ఉపనిషత్తులు · Śvetāśvatara 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 4.1
य एकोऽवर्णो बहुधा शक्तियोगाद्वर्णाननेकान्निहितार्थो दधाति ।
विचैति चान्ते विश्वमादौ च देवः स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१ ॥
ఒక్కడై, రంగులేనివాడై, తన శక్తి యోగం వల్ల అనేక విధాలుగా అనేక రంగులను గూఢ ప్రయోజనాలతో ఇస్తాడు; ఆదిలోనూ అంతంలోనూ విశ్వాన్ని ఉపసంహరిస్తాడు. ఆ దేవుడు మనలను శుభబుద్ధితో కూర్చుగాక.
Śvetāśvatara 4.2
तदेवाग्निस्तदादित्यस्तद्वायुस्तदु चन्द्रमाः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदापस्तत्प्रजापतिः ॥ ४.२ ॥
అదే అగ్ని, అదే ఆదిత్యుడు, అదే వాయువు, అదే చంద్రుడు. అదే శుక్రుడు, అదే బ్రహ్మము, అదే జలము, అదే ప్రజాపతి.
Śvetāśvatara 4.3
त्वं स्त्री पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ ४.३ ॥
నీవే స్త్రీ, నీవే పురుషుడు; నీవే కుమారుడు, లేదా నీవే కుమారి. నీవే ముదిమితో కర్రపట్టి తడబడతావు; నీవే జన్మించి సర్వతోముఖుడవగుతావు.
Śvetāśvatara 4.4
नीलः पतङ्गो हरितो लोहिताक्षस्तडिद्गर्भ ऋतवः समुद्राः ।
अनादिमत्त्वं विभुत्वेन वर्तसे यतो जातानि भुवनानि विश्वा ॥ ४.४ ॥
నీలమైనది, పక్షి వంటిది, పచ్చనిది, ఎర్రని కన్నులు కలది; మెరుపును గర్భంలో కలిగినది; ఋతువులు, సముద్రాలు — నీవు ఆదిలేనివాడవు; నీ వ్యాప్తితో స్థితుడవై ఉన్నావు; దాని నుండే సమస్త లోకాలూ పుట్టాయి.
Śvetāśvatara 4.5
अजामेकां लोहितशुक्लकृष्णां बह्वीः प्रजाः सृजमानां सरूपाः ।
अजो ह्येको जुषमाणोऽनुशेते जहात्येनां भुक्तभोगामजोऽन्यः ॥ ४.५ ॥
పుట్టుక లేనిదీ, ఒక్కటిగానీ, ఎరుపు-తెలుపు-నలుపు రంగులదీ, తన వంటి అనేక ప్రజలను సృష్టించేదీ అయిన ప్రకృతిని; పుట్టుక లేని ఒకడు దానిని అనుభవిస్తూ దాని పక్కన పడుకుంటాడు; మరొక పుట్టుక లేనివాడు అనుభవం ముగిసిన దానిని విడిచిపెడతాడు.
Śvetāśvatara 4.6
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति ॥ ४.६ ॥
అందమైన రెక్కలున్న రెండు పక్షులు, కలిసి కట్టుబడినవి, స్నేహితులు, ఒకే చెట్టును కౌగిలించుకొని ఉన్నాయి. వాటిలో ఒకటి తియ్యని పిప్పలి-ఫలాన్ని తింటుంది; మరొకటి తినకుండా చూస్తూ ఉంటుంది.
Śvetāśvatara 4.7
समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनीशया शोचति मुह्यमानः ।
जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानमिति वीतशोकः ॥ ४.७ ॥
ఒకే చెట్టుపై మునిగిన పురుషుడు తన అసమర్థతవల్ల మోహితుడై దుఃఖిస్తాడు. ప్రియమైన, వేరైన ఆ ఈశ్వరుడిని, ఆయన మహిమను అతడు చూసినప్పుడు, దుఃఖరహితుడవుతాడు.
