ரிக் வேதம் · சூக்தம் 4.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.30.1
नकि॑रिन्द्र॒ त्वदुत्त॑रो॒ न ज्यायाँ॑ अस्ति वृत्रहन् ।
नकि॑रे॒वा यथा॒ त्वम् ॥
இந்திரனே, விருத்திரனைக் கொன்றவனே, உன்னை விட உயர்ந்தவன் எவனும் இல்லை; உன்னைப் போல் பெரியவன் எவனும் இல்லை.
4.30.2
स॒त्रा ते॒ अनु॑ कृ॒ष्टयो॒ विश्वा॑ च॒क्रेव॑ वावृतुः ।
स॒त्रा म॒हाँ अ॑सि श्रु॒तः ॥
உண்மையாகவே உன் வீரச்செயல்கள் அனைத்தும் சக்கரங்களைப் போல் உன்னைப் பின்தொடர்கின்றன; உண்மையாகவே நீ மகிமை மிக்கவனும் புகழ்பெற்றவனும் ஆவாய்.
4.30.3
विश्वे॑ च॒नेद॒ना त्वा॑ दे॒वास॑ इन्द्र युयुधुः ।
यदहा॒ नक्त॒माति॑रः ॥
இந்திரனே, நீ பகலையும் இரவையும் கடந்து செல்லும்போது, எல்லா தேவர்களும் உன்னை எதிர்த்துப் போரிட்டனர்.
4.30.4
यत्रो॒त बा॑धि॒तेभ्य॑श्च॒क्रं कुत्सा॑य॒ युध्य॑ते ।
मु॒षा॒य इ॑न्द्र॒ सूर्य॑म् ॥
இந்திரனே, நீ துன்புறுத்தப்பட்டோருக்காகவும், போரிடும் குத்சனுக்காகவும் சக்கரத்தை ஏவிய இடத்தில், சூரியனை விடுவித்தாய்.
4.30.5
यत्र॑ दे॒वाँ ऋ॑घाय॒तो विश्वाँ॒ अयु॑ध्य॒ एक॒ इत् ।
त्वमि॑न्द्र व॒नूँरह॑न् ॥
இந்திரனே, தீங்கிழைத்த எல்லா தேவர்களுடனும் நீ தனியாக போரிட்டாய்; அங்கே நீ வனுக்களை வெட்டி வீழ்த்தினாய்.
4.30.6
यत्रो॒त मर्त्या॑य॒ कमरि॑णा इन्द्र॒ सूर्य॑म् ।
प्रावः॒ शची॑भि॒रेत॑शम् ॥
இந்திரனே, ஒரு மனிதனுக்காக நீ சூரியனை விடுவித்த இடத்தில், உன் வலிமையால் ஏதசனைக் காத்தாய்.
4.30.7
किमादु॒तासि॑ वृत्रह॒न्मघ॑वन्मन्यु॒मत्त॑मः ।
अत्राह॒ दानु॒माति॑रः ॥
விருத்திரனைக் கொல்பவனே, செல்வ வள்ளலே, நீயே மிகுந்த சினம் கொண்டவன். இங்கே நிச்சயமாக நீ கொடையை முன்னே கொண்டு வருகிறாய்.
4.30.8
ए॒तद्घेदु॒त वी॒र्य॑मिन्द्र॑ च॒कर्थ॒ पौंस्य॑म् ।
स्त्रियं॒ यद्दु॑र्हणा॒युवं॒ वधी॑र्दुहि॒तरं॑ दि॒वः ॥
இந்திரா, இந்த வீரச் செயலையும் வலிமையையும் நீ செய்தாய் — வானத்தின் மகளான, அடக்க முடியாத அந்தப் பெண்ணை நீ வீழ்த்தினாய்.
4.30.9
दि॒वश्चि॑द्घा दुहि॒तरं॑ म॒हान्म॑ही॒यमा॑नाम् ।
उ॒षास॑मिन्द्र॒ सं पि॑णक् ॥
வானத்தின் மகளான உஷஸை — உயர்ந்து மகிமையுடன் வளர்ந்து கொண்டிருந்தவளை — இந்திரா, மகத்தான நீ நொறுக்கினாய்.
4.30.10
अपो॒षा अन॑सः सर॒त्सम्पि॑ष्टा॒दह॑ बि॒भ्युषी॑ ।
नि यत्सीं॑ शि॒श्नथ॒द्वृषा॑ ॥
உஷஸ் வண்டியிலிருந்து நொறுக்கப்படும் பயத்தால் அஞ்சி விலகி நழுவினாள், காளையான இந்திரன் அவளைக் கீழே வீழ்த்தியபோது.
4.30.11
ए॒तद॑स्या॒ अनः॑ शये॒ सुस॑म्पिष्टं॒ विपा॒श्या ।
स॒सार॑ सीं परा॒वतः॑ ॥
இதோ அவளுடைய உடல் கிடக்கிறது, நன்கு நொறுக்கப்பட்டு, விபாஶ் (நதி) கரையில். அவள் தொலைவிலிருந்தே ஓடிச் சென்றாள்.
4.30.12
उ॒त सिन्धुं॑ विबा॒ल्यं॑ वितस्था॒नामधि॒ क्षमि॑ ।
परि॑ ष्ठा इन्द्र मा॒यया॑ ॥
நதி சிந்துவை — சுதந்திரமாகப் பாய்ந்தவளை — பூமியில் நிறுத்தினாய்; இந்திரா, உன் மாயையால் அவளைச் சுற்றி நிற்கிறாய்.
