Upaniṣaden · Śvetāśvatara 6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 6.1
स्वभावमेके कवयो वदन्ति कालं तथान्ये परिमुह्यमानाः ।
देवस्यैष महिमा तु लोके येनेदं भ्राम्यते ब्रह्मचक्रम् ॥ ६.१ ॥
Einige Weise sagen, die Natur (svabhāva) sei die Ursache, andere, verwirrt, sagen die Zeit. Doch dies ist die Größe des deva, durch die dieses Rad des brahman sich in der Welt dreht.
Śvetāśvatara 6.2
येनावृतं नित्यमिदं हि सर्वं ज्ञः कालकारो गुणी सर्वविद्यः ।
तेनेशितं कर्म विवर्तते ह पृथिव्यप्तेजोनिलखानि चिन्त्यम् ॥ ६.२ ॥
Von dem all dies immer umhüllt ist — der Erkennende, der Schöpfer der Zeit, der Träger der Eigenschaften, der Allwissende — von ihm gelenkt, entfaltet sich das Handeln; Erde, Wasser, Feuer, Luft und Raum sind zu betrachten.
Śvetāśvatara 6.3
तत्कर्म कृत्वा विनिवर्त्य भूयस्तत्त्वस्य तत्त्वेन समेत्य योगम् ।
एकेन द्वाभ्यां त्रिभिरष्टभिर्वा कालेन चैवात्मगुणैश्च सूक्ष्मैः ॥ ६.३ ॥
Nachdem er jene Handlung vollbracht und sich wieder von ihr abgewandt hat, erneut im Yoga mit der Wahrheit der Wahrheit vereint — durch eins, durch zwei, durch drei oder durch acht, durch die Zeit und auch durch die feinen Eigenschaften des ātman.
Śvetāśvatara 6.4
आरभ्य कर्माणि गुणान्वितानि भावांश्च सर्वान् विनियोजयेद्यः ।
तेषामभावे कृतकर्मनाशः कर्मक्षये याति स तत्त्वतोऽन्यः ॥ ६.४ ॥
Wer Handlungen beginnt, die mit Eigenschaften verbunden sind, und alle Seinszustände darauf anwendet — bei deren Abwesenheit tritt die Vernichtung der vollbrachten Handlung ein; bei der Erschöpfung der Handlung geht er in Wahrheit zum Anderen (dem Höchsten).
Śvetāśvatara 6.5
आदिः स संयोगनिमित्तहेतुः परस्त्रिकालादकलोऽपि दृष्टः ।
तं विश्वरूपं भवभूतमीड्यं देवं स्वचित्तस्थमुपास्य पूर्वम् ॥ ६.५ ॥
Er ist der Anfang, die Ursache und der Grund der Verbindung; jenseits der drei Zeiten und ohne Teile, doch er wurde gesehen. Nachdem man zuvor jenen Gott von allumfassender Gestalt verehrt hat, der zum Dasein geworden ist, des Lobes würdig, der im eigenen Geist wohnt (…).
Śvetāśvatara 6.6
स वृक्षकालाकृतिभिः परोऽन्यो यस्मात्प्रपञ्चः परिवर्ततेऽयम् ।
धर्मावहं पापनुदं भगेशं ज्ञात्वात्मस्थममृतं विश्वधाम ॥ ६.६ ॥
Er ist jenseits und verschieden von Baum, Zeit und Gestalt, von dem aus sich diese vielfältige Welt dreht. Nachdem man ihn erkannt hat — den Bringer des dharma, den Entferner der Sünde, den Herrn des Glücks, im ātman wohnend, unsterblich, die Wohnstatt des Alls (…).
Śvetāśvatara 6.7
तमीश्वराणां परमं महेश्वरं तं देवतानां परमं च दैवतम् ।
पतिं पतीनां परमं परस्ताद्विदाम देवं भुवनेशमीड्यम् ॥ ६.७ ॥
Mögen wir jenen höchsten großen Herrn unter den Herren erkennen, die höchste Gottheit unter den Göttern, den höchsten Herrn unter den Herrschern, der jenseits des Jenseits ist, den Gott, Herrn der Welten, des Lobes würdig.
