ياجورفيدا · أدهيايا 31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
31.1
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिꣳ सर्वत स्पृत्वात्य् अतिष्ठद् दशाङ्गुलम् ॥ ३१.१ ॥
للبوروشا ألف رأس وألف عين وألف قدم. يحيط بالأرض من كل جانب، ويقف متجاوزًا إياها بعشرة أصابع.
31.2
पुरुषऽएवेदꣳ सर्वं यद् भूतं यच् च भाव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यद् अन्नेनातिरोहति ॥ ३१.२ ॥
كل ما كان وما سيكون هو بوروشا. وهو سيد الخلود، الذي يرتفع بالطعام.
31.3
एतावान् अस्य महिमातो ज्यायाꣳश् च पूरुषः ।
पादो ऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपाद् अस्यामृतं दिवि ॥ ३१.३ ॥
هكذا عظمته، وبوروشا أعظم من ذلك. ربعه كل الكائنات، وثلاثة أرباعه الخالد في السماء.
31.4
त्रिपाद् ऊर्ध्व उद् ऐत् पुरुषः पादो ऽस्येहाभवत् पुनः ।
ततो विष्वङ् व्यक्रामत् साशनानशने ऽ अभि ॥ ३१.४ ॥
ارتفعت ثلاثة أرباعه إلى الأعلى؛ وربع بوروشا ظهر هنا مرة أخرى. ثم امتد في كل مكان، على الكائنات الآكلة وغير الآكلة.
31.5
तस्माद् विराड् अजायत विराजो ऽ अधि पूरुषः ।
स जातो ऽ अत्य् अरिच्यत पश्चाद् भूमिम् अथो पुरः ॥ ३१.५ ॥
من ذلك وُلد الفيراج؛ وفوق الفيراج ظهر بوروشا. ولما وُلد تجاوز الأرض من خلف ومن أمام أيضًا.
31.6
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् ।
पशूꣳस् ताꣳश् चक्रे वायव्यान् आरण्या ग्राम्याश् च ये ॥ ३१.६ ॥
من تلك القربان الكامل جُمع اللبن الرائب والسمن؛ ولفايو صنع تلك الحيوانات، البرية منها والداجنة.
31.7
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुत ऽ ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दाꣳसि जज्ञिरे तस्माद् यजुस् तस्माद् अजायत ॥ ३१.७ ॥
من ذلك القربان الكامل وُلدت الرِّكات (ṛc) والسّامات (sāman)؛ ومنه وُلدت الأوزان، ومنه وُلدت صيغة القربان (yajus).
31.8
तस्माद् अश्वा ऽ अजायन्त ये के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात् तस्माज् जाता ऽ अजावयः ॥ ३१.८ ॥
منه وُلدت الخيول، وكل ما له أسنان من الجانبين. ومنه وُلدت الأبقار، ومنه وُلدت الماعز والضأن.
31.9
तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन् पुरुषं जातम् अग्रतः ।
तेन देवा ऽ अयजन्त साध्या ऽ ऋषयश् च ये ॥ ३१.९ ॥
رشّوا تلك الذبيحة، البوروشا المولود، أولاً على العشب المقدس. وبه قدّم الآلهة والساديا والرشيون القربان.
31.10
यत् पुरुषं व्य् अदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किम् अस्य कौ बाहू का ऊरू पादा ऽ उच्येते ॥ ३१.१० ॥
عندما قسّموا البوروشا، إلى كم جزءاً رتّبوه؟ ما الذي يُقال إنه فمه، وما ذراعاه، وما فخذاه، وما قدماه؟
31.11
ब्राह्मणो ऽस्य मुखम् आसीद् बाहू राजन्यः कृतः ।
ऊरू तद् अस्य यद् वैश्यः पद्भ्याꣳ शूद्रो ऽ अजायत ॥ ३१.११ ॥
صار البراهمي فمه؛ وصُنع الراجنيا (المحارب) من ذراعيه. والفايشيا هم فخذاه؛ ومن قدميه وُلد الشودرا.
31.12
चन्द्रमा मनसो जातश् चक्षोः सूर्यो ऽ अजायत ।
श्रोत्राद् वायुश् च प्राणश् च मुखाद् अग्निर् अजायत ॥ ३१.१२ ॥
وُلد القمر من العقل، وولدت الشمس من العين. ومن الأذن جاء الريح والنفس، ومن الفم وُلدت النار.
