ரிக் வேதம் · சூக்தம் 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
को नु वां॑ मित्रावरुणावृता॒यन्दि॒वो वा॑ म॒हः पार्थि॑वस्य वा॒ दे ।
ऋ॒तस्य॑ वा॒ सद॑सि॒ त्रासी॑थां नो यज्ञाय॒ते वा॑ पशु॒षो न वाजा॑न् ॥
மித்ர, வருணா, ரிதத்தைக் காப்பவர்களே, வானத்திலிருந்தோ, மகத்தான பூமியிலிருந்தோ, அல்லது ரிதத்தின் இருக்கையிலிருந்தோ உங்களை யார் அழைப்பார்? யாகம் செய்பவருக்கும், கால்நடைகளுக்கும், வலிமையான செல்வத்திற்கும் நீங்கள் எங்களைக் காப்பீர்களாக.
5.41.2
ते नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो अर्य॒मायुरिन्द्र॑ ऋभु॒क्षा म॒रुतो॑ जुषन्त ।
नमो॑भिर्वा॒ ये दध॑ते सुवृ॒क्तिं स्तोमं॑ रु॒द्राय॑ मी॒ळ्हुषे॑ स॒जोषाः॑ ॥
அவர்கள் — மித்ரன், வருணன், அர்யமா, ஆயு, இந்திரன், ரிபுக்ஷன் மற்றும் மருத்துகள் — எங்களை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்கட்டும். வணக்கங்களுடன் அழகிய துதியை அளிப்பவர்களையும், அருளும் ருத்திரனுக்குத் துதியை வைப்பவர்களையும் அவர்கள் ஒருமனதுடன் ஏற்கட்டும்.
5.41.3
आ वां॒ येष्ठा॑श्विना हु॒वध्यै॒ वात॑स्य॒ पत्म॒न्रथ्य॑स्य पु॒ष्टौ ।
उ॒त वा॑ दि॒वो असु॑राय॒ मन्म॒ प्रान्धां॑सीव॒ यज्य॑वे भरध्वम् ॥
ஓ அஸ்வின்களே, யாகத்திற்குத் தகுதியான உங்கள் இருவரை அழைக்க, காற்றின் வழியில், தேரின் வளத்தில், வானத்திலிருந்து அதிபதிக்கு துதியை முன்னெடுத்துக் கொண்டு வாருங்கள்; யாகம் செய்பவருக்கு உணவு கொடுப்பது போல்.
5.41.4
प्र स॒क्षणो॑ दि॒व्यः कण्व॑होता त्रि॒तो दि॒वः स॒जोषा॒ वातो॑ अ॒ग्निः ।
पू॒षा भगः॑ प्रभृ॒थे वि॒श्वभो॑जा आ॒जिं न ज॑ग्मुरा॒श्व॑श्वतमाः ॥
விரைந்த, தெய்வீகமான, கண்வஹோதா, த்ரிதன் ஆகியோர்; வானத்தின் ஒருமனதுடைய வாயுவும் அக்னியும், பூஷனும் பகனும், முதல் காணிக்கையில் அனைவருக்கும் உணவளிக்கும் விஸ்வபோஜா — போட்டியை நோக்கிச் சென்றனர்; தேர்ப் பந்தயத்தில் போல, விரைந்தவர்களில் மிகவும் விரைந்தவர்களாக.
5.41.5
प्र वो॑ र॒यिं यु॒क्ताश्वं॑ भरध्वं रा॒य एषेऽव॑से दधीत॒ धीः ।
सु॒शेव॒ एवै॑रौशि॒जस्य॒ होता॒ ये व॒ एवा॑ मरुतस्तु॒राणा॑म् ॥
ஓ மருத்துகளே, பூட்டிய குதிரைகளுடன் கூடிய செல்வத்தை முன்னெடுத்து வாருங்கள். வாழ்வாதாரத்திற்காகவும் பாதுகாப்பிற்காகவும் உங்களை நோக்கி அறிவு வைக்கப்படட்டும். அளிக்கும் கொடையாளியான ஔசிஜனின் ஹோதாவைப் போல, உங்கள் உதவியாளர்களாகிய உங்களில் — வலிமையானவர்களே, உங்களுடையவர்கள் யாரோ அவர்கள் — ஓ மருத்துகளே.
