சாம வேதம் · பகுதி 2.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.21.1816
अ꣢ग्ने꣣ त꣢व꣣ श्र꣢वो꣣ व꣢यो꣣ म꣡हि꣢ भ्राजन्ते अ꣣र्च꣡यो꣢ विभावसो ।
बृ꣡ह꣢द्भानो꣣ श꣡व꣢सा꣣ वा꣡ज꣢मु꣣क्थ्या꣢ꣳ३ द꣡धा꣢सि दा꣣शु꣡षे꣢ कवे ॥ १८१६ ॥
அக்னியே, உன் புகழும் வலிமையும் பெரியவை; உன் சுடர்கள் ஒளிர்கின்றன. விபாவசுவே, பெரும் ஒளியுடையவனே, வலிமையால் கொடையாளிக்கு புகழ்பெற்ற உணவை அளிக்கிறாய், ஞானியே.
2.21.1817
पा꣣वक꣡व꣢र्चाः शु꣣क्र꣡व꣢र्चा꣣ अ꣡नू꣢नवर्चा꣣ उ꣡दि꣢यर्षि भा꣣नु꣡ना꣢ ।
पु꣣त्रो꣢ मा꣣त꣡रा꣢ वि꣣च꣢र꣣न्नु꣡पा꣢वसि पृ꣣ण꣢क्षि꣣ रो꣡द꣢सी उ꣣भे꣢ ॥ १८१७ ॥
தூய ஒளியுடையவனே, பிரகாசமான ஒளியுடையவனே, முழுமையான ஒளியுடையவனே, உன் ஒளியால் எழுகிறாய். இரு தாய்களின் (வானம் மற்றும் பூமி) மகனாய் திரிந்து இரு உலகங்களையும் நிரப்புகிறாய்.
2.21.1818
ऊ꣡र्जो꣢ नपाज्जातवेदः सुश꣣स्ति꣢भि꣣र्म꣡न्द꣢स्व धी꣣ति꣡भि꣢र्हि꣣तः꣢ ।
त्वे꣢꣫ इषः꣣ सं꣡ द꣢धु꣣र्भू꣡रि꣢वर्षसश्चि꣣त्रो꣡त꣢यो वा꣣म꣡जा꣢ताः ॥ १८१८ ॥
ஊர்ஜாவின் பேரனே, ஜாதவேதஸே, நல்ல துதிகளாலும் தியானங்களாலும் மகிழ்வாயாக; யாகத்தில் நிறுவப்பட்டவனே. உன்னில் பல வடிவினரும் அற்புத உதவியுடையோரும் நலனுக்காகப் பிறந்தோரும் உணவுகளை வைத்தனர்.
2.21.1819
इ꣣रज्य꣡न्न꣢ग्ने प्रथयस्व ज꣣न्तु꣡भि꣢र꣣स्मे꣡ रायो꣢꣯ अमर्त्य ।
स꣡ द꣢र्श꣣त꣢स्य꣣ व꣡पु꣢षो꣣ वि꣡ रा꣢जसि पृ꣣ण꣡क्षि꣢ दर्श꣣तं꣡ क्रतु꣢꣯म् ॥ १८१९ ॥
அக்னியே, விரும்பி மக்களிடையே எங்களுக்குச் செல்வத்தைப் பரப்பு, அமர்த்யனே. அழகிய உருவத்தின் ஒளியால் ஒளிர்கிறாய்; அழகிய சங்கல்பத்தை நிறைவேற்றுகிறாய்.
2.21.1820
इ꣣ष्कर्त्ता꣡र꣢मध्व꣣रस्य꣣ प्र꣡चे꣢तसं꣣ क्ष꣡य꣢न्त꣣ꣳ रा꣡ध꣢सो म꣣हः꣢ ।
रा꣣तिं꣢ वा꣣म꣡स्य꣢ सु꣣भ꣡गां꣢ म꣣ही꣢꣯मिषं꣣ द꣡धा꣢सि सान꣣सि꣢ꣳ र꣣यि꣢म् ॥ १८२० ॥
யாகத்தை நடத்துபவனே, ஞானமுள்ளவனே, பெரும் செல்வத்தை ஆள்பவனே; உன் கொடை நலனும் பெருமையும் உடையது. உணவை வைக்கிறாய், அடையத்தக்க செல்வமும் அதுவே.
