Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

4.30.1

नकि॑रिन्द्र॒ त्वदुत्त॑रो॒ न ज्यायाँ॑ अस्ति वृत्रहन् ।
नकि॑रे॒वा यथा॒ त्वम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ତୁମଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କେହି ନାହାଁନ୍ତି; ତୁମ ପରି ମହାନ କେହି ନାହାଁନ୍ତି।

4.30.2

स॒त्रा ते॒ अनु॑ कृ॒ष्टयो॒ विश्वा॑ च॒क्रेव॑ वावृतुः ।
स॒त्रा म॒हाँ अ॑सि श्रु॒तः ॥

ସତ୍ୟରେ ତୁମର ସମସ୍ତ ବୀରକର୍ମ ଚକ୍ର ପରି ତୁମ ପଛେ ଘୂରେ; ସତ୍ୟରେ ତୁମେ ମହାନ ଓ ବିଖ୍ୟାତ।

4.30.3

विश्वे॑ च॒नेद॒ना त्वा॑ दे॒वास॑ इन्द्र युयुधुः ।
यदहा॒ नक्त॒माति॑रः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦିନ ଓ ରାତି ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲ ବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।

4.30.4

यत्रो॒त बा॑धि॒तेभ्य॑श्च॒क्रं कुत्सा॑य॒ युध्य॑ते ।
मु॒षा॒य इ॑न्द्र॒ सूर्य॑म् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୀଡ଼ିତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ଯୁଦ୍ଧରତ କୁତ୍ସ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଚକ୍ର ଛାଡ଼ିଲ, ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲ।

4.30.5

यत्र॑ दे॒वाँ ऋ॑घाय॒तो विश्वाँ॒ अयु॑ध्य॒ एक॒ इत् ।
त्वमि॑न्द्र व॒नूँरह॑न् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଘାତକାରୀ ସମସ୍ତ ଦେବତା ସହ ତୁମେ ଏକାକୀ ଯୁଦ୍ଧ କଲ ସେଠାରେ ତୁମେ ବନୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲ।

4.30.6

यत्रो॒त मर्त्या॑य॒ कमरि॑णा इन्द्र॒ सूर्य॑म् ।
प्रावः॒ शची॑भि॒रेत॑शम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲ, ସେଠାରେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏତଶଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ।

4.30.7

किमादु॒तासि॑ वृत्रह॒न्मघ॑वन्मन्यु॒मत्त॑मः ।
अत्राह॒ दानु॒माति॑रः ॥

ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ହେ ମଘବନ୍, ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧୀ। ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଦାନ ଆଗକୁ ଆଣ।

4.30.8

ए॒तद्घेदु॒त वी॒र्य॑मिन्द्र॑ च॒कर्थ॒ पौंस्य॑म् ।
स्त्रियं॒ यद्दु॑र्हणा॒युवं॒ वधी॑र्दुहि॒तरं॑ दि॒वः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ବୀରତ୍ୱ ଓ ପୌରୁଷ ତୁମେ କରିଛ — ଆକାଶର କନ୍ୟା, ଅଦମନୀୟ ସେହି ନାରୀକୁ ତୁମେ ବଧ କରିଛ।

4.30.9

दि॒वश्चि॑द्घा दुहि॒तरं॑ म॒हान्म॑ही॒यमा॑नाम् ।
उ॒षास॑मिन्द्र॒ सं पि॑णक् ॥

ଆକାଶର କନ୍ୟା ଉଷାକୁ — ମହିମାରେ ବଢ଼ୁଥିବା ତାଙ୍କୁ — ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାନ ତୁମେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲ।

4.30.10

अपो॒षा अन॑सः सर॒त्सम्पि॑ष्टा॒दह॑ बि॒भ्युषी॑ ।
नि यत्सीं॑ शि॒श्नथ॒द्वृषा॑ ॥

ଉଷା ରଥରୁ — ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ଭୟରେ — ଦୂରକୁ ଖସି ଗଲା; ଯେତେବେଳେ ବୃଷ (ଇନ୍ଦ୍ର) ତାଙ୍କୁ ତଳକୁ ପକାଇଲେ।

4.30.11

ए॒तद॑स्या॒ अनः॑ शये॒ सुस॑म्पिष्टं॒ विपा॒श्या ।
स॒सार॑ सीं परा॒वतः॑ ॥

ଏଇ ତାଙ୍କ ଶରୀର ପଡ଼ି ରହିଛି, ଭଲ ଭାବେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବିପାଶ ନଦୀ କୂଳରେ। ସେ ଦୂରରୁ ହିଁ ଦୌଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।

4.30.12

उ॒त सिन्धुं॑ विबा॒ल्यं॑ वितस्था॒नामधि॒ क्षमि॑ ।
परि॑ ष्ठा इन्द्र मा॒यया॑ ॥

ନଦୀ ସିନ୍ଧୁକୁ — ମୁକ୍ତଭାବେ ବହୁଥିବା ତାଙ୍କୁ — ପୃଥିବୀରେ ଥମାଇ ଦେଲ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ମାୟାରେ ତାଙ୍କ ଚାରିପଟେ ଠିଆ ହେଉଛ।