Śvetāśvatara 4.8
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तं न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्त इमे समासते ॥ ४.८ ॥
ఋక్కులు ఆ పరమ అక్షరంలో, వ్యోమంలో ఆధారపడి ఉన్నాయి; దానిపై అన్ని దేవతలు కూర్చున్నారు. ఆయనను తెలియనివాడికి ఋక్కు ఏమి చేస్తుంది? దానిని తెలిసినవారే ఇక్కడ ఒకచోట స్థిరంగా ఉంటారు.
Śvetāśvatara 4.9
छन्दांसि यज्ञाः क्रतवो व्रतानि भूतं भव्यं यच्च वेदा वदन्ति ।
अस्मान्मायी सृजते विश्वमेतत्तस्मिंश्चान्यो मायया सन्निरुद्धः ॥ ४.९ ॥
ఛందస్సులు, యజ్ఞాలు, క్రతువులు, వ్రతాలు, భూతమూ భవిష్యత్తూ, వేదాలు చెప్పేవన్నీ — వీటన్నిటినీ మాయావి ఈ నుండే సృష్టిస్తాడు. ఆయనలోనే మరొకటి మాయతో బంధితమై ఉంటుంది.
Śvetāśvatara 4.10
मायां तु प्रकृतिं विद्यान्मायिनं च महेश्वरम् ।
तस्यवयवभूतैस्तु व्याप्तं सर्वमिदं जगत् ॥ ४.१० ॥
మాయను ప్రకృతి అని తెలుసుకోవాలి; మాయావిని మహేశ్వరుడని తెలుసుకోవాలి. ఆయన అవయవభూతాలచే ఈ సమస్త జగత్తు వ్యాపించి ఉంది.
Śvetāśvatara 4.11
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको यस्मिन्निदं सं च विचैति सर्वम् ।
तमीशानं वरदं देवमीड्यं निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.११ ॥
ప్రతి గర్భ స్థానాన్నీ ఒక్కడే అధిష్ఠించి ఉంటాడో, ఎవనిలో ఇదంతా కలిసి తిరిగి లయమవుతుందో, ఆ ఈశానుడు, వరదుడు, స్తుత్యుడైన దేవుణ్ణి తెలుసుకుని ఈ పరమ శాంతిని పొందుతాడు.
Śvetāśvatara 4.12
यो देवानां प्रभवश्चोद्भवश्च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः ।
हिरण्यगर्भं पश्यत जायमानं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१२ ॥
దేవతల ఉత్పత్తికి, ఉద్భవానికి మూలమైనవాడు, సర్వాధిపతి రుద్రుడు, మహర్షి; జన్మిస్తున్న హిరణ్యగర్భుణ్ణి చూడండి. అతడు మనలను శుభబుద్ధితో కలుపుగాక.
Śvetāśvatara 4.13
यो देवानामधिपो यस्मिन्ल्लोका अधिश्रिताः ।
य ईशेऽस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.१३ ॥
దేవతలకు అధిపతియై, ఎవనిలో లోకాలన్నీ ఆధారపడి ఉన్నాయో, ద్విపద చతుష్పద ప్రాణులను శాసించేవాడైన ఏ దేవునికి మనం హవిస్సుతో పూజ చేద్దాం?
Śvetāśvatara 4.14
सूक्ष्मातिसूक्ष्मं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा शिवं शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.१४ ॥
సూక్ష్మాతిసూక్ష్ముడు, కలిలం (ఆదిపిండం) మధ్యలో ఉన్నవాడు, విశ్వ సృష్టికర్త, అనేక రూపాలు కలవాడు, విశ్వాన్ని చుట్టివున్న ఏకైక వాడు — ఆ శివుణ్ణి తెలుసుకుని మనిషి పరమ శాంతిని పొందుతాడు.
