమృతానికి పరమ సేతువు, ఇంధనం కాలిపోయిన తర్వాత చల్లారిన అగ్నివలె.
Śvetāśvatara 6.20
यदा चर्मवदाकाशं वेष्टयिष्यन्ति मानवाः ।
तदा देवमविज्ञाय दुःखस्यान्तो भविष्यति ॥ ६.२० ॥
మనుషులు ఆకాశాన్ని చర్మంలా చుట్టగలిగిన రోజు వచ్చినా, దేవుణ్ణి తెలుసుకోకుండా దుఃఖానికి అంతం రాదు.
Śvetāśvatara 6.21
तपःप्रभावाद् देवप्रसादाच्च ब्रह्म ह श्वेताश्वतरोऽथ विद्वान् ।
अत्याश्रमिभ्यः परमं पवित्रं प्रोवाच सम्यगृषिसङ्घजुष्टम् ॥ ६.२१ ॥
తపస్సు ప్రభావం వల్లా దేవుని అనుగ్రహం వల్లా జ్ఞానియైన శ్వేతాశ్వతరుడు బ్రహ్మాన్ని తెలుసుకొని, ఆశ్రమాలకు అతీతులైనవారికి, ఋషిసమూహం సేవించిన ఈ పరమ పవిత్రాన్ని సమగ్రంగా ఉపదేశించాడు.
Śvetāśvatara 6.22
वेदान्ते परमं गुह्यं पुराकल्पे प्रचोदितम् ।
नाप्रशान्ताय दातव्यं नापुत्रायाशिष्याय वा पुनः ॥ ६.२२ ॥
వేదాంతంలో ఈ పరమ రహస్యం పూర్వకల్పంలో ఉపదేశించబడింది; శాంతి లేనివానికి, పుత్రుడు లేనివానికి, శిష్యుడు కాని వానికి దీనిని మళ్ళీ ఇవ్వరాదు.
Śvetāśvatara 6.23
यस्य देवे परा भक्तिः यथा देवे तथा गुरौ ।
तस्यैते कथिता ह्यर्थाः प्रकाशन्ते महात्मनः ॥ ६.२३ ॥
ఎవరికి దేవునియందు పరమ భక్తి ఉన్నదో, దేవునియందు ఎంతటి భక్తి ఉన్నదో గురువునందూ అంతే భక్తి ఉన్నదో, ఆ మహాత్ముని హృదయంలో ఈ చెప్పబడిన అర్థాలు ప్రకాశిస్తాయి.