സാമവേദം · ഭാഗം 2.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.21.1816
अ꣢ग्ने꣣ त꣢व꣣ श्र꣢वो꣣ व꣢यो꣣ म꣡हि꣢ भ्राजन्ते अ꣣र्च꣡यो꣢ विभावसो ।
बृ꣡ह꣢द्भानो꣣ श꣡व꣢सा꣣ वा꣡ज꣢मु꣣क्थ्या꣢ꣳ३ द꣡धा꣢सि दा꣣शु꣡षे꣢ कवे ॥ १८१६ ॥
അഗ്നേ, നിന്റെ കീർത്തിയും ബലവും മഹത്തരമാണ്; നിന്റെ ജ്വാലകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു. വിഭാവസോ, മഹാദീപ്തിയുള്ളവനേ, ബലത്താൽ ദാതാവിന് പ്രശംസനീയമായ അന്നം നീ നൽകുന്നു, ജ്ഞാനിയേ.
2.21.1817
पा꣣वक꣡व꣢र्चाः शु꣣क्र꣡व꣢र्चा꣣ अ꣡नू꣢नवर्चा꣣ उ꣡दि꣢यर्षि भा꣣नु꣡ना꣢ ।
पु꣣त्रो꣢ मा꣣त꣡रा꣢ वि꣣च꣢र꣣न्नु꣡पा꣢वसि पृ꣣ण꣢क्षि꣣ रो꣡द꣢सी उ꣣भे꣢ ॥ १८१७ ॥
പവിത്രതേജസ്സുള്ളവനേ, ശുക്രതേജസ്സുള്ളവനേ, പൂർണതേജസ്സുള്ളവനേ, നിന്റെ പ്രകാശത്താൽ നീ ഉയരുന്നു. ഇരു മാതാക്കളുടെ (ദ്യാവാപൃഥിവി) പുത്രനായി സഞ്ചരിച്ച് ഇരു ലോകങ്ങളെയും നിറയ്ക്കുന്നു.
2.21.1818
ऊ꣡र्जो꣢ नपाज्जातवेदः सुश꣣स्ति꣢भि꣣र्म꣡न्द꣢स्व धी꣣ति꣡भि꣢र्हि꣣तः꣢ ।
त्वे꣢꣫ इषः꣣ सं꣡ द꣢धु꣣र्भू꣡रि꣢वर्षसश्चि꣣त्रो꣡त꣢यो वा꣣म꣡जा꣢ताः ॥ १८१८ ॥
ഊർജന്റെ പൗത്രാ, ജാതവേദസേ, നല്ല സ്തുതികളാലും ധ്യാനങ്ങളാലും സന്തോഷിക്കുക; യജ്ഞത്തിൽ നിയോഗിതനായവനേ. നിന്നിൽ പല രൂപമുള്ളവരും അദ്ഭുത സഹായമുള്ളവരും നന്മയ്ക്കായി ജനിച്ചവരും ഭക്ഷണങ്ങൾ വച്ചു.
2.21.1819
इ꣣रज्य꣡न्न꣢ग्ने प्रथयस्व ज꣣न्तु꣡भि꣢र꣣स्मे꣡ रायो꣢꣯ अमर्त्य ।
स꣡ द꣢र्श꣣त꣢स्य꣣ व꣡पु꣢षो꣣ वि꣡ रा꣢जसि पृ꣣ण꣡क्षि꣢ दर्श꣣तं꣡ क्रतु꣢꣯म् ॥ १८१९ ॥
അഗ്നേ, ആഗ്രഹിച്ച് ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഞങ്ങൾക്കായി സമ്പത്ത് വിസ്തരിക്കൂ, അമർത്യനേ. ആ സുന്ദരരൂപത്തിന്റെ പ്രകാശത്താൽ നീ തിളങ്ങുന്നു; സുന്ദരസങ്കല്പം നിറവേറ്റുന്നു.
2.21.1820
इ꣣ष्कर्त्ता꣡र꣢मध्व꣣रस्य꣣ प्र꣡चे꣢तसं꣣ क्ष꣡य꣢न्त꣣ꣳ रा꣡ध꣢सो म꣣हः꣢ ।
रा꣣तिं꣢ वा꣣म꣡स्य꣢ सु꣣भ꣡गां꣢ म꣣ही꣢꣯मिषं꣣ द꣡धा꣢सि सान꣣सि꣢ꣳ र꣣यि꣢म् ॥ १८२० ॥
യജ്ഞം നടത്തുന്നവനേ, പ്രജ്ഞയുള്ളവനേ, മഹാസമ്പത്തിന്റെ അധിപനേ; നിന്റെ ദാനം ശുഭവും മഹത്തുമാണ്. അന്നം വയ്ക്കുന്നു, നേടാവുന്ന സമ്പത്തും.
