Yajurveda · Adhyāya 31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
31.1
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिꣳ सर्वत स्पृत्वात्य् अतिष्ठद् दशाङ्गुलम् ॥ ३१.१ ॥
Der Puruṣa hat tausend Häupter, tausend Augen und tausend Füße. Die Erde von allen Seiten umhüllend, steht er zehn Finger breit über sie hinaus.
31.2
पुरुषऽएवेदꣳ सर्वं यद् भूतं यच् च भाव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यद् अन्नेनातिरोहति ॥ ३१.२ ॥
Alles, was war und was sein wird, ist Puruṣa. Er ist der Herr der Unsterblichkeit, der sich durch Nahrung erhebt.
31.3
एतावान् अस्य महिमातो ज्यायाꣳश् च पूरुषः ।
पादो ऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपाद् अस्यामृतं दिवि ॥ ३१.३ ॥
So groß ist seine Herrlichkeit; Puruṣa ist noch größer. Ein Viertel von ihm sind alle Wesen; drei Viertel von ihm sind das Unsterbliche im Himmel.
31.4
त्रिपाद् ऊर्ध्व उद् ऐत् पुरुषः पादो ऽस्येहाभवत् पुनः ।
ततो विष्वङ् व्यक्रामत् साशनानशने ऽ अभि ॥ ३१.४ ॥
Drei Viertel von ihm erhoben sich nach oben; ein Viertel von Puruṣa entstand hier wieder. Dann breitete er sich überall aus, über die essenden und nicht essenden Wesen.
31.5
तस्माद् विराड् अजायत विराजो ऽ अधि पूरुषः ।
स जातो ऽ अत्य् अरिच्यत पश्चाद् भूमिम् अथो पुरः ॥ ३१.५ ॥
Aus ihm wurde Virāj geboren; über Virāj erschien Puruṣa. Geboren, überragte er die Erde nach hinten und auch nach vorn.
31.6
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् ।
पशूꣳस् ताꣳश् चक्रे वायव्यान् आरण्या ग्राम्याश् च ये ॥ ३१.६ ॥
Aus jenem ganz dargebrachten Opfer wurden Quark und Butterschmalz gesammelt; für Vāyu schuf er jene Tiere, die wilden und die zahmen.
31.7
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुत ऽ ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दाꣳसि जज्ञिरे तस्माद् यजुस् तस्माद् अजायत ॥ ३१.७ ॥
Aus jenem ganz dargebrachten Opfer entstanden die Verse (ṛc) und die Gesänge (sāman); aus ihm entstanden die Metren, aus ihm entstand die Opferformel (yajus).
31.8
तस्माद् अश्वा ऽ अजायन्त ये के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात् तस्माज् जाता ऽ अजावयः ॥ ३१.८ ॥
Aus ihm entstanden die Pferde und alle, die auf beiden Seiten Zähne haben. Aus ihm entstanden die Kühe; aus ihm entstanden Ziegen und Schafe.
31.9
तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन् पुरुषं जातम् अग्रतः ।
तेन देवा ऽ अयजन्त साध्या ऽ ऋषयश् च ये ॥ ३१.९ ॥
Sie besprengten jenes Opfer, den geborenen Puruṣa, zuerst auf das heilige Gras. Mit ihm opferten die Götter, die Sādhyas und die Seher.
31.10
यत् पुरुषं व्य् अदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किम् अस्य कौ बाहू का ऊरू पादा ऽ उच्येते ॥ ३१.१० ॥
Als sie den Puruṣa zerteilten, in wie viele Teile ordneten sie ihn? Was wird sein Mund genannt, was seine beiden Arme, was seine beiden Schenkel und was seine beiden Füße?
31.11
ब्राह्मणो ऽस्य मुखम् आसीद् बाहू राजन्यः कृतः ।
ऊरू तद् अस्य यद् वैश्यः पद्भ्याꣳ शूद्रो ऽ अजायत ॥ ३१.११ ॥
Der Brahmane war sein Mund; der Rājanya (Krieger) wurde aus seinen Armen gemacht. Der Vaiśya ist seine Schenkel; aus seinen Füßen wurde der Śūdra geboren.
31.12
चन्द्रमा मनसो जातश् चक्षोः सूर्यो ऽ अजायत ।
श्रोत्राद् वायुश् च प्राणश् च मुखाद् अग्निर् अजायत ॥ ३१.१२ ॥
Aus dem Geist wurde der Mond geboren, aus dem Auge die Sonne. Aus dem Ohr kamen Wind und Atem, und aus dem Mund wurde das Feuer geboren.
