Ṛgveda · Sūkta 10.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.86.1
वि हि सोतो॒रसृ॑क्षत॒ नेन्द्रं॑ दे॒वम॑मंसत॒ यत्राम॑दद्वृ॒षाक॑पिर् ।
अ॒र्यः पु॒ष्टेषु॒ मत्स॑खा॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Als die Somapresser den Gott Indra in Gedanken hielten, freute sich Vṛṣākapi. Unter den Wohlhabenden ist Indra, der Freund des Soma, der Höchste von allen.
10.86.2
परा॒ ही॑न्द्र॒ धाव॑सि वृ॒षाक॑पे॒रति॒ व्यथिः॒ नो अह॒ प्र वि॑न्दसि ।
अ॒न्यत्र॒ सोम॑पीतये॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
O Indra, du läufst vor Vṛṣākapi davon; doch er leidet keine Not. Außer beim Trinken des Soma findest du ihn nirgends. Unter den Wohlhabenden ist Indra der Höchste von allen.
10.86.3
किम॒यं त्वां वृ॒षाक॑पिश्च॒कार॒ हरि॑तो मृ॒गः यस्मा॑ इर॒स्यसीदु॒ नु ।
अ॒र्यो वा॑ पुष्टि॒मद्वसु॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Warum macht dich dieser Vṛṣākapi so? Wie ein goldener Hirsch sehnst du dich noch nach ihm. Oder zieht dich der nährende Reichtum des wohlhabenden Ari an? Unter den Wohlhabenden ist Indra der Höchste von allen.
10.86.4
यमि॒मं त्वं वृ॒षाक॑पिं प्रि॒यमि॑न्द्राभि॒रक्ष॑सि॒ श्वा न्व॑स्य जम्भिषद् ।
अपि॒ कर्णे॑ वराह॒युर्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
O Indra, für diesen geliebten Vṛṣākapi, den du beschützt, möge ein Hund, der einen Eber sucht, ihn am Ohr beißen. Unter den Wohlhabenden ist Indra der Höchste von allen.
10.86.5
प्रि॒या त॒ष्टानि॑ मे क॒पिर्व्य॑क्ता॒ व्य॑दूदुष॒त्शिरो॒ न्व॑स्य राविषं ।
न सु॒गं दु॒ष्कृते॑ भुवं॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Meine geliebten Glieder hat der Affe offen auseinandergerissen; er schüttelt und reißt seinen Kopf los. Möge ich dem Übeltäter nie bequem werden. Unter den Wohlhabenden ist Indra der Höchste von allen.
10.86.6
न मत्स्त्री सु॑भ॒सत्त॑रा॒ न सु॒याशु॑तरा भुव॒न्न मत्प्रति॑च्यवीयसी ।
न सक्थ्युद्य॑मीयसी॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Keine Frau ist ihrem Gatten angenehmer als ich, und keine ist eifriger, zu gefallen; keine wendet sich schneller ab als ich, und keine ist bereiter, den Schenkel zu heben. Unter den Wohlhabenden ist Indra der Höchste von allen.
10.86.7
उ॒वे अ॑म्ब सुलाभिके॒ यथे॑वा॒ङ्ग भ॑वि॒ष्यति॑ भ॒सन्मे॑ अम्ब॒ सक्थि॑ मे ।
शिरो॑ मे॒ वी॑व हृष्यति॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
O Mutter Sulābhikā, ich rufe! Wie mein Glied sein wird, so zittert, o Mutter, mein Oberschenkel. Mein Haupt bebt, als wäre es getrennt; über allem steht Indra, der Höhere.
10.86.8
किं सु॑बाहो स्वङ्गुरे॒ पृथु॑ष्टो॒ पृथु॑जाघने॒ किं शू॑रपत्नि न॒स्त्वम् ।
अ॒भ्य॑मीषि वृ॒षाक॑पिं॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
O Frau mit schönen Armen, schönen Hüften, breiten Schenkeln! Warum für uns, o Gattin des Helden? Warum quälst du Vṛṣākapi? Über allem steht Indra, der Höhere.
10.86.9
अ॒वीरा॑मिव॒ माम॒यं श॒रारु॑र॒भि म॑न्यते उ॒ताहम॑स्मि वी॒रिणी॑ ।
इन्द्र॑पत्नी म॒रुत्स॑खा॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Dieser Schakal hält mich für eine Frau ohne Mut; doch ich bin tapfer. Ich bin Indras Gattin, Freundin der Marut. Über allem steht Indra, der Höhere.
10.86.10
सं॒हो॒त्रं स्म॑ पु॒रा नारी॒ सम॑नं॒ वाव॑ गच्छति वे॒धा ऋ॒तस्य॑ वी॒रिणी॑ ।
इन्द्र॑पत्नी महीयते॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Früher ging die Frau wahrlich zur Versammlung, weise in der kosmischen Ordnung und eines Helden Gattin. Indras Gattin wird erhöht. Über allem steht Indra, der Höhere.
10.86.11
इ॒न्द्रा॒णीमा॒सु नारि॑षु सु॒भगा॑म॒हम॑श्रवं न॒ह्य॑स्या अप॒रं च॒न ।
ज॒रसा॒ मर॑ते॒ पति॒र्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Unter diesen Frauen habe ich Indrāṇī als glücklich erkannt; ihr Gatte stirbt nicht durch eine andere Ursache, sondern nur im Alter. Über allem steht Indra, der Höhere.