2.21.1821
ऋ꣣ता꣡वा꣢नं महि꣣षं꣢ वि꣣श्व꣡द꣢र्शतम꣣ग्नि꣢ꣳ सु꣣म्ना꣡य꣢ दधिरे पु꣣रो꣡ जनाः꣢꣯ ।
श्रु꣡त्क꣢र्णꣳ स꣣प्र꣡थ꣢स्तमं त्वा गि꣣रा꣢꣫ दैव्यं꣣ मा꣡नु꣢षा यु꣣गा꣢ ॥ १८२१ ॥
സത്യവും ക്രമവും നിറഞ്ഞ, മഹാനായ, എല്ലാവർക്കും സുന്ദരനായി കാണുന്ന അഗ്നിയെ, അനുഗ്രഹത്തിനായി ജനങ്ങൾ മുന്നിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ശ്രവണകർണാ, ഏറ്റവും വിസ്തൃതനേ, നിന്നെ വാക്കിനാൽ ദൈവ, മാനുഷ യുഗങ്ങൾക്കായി സ്തുതിക്കുന്നു.
2.21.1822
प्र꣡ सो अ꣢꣯ग्ने꣣ त꣢वो꣣ति꣡भिः꣢ सु꣣वि꣡रा꣢भिस्तरति꣣ वा꣡ज꣢कर्मभिः ।
य꣢स्य꣣ त्व꣡ꣳ स꣣ख्य꣡मावि꣢꣯थ ॥ १८२२ ॥
അഗ്നേ, നിന്റെ സംരക്ഷണങ്ങളാലും നല്ല വീരന്മാരാലും ശക്തികർമ്മങ്ങളാലും അവൻ മുന്നേറുന്നു; ആരുടെ സഖ്യത്തെ നീ കാത്തുവോ അവൻ.
2.21.1823
त꣡व꣢ द्र꣣प्सो꣡ नील꣢꣯वान्वा꣣श꣢ ऋ꣣त्वि꣢य꣣ इ꣡न्धा꣢नः सिष्ण꣣वा꣡ द꣢दे ।
त्वं꣢ म꣣ही꣡ना꣢मु꣣ष꣡सा꣢मसि प्रि꣣यः꣢ क्ष꣣पो꣡ वस्तु꣢꣯षु राजसि ॥ १८२३ ॥
നിന്റെ നീലവർണ്ണമുള്ള തുള്ളി ഗർജ്ജിക്കുന്നു, ഋതുവിൽ ജ്വലിച്ച്, ദൃഢതയാൽ പിടിക്കപ്പെടുന്നു; നീ മഹത്തായ ഉഷസ്സുകൾക്ക് പ്രിയനാണ്; രാത്രികളിൽ, ഉഷസ്സിൽ നീ പ്രകാശിക്കുന്നു.
2.21.1824
त꣡मोष꣢꣯धीर्दधिरे꣣ ग꣡र्भ꣢मृ꣣त्वि꣢यं꣣ त꣡मापो꣢꣯ अ꣣ग्निं꣡ ज꣢नयन्त मा꣣त꣡रः꣢ ।
त꣡मित्स꣢꣯मा꣣नं꣢ व꣣नि꣡न꣢श्च वी꣣रु꣢धो꣣ऽन्त꣡र्व꣢तीश्च꣣ सु꣡व꣢ते च वि꣣श्व꣡हा꣢ ॥ १८२४ ॥
ആ അഗ്നിയെ ഔഷധികൾ ഋതുവിൽ ഗർഭമായി ധരിച്ചു; ആ അഗ്നിയെ ജലമാതാക്കൾ ജനിപ്പിച്ചു. അവനെത്തന്നെ വനവൃക്ഷങ്ങളും വള്ളികളും ഗർഭിണികളായി എപ്പോഴും പ്രസവിക്കുന്നു.