31.13
नाभ्या ऽ आसीद् अन्तरिक्षꣳ शीर्ष्णो द्यौः सम् अवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर् दिशः श्रोत्रात् तथा लोकाꣳऽ अकल्पयन् ॥ ३१.१३ ॥
Aus dem Nabel entstand der Luftraum; aus dem Haupt entstand der Himmel. Aus den Füßen die Erde, aus dem Ohr die Richtungen — so ordneten sie die Welten.
31.14
यत् पुरुषेण हविषा देवा यज्ञम् अतन्वत ।
वसन्तो ऽस्यासीद् आज्यं ग्रीष्म ऽ इध्मः शरद् धविः ॥ ३१.१४ ॥
Als die Götter mit Puruṣa als Opfergabe das Opfer vollzogen, wurde der Frühling sein Ājya, der Sommer sein Idhma und der Herbst die Havis.
31.15
सप्तास्यासन् परिधयस् त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद् यज्ञं तन्वाना ऽ अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ ३१.१५ ॥
Sieben Paridhis umgaben ihn, und einundzwanzig Samidhs wurden bereitet, als die Götter das Opfer ausdehnten und Puruṣa als Opfertier fesselten.
31.16
यज्ञेन यज्ञम् अयजन्त देवास् तानि धर्माणि प्रथमान्य् आसन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ ३१.१६ ॥
Die Götter vollzogen das Opfer durch das Opfer; das waren die ersten Satzungen. Herrlich erlangten sie jenen Himmel, wo die alten Sādhya-Götter wohnen.
31.17
अद्भ्यः सम्भृतः पृथिव्यै रसाच् च विश्वकर्मणः सम् अवर्तताग्रे ।
तस्य त्वष्टा विदधद् रूपम् एति तन् मर्त्यस्य देवत्वम् आजानम् अग्रे ॥ ३१.१७ ॥
Aus den Wassern, aus dem Wesen der Erde, vom Allschöpfer entstand er zuerst. Tvaṣṭṛ kommt und bildet seine Gestalt; dem zuerst geborenen Sterblichen wurde Göttlichkeit zuteil.
31.18
वेदाहम् एतं पुरुषं महान्तम् आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।
तम् एव विदित्वाति मृत्युम् एति नान्यः पन्था विद्यते ऽयनाय ॥ ३१.१८ ॥
Ich kenne diesen großen Puruṣa, sonnenfarben, jenseits der Finsternis. Nur wer ihn erkennt, überschreitet den Tod; einen anderen Weg gibt es nicht.
31.19
प्रजापतिश् चरति गर्भे ऽअन्तर् अजायमानो बहुधा वि जायते ।
तस्य योनिं परि पश्यन्ति धीरास् तस्मिन् ह तस्थुर् भुवनानि विश्वा ॥ ३१.१९ ॥
Prajāpati bewegt sich im Schoß; ungeboren wird er auf vielfache Weise geboren. Die Weisen schauen seinen Ursprung; in ihm ruhen alle Welten.
31.20
यो देवेभ्य ऽ आतपति यो देवानां पुरोहितः ।
पूर्वो यो देवेभ्यो जातो नमो रुचाय ब्राह्मये ॥ ३१.२० ॥
Der für die Götter leuchtet, der Hauspriester der Götter, der vor den Göttern geboren wurde — Verehrung dem brahmanischen Glanz.
31.21
रुचं ब्राह्म्यं जनयन्तो देवा ऽ अग्रे तद् अब्रुवन् ।
यस् त्वैवं ब्राह्मणो विद्यात् तस्य देवा ऽ असन् वशे ॥ ३१.२१ ॥
Die Götter, die den brahmanischen Glanz hervorbrachten, sprachen am Anfang: Der Brahmane, der so erkennt, dem werden die Götter untertan sein.
31.22
श्रीश् च ते लक्ष्मीश् च पत्न्याव् अहोरात्रे पार्श्वे नक्षत्राणि रूपम् अश्विनौ व्यात्ताम् ।
इष्णन्न् इषाणामुं म ऽ इषाण सर्वलोकं म ऽ इषाण ॥ ३१.२२ ॥
Śrī und Lakṣmī sind deine Gattinnen; Tag und Nacht deine Seiten; die Sternbilder deine Gestalt; die Aśvin sind geöffnet. Begehrend, gewähre mir das; gewähre mir alle Welten.