உபநிடதங்கள் · Śvetāśvatara 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 4.1
य एकोऽवर्णो बहुधा शक्तियोगाद्वर्णाननेकान्निहितार्थो दधाति ।
विचैति चान्ते विश्वमादौ च देवः स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१ ॥
ஒருவனாகவும் நிறமற்றவனாகவும் உள்ளவன், தன் சக்தியின் இணைவால் பலவிதமாக பல நிறங்களை, மறைந்த நோக்கங்களுடன் தருகிறான்; ஆதியிலும் முடிவிலும் உலகை ஒடுக்குகிறான். அந்த தேவன் நமக்கு நற்புத்தியுடன் இணைவானாக.
Śvetāśvatara 4.2
तदेवाग्निस्तदादित्यस्तद्वायुस्तदु चन्द्रमाः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदापस्तत्प्रजापतिः ॥ ४.२ ॥
அதுவே அக்னி, அதுவே ஆதித்யன், அதுவே வாயு, அதுவே சந்திரன். அதுவே சுக்ரம், அதுவே பிரம்மம், அதுவே நீர், அதுவே பிரஜாபதி.
Śvetāśvatara 4.3
त्वं स्त्री पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ ४.३ ॥
நீயே பெண், நீயே ஆண்; நீயே இளைஞன், அல்லது நீயே இளங்கன்னி. நீயே முதுமையுற்று கோலூன்றித் தள்ளாடுகிறாய்; நீயே பிறந்து எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்டவனாகிறாய்.
Śvetāśvatara 4.4
नीलः पतङ्गो हरितो लोहिताक्षस्तडिद्गर्भ ऋतवः समुद्राः ।
अनादिमत्त्वं विभुत्वेन वर्तसे यतो जातानि भुवनानि विश्वा ॥ ४.४ ॥
நீல நிறமும், பறவைபோல் வேகமும், பச்சையும், சிவந்த கண்களும் கொண்டவை; மின்னல் தன் கருவில் கொண்டவை; பருவங்களும் கடல்களும். நீ தொடக்கமற்றவன்; உன் வியாபகத்தால் நிலைபெற்றிருக்கிறாய்; அதனிடமிருந்து எல்லா உலகங்களும் பிறந்தன.
Śvetāśvatara 4.5
अजामेकां लोहितशुक्लकृष्णां बह्वीः प्रजाः सृजमानां सरूपाः ।
अजो ह्येको जुषमाणोऽनुशेते जहात्येनां भुक्तभोगामजोऽन्यः ॥ ४.५ ॥
பிறவியற்ற ஒன்றான — சிவப்பு, வெண்மை, கருமை நிறமுடையவள், தன்னைப் போன்ற பல உயிர்களைப் படைப்பவள் — அவளை; பிறவியற்ற ஒருவன் அவளை அனுபவித்துக் கொண்டு அவளருகில் கிடக்கிறான்; மற்றொரு பிறவியற்றவனோ, அனுபவித்து முடித்த அவளைக் கைவிடுகிறான்.
Śvetāśvatara 4.6
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति ॥ ४.६ ॥
அழகிய சிறகுகள் கொண்ட இரு பறவைகள், இணைந்த நண்பர்கள், ஒரே மரத்தை இறுகத் தழுவியிருக்கின்றன. அவற்றுள் ஒன்று இனிய அரச-பழத்தை உண்கிறது; மற்றொன்று உண்ணாமல் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
Śvetāśvatara 4.7
समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनीशया शोचति मुह्यमानः ।
जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानमिति वीतशोकः ॥ ४.७ ॥
ஒரே மரத்தில் மூழ்கியிருக்கும் மனிதன் தன் இயலாமையால் மயங்கி துக்கப்படுகிறான். அவன் அன்புக்குரியதும் வேறானதுமான அந்த ஈசுவரனையும் அவனுடைய மகிமையையும் காணும்போது, துக்கமற்றவனாகிறான்.
Śvetāśvatara 4.8
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तं न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्त इमे समासते ॥ ४.८ ॥
ருக் மந்திரங்கள் அந்த மேலான அழியாததில், ஆகாயமான வியோமத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன. அதில் எல்லா தேவர்களும் அமர்ந்துள்ளனர். அவனை அறியாதவனுக்கு ருக் மந்திரம் என்ன செய்யும்? அதை அறிந்தவர்களே இங்கு ஒன்றாக அமர்ந்திருக்கின்றனர்.