2.21.1825
अ꣣ग्नि꣡रिन्द्रा꣢꣯य पवते दि꣣वि꣢ शु꣣क्रो꣡ वि रा꣢꣯जति ।
म꣡हि꣢षीव꣣ वि꣡ जा꣢यते ॥ १८२५ ॥
അഗ്നി ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ശുദ്ധമാകുന്നു; ദിവ്യലോകത്തിൽ ശുദ്ധനായി പ്രകാശിക്കുന്നു; മഹിഷിയെപ്പോലെ അവൻ ജനിക്കുന്നു.
2.21.1826
यो꣢ जा꣣गा꣢र꣣ त꣡मृचः꣢꣯ कामयन्ते꣣ यो꣢ जा꣣गा꣢र꣣ त꣢मु꣣ सा꣡मा꣢नि यन्ति ।
यो꣢ जा꣣गा꣢र꣣ त꣢म꣣य꣡ꣳ सोम꣢꣯ आह꣣ त꣢वा꣣ह꣡म꣢स्मि स꣣ख्ये꣡ न्यो꣢काः ॥ १८२६ ॥
ഉണർന്നിരിക്കുന്നവനെ ഋക്കുകൾ കാമിക്കുന്നു; ഉണർന്നിരിക്കുന്നവനിലേക്ക് സാമങ്ങൾ എത്തുന്നു. ഉണർന്നിരിക്കുന്നവനോട് ഈ സോമൻ പറയുന്നു: 'നിന്റെ സഖ്യത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഞാൻ.'
2.21.1827
अ꣣ग्नि꣡र्जा꣢गार꣣ त꣡मृचः꣢꣯ कामयन्ते꣣ऽग्नि꣡र्जा꣢गार꣣ त꣢मु꣣ सा꣡मा꣢नि यन्ति ।
अ꣣ग्नि꣡र्जा꣢गार꣣ त꣢म꣣य꣡ꣳ सोम꣢꣯ आह꣣ त꣢वा꣣ह꣡म꣢स्मि स꣣ख्ये꣡ न्यो꣢काः ॥ १८२७ ॥
അഗ്നി ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; അവനെ ഋക്കുകൾ കാമിക്കുന്നു; അഗ്നി ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; അവനിലേക്ക് സാമങ്ങൾ എത്തുന്നു. അഗ്നി ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; അവനോട് ഈ സോമൻ പറയുന്നു: 'നിന്റെ സഖ്യത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഞാൻ.'
2.21.1828
न꣡मः꣢ स꣣खि꣡भ्यः꣢ पूर्व꣣स꣢द्भ्यो꣣ न꣡मः꣢ साकंनि꣣षे꣡भ्यः꣢ ।
यु꣣ञ्जे꣡ वाच꣢꣯ꣳ श꣣त꣡प꣢दीम् ॥ १८२८ ॥
സുഹൃത്തുക്കൾക്കും പൂർവികർക്കും നമസ്കാരം; ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കും നമസ്കാരം. നൂറ് പാദങ്ങളുള്ള വാക്കിനെ ഞാൻ യോജിപ്പിക്കുന്നു.
2.21.1829
यु꣣ञ्जे꣡ वाच꣢꣯ꣳ श꣣त꣡प꣢दीं꣣ गा꣡ये꣢ स꣣ह꣡स्र꣢वर्तनि ।
गा꣣यत्रं꣡ त्रैष्टु꣢꣯भं꣣ ज꣡ग꣢त् ॥ १८२९ ॥
നൂറ് പാദങ്ങളുള്ള വാക്കിനെ ഞാൻ യോജിപ്പിക്കുന്നു, ആയിരം വഴികളുള്ള വാക്കിനെ ഞാൻ പാടുന്നു. ഗായത്രി, ത്രിഷ്ടുപ്, ജഗതി ഛന്ദസ്സുകൾ ഞാൻ പാടുന്നു.
