Ṛgveda · Sūkta 1.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.100.1
स यो वृषा॒ वृष्ण्ये॑भिः॒ समो॑का म॒हो दि॒वः पृ॑थि॒व्याश्च॑ स॒म्राट् ।
स॒ती॒नस॑त्वा॒ हव्यो॒ भरे॑षु म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Er, der der Stier ist, der mit mächtigen Stieren wohnt, Herrscher über den großen Himmel und die Erde, in Kämpfen anzurufen, reich an Kraft: Indra möge mit den Maruts zu unserem Schutz sein.
1.100.2
यस्याना॑प्तः॒ सूर्य॑स्येव॒ यामो॒ भरे॑भरे वृत्र॒हा शुष्मो॒ अस्ति॑ ।
वृष॑न्तमः॒ सखि॑भिः॒ स्वेभि॒रेवै॑र्म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Dessen unbezwingbarer Lauf dem der Sonne gleicht, dessen Kraft Vṛtra in jeder Schlacht erschlägt, der männlichste, er wohnt mit seinen Gefährten und seinen eigenen Taten: Indra möge mit den Maruts zu unserem Schutz sein.
1.100.3
दि॒वो न यस्य॒ रेत॑सो॒ दुघा॑नाः॒ पन्था॑सो॒ यन्ति॒ शव॒साप॑रीताः ।
त॒रद्द्वे॑षाः सास॒हिः पौंस्ये॑भिर्म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Wie der Same des Himmels, dessen Pfade fließen, gemolken, von seiner Kraft umgeben; die Feindschaft vertreibend, siegreich durch männliche Taten: Indra möge mit den Maruts zu unserem Schutz sein.
1.100.4
सो अङ्गि॑रोभि॒रङ्गि॑रस्तमो भू॒द्वृषा॒ वृष॑भिः॒ सखि॑भिः॒ सखा॒ सन् ।
ऋ॒ग्मिभि॑र्ऋ॒ग्मी गा॒तुभि॒र्ज्येष्ठो॑ म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Er wurde der angirasartigste unter den Aṅgirasen, ein Stier unter den Stieren, ein Freund unter den Gefährten, reich an Hymnen mit den Hymnenreichen, der Älteste mit den Wegen: Indra möge mit den Maruts zu unserem Schutz sein.
1.100.5
स सू॒नुभि॒र्न रु॒द्रेभि॒र्ऋभ्वा॑ नृ॒षाह्ये॑ सास॒ह्वाँ अ॒मित्रा॑न् ।
सनी॑ळेभिः श्रव॒स्या॑नि॒ तूर्व॑न्म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Wie die Ṛbhus mit Söhnen und mit den Rudras ist er geschickt im menschlichen Wettstreit, die Feinde besiegt habend, mit den Führern eilend zu ruhmvollen Gütern: Indra möge mit den Maruts zu unserem Schutz sein.
1.100.6
स म॑न्यु॒मीः स॒मद॑नस्य क॒र्तास्माके॑भि॒र्नृभिः॒ सूर्यं॑ सनत् ।
अ॒स्मिन्नह॒न्त्सत्प॑तिः पुरुहू॒तो म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Er ist zornig, der Urheber der Freude; mit unseren Männern gewann er die Sonne; an diesem Tag der wahre Herr, vielfach angerufen: Indra möge mit den Maruts zu unserem Schutz sein.
1.100.7
तमू॒तयो॑ रणय॒ञ्च्छूर॑सातौ॒ तं क्षेम॑स्य क्षि॒तयः॑ कृण्वत॒ त्राम् ।
स विश्व॑स्य क॒रुण॑स्येश॒ एको॑ म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Diese Helfer rufen ihn in der Schlacht; die Siedlungen machen ihn zum Beschützer für Sicherheit. Er allein ist Herr über alles, der Mitfühlende. Möge Indra mit den Maruts uns zur Hilfe gehören.
1.100.8
तम॑प्सन्त॒ शव॑स उत्स॒वेषु॒ नरो॒ नर॒मव॑से॒ तं धना॑य ।
सो अ॒न्धे चि॒त्तम॑सि॒ ज्योति॑र्विदन्म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Bei den Festen erlangen die Männer ihn für die Kraft; jeder Mann für Hilfe und Reichtum. Selbst in blinder Finsternis findet er das Licht. Möge Indra mit den Maruts uns zur Hilfe gehören.
1.100.9
स स॒व्येन॑ यमति॒ व्राध॑तश्चि॒त्स द॑क्षि॒णे संगृ॑भीता कृ॒तानि॑ ।
स की॒रिणा॑ चि॒त्सनि॑ता॒ धना॑नि म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Mit der linken Hand hält er die streitenden Feinde zurück, und in der rechten hält er die gesammelten Taten. Auch mit dem Kühnen ist er der Gebende des Reichtums. Möge Indra mit den Maruts uns zur Hilfe gehören.
1.100.10
स ग्रामे॑भिः॒ सनि॑ता॒ स रथे॑भिर्वि॒दे विश्वा॑भिः कृ॒ष्टिभि॒र्न्व॑द्य ।
स पौंस्ये॑भिरभि॒भूरश॑स्तीर्म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Er ist der Gebende des Reichtums mit den Siedlungen; er wird mit Wagen gefunden. Mit allem menschlichen Streben möge er heute erscheinen. Durch seine Taten der Macht ist er der Sieger, der die Angriffe der Feinde niederwirft. Möge Indra mit den Maruts uns zur Hilfe gehören.