Śvetāśvatara 6.8
न तस्य कार्यं करणं च विद्यते न तत्समश्चाभ्यधिकश्च दृश्यते ।
परास्य शक्तिर्विविधैव श्रूयते स्वाभाविकी ज्ञानबलक्रिया च ॥ ६.८ ॥
Er hat weder Wirkung noch Werkzeug; man sieht niemanden, der ihm gleich oder überlegen wäre. Seine höchste Kraft wird als vielfältig, natürlich und aus Wissen, Stärke und Tun bestehend gehört.
Śvetāśvatara 6.9
न तस्य कश्चित्पतिरस्ति लोके न चेशिता नैव च तस्य लिङ्गम् ।
स कारणं करणाधिपाधिपो न चास्य कश्चिज्जनिता न चाधिपः ॥ ६.९ ॥
In der Welt gibt es keinen Herrn über ihn, keinen Herrscher, kein Merkmal von ihm. Er ist die Ursache, der Herr der Herren der Sinne. Er hat keinen Erzeuger und keinen Gebieter.
Śvetāśvatara 6.10
यस्तन्तुनाभ इव तन्तुभिः प्रधानजैः स्वभावतः ।
देव एकः स्वमावृणोति स नो दधातु ब्रह्माप्ययम् ॥ ६.१० ॥
Wie die Spinne sich mit Fäden umhüllt, die aus dem Urstoff geboren sind, aus eigener Natur, so möge jener eine Gott uns das Aufgehen in brahman gewähren.
Śvetāśvatara 6.11
एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा ।
कर्माध्यक्षः सर्वभूताधिवासः साक्षी चेता केवलो निर्गुणश्च ॥ ६.११ ॥
Der eine Gott, verborgen in allen Wesen, alldurchdringend, ist das innere ātman aller Wesen. Er ist der Aufseher der Handlungen, die Wohnstätte aller Wesen, der Zeuge, der Erkennende, der Einzige und Eigenschaftslose.
Śvetāśvatara 6.12
एको वशी निष्क्रियाणां बहूनामेकं बीजं बहुधा यः करोति ।
तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ ६.१२ ॥
Er allein ist der Herr des Untätigen, und er, der aus dem einen Samen der Vielen auf vielfache Weise schafft. Den standhaften Weisen, die ihn im ātman weilend erblicken, gehört das ewige Glück, nicht den anderen.
Śvetāśvatara 6.13
नित्यो नित्यानां चेतनश्चेतनानामेको बहूनां यो विदधाति कामान् ।
तत्कारणं सांख्ययोगाधिगम्यं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ६.१३ ॥
Er ist der Ewige unter den Ewigen, der Bewusste unter den Bewussten, der allein die Wünsche der Vielen erfüllt. Wer diesen Gott, die Ursache, die durch sāṃkhya und yoga erreicht wird, erkennt, wird von allen Fesseln befreit.
Śvetāśvatara 6.14
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः ।
तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति ॥ ६.१४ ॥
Dort scheint die Sonne nicht, noch Mond und Sterne; diese Blitze leuchten nicht, wie denn dann dieses Feuer? Wenn er leuchtet, leuchtet alles nach ihm; durch seinen Glanz strahlt all dies hervor.
Śvetāśvatara 6.15
एको हंसः भुवनस्यास्य मध्ये स एवाग्निः सलिले संनिविष्टः ।
तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ ६.१५ ॥
In der Mitte dieser Welt ist nur ein Schwan; eben dieser ist das Feuer, das im Wasser eingetreten und sich niedergelassen hat. Nur ihn erkennend überschreitet man den Tod; es gibt keinen anderen Weg.
