Upaniṣaden · Śvetāśvatara 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 4.1
य एकोऽवर्णो बहुधा शक्तियोगाद्वर्णाननेकान्निहितार्थो दधाति ।
विचैति चान्ते विश्वमादौ च देवः स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१ ॥
Er, der eins und ohne Farbe ist und durch die Verbindung seiner Kraft (śakti) auf vielfache Weise viele Farben hervorbringt, für verborgene Zwecke, und der am Anfang und am Ende das Weltall in sich sammelt: Möge dieser Gott uns mit gutem Verstand (buddhi) verbinden.
Śvetāśvatara 4.2
तदेवाग्निस्तदादित्यस्तद्वायुस्तदु चन्द्रमाः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदापस्तत्प्रजापतिः ॥ ४.२ ॥
Das ist wahrlich das Feuer, das ist die Sonne, das ist der Wind, und das ist der Mond. Das ist das Leuchtende (śukra), das ist das brahman, das sind die Wasser, das ist Prajāpati, der Herr der Geschöpfe.
Śvetāśvatara 4.3
त्वं स्त्री पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ ४.३ ॥
Du bist Frau, du bist Mann; du bist der Knabe, oder du bist das Mädchen. Du bist der Greis, der sich am Stock taumelnd fortbewegt; du wirst geboren und wirst zu dem, der nach allen Seiten schaut.
Śvetāśvatara 4.4
नीलः पतङ्गो हरितो लोहिताक्षस्तडिद्गर्भ ऋतवः समुद्राः ।
अनादिमत्त्वं विभुत्वेन वर्तसे यतो जातानि भुवनानि विश्वा ॥ ४.४ ॥
Dunkelblau, vogelgleich, grün, rotäugig; der Blitz in seinem Schoß; die Jahreszeiten und die Meere — du bist ohne Anfang und bestehst durch deine Allgegenwart, aus dem alle Welten geboren sind.
Śvetāśvatara 4.5
अजामेकां लोहितशुक्लकृष्णां बह्वीः प्रजाः सृजमानां सरूपाः ।
अजो ह्येको जुषमाणोऽनुशेते जहात्येनां भुक्तभोगामजोऽन्यः ॥ ४.५ ॥
Die Ungeborene, die Eine, rot, weiß und schwarz, die viele ihr gleichende Geschöpfe erschafft — ein Ungeborener liegt bei ihr und genießt sie; ein anderer Ungeborener verlässt sie, wenn der Genuss vollendet ist.
Śvetāśvatara 4.6
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति ॥ ४.६ ॥
Zwei Vögel mit schönen Flügeln, als Gefährten miteinander verbunden, umschlingen denselben Baum. Von diesen beiden isst der eine die süße Pippala-Frucht; der andere isst nicht und schaut nur zu.
Śvetāśvatara 4.7
समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनीशया शोचति मुह्यमानः ।
जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानमिति वीतशोकः ॥ ४.७ ॥
Ein Wesen, das in denselben Baum versunken ist, klagt, verblendet durch seine Ohnmacht. Wenn es den geliebten, anderen Herrn und seine Größe sieht, wird es frei von Kummer.
Śvetāśvatara 4.8
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तं न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्त इमे समासते ॥ ४.८ ॥
Die Verse ruhen in jenem höchsten Unvergänglichen, im Äther, auf dem alle Götter sitzen. Was wird der Vers dem tun, der ihn nicht kennt? Jene, die ihn kennen, verweilen hier gemeinsam.
Śvetāśvatara 4.9
छन्दांसि यज्ञाः क्रतवो व्रतानि भूतं भव्यं यच्च वेदा वदन्ति ।
अस्मान्मायी सृजते विश्वमेतत्तस्मिंश्चान्यो मायया सन्निरुद्धः ॥ ४.९ ॥
Die Metren, die Opfer, die Riten und Gelübde, das Vergangene und das Zukünftige und was die Veden verkünden: Daraus erschafft der Besitzer der Māyā dieses ganze Weltall. Und in ihm ist ein anderer durch Māyā gebunden.
Śvetāśvatara 4.10
मायां तु प्रकृतिं विद्यान्मायिनं च महेश्वरम् ।
तस्यवयवभूतैस्तु व्याप्तं सर्वमिदं जगत् ॥ ४.१० ॥
Man soll die Māyā als Prakṛti erkennen und den Besitzer der Māyā als den großen Herrn. Durch seine Teile, die seine Glieder sind, ist diese ganze Welt durchdrungen.
Śvetāśvatara 4.11
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको यस्मिन्निदं सं च विचैति सर्वम् ।
तमीशानं वरदं देवमीड्यं निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.११ ॥
Der, der als Einziger über jeden Ursprungsschoß waltet, in dem sich dies alles sammelt und zurückkehrt: Wer diesen Herrn, Gewährer der Gaben, den preiswürdigen Gott erkannt hat, erreicht diesen höchsten Frieden.