2.21.1830
गा꣣य꣡त्रं त्रैष्टु꣢꣯भं꣣ ज꣢ग꣣द्वि꣡श्वा꣢ रू꣣पा꣢णि꣣ स꣡म्भृ꣢ता ।
दे꣣वा꣡ ओका꣢꣯ꣳसि चक्रि꣣रे꣢ ॥ १८३० ॥
ഗായത്രി, ത്രിഷ്ടുപ്, ജഗതി ഛന്ദസ്സുകളിൽ എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഒന്നിച്ചുചേർന്നു. ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
2.21.1831
अ꣣ग्नि꣢उज्योति꣣र्ज्यो꣡ति꣢र꣣ग्नि꣢उन्द्रो꣣ ज्यो꣢ति꣣र्ज्यो꣢ति꣣रि꣡न्द्रः꣢ ।
सू꣢र्यो꣣ ज्यो꣢ति꣣र्ज्यो꣢तिः꣣ सू꣡र्यः꣢ ॥ १८३१ ॥
അഗ്നി ജ്യോതിസ്സാണ്, ജ്യോതിസ്സ് തന്നെയാണ് അഗ്നി; ഇന്ദ്രൻ ജ്യോതിസ്സാണ്, ജ്യോതിസ്സ് തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ. സൂര്യൻ ജ്യോതിസ്സാണ്, ജ്യോതിസ്സ് തന്നെയാണ് സൂര്യൻ.
2.21.1832
पु꣡न꣢रू꣣र्जा꣡ नि व꣢꣯र्त्तस्व꣣ पु꣡न꣢रग्न इ꣣षा꣡यु꣢षा ।
पु꣡न꣢र्नः पा꣣ह्य꣡ꣳह꣢सः ॥ १८३२ ॥
ഹേ അഗ്നേ, ശക്തിയോടെ വീണ്ടും മടങ്ങിവരൂ; ആഹാരവും ആയുസ്സുമായി വീണ്ടും വരൂ. വീണ്ടും ഞങ്ങളെ ദുരിതത്തിൽനിന്ന് കാക്കൂ.
2.21.1833
स꣣ह꣢ र꣣य्या꣡ नि व꣢꣯र्त꣣स्वा꣢ग्ने꣣ पि꣡न्व꣢स्व꣣ धा꣡र꣢या ।
वि꣣श्व꣡प्स्न्या꣢ वि꣣श्व꣢त꣣स्प꣡रि꣢ ॥ १८३३ ॥
ഹേ അഗ്നേ, സമ്പത്തോടെ മടങ്ങിവരൂ; ധാരയാൽ ഞങ്ങളെ നിറയ്ക്കൂ. എല്ലാ വശത്തുനിന്നും പലരൂപത്തിലുള്ള ധാരയാൽ ഞങ്ങളെ സമൃദ്ധമാക്കൂ.
2.21.1834
य꣡दि꣢न्द्रा꣣हं꣢꣫ यथा꣣ त्वमीशी꣢꣯य꣣ वस्व꣣ ए꣢क꣣ इ꣢त् ।
स्तो꣣ता꣢ मे꣣ गो꣡स꣢खा स्यात् ॥ १८३४ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഞാനും നിന്നെപ്പോലെ ഒറ്റയ്ക്ക് സമ്പത്തിന്റെ ഈശ്വരനാകുമെങ്കിൽ, എന്റെ സ്തോതാവ് പശുക്കളുടെ സഖാവായിരിക്കും.
2.21.1835
शि꣡क्षे꣢यमस्मै꣣ दि꣡त्से꣢यँ꣣ꣳ श꣡ची꣢पते मनी꣣षि꣡णे꣢ ।
य꣢द꣣हं꣡ गोप꣢꣯तिः꣣ स्या꣢म् ॥ १८३५ ॥
ശചീപതേ, ഞാൻ പശുക്കളുടെ നാഥനായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ വിവേകിക്ക് ഞാൻ നൽകും.
2.21.1836
धे꣣नु꣡ष्ट꣢ इन्द्र सू꣣नृ꣢ता꣣ य꣡ज꣢मानाय सुन्व꣣ते꣢ ।
गा꣡मश्वं꣢꣯ पि꣣प्यु꣡षी꣢ दुहे ॥ १८३६ ॥
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സത്യവും മധുരവുമായ ധേനു സോമം പിഴിയുന്ന യജമാനന് പശുവിനെയും കുതിരയെയും പോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പാൽ ചുരത്തുന്നു.
2.21.1837
आ꣢पो꣣ हि꣡ ष्ठा म꣢꣯यो꣣भु꣢व꣣स्ता꣡ न꣢ ऊ꣣र्जे꣡ द꣢धातन ।
म꣣हे꣡ रणा꣢꣯य꣣ च꣡क्ष꣢से ॥ १८३७ ॥
ജലങ്ങളേ, നിങ്ങൾ സുഖദായകരാണ്; ഞങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജത്തിനും മഹത്തായ ആനന്ദത്തിനും കാഴ്ചയ്ക്കുമായി നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ധരിക്കൂ.