5.41.6
प्र वो॑ वा॒युं र॑थ॒युजं॑ कृणुध्वं॒ प्र दे॒वं विप्रं॑ पनि॒तार॑म॒र्कैः ।
इ॒षु॒ध्यव॑ ऋत॒सापः॒ पुरं॑धी॒र्वस्वी॑र्नो॒ अत्र॒ पत्नी॒रा धि॒ये धुः॑ ॥
உங்களுக்காக தேர் பூட்டும் வாயுவை முன்னிறுத்துங்கள்; தேவனை, ஞானியை, துதிகளால் தூய்மைப்படுத்துபவரை. அம்பு ஏந்தியவர்கள், ரிதத்தைக் காப்பவர்கள், புரந்தியர், வசுக்கள் — இங்கே எங்கள் மனைவியர் — எங்கள் அறிவுக்காக நிலைநிறுத்தப்படட்டும்.
5.41.7
उप॑ व॒ एषे॒ वन्द्ये॑भिः शू॒षैः प्र य॒ह्वी दि॒वश्चि॒तय॑द्भिर॒र्कैः ।
उ॒षासा॒नक्ता॑ वि॒दुषी॑व॒ विश्व॒मा हा॑ वहतो॒ मर्त्या॑य य॒ज्ञम् ॥
உஷஸே, இரவே, புகழத்தக்க துதிகளுடனும் விழிப்பூட்டும் மந்திரங்களுடனும் உங்களை அணுகுகிறேன். அனைத்தையும் அறிந்த நீங்கள் இருவரும் மனிதனுக்காக யாகத்தை இங்கே கொண்டுவருகிறீர்கள்.
5.41.8
अ॒भि वो॑ अर्चे पो॒ष्याव॑तो॒ नॄन्वास्तो॒ष्पतिं॒ त्वष्टा॑रं॒ ररा॑णः ।
धन्या॑ स॒जोषा॑ धि॒षणा॒ नमो॑भि॒र्वन॒स्पतीँ॒रोष॑धी रा॒य एषे॑ ॥
உங்களை நான் போற்றுகிறேன், ஊட்டமளிக்கும் மனிதர்களே, வாஸ்துவின் தலைவனாகிய த்வஷ்டாவை, கொடையளிப்பவனை. ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட, ஒன்றுபட்ட பிரார்த்தனை வணக்கங்களுடன் மரங்களையும் மூலிகைகளையும் நோக்கி செல்வத்திற்காக.
5.41.9
तु॒जे न॒स्तने॒ पर्व॑ताः सन्तु॒ स्वैत॑वो॒ ये वस॑वो॒ न वी॒राः ।
प॒नि॒त आ॒प्त्यो य॑ज॒तः सदा॑ नो॒ वर्धा॑न्नः॒ शंसं॒ नर्यो॑ अ॒भिष्टौ॑ ॥
எங்கள் சந்ததிக்காக மலைகள் நல்ல மேய்ச்சல் நிலமுடையவையாக இருக்கட்டும்; வசுக்களைப் போல வீரர்களாக இருப்பவை. காவலனும் பாதுகாவலனுமான, எப்போதும் போற்றத்தக்கவன் எங்களை வலுப்படுத்தட்டும், எங்கள் புகழின் தலைவன், அழைப்பில்.
