الأوبانيشاد · Śvetāśvatara 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 4.1
य एकोऽवर्णो बहुधा शक्तियोगाद्वर्णाननेकान्निहितार्थो दधाति ।
विचैति चान्ते विश्वमादौ च देवः स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१ ॥
ذاك الواحد الذي لا لون له، فيحمل بقدرته (śakti) ألوانا كثيرة على أشكال شتى لأغراض خفية، ويجمع الكون في البداية والنهاية: فليوحدنا ذلك الإله بالعقل الحسن (buddhi).
Śvetāśvatara 4.2
तदेवाग्निस्तदादित्यस्तद्वायुस्तदु चन्द्रमाः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदापस्तत्प्रजापतिः ॥ ४.२ ॥
ذلك بعينه النار، وذلك الشمس، وذلك الريح، وذلك القمر. وذلك الساطع (śukra)، وذلك البراهمان، وتلك المياه، وذلك برجاباتي سيد الخلائق.
Śvetāśvatara 4.3
त्वं स्त्री पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ ४.३ ॥
أنتَ المرأةُ، وأنتَ الرجلُ؛ أنتَ الفتى، أو أنتِ الفتاة. أنتَ الشيخُ يترنّحُ متّكئًا على العصا؛ أنتَ تُولَدُ وتصيرُ ذا الوجهِ في كلِّ الجهات.
Śvetāśvatara 4.4
नीलः पतङ्गो हरितो लोहिताक्षस्तडिद्गर्भ ऋतवः समुद्राः ।
अनादिमत्त्वं विभुत्वेन वर्तसे यतो जातानि भुवनानि विश्वा ॥ ४.४ ॥
الأزرقُ، الشبيهُ بالطير، الأخضرُ، ذو العينينِ الحمراوين؛ الذي في بطنِه البرق؛ الفصولُ والبحار — أنتَ بلا بدايةٍ، وتَبقى بسعةِ سلطانِكَ، ومنكَ وُلدتْ جميعُ العوالم.
Śvetāśvatara 4.5
अजामेकां लोहितशुक्लकृष्णां बह्वीः प्रजाः सृजमानां सरूपाः ।
अजो ह्येको जुषमाणोऽनुशेते जहात्येनां भुक्तभोगामजोऽन्यः ॥ ४.५ ॥
غيرُ المولودةِ، الواحدةُ، الحمراءُ البيضاءُ السوداءُ، المُبدِعةُ ذراريَّ كثيرةً على مثالِها؛ يرقدُ إلى جانبِها غيرُ مولودٍ يتمتّعُ بها، وغيرُ مولودٍ آخرُ يتركُها بعدما قضى منها لذّتَه.
Śvetāśvatara 4.6
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति ॥ ४.६ ॥
طائرانِ جميلا الجناحينِ، صاحبانِ متلازمانِ، يحتضنانِ شجرةً واحدةً؛ فأحدُهما يأكلُ ثمرَ الجُمَيزِ الحلوَ، والآخرُ لا يأكلُ بل يُبصِرُ فحسب.
Śvetāśvatara 4.7
समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनीशया शोचति मुह्यमानः ।
जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानमिति वीतशोकः ॥ ४.७ ॥
الإنسان الغارق في الشجرة نفسها يحزن، مخدوعًا بعجزه. فإذا رأى الرب المحبوب، الآخر، وعظمته، تحرر من الحزن.
Śvetāśvatara 4.8
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तं न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्त इमे समासते ॥ ४.८ ॥
تستقر الترانيم في ذلك الأعلى الذي لا يفنى، في الأثير، الذي تجلس عليه جميع الآلهة. فماذا تفعل الترنيمة بمن لا يعرفه؟ أما الذين يعرفونه فيثبتون هنا معًا.
Śvetāśvatara 4.9
छन्दांसि यज्ञाः क्रतवो व्रतानि भूतं भव्यं यच्च वेदा वदन्ति ।
अस्मान्मायी सृजते विश्वमेतत्तस्मिंश्चान्यो मायया सन्निरुद्धः ॥ ४.९ ॥
الأوزان والقرابين والشعائر والنذور، والماضي والمستقبل، وكل ما تعلنه الفيدات: من هذا يخلق صاحب المايا هذا الكون كله. وفيه يبقى آخر محبوسًا بالمايا.
Śvetāśvatara 4.10
मायां तु प्रकृतिं विद्यान्मायिनं च महेश्वरम् ।
तस्यवयवभूतैस्तु व्याप्तं सर्वमिदं जगत् ॥ ४.१० ॥
ينبغي أن تُعرف المايا بأنها البرakriti، وصاحب المايا بأنه الرب العظيم. وبأجزائه التي هي أعضاؤه يتغلغل هذا العالم كله.