4.30.13

उ॒त शुष्ण॑स्य धृष्णु॒या प्र मृ॑क्षो अ॒भि वेद॑नम् ।
पुरो॒ यद॑स्य सम्पि॒णक् ॥

ଏବଂ ଶୁଷ୍ଣର ସାହସକୁ ତୁମେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲ; ତାର ଆକ୍ରମଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାର ଦୁର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିଲ।

4.30.14

उ॒त दा॒सं कौ॑लित॒रं बृ॑ह॒तः पर्व॑ता॒दधि॑ ।
अवा॑हन्निन्द्र॒ शम्ब॑रम् ॥

ଏବଂ ବୃହତ ପର୍ବତରୁ ଦାସ କୌଲିତରକୁ ତୁମେ ତଳକୁ ପକାଇଲ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶମ୍ବରକୁ ତୁମେ ବଧ କଲ।

4.30.15

उ॒त दा॒सस्य॑ व॒र्चिनः॑ स॒हस्रा॑णि श॒ताव॑धीः ।
अधि॒ पञ्च॑ प्र॒धीँरि॑व ॥

ଏବଂ ଦାସ ବର୍ଚିନର ହଜାର ହଜାର ଓ ଶହ ଶହ ଲୋକଙ୍କୁ ତୁମେ ବଧ କଲ; ଯେପରି ପାଞ୍ଚଟି ଚକ୍ରର ଧାର ଭାଙ୍ଗିଲ।

4.30.16

उ॒त त्यं पु॒त्रम॒ग्रुवः॒ परा॑वृक्तं श॒तक्र॑तुः ।
उ॒क्थेष्विन्द्र॒ आभ॑जत् ॥

ଏବଂ ଅଗ୍ରୁର ସେ ପୁତ୍ରକୁ—ଦୂରକୁ ହରଣ କରାଯାଇଥିବା—ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଥଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟକୁ ଆଣି ତାକୁ ଅଂଶ ଦେଲେ।

4.30.17

उ॒त त्या तु॒र्वशा॒यदू॑ अस्ना॒तारा॒ शची॒पतिः॑ ।
इन्द्रो॑ वि॒द्वाँ अ॑पारयत् ॥

ଏବଂ ସେ ଦୁଇଜଣ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ—ଅସ୍ନାତ ଥିବା—ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପାର କରାଇଲେ।

4.30.18

उ॒त त्या स॒द्य आर्या॑ स॒रयो॑रिन्द्र पा॒रतः॑ ।
अर्णा॑चि॒त्रर॑थावधीः ॥

ଏବଂ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ଦୁଇ ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ସରଯୂର ପାରିରୁ ତୁମେ ପାଡ଼ି ଦେଲ; ଅର୍ଣାଚିତ୍ରରଥକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲ।

4.30.19

अनु॒ द्वा ज॑हि॒ता न॑यो अ॒न्धं श्रो॒णं च॑ वृत्रहन् ।
न तत्ते॑ सु॒म्नमष्ट॑वे ॥

ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଅନ୍ଧ ଓ ଖଞ୍ଜ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଥ ଦେଖାଅ; ତାହା ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇବା ପାଇଁ ନୁହେଁ।

4.30.20

श॒तम॑श्म॒न्मयी॑नां पु॒रामिन्द्रो॒ व्या॑स्यत् ।
दिवो॑दासाय दा॒शुषे॑ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ପଥରରେ ନିର୍ମିତ ଶହେ ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ଦାନଶୀଳ ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପାଇଁ।

4.30.21

अस्वा॑पयद्द॒भीत॑ये स॒हस्रा॑ त्रिं॒शतं॒ हथैः॑ ।
दा॒साना॒मिन्द्रो॑ मा॒यया॑ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ମାୟାରେ ଦଭୀତି ପାଇଁ, ଦାସମାନଙ୍କୁ ତିରିଶ ହଜାର ଆଘାତରେ ଶୁଆଇ ଦେଲେ।

4.30.22

स घेदु॒तासि॑ वृत्रहन्त्समा॒न इ॑न्द्र॒ गोप॑तिः ।
यस्ता विश्वा॑नि चिच्यु॒षे ॥

ତୁମେ ହିଁ ସେ, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା; ସମାନ ଭାବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋପତି, ଯିଏ ସେସବୁ ପାଇଛି ତା ପାଇଁ।

4.30.23

उ॒त नू॒नं यदि॑न्द्रि॒यं क॑रि॒ष्या इ॑न्द्र॒ पौंस्य॑म् ।
अ॒द्या नकि॒ष्टदा मि॑नत् ॥

ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆଜି ଯେଉଁ ବଳ ଓ ପରାକ୍ରମ କରିବ, ତାକୁ କେହି ନଷ୍ଟ ନ କରୁ।

4.30.24

वा॒मंवा॑मं त आदुरे दे॒वो द॑दात्वर्य॒मा ।
वा॒मं पू॒षा वा॒मं भगो॑ वा॒मं दे॒वः करू॑ळती ॥

ହେ ଆଦୁରି, ଦେବ ଅର୍ଯମା ତୁମକୁ ଧନ ଉପରେ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ପୂଷା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଭଗ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେବ କରୂଳତି ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।