2.21.1838
यो꣡ वः꣢ शि꣣व꣡त꣢मो꣣ र꣢स꣣स्त꣡स्य꣢ भाजयते꣣ह꣡ नः꣢ ।
उ꣣शती꣡रि꣢व मा꣣त꣡रः꣢ ॥ १८३८ ॥
ജലങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ശിവമായ രസം ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്കും പങ്കുവെക്കൂ; സ്നേഹിക്കുന്ന അമ്മമാരെപ്പോലെ.
2.21.1839
त꣢स्मा꣣ अ꣡रं꣢ गमाम वो꣣ य꣢स्य꣣ क्ष꣡या꣢य꣣ जि꣡न्व꣢थ ।
आ꣡पो꣢ ज꣣न꣡य꣢था च नः ॥ १८३९ ॥
ജലങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ആരുടെ വാസസ്ഥാനത്തിനായി പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവോ, അതിനായി ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് നന്നായി വരാം; ഞങ്ങളെ ജനിപ്പിക്കൂ.
2.21.1840
वा꣢त꣣ आ꣡ वा꣢तु बेष꣣ज꣢ꣳ श꣣म्भु꣡ म꣢यो꣣भु꣡ नो꣢ हृ꣣दे꣢ ।
प्र꣢ न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि तारिषत् ॥ १८४० ॥
ഓ വായുവേ, ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന് ശാന്തിയും സുഖവും നൽകുന്ന ഔഷധം ഇവിടേക്ക് വീശുക; ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് നീട്ടുക.
2.21.1841
उ꣣त꣡ वा꣢त पि꣣ता꣡सि꣢ न उ꣣त꣢꣫ भ्रातो꣣त꣢ नः꣣ स꣡खा꣢ ।
स꣡ नो꣢ जी꣣वा꣡त꣢वे कृधि ॥ १८४१ ॥
ഓ വായുവേ, നീ ഞങ്ങളുടെ പിതാവും സഹോദരനും സുഹൃത്തുമാണ്; ഞങ്ങളെ ജീവിക്കാൻ പ്രാപ്തരാക്കുക.
2.21.1842
य꣢द꣣दो꣡ वा꣢त ते गृ꣣हे꣢꣣ऽ.ऽमृ꣢तं꣣ नि꣡हि꣢तं꣣ गु꣡हा꣢ ।
त꣡स्य꣢ नो धेहि जी꣣व꣡से꣢ ॥ १८४२ ॥
ഓ വായുവേ, നിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഗുഹയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ അമൃതം ജീവിക്കാനായി ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുക.
2.21.1843
अ꣣भि꣢ वा꣣जी꣢ वि꣣श्व꣡रू꣢पो ज꣣नि꣡त्र꣢ꣳ हिर꣣ण्य꣢यं꣣ बि꣢भ्र꣣द꣡त्क꣢ꣳ सुप꣣र्णः꣢ ।
सू꣡र्य꣢स्य भा꣣नु꣡मृ꣢तु꣣था꣡ वसा꣢꣯नः꣣ प꣡रि꣢ स्व꣣यं꣡ मेध꣢꣯मृ꣣ज्रो꣡ ज꣢जान ॥ १८४३ ॥
വേഗവാനും സർവരൂപനുമായ സുപർണൻ സൂര്യന്റെ പ്രകാശം ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് ധരിച്ച്, സ്വർണ്ണമയമായ ജന്മസ്ഥാനം വഹിച്ച്, സ്വയം തേജസ്സുള്ള ബലം ഉണ്ടാക്കി.
2.21.1844
अ꣣प्सु꣡ रेतः꣢꣯ शिश्रिये वि꣣श्व꣡रू꣢पं꣣ ते꣡जः꣢ पृथि꣣व्या꣢꣫मधि꣣ य꣡त्स꣢म्ब꣣भू꣡व꣢ ।
अ꣣न्त꣡रि꣢क्षे꣣ स्वं꣡ म꣢हि꣣मा꣢नं꣣ मि꣡मा꣢नः꣣ क꣡नि꣢क्रन्ति꣣ वृ꣢ष्णो꣣ अ꣡श्व꣢स्य꣣ रे꣡तः꣢ ॥ १८४४ ॥
വെള്ളത്തിൽ സർവരൂപമുള്ള ബീജം അഭയം തേടുന്നു; ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായ തേജസ്സ്, ആകാശത്തിൽ സ്വന്തം മഹിമ അളന്നുകൊണ്ട്, വൃഷഭാശ്വത്തിന്റെ ബീജത്തെ മുഴക്കുന്നു.