2.21.1821
ऋ꣣ता꣡वा꣢नं महि꣣षं꣢ वि꣣श्व꣡द꣢र्शतम꣣ग्नि꣢ꣳ सु꣣म्ना꣡य꣢ दधिरे पु꣣रो꣡ जनाः꣢꣯ ।
श्रु꣡त्क꣢र्णꣳ स꣣प्र꣡थ꣢स्तमं त्वा गि꣣रा꣢꣫ दैव्यं꣣ मा꣡नु꣢षा यु꣣गा꣢ ॥ १८२१ ॥
சத்தியமும் ஒழுங்கும் நிறைந்த, மகத்தான, அனைவருக்கும் அழகாகத் தெரியும் அக்னியை, அருளுக்காக மக்கள் முன் நிறுவினர். கேட்கும் செவியுடையவனே, மிகப் பரந்தவனே, உன்னை வாக்கால் தெய்வீக, மனித யுகங்களுக்காக துதிக்கிறேன்.
2.21.1822
प्र꣡ सो अ꣢꣯ग्ने꣣ त꣢वो꣣ति꣡भिः꣢ सु꣣वि꣡रा꣢भिस्तरति꣣ वा꣡ज꣢कर्मभिः ।
य꣢स्य꣣ त्व꣡ꣳ स꣣ख्य꣡मावि꣢꣯थ ॥ १८२२ ॥
அக்னியே, உன் பாதுகாப்புகளாலும் நல்ல வீரர்களாலும் வலிமை மிக்க செயல்களாலும் அவன் கடந்து செல்கிறான்; எவனுடைய நட்பை நீ காத்தாயோ அவன்.
2.21.1823
त꣡व꣢ द्र꣣प्सो꣡ नील꣢꣯वान्वा꣣श꣢ ऋ꣣त्वि꣢य꣣ इ꣡न्धा꣢नः सिष्ण꣣वा꣡ द꣢दे ।
त्वं꣢ म꣣ही꣡ना꣢मु꣣ष꣡सा꣢मसि प्रि꣣यः꣢ क्ष꣣पो꣡ वस्तु꣢꣯षु राजसि ॥ १८२३ ॥
உன் நீலநிறத் துளி முழங்குகிறது, காலத்தில் எரிந்து, உறுதியால் பிடிக்கப்படுகிறது; நீ பெரிய விடியல்களுக்கு அன்பானவன்; இரவுகளில் விடியலில் நீ ஒளிர்கிறாய்.
2.21.1824
त꣡मोष꣢꣯धीर्दधिरे꣣ ग꣡र्भ꣢मृ꣣त्वि꣢यं꣣ त꣡मापो꣢꣯ अ꣣ग्निं꣡ ज꣢नयन्त मा꣣त꣡रः꣢ ।
त꣡मित्स꣢꣯मा꣣नं꣢ व꣣नि꣡न꣢श्च वी꣣रु꣢धो꣣ऽन्त꣡र्व꣢तीश्च꣣ सु꣡व꣢ते च वि꣣श्व꣡हा꣢ ॥ १८२४ ॥
அவனை மூலிகைகள் காலத்தில் கருவாகத் தாங்கின; அவனை நீர்த் தாய்மார்கள் அக்னியாகப் பெற்றனர். அவனையே மரங்களும் கொடிகளும், கருவைத் தாங்கி, எப்போதும் ஈனுகின்றன.
2.21.1825
अ꣣ग्नि꣡रिन्द्रा꣢꣯य पवते दि꣣वि꣢ शु꣣क्रो꣡ वि रा꣢꣯जति ।
म꣡हि꣢षीव꣣ वि꣡ जा꣢यते ॥ १८२५ ॥
அக்னி இந்திரனுக்காகச் சுத்திகரிக்கப்படுகிறான்; வானில் தூய்மையாக ஒளிர்கிறான்; எருமைத் தாயைப் போல அவன் வெளிப்படுகிறான்.