5.41.10
वृष्णो॑ अस्तोषि भू॒म्यस्य॒ गर्भं॑ त्रि॒तो नपा॑तम॒पां सु॑वृ॒क्ति ।
गृ॒णी॒ते अ॒ग्निरे॒तरी॒ न शू॒षैः शो॒चिष्के॑शो॒ नि रि॑णाति॒ वना॑ ॥
காளையின் கருவை, பூமியில் பிறந்தவனை, நீரின் பேரனை நான் போற்றுகிறேன்; நல்ல இருப்பிடமுடைய த்ரிதன் அவனைப் புகழ்ந்தான். மறுகரையிலிருந்து வரும் அக்னி புகழ்ச்சிகளால் பாடப்படுகிறான்; சுடர்க்கேசனாய் அவன் காடுகளை எரிக்கிறான்.
5.41.11
क॒था म॒हे रु॒द्रिया॑य ब्रवाम॒ कद्रा॒ये चि॑कि॒तुषे॒ भगा॑य ।
आप॒ ओष॑धीरु॒त नो॑ऽवन्तु॒ द्यौर्वना॑ गि॒रयो॑ वृ॒क्षके॑शाः ॥
மகத்தான ருத்ரனுக்கு நாம் எவ்வாறு பேசுவோம்? செல்வத்திற்காக, அறிவுள்ள பகனுக்காக எப்போது? நீர்களும் மூலிகைகளும் எங்களைக் காக்கட்டும்; வானமும், காடுகளும், மரமுடி கொண்ட மலைகளும்.
5.41.12
शृ॒णोतु॑ न ऊ॒र्जां पति॒र्गिरः॒ स नभ॒स्तरी॑याँ इषि॒रः परि॑ज्मा ।
शृ॒ण्वन्त्वापः॒ पुरो॒ न शु॒भ्राः परि॒ स्रुचो॑ बबृहा॒णस्याद्रेः॑ ॥
ஊட்டச்சத்தின் தலைவன் எங்கள் பாடல்களைக் கேட்கட்டும்; அவன் வானத்தை விடவும் விரிந்தவன், நகர்பவன், பரந்து செல்பவன். நீர்கள் கேட்கட்டும், நகரங்களைப் போல ஒளிர்பவை, வளர்ந்த மலையின் கற்கரண்டிகளைச் சுற்றி பிரகாசிப்பவை.
5.41.13
वि॒दा चि॒न्नु म॑हान्तो॒ ये व॒ एवा॒ ब्रवा॑म दस्मा॒ वार्यं॒ दधा॑नाः ।
वय॑श्च॒न सु॒भ्व॑ आव॑ यन्ति क्षु॒भा मर्त॒मनु॑यतं वध॒स्नैः ॥
பெரியோர்களே, உங்களில் தனித்து நிற்பவர்களை இப்போதே அறிந்து கூறுவோம்; செல்வத்தைத் தாங்குபவர்களே. அழகிய சிறகுகளுடைய காற்றுகளும் கட்டப்பட்ட மனிதனை நோக்கி நடுக்கத்துடனும் அடிகளுடனும் இறங்குகின்றன.
5.41.14
आ दैव्या॑नि॒ पार्थि॑वानि॒ जन्मा॒पश्चाच्छा॒ सुम॑खाय वोचम् ।
वर्ध॑न्तां॒ द्यावो॒ गिर॑श्च॒न्द्राग्रा॑ उ॒दा व॑र्धन्ताम॒भिषा॑ता॒ अर्णाः॑ ॥
தெய்வீக, பூமிக்குரிய பிறவிகளையும் நீர்களையும் நல்ல யாகம் செய்பவனுக்காக நான் கூறுவேன். வானங்கள் வளரட்டும், ஒளிரும் முனைகளுடைய பாடல்கள் வளரட்டும்; நீருடன் வெற்றி பெற்ற ஆறுகளும் வளரட்டும்.
5.41.15
प॒देप॑दे मे जरि॒मा नि धा॑यि॒ वरू॑त्री वा श॒क्रा या पा॒युभि॑श्च ।
सिष॑क्तु मा॒ता म॒ही र॒सा नः॒ स्मत्सू॒रिभि॑र्ऋजु॒हस्त॑ ऋजु॒वनिः॑ ॥
ஒவ்வொரு அடியிலும் என் முதுமை நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. அவள் காக்கும் வல்லமையுள்ளவள்; காவல்களுடனும் இருப்பவள். தாயாகிய பெரிய, சாறுள்ளவள் எங்களுடன் ஒட்டிக்கொள்ளட்டும்; அவள் உத்வேகம் பெற்றவர்களுடன் நேரான கைகளுடையவளும் நேரே செலுத்துபவளுமாக இருக்கட்டும்.