1.100.11
स जा॒मिभि॒र्यत्स॒मजा॑ति मी॒ळ्हे अजा॑मिभिर्वा पुरुहू॒त एवैः॑ ।
अ॒पां तो॒कस्य॒ तन॑यस्य जे॒षे म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Wenn er im Kampf mit Verwandten vereint wird, oder mit Nicht-Verwandten, oder, o vielgerufener, mit Taten, in der Eroberung der Wasser, der Nachkommenschaft und des Nachfahren. Möge Indra mit den Maruts uns zur Hilfe gehören.
1.100.12
स व॑ज्र॒भृद्द॑स्यु॒हा भी॒म उ॒ग्रः स॒हस्र॑चेताः श॒तनी॑थ॒ ऋभ्वा॑ ।
च॒म्री॒षो न शव॑सा॒ पाञ्च॑जन्यो म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Er ist der Träger des Donnerkeils, der Erschläger der Dasyu, furchtbar und grimmig; von tausend Gedanken, von hundert Weisungen, geschickt wie die Ṛbhu. Wie ein kräftiger Stier ist er durch seine Macht der Herr der fünf Völker. Möge Indra mit den Maruts uns zur Hilfe gehören.
1.100.13
तस्य॒ वज्रः॑ क्रन्दति॒ स्मत्स्व॒र्षा दि॒वो न त्वे॒षो र॒वथः॒ शिमी॑वान् ।
तं स॑चन्ते स॒नय॒स्तं धना॑नि म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Sein Donnerkeil dröhnt, vom Himmel geboren, hell wie der Glanz des Himmels, mit schnellem Wagen, mit dem Stachel bewaffnet. Ihm folgen die Gaben, ihm folgen die Schätze; möge Indra mit den Maruts unser Helfer sein.
1.100.14
यस्याज॑स्रं॒ शव॑सा॒ मान॑मु॒क्थं प॑रिभु॒जद्रोद॑सी वि॒श्वतः॑ सीम् ।
स पा॑रिष॒त्क्रतु॑भिर्मन्दसा॒नो म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Durch dessen Macht unablässig Ruhm und Lobpreis beide Welten ringsum umfassen; möge er, an seinen Taten erfreut, uns hinüberführen; möge Indra mit den Maruts unser Helfer sein.
1.100.15
न यस्य॑ दे॒वा दे॒वता॒ न मर्ता॒ आप॑श्च॒न शव॑सो॒ अन्त॑मा॒पुः ।
स प्र॒रिक्वा॒ त्वक्ष॑सा॒ क्ष्मो दि॒वश्च॑ म॒रुत्वा॑न्नो भव॒त्विन्द्र॑ ऊ॒ती ॥
Dessen Macht Grenze weder Götter, noch Gottheit, noch Sterbliche, noch die Wasser erreicht haben; er übertrifft durch seine Stärke Erde und Himmel; möge Indra mit den Maruts unser Helfer sein.
1.100.16
रो॒हिच्छ्या॒वा सु॒मदं॑शुर्लला॒मीर्द्यु॒क्षा रा॒य ऋ॒ज्राश्व॑स्य ।
वृष॑ण्वन्तं॒ बिभ्र॑ती धू॒र्षु रथं॑ म॒न्द्रा चि॑केत॒ नाहु॑षीषु वि॒क्षु ॥
Rot, blass, hellstrahlig, leuchtend, strahlend, erschien die Morgenröte für den Reichtum des Ṛjrāśva, den stierfarbenen Wagen am Joch tragend, erfreuend, und wurde sichtbar unter den Nāhuṣas und den Völkern.
1.100.17
ए॒तत्त्यत्त॑ इन्द्र॒ वृष्ण॑ उ॒क्थं वा॑र्षागि॒रा अ॒भि गृ॑णन्ति॒ राधः॑ ।
ऋ॒ज्राश्वः॒ प्रष्टि॑भिरम्ब॒रीषः॑ स॒हदे॑वो॒ भय॑मानः सु॒राधाः॑ ॥
Dies, o Indra, ist der Hymnus für dich, den Stier; die Vārṣāgiras preisen den Reichtum. Ṛjrāśva mit den Stacheln, Ambarīṣa, Sahadeva, furchtsam, Surādhas — alle singen dies.
1.100.18
दस्यू॒ञ्च्छिम्यूं॑श्च पुरुहू॒त एवै॑र्ह॒त्वा पृ॑थि॒व्यां शर्वा॒ नि ब॑र्हीत् ।
सन॒त्क्षेत्रं॒ सखि॑भिः श्वि॒त्न्येभिः॒ सन॒त्सूर्यं॒ सन॑द॒पः सु॒वज्रः॑ ॥
Die Dasyus und die Śimyus, o vielgerufener Indra, hat er durch Taten erschlagen, mit dem Pfeil auf die Erde niedergeworfen; mit Gefährten und den Leuchtenden gewann er das Feld, gewann die Sonne, gewann die Wasser — der Donnerkeil-wohlbewehrte Suvajra.
1.100.19
वि॒श्वाहेन्द्रो॑ अधिव॒क्ता नो॑ अस्तु॒ अप॑रिह्वृताः सनुयाम॒ वाज॑म् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
Möge Indra stets unser Fürsprecher sein; mögen wir ungehindert Reichtum gewinnen. Mitra und Varuṇa, Aditi, der Sindhu, die Erde und der Himmel mögen uns dies gewähren.