2.21.1826
यो꣢ जा꣣गा꣢र꣣ त꣡मृचः꣢꣯ कामयन्ते꣣ यो꣢ जा꣣गा꣢र꣣ त꣢मु꣣ सा꣡मा꣢नि यन्ति ।
यो꣢ जा꣣गा꣢र꣣ त꣢म꣣य꣡ꣳ सोम꣢꣯ आह꣣ त꣢वा꣣ह꣡म꣢स्मि स꣣ख्ये꣡ न्यो꣢काः ॥ १८२६ ॥
விழித்திருப்பவனை ரிக்குகள் விரும்புகின்றன; விழித்திருப்பவனிடம் சாமங்கள் செல்கின்றன. விழித்திருப்பவனிடம் இந்த சோமன் சொல்கிறான்: 'உன் நட்பில் வாழும் நான் உடையவன்.'
2.21.1827
अ꣣ग्नि꣡र्जा꣢गार꣣ त꣡मृचः꣢꣯ कामयन्ते꣣ऽग्नि꣡र्जा꣢गार꣣ त꣢मु꣣ सा꣡मा꣢नि यन्ति ।
अ꣣ग्नि꣡र्जा꣢गार꣣ त꣢म꣣य꣡ꣳ सोम꣢꣯ आह꣣ त꣢वा꣣ह꣡म꣢स्मि स꣣ख्ये꣡ न्यो꣢काः ॥ १८२७ ॥
அக்னி விழித்திருக்கிறான்; அவனை ரிக்குகள் விரும்புகின்றன; அக்னி விழித்திருக்கிறான்; அவனிடம் சாமங்கள் செல்கின்றன. அக்னி விழித்திருக்கிறான்; அவனிடம் இந்த சோமன் சொல்கிறான்: 'உன் நட்பில் வாழும் நான் உடையவன்.'
2.21.1828
न꣡मः꣢ स꣣खि꣡भ्यः꣢ पूर्व꣣स꣢द्भ्यो꣣ न꣡मः꣢ साकंनि꣣षे꣡भ्यः꣢ ।
यु꣣ञ्जे꣡ वाच꣢꣯ꣳ श꣣त꣡प꣢दीम् ॥ १८२८ ॥
நண்பர்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் வணக்கம்; உடன் அமர்பவர்களுக்கும் வணக்கம். நூறு அடிகள் கொண்ட வாக்கை நான் இணைக்கிறேன்.
2.21.1829
यु꣣ञ्जे꣡ वाच꣢꣯ꣳ श꣣त꣡प꣢दीं꣣ गा꣡ये꣢ स꣣ह꣡स्र꣢वर्तनि ।
गा꣣यत्रं꣡ त्रैष्टु꣢꣯भं꣣ ज꣡ग꣢त् ॥ १८२९ ॥
நூறு அடிகள் கொண்ட வாக்கை நான் இணைக்கிறேன்; ஆயிரம் பாதைகள் கொண்ட வாக்கைப் பாடுகிறேன். காயத்ரி, த்ரிஷ்டுப், ஜகதீ சந்தங்களைப் பாடுகிறேன்.
2.21.1830
गा꣣य꣡त्रं त्रैष्टु꣢꣯भं꣣ ज꣢ग꣣द्वि꣡श्वा꣢ रू꣣पा꣢णि꣣ स꣡म्भृ꣢ता ।
दे꣣वा꣡ ओका꣢꣯ꣳसि चक्रि꣣रे꣢ ॥ १८३० ॥
காயத்ரி, த்ரிஷ்டுப், ஜகதீ சந்தங்களில் எல்லா வடிவங்களும் ஒன்றாகக் கூடின. தேவர்கள் தங்கள் இருப்பிடங்களை அமைத்தனர்.