2.21.1845
अ꣣य꣢ꣳ स꣣ह꣢स्रा꣣ प꣡रि꣢ यु꣣क्ता꣡ वसा꣢꣯नः꣣ सू꣡र्य꣢स्य भा꣣नुं꣢ य꣣ज्ञो꣡ दा꣢धार ।
स꣣हस्रदाः꣡ श꣢त꣣दा꣡ भू꣢रि꣣दा꣡वा꣢ ध꣣र्त्ता꣢ दि꣣वो꣡ भुव꣢꣯नस्य वि꣣श्प꣡तिः꣢ ॥ १८४५ ॥
ഈ യജ്ഞം ആയിരം കെട്ടുകളാൽ ബന്ധിതമായി, സൂര്യന്റെ പ്രകാശം ധരിച്ച്, അതിനെ ധരിക്കുന്നു; സഹസ്രദാതാവ്, ശതദാതാവ്, സമൃദ്ധമായി നൽകുന്നവൻ, സ്വർഗ്ഗവും ലോകവും താങ്ങുന്നവൻ, ജനങ്ങളുടെ പ്രഭു.
2.21.1846
ना꣡के꣢ सुप꣣र्ण꣢꣫मुप꣣ य꣡त्पत꣢꣯न्तꣳ हृ꣣दा꣡ वेन꣢꣯न्तो अ꣣भ्य꣡च꣢क्षत त्वा ।
हि꣡र꣢ण्यपक्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य दू꣣तं꣢ य꣣म꣢स्य꣣ यो꣡नौ꣢ शकु꣣नं꣡ भु꣢र꣣ण्यु꣢म् ॥ १८४६ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചിറകുള്ള പക്ഷിയെപ്പോലെ പറക്കുന്ന നിന്നെ ഹൃദയത്താൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ കണ്ടു. സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള, വരുണന്റെ ദൂതനായ, യമന്റെ ഇടത്ത് ഇരിക്കുന്ന ആ ചഞ്ചല പക്ഷി.
2.21.1847
ऊ꣣र्ध्वो꣡ ग꣢न्ध꣣र्वो꣢꣫ अधि꣣ ना꣡के꣢ अस्थात्प्र꣣त्य꣢ङ्चि꣣त्रा꣡ बिभ्र꣢꣯द꣣स्या꣡यु꣢धानि ।
व꣡सा꣢नो꣣ अ꣡त्क꣢ꣳ सुर꣣भिं꣢ दृ꣣शे꣢ कꣳ स्वा३र्ण꣡ नाम जनत प्रि꣣या꣡णि꣢ ॥ १८४७ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഉയർന്ന ഗന്ധർവൻ നിന്നു; തന്റെ വിചിത്രായുധങ്ങൾ ധരിച്ച്. സുഗന്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ദർശനത്തിനായി, സുഖപ്രകാശം പോലെ തന്റെ നാമം, പ്രിയവസ്തുക്കൾ അവൻ ഉണ്ടാക്കി.
2.21.1848
द्र꣣प्सः꣡ स꣢मु꣣द्र꣢म꣣भि꣡ यज्जिगा꣢꣯ति꣣ प꣢श्य꣣न् गृ꣡ध्र꣢स्य꣣ च꣡क्ष꣢सा꣣ वि꣡ध꣢र्मन् ।
भा꣣नुः꣢ शु꣣क्रे꣡ण꣢ शो꣣चि꣡षा꣢ चका꣣न꣢स्तृ꣣ती꣡ये꣢ चक्रे꣣ र꣡ज꣢सि प्रि꣣या꣡णि꣢ ॥ १८४८ ॥
സോമബിന്ദു സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, കഴുകന്റെ കണ്ണോടെ നോക്കി, പ്രത്യേക ധാരണയിൽ. തേജസ്സ് ശുക്രജ്വാലയാൽ തിളങ്ങി, മൂന്നാം ചക്രത്തിലും ലോകത്തിലും പ്രിയവസ്തുക്കൾ നേടുന്നു.