Śvetāśvatara 4.15
स एव काले भुवनस्य गोप्ता विश्वाधिपः सर्वभूतेषु गूढः ।
यस्मिन्युक्ता ब्रह्मर्षयो देवताश्च तमेवं ज्ञात्वा मृत्युपाशांश्छिनत्ति ॥ ४.१५ ॥
ఆయనే కాలంలో లోకాన్ని రక్షించువాడు, సర్వాధిపతి, సమస్త ప్రాణులలో గూఢంగా ఉన్నవాడు. ఆయనతో బ్రహ్మర్షులు, దేవతలు ఐక్యమై ఉన్నారు. ఆయనను ఈ విధంగా తెలుసుకున్నవాడు మృత్యుపాశాలను ఛేదిస్తాడు.
Śvetāśvatara 4.16
घृतात्परं मण्डमिवातिसूक्ष्मं ज्ञात्वा शिवं सर्वभूतेषु गूढम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ४.१६ ॥
నెయ్యి సారం కంటే సూక్ష్మమైనవాడై, సమస్త ప్రాణులలో గూఢుడైన శివుణ్ణి తెలుసుకొని, విశ్వాన్ని చుట్టుకొన్న ఏకదేవుణ్ణి తెలుసుకొని, సకల పాశాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు.
Śvetāśvatara 4.17
एष देवो विश्वकर्मा महात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.१७ ॥
ఈ దేవుడు విశ్వకర్త, మహాత్ముడు, ఎల్లప్పుడూ మనుషుల హృదయంలో స్థిరంగా ఉంటాడు. హృదయంతో, బుద్ధితో, మనస్సుతో అతడు గ్రహింపబడతాడు. ఇది తెలిసినవారు అమృతులవుతారు.
Śvetāśvatara 4.18
यदाऽतमस्तन्न दिवा न रात्रिर्न सन्नचासच्छिव एव केवलः ।
तदक्षरं तत्सवितुर्वरेण्यं प्रज्ञा च तस्मात्प्रसृता पुराणी ॥ ४.१८ ॥
చీకటి లేనప్పుడు, పగలు రాత్రి లేనప్పుడు, సత్తు అసత్తు లేనప్పుడు, కేవలం శివుడే ఉండెను. ఆ అక్షరమే సవితృ దేవుని వరేణ్యమైన తేజస్సు; దాని నుండి పురాతనమైన ప్రజ్ఞ ప్రవహించింది.
Śvetāśvatara 4.19
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये न परिजग्रभत् ।
न तस्य प्रतिमा अस्ति यस्य नाम महद्यशः ॥ ४.१९ ॥
ఈయనను పైనుండి గానీ, అడ్డంగా గానీ, మధ్యలో గానీ ఎవరూ పట్టుకోలేరు. మహా కీర్తి గల ఆయనకు ఏ ప్రతిమా లేదు.
Śvetāśvatara 4.20
न संदृशे तिष्ठति रूपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनम् ।
हृदा हृदिस्थं मनसा य एनमेवं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.२० ॥
ఆయన రూపం దృష్టికి నిలవదు; ఎవరూ ఆయనను కంటితో చూడరు. హృదయంలో ఉన్న ఈయనను హృదయంతో, మనస్సుతో ఈ విధంగా తెలిసినవారు అమృతులవుతారు.
Śvetāśvatara 4.21
अजात इत्येवं कश्चिद्भीरुः प्रपद्यते ।
रुद्र यत्ते दक्षिणं मुखं तेन मां पाहि नित्यम् ॥ ४.२१ ॥
'నీవు జన్మలేనివాడవు' అని ఇలా భయపడిన ఒకడు శరణు పొందుతాడు. ఓ రుద్రా, నీ దక్షిణ ముఖంతో నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడు.
Śvetāśvatara 4.22
मा नस्तोके तनये मा न आयुषि मा नो गोषु मा न अश्वेषु रीरिषः ।
वीरान् मा नो रुद्र भामितोऽवधीर्हविष्मन्तः सदामित्त्वा हवामहे ॥ ४.२२ ॥
ఓ రుద్రా, మా సంతానాన్ని, మా వంశాన్ని బాధించకు; మా ఆయువును బాధించకు; మా ఆవులను, గుర్రాలను బాధించకు. కోపంతో మా వీరులను చంపకు. హవిస్సులు సమర్పించే మేము ఎల్లప్పుడూ నిన్నే పిలుస్తాము.