10.86.12
नाहमि॑न्द्राणि रारण॒ सख्यु॑र्वृ॒षाक॑पेर्ऋ॒ते यस्ये॒दमप्यं॑ ह॒विः ।
प्रि॒यं दे॒वेषु॒ गच्छ॑ति॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
O Indrāṇī, ich freue mich nicht ohne meinen Freund Vṛṣākapi, dessen dieser Trank und dieses Opfer ist. Es gelangt zu den lieben Göttern. Über allem steht Indra, der Höhere.
10.86.13
वृषा॑कपायि॒ रेव॑ति॒ सुपु॑त्र॒ आदु॒ सुस्नु॑षे॒ घस॑त्त॒ इन्द्र॑ उ॒क्षणः॑ ।
प्रि॒यं का॑चित्क॒रं ह॒विर्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
O Vṛṣākapāyī, Reiche, Mutter guter Söhne, du Wohlgeformte! Möge Indra jene Stiere verzehren; die geliebte Opfergabe, die den Wunsch erfüllt — über allem steht Indra als der Höchste.
10.86.14
उ॒क्ष्णो हि मे॒ पञ्च॑दश सा॒कं पच॑न्ति विंश॒तिमु॒ताहम॑द्मि॒ पीव॒ इद् ।
उ॒भा कु॒क्षी पृ॑णन्ति मे॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Denn für mich werden fünfzehn und zwanzig Stiere zusammen gekocht, und ich esse das fette Fleisch; sie füllen meine beiden Flanken. Über allem steht Indra als der Höchste.
10.86.15
वृ॒ष॒भो न ति॒ग्मशृ॑ङ्गो अ॒न्तर्यू॒थेषु॒ रोरु॑वन्म॒न्थस्त॑ इन्द्र॒ शं हृ॒दे ।
यं ते॑ सु॒नोति॑ भाव॒युर्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Wie ein Stier, scharfhörnig, brüllend unter den Herden — o Indra, dein berauschender Trank ist für die Freude des Herzens. Was der Wohlwollende für dich auspresst — über allem steht Indra als der Höchste.
10.86.16
न सेशे॒ यस्य॒ रम्ब॑ते अन्त॒रा स॒क्थ्या॑ कपृ॒त्सेदी॑शे॒ यस्य॑ रोम॒शं ।
नि॒षे॒दुषो॑ वि॒जृम्भ॑ते॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Nicht herrscht, wer zwischen seinen beiden Schenkeln Regung spürt; auch nicht, wer einen behaarten Leib hat. Das Gähnen des Sitzenden — über allem steht Indra als der Höchste.
10.86.17
न सेशे॒ यस्य॑ रोम॒शं नि॑षे॒दुषो॑ वि॒जृम्भ॑ते॒ सेदी॑शे॒ यस्य॒ रम्ब॑ते ।
अ॒न्त॒रा स॒क्थ्या॑ कपृ॒त्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Auch herrscht nicht, wer als Sitzender mit behaartem Leib gähnt; auch nicht, zwischen dessen Schenkeln es sich regt. Über allem steht Indra als der Höchste.
10.86.18
अ॒यमि॑न्द्र वृ॒षाक॑पिः॒ पर॑स्वन्तं ह॒तं वि॑दत॒सिं सू॒नां नवं॑ च॒रुम् ।
आदेध॒स्यान॒ आचि॑तं॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
O Indra, dieser Vṛṣākapi, vom Beil erschlagen, fand das Schwert des Sohnes und frischen gekochten Opferbrei; dann erhebt sich das Feuer aus dem Holzhaufen. Über allem steht Indra als der Höchste.
10.86.19
अ॒यमे॑मि वि॒चाक॑शद्विचि॒न्वन्दास॒मार्यं॒ पिबा॑मि पाक॒सुत्व॑नो ।
अ॒भि धीर॑मचाकशं॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Hier gehe ich, den Dasa und den Ārya suchend und schauend; ich trinke den Soma dessen, der mit reifen Opfergaben presst. Ich sah den Standhaften; über allen steht Indra.
10.86.20
धन्व॑ च॒ यत्कृ॒न्तत्रं॑ च॒ कति॑ स्वि॒त्ता वि योज॑ना॒ नेदी॑यसो वृषाकपे ।
अस्त॒मेहि॑ गृ॒हाँ उप॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Wie viele Yojanas sind der Bogen und das schneidende Gerät voneinander entfernt? O Vṛṣākapi, kehre heim, komm nahe zu den Häusern; über allen steht Indra.
10.86.21
पुन॒रेहि॑ वृषाकपे सुवि॒ता क॑ल्पयावहै॒ य ए॒ष स्व॑प्न॒नंश॑नः ।
अस्त॒मेषि॑ प॒था पुन॒र्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Komm wieder zurück, o Vṛṣākapi; wir beide wollen das Wohl ordnen, gegen diesen, der den Schlaf stiehlt. Du gehst wieder heim auf demselben Weg; über allen steht Indra.
10.86.22
यदुद॑ञ्चो वृषाकपे गृ॒हमि॒न्द्राज॑गन्तन॒ क्व॑ स्य पु॑ल्व॒घो मृ॒गः ।
कम॑गञ्जन॒योप॑नो॒ विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Als du, o Vṛṣākapi, nordwärts zum Haus gingst — o Indra, wo ist jenes gefleckte Tier? Wohin ging der Nachkommen-Erzeuger? Über allen steht Indra.
10.86.23
पर्शु॑र्ह॒ नाम॑ मान॒वी सा॒कं स॑सूव विंश॒तिं भ॒द्रं भ॑ल॒ त्यस्या॑ अभूद् ।
यस्या॑ उ॒दर॒माम॑य॒द्विश्व॑स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त॑रः ॥
Die Menschenfrau namens Pārśu gebar zwanzig Nachkommen auf einmal; es geschah für jene Glückliche. Deren Leib erkrankte — über allen steht Indra.