ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು · Śvetāśvatara 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 4.1
य एकोऽवर्णो बहुधा शक्तियोगाद्वर्णाननेकान्निहितार्थो दधाति ।
विचैति चान्ते विश्वमादौ च देवः स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१ ॥
ಒಬ್ಬನೂ ವರ್ಣರಹಿತನೂ ಆಗಿರುವವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಯೋಗದಿಂದ ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಗುಪ್ತ ಉದ್ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ದೇವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಶುಭ ಬುದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲಿ.
Śvetāśvatara 4.2
तदेवाग्निस्तदादित्यस्तद्वायुस्तदु चन्द्रमाः ।
तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदापस्तत्प्रजापतिः ॥ ४.२ ॥
ಅದೇ ಅಗ್ನಿ, ಅದೇ ಆದಿತ್ಯ, ಅದೇ ವಾಯು, ಅದೇ ಚಂದ್ರ. ಅದೇ ಶುಕ್ರ, ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅದೇ ನೀರು, ಅದೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ.
Śvetāśvatara 4.3
त्वं स्त्री पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी ।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः ॥ ४.३ ॥
ನೀನೇ ಸ್ತ್ರೀ, ನೀನೇ ಪುರುಷ; ನೀನೇ ಕುಮಾರ, ಅಥವಾ ನೀನೇ ಕುಮಾರಿ. ನೀನೇ ಮುಪ್ಪಿನಿಂದ ಕೋಲೂರಿ ತೂಗಾಡುತ್ತೀ; ನೀನೇ ಹುಟ್ಟಿ ಸರ್ವತೋಮುಖನಾಗುತ್ತೀ.
Śvetāśvatara 4.4
नीलः पतङ्गो हरितो लोहिताक्षस्तडिद्गर्भ ऋतवः समुद्राः ।
अनादिमत्त्वं विभुत्वेन वर्तसे यतो जातानि भुवनानि विश्वा ॥ ४.४ ॥
ನೀಲವರ್ಣದ, ಪಕ್ಷಿಯಂತಹ, ಹಸಿರಾದ, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳ; ಮಿಂಚನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ; ಋತುಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು — ನೀನು ಆದಿರಹಿತನು; ನಿನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಇರುವವನು; ಅದರಿಂದಲೇ ಸರ್ವ ಲೋಕಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿವೆ.
Śvetāśvatara 4.5
अजामेकां लोहितशुक्लकृष्णां बह्वीः प्रजाः सृजमानां सरूपाः ।
अजो ह्येको जुषमाणोऽनुशेते जहात्येनां भुक्तभोगामजोऽन्यः ॥ ४.५ ॥
ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಒಂದೇ ಆದ, ಕೆಂಪು-ಬಿಳಿ-ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ, ತನ್ನಂತಹ ಅನೇಕ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಆಕೆಯನ್ನು; ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬನು ಆಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಆಕೆಯ ಬಳಿ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನು ಭೋಗ ಮುಗಿದ ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 4.6
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति ॥ ४.६ ॥
ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಎರಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಜೊತೆಗೂಡಿದ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಒಂದೇ ಮರವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿಹಿಯಾದ ಪಿಪ್ಪಲ-ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೊಂದು ತಿನ್ನದೇ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
Śvetāśvatara 4.7
समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनीशया शोचति मुह्यमानः ।
जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानमिति वीतशोकः ॥ ४.७ ॥
ಒಂದೇ ಮರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಅಶಕ್ತತೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಿಯನಾದ, ಬೇರೆಯಾದ ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಕಂಡಾಗ ಅವನು ದುಃಖರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 4.8
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तं न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्त इमे समासते ॥ ४.८ ॥
ಋಕ್ಕುಗಳು ಆ ಪರಮ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ, ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ; ಅದರ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ಅವನನ್ನು ತಿಳಿಯದವನಿಗೆ ಋಕ್ಕು ಏನು ಮಾಡೀತು? ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವರೇ ಇಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ.
Śvetāśvatara 4.9
छन्दांसि यज्ञाः क्रतवो व्रतानि भूतं भव्यं यच्च वेदा वदन्ति ।
अस्मान्मायी सृजते विश्वमेतत्तस्मिंश्चान्यो मायया सन्निरुद्धः ॥ ४.९ ॥
ಛಂದಸ್ಸುಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ಕ್ರತುಗಳು, ವ್ರತಗಳು, ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ, ವೇದಗಳು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಯಾವಿಯು ಇದರಿಂದಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ.
Śvetāśvatara 4.10
मायां तु प्रकृतिं विद्यान्मायिनं च महेश्वरम् ।
तस्यवयवभूतैस्तु व्याप्तं सर्वमिदं जगत् ॥ ४.१० ॥
ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಮಾಯಾವಿಯನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವನ ಅಂಗಭೂತವಾದ ಅವಯವಗಳಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ.
