ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು · Śvetāśvatara 6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 6.1
स्वभावमेके कवयो वदन्ति कालं तथान्ये परिमुह्यमानाः ।
देवस्यैष महिमा तु लोके येनेदं भ्राम्यते ब्रह्मचक्रम् ॥ ६.१ ॥
ಕೆಲವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ವಭಾವವೇ ಕಾರಣವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು, ಮೋಹಗೊಂಡವರಾಗಿ, ಕಾಲವೇ ಕಾರಣವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಚಕ್ರವು ಯಾವುದರಿಂದ ತಿರುಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದು ದೇವನ ಮಹಿಮೆಯೇ.
Śvetāśvatara 6.2
येनावृतं नित्यमिदं हि सर्वं ज्ञः कालकारो गुणी सर्वविद्यः ।
तेनेशितं कर्म विवर्तते ह पृथिव्यप्तेजोनिलखानि चिन्त्यम् ॥ ६.२ ॥
ಇದೆಲ್ಲವೂ ಯಾರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಆವೃತವಾಗಿದೆಯೋ, ಜ್ಞಾತೃ, ಕಾಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಗುಣಗಳುಳ್ಳವನು, ಸರ್ವಜ್ಞನು — ಅವನಿಂದಲೇ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿ ಕರ್ಮ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ — ಇವುಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.
Śvetāśvatara 6.3
तत्कर्म कृत्वा विनिवर्त्य भूयस्तत्त्वस्य तत्त्वेन समेत्य योगम् ।
एकेन द्वाभ्यां त्रिभिरष्टभिर्वा कालेन चैवात्मगुणैश्च सूक्ष्मैः ॥ ६.३ ॥
ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದರಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಮತ್ತೆ ತತ್ತ್ವದ ತತ್ತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯವಾಗಿ — ಒಂದರಿಂದ, ಎರಡರಿಂದ, ಮೂರರಿಂದ ಅಥವಾ ಎಂಟರಿಂದ, ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಆತ್ಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗುಣಗಳಿಂದಲೂ.
Śvetāśvatara 6.4
आरभ्य कर्माणि गुणान्वितानि भावांश्च सर्वान् विनियोजयेद्यः ।
तेषामभावे कृतकर्मनाशः कर्मक्षये याति स तत्त्वतोऽन्यः ॥ ६.४ ॥
ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸುವವನು — ಅವುಗಳ ಅಭಾವದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಕರ್ಮದ ಕ್ಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ತತ್ತ್ವತಃ ಬೇರೆಯದನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 6.5
आदिः स संयोगनिमित्तहेतुः परस्त्रिकालादकलोऽपि दृष्टः ।
तं विश्वरूपं भवभूतमीड्यं देवं स्वचित्तस्थमुपास्य पूर्वम् ॥ ६.५ ॥
ಅವನೇ ಆದಿ; ಸಂಯೋಗಕ್ಕೆ ನಿಮಿತ್ತ ಮತ್ತು ಹೇತುವೂ ಅವನೇ; ಮೂರು ಕಾಲಗಳಿಗೆ ಮೀರಿದವನು, ಕಲೆಗಳಿಲ್ಲದವನಾದರೂ ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟವನು. ಆ ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು, ಭವವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನಾದವನನ್ನು, ಸ್ತುತ್ಯನಾದ ದೇವನನ್ನು, ತನ್ನ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನನ್ನು ಮೊದಲು ಉಪಾಸಿಸಿ (…).
Śvetāśvatara 6.6
स वृक्षकालाकृतिभिः परोऽन्यो यस्मात्प्रपञ्चः परिवर्ततेऽयम् ।
धर्मावहं पापनुदं भगेशं ज्ञात्वात्मस्थममृतं विश्वधाम ॥ ६.६ ॥
ಅವನು ವೃಕ್ಷ, ಕಾಲ, ಆಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಮೀರಿದವನು, ಬೇರೆಯಾದವನು; ಅವನಿಂದಲೇ ಈ ಪ್ರಪಂಚ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ತರುವವನು, ಪಾಪವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವವನು, ಭಗಗಳ ಒಡೆಯನು, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ಅಮೃತನು, ವಿಶ್ವದ ಧಾಮನು — ಅವನನ್ನು ತಿಳಿದು (…).