Śvetāśvatara 4.11
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको यस्मिन्निदं सं च विचैति सर्वम् ।
तमीशानं वरदं देवमीड्यं निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.११ ॥
الواحد الذي يتولّى كل رحم للتكوين، وفيه يجتمع هذا كله ويعود؛ فمن عرف ذلك الربّ المانح للعطايا، الإله الجدير بالحمد، بلغ هذا السكون الأعلى.
Śvetāśvatara 4.12
यो देवानां प्रभवश्चोद्भवश्च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः ।
हिरण्यगर्भं पश्यत जायमानं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१२ ॥
هو أصل الآلهة ومنبع ظهورها، سيّد الكل رودرا، الحكيم العظيم؛ انظروا إلى هيرانياغربها وهو يولد، فليصلنا بفهم مبارك.
Śvetāśvatara 4.13
यो देवानामधिपो यस्मिन्ल्लोका अधिश्रिताः ।
य ईशेऽस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.१३ ॥
سيّد الآلهة، الذي تستند إليه العوالم، ويحكم ذوات القدمين وذوات الأربع: لأيّ إله نقدّم التعظيم بالقربان؟
Śvetāśvatara 4.14
सूक्ष्मातिसूक्ष्मं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा शिवं शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.१४ ॥
أدقّ من الأدقّ، يسكن في وسط الكتلة الأولى، خالق الكون ذو الصور الكثيرة، الواحد الذي يحيط بالكون؛ فمن عرف ذلك الشيفا المبارك بلغ السكون الأعلى.
Śvetāśvatara 4.15
स एव काले भुवनस्य गोप्ता विश्वाधिपः सर्वभूतेषु गूढः ।
यस्मिन्युक्ता ब्रह्मर्षयो देवताश्च तमेवं ज्ञात्वा मृत्युपाशांश्छिनत्ति ॥ ४.१५ ॥
هو في وقته حارس العالم، سيد الكل، المستتر في جميع الكائنات. وفيه تتصل البراهمة الحكماء والآلهة. من عرفه هكذا قطع قيود الموت.
Śvetāśvatara 4.16
घृतात्परं मण्डमिवातिसूक्ष्मं ज्ञात्वा शिवं सर्वभूतेषु गूढम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ४.१६ ॥
أدق من جوهر الزبدة، الميمون المستتر في جميع الكائنات. من عرفه وعرف الإله الواحد المحيط بالكون تحرر من جميع الأغلال.
Śvetāśvatara 4.17
एष देवो विश्वकर्मा महात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.१७ ॥
هذا الإله، خالق كل شيء، الذات العظيمة، المقيم دائماً في قلوب الناس، يُدرك بالقلب وبالفكر وبالعقل. الذين يعلمون ذلك يصيرون خالدين.
Śvetāśvatara 4.18
यदाऽतमस्तन्न दिवा न रात्रिर्न सन्नचासच्छिव एव केवलः ।
तदक्षरं तत्सवितुर्वरेण्यं प्रज्ञा च तस्मात्प्रसृता पुराणी ॥ ४.१८ ॥
حين لم يكن ظلام، ولا نهار ولا ليل، ولا وجود ولا عدم، لم يكن إلا الميمون وحده. وذلك الذي لا يفنى هو النور الجدير بالتعظيم للشمس المحركة، ومنه تدفقت الحكمة القديمة.
Śvetāśvatara 4.19
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये न परिजग्रभत् ।
न तस्य प्रतिमा अस्ति यस्य नाम महद्यशः ॥ ४.१९ ॥
لم يمسكه أحد من فوق ولا من جانب ولا من الوسط. ليس له صورة، ومن اسمه المجد العظيم.
Śvetāśvatara 4.20
न संदृशे तिष्ठति रूपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनम् ।
हृदा हृदिस्थं मनसा य एनमेवं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.२० ॥
صورته لا تقع في البصر، ولا يراه أحد بالعين. ومن عرفه هكذا بالقلب والعقل، وهو ساكن في القلب، صاروا خالدين.
Śvetāśvatara 4.21
अजात इत्येवं कश्चिद्भीरुः प्रपद्यते ।
रुद्र यत्ते दक्षिणं मुखं तेन मां पाहि नित्यम् ॥ ४.२१ ॥
هكذا يلجأ الخائف قائلاً: «أنت غير مولود». يا رudra، بوجهك الأيمن ذاك احفظني دائماً.
Śvetāśvatara 4.22
मा नस्तोके तनये मा न आयुषि मा नो गोषु मा न अश्वेषु रीरिषः ।
वीरान् मा नो रुद्र भामितोऽवधीर्हविष्मन्तः सदामित्त्वा हवामहे ॥ ४.२२ ॥
يا رudra، لا تؤذِ أبناءنا وأحفادنا، ولا تضر عمرنا، ولا مواشينا وخيولنا. لا تقتل رجالنا الأبطال في غضبك. نحن الذين نقدم القرابين نستدعيك دائماً.