31.13
नाभ्या ऽ आसीद् अन्तरिक्षꣳ शीर्ष्णो द्यौः सम् अवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर् दिशः श्रोत्रात् तथा लोकाꣳऽ अकल्पयन् ॥ ३१.१३ ॥
من السُّرّة كان الفضاء الوسيط؛ ومن الرأس نشأت السماء. ومن القدمين الأرض، ومن الأذن الجهات — وبهذا رتّبوا العوالم.
31.14
यत् पुरुषेण हविषा देवा यज्ञम् अतन्वत ।
वसन्तो ऽस्यासीद् आज्यं ग्रीष्म ऽ इध्मः शरद् धविः ॥ ३१.१४ ॥
عندما أقام الآلهة الذبيحة بالبوروشا قربانًا، صار الربيع سمنه المصفّى، والصيف حطبه، والخريف القربان.
31.15
सप्तास्यासन् परिधयस् त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद् यज्ञं तन्वाना ऽ अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ ३१.१५ ॥
كان حوله سبعة بَريدهي، وأُعدّت إحدى وعشرون سَمِدْهاً، حين مدّ الآلهة الذبيحة فربطوا البوروشا ضحيةً.
31.16
यज्ञेन यज्ञम् अयजन्त देवास् तानि धर्माणि प्रथमान्य् आसन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ ३१.१६ ॥
أقام الآلهة الذبيحة بالذبيحة، وتلك كانت الشرائع الأولى. وقد بلغوا، في عظمتهم، ذلك السماء حيث تسكن الآلهة السادهيا القدماء.
31.17
अद्भ्यः सम्भृतः पृथिव्यै रसाच् च विश्वकर्मणः सम् अवर्तताग्रे ।
तस्य त्वष्टा विदधद् रूपम् एति तन् मर्त्यस्य देवत्वम् आजानम् अग्रे ॥ ३१.१७ ॥
من المياه، ومن جوهر الأرض، ومن خالق الكون ظهر أولًا. يأتي توشتري يصوغ صورته؛ فنال ذلك الفاني المولود أولاً الألوهية.
31.18
वेदाहम् एतं पुरुषं महान्तम् आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।
तम् एव विदित्वाति मृत्युम् एति नान्यः पन्था विद्यते ऽयनाय ॥ ३१.१८ ॥
أعرف هذا البوروشا العظيم، ذا لون الشمس، وراء الظلمة. بمعرفته وحدها يتجاوز المرء الموت؛ ليس له طريق آخر.
31.19
प्रजापतिश् चरति गर्भे ऽअन्तर् अजायमानो बहुधा वि जायते ।
तस्य योनिं परि पश्यन्ति धीरास् तस्मिन् ह तस्थुर् भुवनानि विश्वा ॥ ३१.१९ ॥
يسير برajapati في الرحم، وهو غير مولود، ويولد على صور شتى. يبصر الحكماء أصله؛ وفيه تستقر جميع العوالم.
31.20
यो देवेभ्य ऽ आतपति यो देवानां पुरोहितः ।
पूर्वो यो देवेभ्यो जातो नमो रुचाय ब्राह्मये ॥ ३१.२० ॥
من يتوهج للآلهة، كاهن الآلهة، المولود قبل الآلهة — سلام على نور البراهمان.
31.21
रुचं ब्राह्म्यं जनयन्तो देवा ऽ अग्रे तद् अब्रुवन् ।
यस् त्वैवं ब्राह्मणो विद्यात् तस्य देवा ऽ असन् वशे ॥ ३१.२१ ॥
قال الآلهة عند إخراجهم نور البراهمان في البدء: البراهمي الذي يعلم هكذا، تكون الآلهة تحت سلطانه.
31.22
श्रीश् च ते लक्ष्मीश् च पत्न्याव् अहोरात्रे पार्श्वे नक्षत्राणि रूपम् अश्विनौ व्यात्ताम् ।
इष्णन्न् इषाणामुं म ऽ इषाण सर्वलोकं म ऽ इषाण ॥ ३१.२२ ॥
شري ولكشمي زوجتاك؛ النهار والليل جانباك؛ النجوم صورتك؛ الأشوينان مفتوحان. متمنيًا، أعطني ذلك؛ أعطني جميع العوالم.