Śvetāśvatara 6.16
स विश्वकृद् विश्वविदात्मयोनिर्ज्ञः कालकालो गुणी सर्वविद्यः ।
प्रधानक्षेत्रज्ञपतिर्गुणेशः संसारमोक्षस्थितिबन्धहेतुः ॥ ६.१६ ॥
Er ist der Schöpfer von allem, der Kenner von allem, selbst-geboren, der Wissende, die Zeit der Zeit, Träger der Eigenschaften, der Wissende alles Wissens. Er ist der Herr der Urnatur (pradhāna) und des Erkenners des Feldes (kṣetrajña), der Herr der Eigenschaften, die Ursache von Bindung in der Welt, Befreiung und dem Zustand dazwischen.
Śvetāśvatara 6.17
स तन्मयो ह्यमृत ईशसंस्थो ज्ञः सर्वगो भुवनस्यास्य गोप्ता ।
य ईशेऽस्य जगतो नित्यमेव नान्यो हेतुर्विद्यत ईशनाय ॥ ६.१७ ॥
Er ist von diesem erfüllt, unsterblich, im Herrn (īśa) gegründet, der Wissende, allgegenwärtig, der Beschützer dieser Welt. Der ewig dieses Weltall beherrscht: Für seine Herrschaft gibt es keine andere Ursache.
Śvetāśvatara 6.18
यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वं यो वै वेदांश्च प्रहिणोति तस्मै ।
तं ह देवमात्मबुद्धिप्रकाशं मुमुक्षुर्वै शरणमहं प्रपद्ये ॥ ६.१८ ॥
Der zuerst Brahmā erschafft und ihm die Veden sendet: Zu diesem Gott, der den Verstand des Selbst (ātman) erleuchtet, nehme ich, der nach Befreiung strebt, Zuflucht.
Śvetāśvatara 6.19
निष्कलं निष्क्रियंशान्तं निरवद्यं निरञ्जनम् ।
अमृतस्य परंसेतुं दग्धेन्दनमिवानलम् ॥ ६.१९ ॥
Er ist ohne Teile, ohne Handlung, friedvoll, fehllos und makellos; er ist die höchste Brücke zum Unsterblichen (amṛta), wie ein Feuer, das seinen Brennstoff verzehrt hat.
Śvetāśvatara 6.20
यदा चर्मवदाकाशं वेष्टयिष्यन्ति मानवाः ।
तदा देवमविज्ञाय दुःखस्यान्तो भविष्यति ॥ ६.२० ॥
Selbst wenn die Menschen den Himmel wie eine Haut zusammenrollen werden, kommt das Ende des Leidens nicht ohne die Erkenntnis Gottes (deva).
Śvetāśvatara 6.21
तपःप्रभावाद् देवप्रसादाच्च ब्रह्म ह श्वेताश्वतरोऽथ विद्वान् ।
अत्याश्रमिभ्यः परमं पवित्रं प्रोवाच सम्यगृषिसङ्घजुष्टम् ॥ ६.२१ ॥
Durch die Kraft der Askese (tapas) und die Gnade Gottes verkündete der weise Śvetāśvatara, der brahman erkannt hatte, diese höchste und reine Lehre, die von der Versammlung der Seher geschätzt wird, vollständig denen, die jenseits der Lebensstadien (āśrama) stehen.
Śvetāśvatara 6.22
वेदान्ते परमं गुह्यं पुराकल्पे प्रचोदितम् ।
नाप्रशान्ताय दातव्यं नापुत्रायाशिष्याय वा पुनः ॥ ६.२२ ॥
Im Vedānta wurde dieses höchste Geheimnis in alter Zeit gelehrt; es soll weder dem Unruhigen noch dem Kinderlosen noch dem Nicht-Schüler wieder gegeben werden.
Śvetāśvatara 6.23
यस्य देवे परा भक्तिः यथा देवे तथा गुरौ ।
तस्यैते कथिता ह्यर्थाः प्रकाशन्ते महात्मनः ॥ ६.२३ ॥
Wer höchste Hingabe an Gott hat, und wie an Gott so auch an den Lehrer, dem leuchten diese hier dargelegten Bedeutungen auf, dem großen Selbst (mahātman).