Śvetāśvatara 4.9
छन्दांसि यज्ञाः क्रतवो व्रतानि भूतं भव्यं यच्च वेदा वदन्ति ।
अस्मान्मायी सृजते विश्वमेतत्तस्मिंश्चान्यो मायया सन्निरुद्धः ॥ ४.९ ॥
சந்தஸ்கள், யாகங்கள், கிரதுக்கள், விரதங்கள், கடந்ததும் வருவதுமான, வேதங்கள் சொல்வதுமான அனைத்தையும், இதிலிருந்தே மாயி இந்த உலகம் முழுவதையும் படைக்கிறான். அவனிலேயே வேறொன்று மாயையால் கட்டுண்டிருக்கிறது.
Śvetāśvatara 4.10
मायां तु प्रकृतिं विद्यान्मायिनं च महेश्वरम् ।
तस्यवयवभूतैस्तु व्याप्तं सर्वमिदं जगत् ॥ ४.१० ॥
மாயையை பிரகிருதி என்று அறிய வேண்டும்; மாயியை மகேஸ்வரன் என்று அறிய வேண்டும். அவனுடைய அங்கங்களாகிய பொருட்களால் இந்த முழு உலகமும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளது.
Śvetāśvatara 4.11
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको यस्मिन्निदं सं च विचैति सर्वम् ।
तमीशानं वरदं देवमीड्यं निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.११ ॥
எந்த ஒருவன் ஒவ்வொரு பிறப்பிடத்திலும் தனியாக நின்று ஆள்கிறானோ, யாருள் இவை அனைத்தும் ஒன்றுசேர்ந்து மீண்டும் ஒடுங்குகின்றனவோ, அந்த ஆளுநரும் வரமளிப்பவரும் போற்றத்தக்க தேவருமானவனை அறிந்து, இந்த முழுமையான அமைதியை அடைகிறான்.
Śvetāśvatara 4.12
यो देवानां प्रभवश्चोद्भवश्च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः ।
हिरण्यगर्भं पश्यत जायमानं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१२ ॥
தேவர்களின் தோற்றமும் பிறப்புமாக இருப்பவனும், அனைத்திற்கும் அதிபதியான ருத்ரன், மகாமுனிவனும், பிறந்துகொண்டிருக்கும் ஹிரண்யகர்ப்பனை நோக்குங்கள்; அவன் நம்மை நல்ல அறிவோடு இணைக்கட்டும்.
Śvetāśvatara 4.13
यो देवानामधिपो यस्मिन्ल्लोका अधिश्रिताः ।
य ईशेऽस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.१३ ॥
தேவர்களின் அதிபதியும், எவனிடம் உலகங்கள் அனைத்தும் ஆதரிக்கப்பட்டுள்ளனவோ, இரு கால்களுடையவையும் நான்கு கால்களுடையவையுமான இவற்றை ஆள்பவனுமான அந்த தேவனுக்கு நாம் எதனால் ஹவிஸ் அர்ப்பணிப்போம்?
Śvetāśvatara 4.14
सूक्ष्मातिसूक्ष्मं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा शिवं शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.१४ ॥
நுண்ணியத்திலும் நுண்ணியமானவன், கலிலத்தின் (ஆதி கருவின்) நடுவில் உள்ளவன், அனைத்தையும் படைப்பவன், பல வடிவங்களை உடையவன், அனைத்தையும் சூழ்ந்திருக்கும் ஒரே பொருள் — அந்த சிவனை அறிந்து மனிதன் முழுமையான அமைதியை அடைகிறான்.
Śvetāśvatara 4.15
स एव काले भुवनस्य गोप्ता विश्वाधिपः सर्वभूतेषु गूढः ।
यस्मिन्युक्ता ब्रह्मर्षयो देवताश्च तमेवं ज्ञात्वा मृत्युपाशांश्छिनत्ति ॥ ४.१५ ॥
அவரே காலத்தில் உலகைக் காப்பவர், அனைத்திற்கும் தலைவர், எல்லா உயிர்களிலும் மறைந்திருப்பவர். அவருடன் பிரம்மரிஷிகளும் தேவர்களும் இணைந்துள்ளனர். அவரை இவ்வாறு அறிந்தவன் மரணத்தின் கண்ணிகளை அறுக்கிறான்.