2.21.1831
अ꣣ग्नि꣢उज्योति꣣र्ज्यो꣡ति꣢र꣣ग्नि꣢उन्द्रो꣣ ज्यो꣢ति꣣र्ज्यो꣢ति꣣रि꣡न्द्रः꣢ ।
सू꣢र्यो꣣ ज्यो꣢ति꣣र्ज्यो꣢तिः꣣ सू꣡र्यः꣢ ॥ १८३१ ॥
அக்னி ஒளி, ஒளியே அக்னி; இந்திரன் ஒளி, ஒளியே இந்திரன். சூரியன் ஒளி, ஒளியே சூரியன்.
2.21.1832
पु꣡न꣢रू꣣र्जा꣡ नि व꣢꣯र्त्तस्व꣣ पु꣡न꣢रग्न इ꣣षा꣡यु꣢षा ।
पु꣡न꣢र्नः पा꣣ह्य꣡ꣳह꣢सः ॥ १८३२ ॥
ஓ அக்னியே, வலிமையுடன் மீண்டும் திரும்பு; மீண்டும் உணவும் ஆயுளுமாகத் திரும்பு. மீண்டும் எங்களை இடரிலிருந்து காப்பாய்.
2.21.1833
स꣣ह꣢ र꣣य्या꣡ नि व꣢꣯र्त꣣स्वा꣢ग्ने꣣ पि꣡न्व꣢स्व꣣ धा꣡र꣢या ।
वि꣣श्व꣡प्स्न्या꣢ वि꣣श्व꣢त꣣स्प꣡रि꣢ ॥ १८३३ ॥
ஓ அக்னியே, செல்வத்துடன் திரும்பு; நீரோட்டத்தால் எங்களை நிரப்பு. எல்லாப் பக்கங்களிலும் பலவகை நீரால் எங்களைச் செழிக்கச் செய்.
2.21.1834
य꣡दि꣢न्द्रा꣣हं꣢꣫ यथा꣣ त्वमीशी꣢꣯य꣣ वस्व꣣ ए꣢क꣣ इ꣢त् ।
स्तो꣣ता꣢ मे꣣ गो꣡स꣢खा स्यात् ॥ १८३४ ॥
இந்திரா, நான் உன்னைப் போல் தனியாகவே செல்வத்தின் அதிபதியாக இருந்தால், என் துதிப்பவன் பசுக்களின் தோழனாக இருப்பான்.
2.21.1835
शि꣡क्षे꣢यमस्मै꣣ दि꣡त्से꣢यँ꣣ꣳ श꣡ची꣢पते मनी꣣षि꣡णे꣢ ।
य꣢द꣣हं꣡ गोप꣢꣯तिः꣣ स्या꣢म् ॥ १८३५ ॥
ஷசீபதியே, நான் கற்றறிந்த இவனுக்குக் கொடுப்பேன், நான் பசுக்களின் தலைவனாக இருந்தால்.
2.21.1836
धे꣣नु꣡ष्ट꣢ इन्द्र सू꣣नृ꣢ता꣣ य꣡ज꣢मानाय सुन्व꣣ते꣢ ।
गा꣡मश्वं꣢꣯ पि꣣प्यु꣡षी꣢ दुहे ॥ १८३६ ॥
இந்திரா, உன் இனிய உண்மையான பசு, சோமம் பிழியும் யஜமானனுக்காக, பசுவையும் குதிரையையும் வளர்த்தபடி பால் சொரிகிறது.
2.21.1837
आ꣢पो꣣ हि꣡ ष्ठा म꣢꣯यो꣣भु꣢व꣣स्ता꣡ न꣢ ऊ꣣र्जे꣡ द꣢धातन ।
म꣣हे꣡ रणा꣢꣯य꣣ च꣡क्ष꣢से ॥ १८३७ ॥
நீர்களே, நீங்கள் இன்பம் தருபவர்கள்; எங்களுக்கு உணவு வலிமைக்காக, பெரும் மகிழ்ச்சிக்காக, பார்வைக்காக நிலைநிறுத்துங்கள்.
2.21.1838
यो꣡ वः꣢ शि꣣व꣡त꣢मो꣣ र꣢स꣣स्त꣡स्य꣢ भाजयते꣣ह꣡ नः꣢ ।
उ꣣शती꣡रि꣢व मा꣣त꣡रः꣢ ॥ १८३८ ॥
நீர்களே, உங்களுடைய மிகவும் மங்கலமான சாறு எது, அதில் இங்கு எங்களுக்குப் பங்கு கொடுங்கள்; அன்பு செய்யும் தாய்மார்களைப் போல.