5.41.16
क॒था दा॑शेम॒ नम॑सा सु॒दानू॑नेव॒या म॒रुतो॒ अच्छो॑क्तौ॒ प्रश्र॑वसो म॒रुतो॒ अच्छो॑क्तौ ।
मा नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यो॑ रि॒षे धा॑द॒स्माकं॑ भूदुपमाति॒वनिः॑ ॥
பணிவுடன் நல்ல கொடையாளிகளுக்கு எவ்வாறு கொடுப்போம்? குதிரைகளை விரும்பும் மருத்களை அழைப்பில்; முன்னேற்றம் தரும் மருத்களை அதே அழைப்பில். அஹி புத்நியன் எங்களை அழிவுக்கு ஒப்படைக்கட்டும்; அவன் எங்கள் அருகில் அழைக்கப்படும் கொடையாளியாகட்டும்.
5.41.17
इति॑ चि॒न्नु प्र॒जायै॑ पशु॒मत्यै॒ देवा॑सो॒ वन॑ते॒ मर्त्यो॑ व॒ आ दे॑वासो वनते॒ मर्त्यो॑ वः ।
अत्रा॑ शि॒वां त॒न्वो॑ धा॒सिम॒स्या ज॒रां चि॑न्मे॒ निरृ॑तिर्जग्रसीत ॥
இவ்வாறு இப்போது மக்களுக்கும் கால்நடைச் செல்வத்துக்கும், தேவர்களே, மனிதன் உங்களைப் பெறட்டும்; மனிதன் இங்கே உங்களைப் பெறட்டும். இங்கே மங்கலமான உடலையும் தாங்கும் ஆற்றலையும், இதன் முதுமையையும் தாங்கட்டும்; நிர்ருதி என்னையும் விழுங்கட்டும் என்றும்.
5.41.18
तां वो॑ देवाः सुम॒तिमू॒र्जय॑न्ती॒मिष॑मश्याम वसवः॒ शसा॒ गोः ।
सा नः॑ सु॒दानु॑र्मृ॒ळय॑न्ती दे॒वी प्रति॒ द्रव॑न्ती सुवि॒ताय॑ गम्याः ॥
வசுக்களே, தேவர்களே, பசுவின் அறிவுறுத்தலால் அந்த உற்சாகமூட்டும், ஊட்டமளிக்கும் நல்லறிவை நாங்கள் அடையட்டும். அவள் நல்ல கொடையாளி, தூய்மைப்படுத்தும் தேவி; நம்மை நோக்கி விரைந்து, நலத்திற்காக வரட்டும்.
5.41.19
अ॒भि न॒ इळा॑ यू॒थस्य॑ मा॒ता स्मन्न॒दीभि॑रु॒र्वशी॑ वा गृणातु ।
उ॒र्वशी॑ वा बृहद्दि॒वा गृ॑णा॒नाभ्यू॑र्ण्वा॒ना प्र॑भृ॒थस्या॒योः ॥
யூதத்தின் தாயாகிய இளா நதிகளுடன் எங்களை நோக்கி வரட்டும்; அல்லது உர்வஶி எங்களைப் புகழட்டும். மகத்தான ஒளியுடைய உர்வஶி, புகழப்பட்டு, முதன்மையான ஆயுவின் மேல் தன் போர்வையை விரிக்கட்டும்.
5.41.20
सिष॑क्तु न ऊर्ज॒व्य॑स्य पु॒ष्टेः ॥
அவள் எங்களை வலிமையூட்டும் போஷணத்தின் ஊற்றால் நனைக்கட்டும்.