Śvetāśvatara 4.12
यो देवानां प्रभवश्चोद्भवश्च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः ।
हिरण्यगर्भं पश्यत जायमानं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१२ ॥
Er, der Ursprung und Entstehung der Götter ist, Herr des Alls, Rudra, der große Seher. Schaut Hiraṇyagarbha, wie er geboren wird; er verbinde uns mit heilsamem Verstand.
Śvetāśvatara 4.13
यो देवानामधिपो यस्मिन्ल्लोका अधिश्रिताः ।
य ईशेऽस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.१३ ॥
Herr der Götter, in dem die Welten ruhen, der die zweifüßigen und vierfüßigen Wesen beherrscht: Welchem Gott wollen wir mit der Opfergabe huldigen?
Śvetāśvatara 4.14
सूक्ष्मातिसूक्ष्मं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा शिवं शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.१४ ॥
Feiner als das Feinste, wohnend inmitten der Urmasse, Schöpfer des Alls in vielen Gestalten, der Eine, der das All umhüllt: Wer diesen gütigen Śiva erkannt hat, erreicht den höchsten Frieden.
Śvetāśvatara 4.15
स एव काले भुवनस्य गोप्ता विश्वाधिपः सर्वभूतेषु गूढः ।
यस्मिन्युक्ता ब्रह्मर्षयो देवताश्च तमेवं ज्ञात्वा मृत्युपाशांश्छिनत्ति ॥ ४.१५ ॥
Er ist zur rechten Zeit der Beschützer der Welt, der Herr über alles, verborgen in allen Wesen. In ihm sind die brahmarṣis und die Götter vereint. Wer ihn so erkennt, durchschneidet die Fesseln des Todes.
Śvetāśvatara 4.16
घृतात्परं मण्डमिवातिसूक्ष्मं ज्ञात्वा शिवं सर्वभूतेषु गूढम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ४.१६ ॥
Feiner als das Wesen der Butter ist der Heilbringende, verborgen in allen Wesen. Wer ihn erkennt und den einen Gott, der das Weltall umschließt, wird von allen Fesseln befreit.
Śvetāśvatara 4.17
एष देवो विश्वकर्मा महात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.१७ ॥
Dieser Gott, der Schöpfer von allem, der große Ātman, ist stets im Herzen der Menschen gegründet. Durch das Herz, durch den Verstand und durch den Geist wird er erfasst. Die es erkennen, werden unsterblich.
Śvetāśvatara 4.18
यदाऽतमस्तन्न दिवा न रात्रिर्न सन्नचासच्छिव एव केवलः ।
तदक्षरं तत्सवितुर्वरेण्यं प्रज्ञा च तस्मात्प्रसृता पुराणी ॥ ४.१८ ॥
Als weder Finsternis war noch Tag noch Nacht, weder Sein noch Nicht-Sein, da war allein der Heilbringende. Jenes Unvergängliche ist das verehrungswürdige Licht des Savitṛ, und aus ihm ist die uralte Weisheit hervorgeströmt.
Śvetāśvatara 4.19
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये न परिजग्रभत् ।
न तस्य प्रतिमा अस्ति यस्य नाम महद्यशः ॥ ४.१९ ॥
Niemand hat ihn von oben, von der Seite oder aus der Mitte ergriffen. Er, dessen Name großer Ruhm ist, hat kein Abbild.
Śvetāśvatara 4.20
न संदृशे तिष्ठति रूपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनम् ।
हृदा हृदिस्थं मनसा य एनमेवं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.२० ॥
Seine Gestalt steht nicht im Blickfeld; niemand sieht ihn mit dem Auge. Die ihn so erkennen, der im Herzen wohnt, mit Herz und Geist, werden unsterblich.
Śvetāśvatara 4.21
अजात इत्येवं कश्चिद्भीरुः प्रपद्यते ।
रुद्र यत्ते दक्षिणं मुखं तेन मां पाहि नित्यम् ॥ ४.२१ ॥
So nimmt ein Furchtsamer Zuflucht, indem er sagt: 'Du bist ungeboren.' O Rudra, mit deinem rechten Antlitz beschütze mich immerdar.
Śvetāśvatara 4.22
मा नस्तोके तनये मा न आयुषि मा नो गोषु मा न अश्वेषु रीरिषः ।
वीरान् मा नो रुद्र भामितोऽवधीर्हविष्मन्तः सदामित्त्वा हवामहे ॥ ४.२२ ॥
O Rudra, schade nicht unseren Kindern und Enkeln, nicht unserem Leben, unserem Vieh und unseren Pferden. Töte nicht in deinem Zorn unsere tapferen Männer. Wir, die wir Opfergaben darbringen, rufen dich stets an.