4.30.13
उ॒त शुष्ण॑स्य धृष्णु॒या प्र मृ॑क्षो अ॒भि वेद॑नम् ।
पुरो॒ यद॑स्य सम्पि॒णक् ॥
சுஷ்ணனின் துணிவை நீ நொறுக்கினாய்; அவனது தாக்குதலுக்கு எதிராக, அவனுடைய கோட்டைகளை நீ தகர்த்தபோது.
4.30.14
उ॒त दा॒सं कौ॑लित॒रं बृ॑ह॒तः पर्व॑ता॒दधि॑ ।
अवा॑हन्निन्द्र॒ शम्ब॑रम् ॥
மேலும், பெரிய மலையிலிருந்து தாசன் கௌலிதரனை நீ கீழே தள்ளினாய்; இந்திரா, சம்பரனை நீ கொன்றாய்.
4.30.15
उ॒त दा॒सस्य॑ व॒र्चिनः॑ स॒हस्रा॑णि श॒ताव॑धीः ।
अधि॒ पञ्च॑ प्र॒धीँरि॑व ॥
மேலும், தாசனான வர்ச்சினின் ஆயிரக்கணக்கானோரையும் நூற்றுக்கணக்கானோரையும் நீ கொன்றாய்; ஐந்து சக்கர விளிம்புகளை வீழ்த்துவதுபோல.
4.30.16
उ॒त त्यं पु॒त्रम॒ग्रुवः॒ परा॑वृक्तं श॒तक्र॑तुः ।
उ॒क्थेष्विन्द्र॒ आभ॑जत् ॥
மேலும், அக்ரூவின் அந்த மகனை—அபகரிக்கப்பட்டவனை—நூறு செயல்கள் கொண்ட இந்திரன் துதிப்பாடல்களின் நடுவே மீட்டு தன் பங்கைத் தந்தான்.
4.30.17
उ॒त त्या तु॒र्वशा॒यदू॑ अस्ना॒तारा॒ शची॒पतिः॑ ।
इन्द्रो॑ वि॒द्वाँ अ॑पारयत् ॥
மேலும், அந்த இருவரான துர்வசனையும் யதுவையும்—நீராடாதவர்களாக இருந்தவர்களை—சசீபதியான இந்திரன் அறிந்து கடத்தினான்.
4.30.18
उ॒त त्या स॒द्य आर्या॑ स॒रयो॑रिन्द्र पा॒रतः॑ ।
अर्णा॑चि॒त्रर॑थावधीः ॥
மேலும், இந்திரா, அந்த இரண்டு ஆரியர்களையும் உடனடியாக சரயுவின் அக்கரையிலிருந்து நீ வீழ்த்தினாய்; அர்ணாசித்ரரதனையும் கொன்றாய்.
4.30.19
अनु॒ द्वा ज॑हि॒ता न॑यो अ॒न्धं श्रो॒णं च॑ वृत्रहन् ।
न तत्ते॑ सु॒म्नमष्ट॑वे ॥
விருத்திரனைக் கொன்றவனே, குருடனையும் முடவனையும் இருவரையும் கைவிட்டு வழிநடத்து; அது உன் அருளை அடைவதற்காக அல்ல.
4.30.20
श॒तम॑श्म॒न्मयी॑नां पु॒रामिन्द्रो॒ व्या॑स्यत् ।
दिवो॑दासाय दा॒शुषे॑ ॥
இந்திரன் கல்லால் செய்த நூறு கோட்டைகளைப் பிளந்தான்; கொடையளிக்கும் திவோதாசனுக்காக.
4.30.21
अस्वा॑पयद्द॒भीत॑ये स॒हस्रा॑ त्रिं॒शतं॒ हथैः॑ ।
दा॒साना॒मिन्द्रो॑ मा॒यया॑ ॥
இந்திரன் தன் மாயத்தால் தபீதிக்காக, தாசர்களை முப்பதினாயிரம் அடிகளால் உறங்கச் செய்தான்.
4.30.22
स घेदु॒तासि॑ वृत्रहन्त्समा॒न इ॑न्द्र॒ गोप॑तिः ।
यस्ता विश्वा॑नि चिच्यु॒षे ॥
அவனே நீ, விருத்திரனைக் கொன்றவனே; சமமாக, இந்திரனே, பசுக்களின் தலைவனே, அவை அனைத்தையும் அடைந்தவனுக்கு.
4.30.23
उ॒त नू॒नं यदि॑न्द्रि॒यं क॑रि॒ष्या इ॑न्द्र॒ पौंस्य॑म् ।
अ॒द्या नकि॒ष्टदा मि॑नत् ॥
நிச்சயமாக, இந்திரனே, நீ இன்று செய்யும் வீரமும் ஆற்றலும் எதையும் யாரும் சிதைக்க முடியாது.
4.30.24
वा॒मंवा॑मं त आदुरे दे॒वो द॑दात्वर्य॒मा ।
वा॒मं पू॒षा वा॒मं भगो॑ वा॒मं दे॒वः करू॑ळती ॥
ஆதூரியே, தேவன் அர்யமா உனக்கு செல்வத்தின் மேல் செல்வம் அளிக்கட்டும்; பூஷன் செல்வம் அளிக்கட்டும், பகன் செல்வம் அளிக்கட்டும், தேவன் கருளதீ செல்வம் அளிக்கட்டும்.