2.21.1839
त꣢स्मा꣣ अ꣡रं꣢ गमाम वो꣣ य꣢स्य꣣ क्ष꣡या꣢य꣣ जि꣡न्व꣢थ ।
आ꣡पो꣢ ज꣣न꣡य꣢था च नः ॥ १८३९ ॥
நீர்களே, எதற்காக நீங்கள் ஊக்குவிக்கிறீர்களோ அந்த வாசஸ்தலத்திற்காக நாங்கள் நன்றாக உங்களிடம் செல்வோம்; எங்களைப் பிறப்பியுங்கள்.
2.21.1840
वा꣢त꣣ आ꣡ वा꣢तु बेष꣣ज꣢ꣳ श꣣म्भु꣡ म꣢यो꣣भु꣡ नो꣢ हृ꣣दे꣢ ।
प्र꣢ न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि तारिषत् ॥ १८४० ॥
காற்றே, எங்கள் இதயத்திற்கு அமைதியும் இன்பமும் தரும் மருந்தை இங்கு கொண்டுவா; எங்கள் ஆயுளை நீட்டு.
2.21.1841
उ꣣त꣡ वा꣢त पि꣣ता꣡सि꣢ न उ꣣त꣢꣫ भ्रातो꣣त꣢ नः꣣ स꣡खा꣢ ।
स꣡ नो꣢ जी꣣वा꣡त꣢वे कृधि ॥ १८४१ ॥
காற்றே, நீ எங்கள் தந்தை, சகோதரன், நண்பனுமாவாய்; எங்களை வாழ்வதற்கு ஆற்றல் உள்ளவர்களாக்கு.
2.21.1842
य꣢द꣣दो꣡ वा꣢त ते गृ꣣हे꣢꣣ऽ.ऽमृ꣢तं꣣ नि꣡हि꣢तं꣣ गु꣡हा꣢ ।
त꣡स्य꣢ नो धेहि जी꣣व꣡से꣢ ॥ १८४२ ॥
காற்றே, உன் இல்லத்தில் குகையில் வைக்கப்பட்ட அமிர்தத்தில் சிலவற்றை வாழ்வதற்காக எங்களுக்கு அளி.
2.21.1843
अ꣣भि꣢ वा꣣जी꣢ वि꣣श्व꣡रू꣢पो ज꣣नि꣡त्र꣢ꣳ हिर꣣ण्य꣢यं꣣ बि꣢भ्र꣣द꣡त्क꣢ꣳ सुप꣣र्णः꣢ ।
सू꣡र्य꣢स्य भा꣣नु꣡मृ꣢तु꣣था꣡ वसा꣢꣯नः꣣ प꣡रि꣢ स्व꣣यं꣡ मेध꣢꣯मृ꣣ज्रो꣡ ज꣢जान ॥ १८४३ ॥
வேகமான, அனைத்து உருவம் கொண்ட சுபர்ணன் சூரியனின் ஒளியைப் பருவம்தோறும் அணிந்து, பொன்னிறப் பிறப்பிடத்தைத் தாங்கி, தானே ஒளிமிக்க ஆற்றலை உண்டாக்கினான்.
2.21.1844
अ꣣प्सु꣡ रेतः꣢꣯ शिश्रिये वि꣣श्व꣡रू꣢पं꣣ ते꣡जः꣢ पृथि꣣व्या꣢꣫मधि꣣ य꣡त्स꣢म्ब꣣भू꣡व꣢ ।
अ꣣न्त꣡रि꣢क्षे꣣ स्वं꣡ म꣢हि꣣मा꣢नं꣣ मि꣡मा꣢नः꣣ क꣡नि꣢क्रन्ति꣣ वृ꣢ष्णो꣣ अ꣡श्व꣢स्य꣣ रे꣡तः꣢ ॥ १८४४ ॥
நீரில் அனைத்து உருவம் கொண்ட விதை அடைக்கலம் புகுகிறது; பூமியில் எழுந்த ஒளி, விண்ணில் தன் மகிமையை அளந்தபடி, காளை-குதிரையின் விதையை ஒலிக்கச் செய்கிறது.