Śvetāśvatara 4.16
घृतात्परं मण्डमिवातिसूक्ष्मं ज्ञात्वा शिवं सर्वभूतेषु गूढम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ४.१६ ॥
நெய்யின் ஆடையைப் போல் மிகவும் நுண்ணியவராய், எல்லா உயிர்களிலும் மறைந்த சிவனை அறிந்து, பிரபஞ்சத்தை சூழ்ந்த ஒரே தேவனை அறிந்து, மனிதன் அனைத்துப் பாசங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
Śvetāśvatara 4.17
एष देवो विश्वकर्मा महात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.१७ ॥
இந்த தேவர் அனைத்தையும் செய்பவர், மகாத்மா, எப்போதும் மனிதர்களின் இதயத்தில் அமர்ந்திருக்கிறார். இதயத்தாலும், புத்தியாலும், மனத்தாலும் அவர் உணரப்படுகிறார். இதை அறிந்தவர்கள் அழியாதவர்களாகிறார்கள்.
Śvetāśvatara 4.18
यदाऽतमस्तन्न दिवा न रात्रिर्न सन्नचासच्छिव एव केवलः ।
तदक्षरं तत्सवितुर्वरेण्यं प्रज्ञा च तस्मात्प्रसृता पुराणी ॥ ४.१८ ॥
இருளும் இல்லாத போது, பகலும் இரவும் இல்லாத போது, சத்தும் அசத்தும் இல்லாத போது, சிவனே மட்டுமே இருந்தார். அந்த அழியாதது சவிதாவின் வணங்கத்தக்க ஒளி; அதிலிருந்து பழமையான ஞானம் பாய்ந்தது.
Śvetāśvatara 4.19
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये न परिजग्रभत् ।
न तस्य प्रतिमा अस्ति यस्य नाम महद्यशः ॥ ४.१९ ॥
இவனை மேலிருந்தோ, குறுக்கிலோ, நடுவிலிருந்தோ எவரும் பற்றவில்லை. எவனுடைய பெயர் பெரும் புகழ் கொண்டதோ, அவனுக்கு ஒரு உருவம் இல்லை.
Śvetāśvatara 4.20
न संदृशे तिष्ठति रूपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनम् ।
हृदा हृदिस्थं मनसा य एनमेवं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.२० ॥
அவனுடைய வடிவம் பார்வைக்குள் நிற்பதில்லை; எவரும் அவனை கண்ணால் காண்பதில்லை. இதயத்தில் உறையும் இவனை இதயத்தாலும் மனத்தாலும் இவ்வாறு அறிபவர்கள் அமரர்களாகின்றனர்.
Śvetāśvatara 4.21
अजात इत्येवं कश्चिद्भीरुः प्रपद्यते ।
रुद्र यत्ते दक्षिणं मुखं तेन मां पाहि नित्यम् ॥ ४.२१ ॥
'நீ பிறவியற்றவன்' என்று இவ்வாறு அஞ்சுபவன் ஒருவன் சரணடைகிறான். ருத்திரா, உனது எந்த வலது முகம் உண்டோ, அதனால் எப்போதும் என்னைக் காத்தருள்வாயாக.
Śvetāśvatara 4.22
मा नस्तोके तनये मा न आयुषि मा नो गोषु मा न अश्वेषु रीरिषः ।
वीरान् मा नो रुद्र भामितोऽवधीर्हविष्मन्तः सदामित्त्वा हवामहे ॥ ४.२२ ॥
ருத்திரா, எங்கள் குழந்தைகளையும் பேரர்களையும் துன்புறுத்தாதே; எங்கள் ஆயுளைத் துன்புறுத்தாதே; எங்கள் பசுக்களையும் குதிரைகளையும் துன்புறுத்தாதே. கோபத்தில் எங்கள் வீரர்களைக் கொல்லாதே. ஹவிஸ் படைக்கும் நாங்கள் எப்போதும் உன்னையே அழைக்கிறோம்.