Śvetāśvatara 6.7
तमीश्वराणां परमं महेश्वरं तं देवतानां परमं च दैवतम् ।
पतिं पतीनां परमं परस्ताद्विदाम देवं भुवनेशमीड्यम् ॥ ६.७ ॥
ಈಶ್ವರರಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಹೇಶ್ವರನೂ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ದೈವತನೂ, ಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪತಿಯೂ, ಪರದ ಆಚೆಗಿರುವವನೂ, ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನೂ, ಸ್ತುತಿಗೆ ಅರ್ಹನೂ ಆದ ಆ ದೇವನನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯೋಣ.
Śvetāśvatara 6.8
न तस्य कार्यं करणं च विद्यते न तत्समश्चाभ्यधिकश्च दृश्यते ।
परास्य शक्तिर्विविधैव श्रूयते स्वाभाविकी ज्ञानबलक्रिया च ॥ ६.८ ॥
ಅವನಿಗೆ ಕಾರ್ಯವೂ ಕರಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ಸಮನಾದವನೂ ಅಧಿಕನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿಯೂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿಯೂ ಜ್ಞಾನ-ಬಲ-ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಗಿಯೂ ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
Śvetāśvatara 6.9
न तस्य कश्चित्पतिरस्ति लोके न चेशिता नैव च तस्य लिङ्गम् ।
स कारणं करणाधिपाधिपो न चास्य कश्चिज्जनिता न चाधिपः ॥ ६.९ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಒಡೆಯನೂ ಇಲ್ಲ, ಆಳುವವನೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಚಿಹ್ನೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನೇ ಕಾರಣ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಒಡೆಯರಿಗೂ ಒಡೆಯ. ಅವನಿಗೆ ಜನಕನೂ ಇಲ್ಲ, ಅಧಿಪತಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
Śvetāśvatara 6.10
यस्तन्तुनाभ इव तन्तुभिः प्रधानजैः स्वभावतः ।
देव एकः स्वमावृणोति स नो दधातु ब्रह्माप्ययम् ॥ ६.१० ॥
ಜೇಡ ತನ್ನ ದಾರದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಪ್ರಧಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ತಂತುಗಳಿಂದ ಸ್ವಭಾವತಃ ತನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಏಕ ದೇವನು — ಅವನು ನಮಗೆ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಲಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.
Śvetāśvatara 6.11
एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा ।
कर्माध्यक्षः सर्वभूताधिवासः साक्षी चेता केवलो निर्गुणश्च ॥ ६.११ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ದೇವನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಅಂತರಾತ್ಮ. ಅವನು ಕರ್ಮಗಳ ಅಧ್ಯಕ್ಷ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ನಿವಾಸ, ಸಾಕ್ಷಿ, ಚೇತನ, ಕೇವಲ, ನಿರ್ಗುಣ.
Śvetāśvatara 6.12
एको वशी निष्क्रियाणां बहूनामेकं बीजं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ ६.१२ ॥
ಅವನೊಬ್ಬನೇ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು; ಅನೇಕವುಗಳ ಏಕ ಬೀಜವನ್ನು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು. ತನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಅವನನ್ನು ಧೀರರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೇ ಶಾಶ್ವತ ಸುಖ, ಇತರರಿಗಲ್ಲ.
Śvetāśvatara 6.13
नित्यो नित्यानां चेतनश्चेतनानामेको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तत्कारणं सांख्ययोगाधिगम्यं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ६.१३ ॥
ಅವನು ನಿತ್ಯರಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ, ಚೇತನರಲ್ಲಿ ಚೇತನ; ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದು ಅನೇಕರ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು. ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವ ಆ ಕಾರಣ ದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದು ಜೀವಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 6.14
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ ६.१४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಬೆಳಗುವುದಿಲ್ಲ, ಚಂದ್ರ ತಾರೆಗಳೂ ಬೆಳಗುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಮಿಂಚುಗಳೂ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗಿರುವಾಗ ಈ ಅಗ್ನಿ ಹೇಗೆ? ಅವನೇ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ; ಅವನ ಬೆಳಕಿನಿಂದಲೇ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
Śvetāśvatara 6.15
एको हंसः भुवनस्यास्य मध्ये स एवाग्निः सलिले संनिविष्टः ।
तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ ६.१५ ॥
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಹಂಸವಿದೆ; ಅದೇ ಅಗ್ನಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಮನುಷ್ಯನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಮೀರುತ್ತಾನೆ; ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ.