2.21.1845
अ꣣य꣢ꣳ स꣣ह꣢स्रा꣣ प꣡रि꣢ यु꣣क्ता꣡ वसा꣢꣯नः꣣ सू꣡र्य꣢स्य भा꣣नुं꣢ य꣣ज्ञो꣡ दा꣢धार ।
स꣣हस्रदाः꣡ श꣢त꣣दा꣡ भू꣢रि꣣दा꣡वा꣢ ध꣣र्त्ता꣢ दि꣣वो꣡ भुव꣢꣯नस्य वि꣣श्प꣡तिः꣢ ॥ १८४५ ॥
இந்த யாகம், ஆயிரம் பொருள்களால் பூட்டப்பட்டு அணிந்து, சூரியனின் ஒளியைத் தாங்குகிறது; ஆயிரம் கொடுப்பவன், நூறு கொடுப்பவன், மிகுதியாக அளிப்பவன், வானையும் உலகையும் தாங்குபவன், மக்களின் தலைவன்.
2.21.1846
ना꣡के꣢ सुप꣣र्ण꣢꣫मुप꣣ य꣡त्पत꣢꣯न्तꣳ हृ꣣दा꣡ वेन꣢꣯न्तो अ꣣भ्य꣡च꣢क्षत त्वा ।
हि꣡र꣢ण्यपक्षं꣣ व꣡रु꣢णस्य दू꣣तं꣢ य꣣म꣢स्य꣣ यो꣡नौ꣢ शकु꣣नं꣡ भु꣢र꣣ण्यु꣢म् ॥ १८४६ ॥
விண்ணுலகில் சிறகுள்ள பறவையாக பறந்துவரும் உம்மை, இதயத்தால் விரும்புவோர் கண்டனர். பொன் சிறகுடைய வருணனின் தூதனாகிய அந்த விரைந்த பறவை யமனின் இடத்தில் உள்ளது.
2.21.1847
ऊ꣣र्ध्वो꣡ ग꣢न्ध꣣र्वो꣢꣫ अधि꣣ ना꣡के꣢ अस्थात्प्र꣣त्य꣢ङ्चि꣣त्रा꣡ बिभ्र꣢꣯द꣣स्या꣡यु꣢धानि ।
व꣡सा꣢नो꣣ अ꣡त्क꣢ꣳ सुर꣣भिं꣢ दृ꣣शे꣢ कꣳ स्वा३र्ण꣡ नाम जनत प्रि꣣या꣡णि꣢ ॥ १८४७ ॥
விண்ணுலகில் உயர்ந்த கந்தர்வன் நின்றான்; தனது அழகிய ஆயுதங்களைத் தாங்கி. நறுமணமுள்ள ஆடையை அணிந்து, காட்சிக்காக, இன்பமும் ஒளியும் போலத் தன் பெயரை, பிரியமான பொருட்களை உண்டாக்கினான்.
2.21.1848
द्र꣣प्सः꣡ स꣢मु꣣द्र꣢म꣣भि꣡ यज्जिगा꣢꣯ति꣣ प꣢श्य꣣न् गृ꣡ध्र꣢स्य꣣ च꣡क्ष꣢सा꣣ वि꣡ध꣢र्मन् ।
भा꣣नुः꣢ शु꣣क्रे꣡ण꣢ शो꣣चि꣡षा꣢ चका꣣न꣢स्तृ꣣ती꣡ये꣢ चक्रे꣣ र꣡ज꣢सि प्रि꣣या꣡णि꣢ ॥ १८४८ ॥
சோமத்துளி கடலை நோக்கிச் செல்லும்போது, கழுகின் கண்ணால் பார்த்து, சிறப்பான தாங்கலில். ஒளி பிரகாசமான சுடரால் ஒளிர்ந்து, மூன்றாம் சக்கரத்திலும் உலகிலும் பிரியமானவற்றை அடைகிறது.