Śvetāśvatara 4.11
यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येको यस्मिन्निदं सं च विचैति सर्वम् ।
तमीशानं वरदं देवमीड्यं निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.११ ॥
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗರ್ಭಸ್ಥಾನವನ್ನು ಏಕನಾಗಿ ಅಧಿಷ್ಠಿಸಿರುವವನು, ಯಾರಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮರಳಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಈಶಾನ, ವರದಾತ, ಸ್ತುತ್ಯ ದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದು ಈ ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 4.12
यो देवानां प्रभवश्चोद्भवश्च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः ।
हिरण्यगर्भं पश्यत जायमानं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ४.१२ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಉದ್ಭವ ಮತ್ತು ಮೂಲನಾದವನು, ಸರ್ವಾಧಿಪತಿ ರುದ್ರ, ಮಹರ್ಷಿ; ಜನಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನನ್ನು ನೋಡಿರಿ. ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಶುಭಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿಸಲಿ.
Śvetāśvatara 4.13
यो देवानामधिपो यस्मिन्ल्लोका अधिश्रिताः ।
य ईशेऽस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.१३ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲ ಆಶ್ರಯಗೊಂಡಿವೆಯೋ, ಈ ದ್ವಿಪದ ಚತುಷ್ಪದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಆಳುವವನಾದ ಯಾವ ದೇವನಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸೋಣ?
Śvetāśvatara 4.14
सूक्ष्मातिसूक्ष्मं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरूपम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा शिवं शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४.१४ ॥
ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತಿಸೂಕ್ಷ್ಮನು, ಕಲಿಲದ (ಆದಿ ಪಿಂಡದ) ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವವನು, ವಿಶ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳುಳ್ಳವನು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಏಕನು — ಆ ಶಿವನನ್ನು ತಿಳಿದು ಮನುಷ್ಯನು ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 4.15
स एव काले भुवनस्य गोप्ता विश्वाधिपः सर्वभूतेषु गूढः ।
यस्मिन्युक्ता ब्रह्मर्षयो देवताश्च तमेवं ज्ञात्वा मृत्युपाशांश्छिनत्ति ॥ ४.१५ ॥
ಅವನೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ಸರ್ವಾಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತನಾಗಿರುವವನು. ಅವನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳೂ ದೇವತೆಗಳೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿದವನು ಮೃತ್ಯುಪಾಶಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 4.16
घृतात्परं मण्डमिवातिसूक्ष्मं ज्ञात्वा शिवं सर्वभूतेषु गूढम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ ४.१६ ॥
ತುಪ್ಪದ ಸಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತನಾದ ಶಿವನನ್ನು ತಿಳಿದು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಏಕದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 4.17
एष देवो विश्वकर्मा महात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.१७ ॥
ಈ ದೇವನು ವಿಶ್ವಕರ್ಮ, ಮಹಾತ್ಮ, ಸದಾ ಜನರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಹೃದಯದಿಂದ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಅಮೃತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Śvetāśvatara 4.18
यदाऽतमस्तन्न दिवा न रात्रिर्न सन्नचासच्छिव एव केवलः ।
तदक्षरं तत्सवितुर्वरेण्यं प्रज्ञा च तस्मात्प्रसृता पुराणी ॥ ४.१८ ॥
ಕತ್ತಲೆ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿಯೂ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಸತ್ತೂ ಅಸತ್ತೂ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಕೇವಲ ಶಿವನೇ ಇದ್ದನು. ಆ ಅಕ್ಷರವೇ ಸವಿತೃವಿನ ವರೇಣ್ಯ ತೇಜಸ್ಸು; ಅದರಿಂದ ಪುರಾತನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹರಿದುಬಂದಿತು.
Śvetāśvatara 4.19
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये न परिजग्रभत् ।
न तस्य प्रतिमा अस्ति यस्य नाम महद्यशः ॥ ४.१९ ॥
ಇವನನ್ನು ಮೇಲಿನಿಂದಾಗಲಿ, ಅಡ್ಡದಿಂದಾಗಲಿ, ಮಧ್ಯದಿಂದಾಗಲಿ ಯಾರೂ ಹಿಡಿದಿಲ್ಲ. ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಇವನಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರತಿಮೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
Śvetāśvatara 4.20
न संदृशे तिष्ठति रूपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनम् ।
हृदा हृदिस्थं मनसा य एनमेवं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ४.२० ॥
ಇವನ ರೂಪ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ನಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾರೂ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಇವನನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಇವನನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೀಗೆ ತಿಳಿದವರು ಅಮೃತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Śvetāśvatara 4.21
अजात इत्येवं कश्चिद्भीरुः प्रपद्यते ।
रुद्र यत्ते दक्षिणं मुखं तेन मां पाहि नित्यम् ॥ ४.२१ ॥
'ನೀನು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನು' ಎಂದು ಹೀಗೆ ಭಯಭೀತನಾದ ಯಾರೋ ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ. ರುದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಯಾವ ದಕ್ಷಿಣ ಮುಖವಿದೆಯೋ ಅದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಕಾಯು.
Śvetāśvatara 4.22
मा नस्तोके तनये मा न आयुषि मा नो गोषु मा न अश्वेषु रीरिषः ।
वीरान् मा नो रुद्र भामितोऽवधीर्हविष्मन्तः सदामित्त्वा हवामहे ॥ ४.२२ ॥
ರುದ್ರನೇ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ; ನಮ್ಮ ಆಯುಷ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ; ನಮ್ಮ ಹಸುಗಳಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ. ಕೋಪದಿಂದ ನಮ್ಮ ವೀರರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡ. ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿಸುವ ನಾವು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.