Śvetāśvatara 6.16
स विश्वकृद् विश्वविदात्मयोनिर्ज्ञः कालकालो गुणी सर्वविद्यः ।
प्रधानक्षेत्रज्ञपतिर्गुणेशः संसारमोक्षस्थितिबन्धहेतुः ॥ ६.१६ ॥
ಅವನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು; ತನ್ನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನು, ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕಾಲನು, ಗುಣಯುಕ್ತನು, ಸರ್ವವಿದ್ಯನು. ಅವನು ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞರ ಒಡೆಯ, ಗುಣಗಳ ಈಶ್ವರ; ಸಂಸಾರ, ಮೋಕ್ಷ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳಿಗೆ ಕಾರಣನು.
Śvetāśvatara 6.17
स तन्मयो ह्यमृत ईशसंस्थो ज्ञः सर्वगो भुवनस्यास्य गोप्ता ।
य ईशेऽस्य जगतो नित्यमेव नान्यो हेतुर्विद्यत ईशनाय ॥ ६.१७ ॥
ಅವನು ಅದರಿಂದಲೇ ತುಂಬಿದವನು, ಅಮೃತನು, ಈಶ್ವರನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನು, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯು; ಈ ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕನು. ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸದಾ ಆಳುವವನು; ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.
Śvetāśvatara 6.18
यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वं यो वै वेदांश्च प्रहिणोति तस्मै ।
तं ह देवमात्मबुद्धिप्रकाशं मुमुक्षुर्वै शरणमहं प्रपद्ये ॥ ६.१८ ॥
ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನೂ, ಅವನಿಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದವನೂ, ಆತ್ಮಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ಆ ದೇವನನ್ನೇ ಮೋಕ್ಷಾಪೇಕ್ಷಿಯಾದ ನಾನು ಶರಣು ಹೊಂದುತ್ತೇನೆ.
Śvetāśvatara 6.19
निष्कलं निष्क्रियंशान्तं निरवद्यं निरञ्जनम् ।
अमृतस्य परंसेतुं दग्धेन्दनमिवानलम् ॥ ६.१९ ॥
ಅವನು ನಿಷ್ಕಲ, ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ, ಶಾಂತ, ನಿರ್ದೋಷ, ನಿರಂಜನ; ಅವನು ಅಮೃತಕ್ಕೆ ಪರಮ ಸೇತುವು, ಇಂಧನ ಸುಟ್ಟು ಆರಿದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ.
Śvetāśvatara 6.20
यदा चर्मवदाकाशं वेष्टयिष्यन्ति मानवाः ।
तदा देवमविज्ञाय दुःखस्यान्तो भविष्यति ॥ ६.२० ॥
ಮನುಷ್ಯರು ಆಕಾಶವನ್ನು ಚರ್ಮದಂತೆ ಸುತ್ತಬಲ್ಲ ಕಾಲ ಬಂದರೂ, ದೇವನನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಾಗದು.
Śvetāśvatara 6.21
तपःप्रभावाद् देवप्रसादाच्च ब्रह्म ह श्वेताश्वतरोऽथ विद्वान् ।
अत्याश्रमिभ्यः परमं पवित्रं प्रोवाच सम्यगृषिसङ्घजुष्टम् ॥ ६.२१ ॥
ತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೂ ದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೂ ವಿದ್ವಾನ್ ಶ್ವೇತಾಶ್ವತರನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವರಿಗೆ, ಋಷಿಗಣ ಸೇವಿಸಿದ ಈ ಪರಮ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಹೇಳಿದನು.
Śvetāśvatara 6.22
वेदान्ते परमं गुह्यं पुराकल्पे प्रचोदितम् ।
नाप्रशान्ताय दातव्यं नापुत्रायाशिष्याय वा पुनः ॥ ६.२२ ॥
ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ಈ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಮಗನಿಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲದವನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೀಡಬಾರದು.
Śvetāśvatara 6.23
यस्य देवे परा भक्तिः यथा देवे तथा गुरौ ।
तस्यैते कथिता ह्यर्थाः प्रकाशन्ते महात्मनः ॥ ६.२३ ॥
ಯಾರಿಗೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಇದೆಯೋ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆಯೋ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಈ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅರ್ಥಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.