யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
31.1
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिꣳ सर्वत स्पृत्वात्य् अतिष्ठद् दशाङ्गुलम् ॥ ३१.१ ॥
ஆயிரம் தலைகளை உடையவன் புருஷன்; ஆயிரம் கண்களையும் ஆயிரம் பாதங்களையும் உடையவன். அவன் பூமியை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்து, பத்து அங்குலம் அதற்கு அப்பால் நின்றான்.
31.2
पुरुषऽएवेदꣳ सर्वं यद् भूतं यच् च भाव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यद् अन्नेनातिरोहति ॥ ३१.२ ॥
இதுவெல்லாம், கடந்ததும் வரவிருப்பதுமாகிய அனைத்தும், புருஷனே. அவனே அமரத்துவத்தின் தலைவன்; அன்னத்தால் வளர்ந்து மேல் எழுபவன்.
31.3
एतावान् अस्य महिमातो ज्यायाꣳश् च पूरुषः ।
पादो ऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपाद् अस्यामृतं दिवि ॥ ३१.३ ॥
இவ்வளவே இவனுடைய மகிமை; புருஷன் இதைவிடவும் பெரியவன். இவனுடைய ஒரு பாதம் எல்லா உயிர்களும்; மூன்று பாதங்கள் வானத்தில் உள்ள அமரத்துவம்.
31.4
त्रिपाद् ऊर्ध्व उद् ऐत् पुरुषः पादो ऽस्येहाभवत् पुनः ।
ततो विष्वङ् व्यक्रामत् साशनानशने ऽ अभि ॥ ३१.४ ॥
மூன்று பாதங்கள் மேலே எழுந்தன; புருஷனின் ஒரு பாதம் மீண்டும் இங்கே தோன்றியது. பின்பு அவன் எங்கும் பரவினான், உண்பவை மற்றும் உண்ணாதவை மீது.
31.5
तस्माद् विराड् अजायत विराजो ऽ अधि पूरुषः ।
स जातो ऽ अत्य् अरिच्यत पश्चाद् भूमिम् अथो पुरः ॥ ३१.५ ॥
அவனிடமிருந்து விராட் பிறந்தது; விராடின் மேல் புருஷன் தோன்றினான். அவன் பிறந்து, பின்புறம் பூமியையும் முன்புறமும் தாண்டி மிகுந்தான்.
31.6
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् ।
पशूꣳस् ताꣳश् चक्रे वायव्यान् आरण्या ग्राम्याश् च ये ॥ ३१.६ ॥
அந்த அனைத்தும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட யாகத்திலிருந்து தயிரும் நெய்யும் சேர்க்கப்பட்டன; வாயுவுக்கு உரியவையாக அவன் காட்டு விலங்குகளையும் ஊர் விலங்குகளையும் படைத்தான்.
31.7
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुत ऽ ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दाꣳसि जज्ञिरे तस्माद् यजुस् तस्माद् अजायत ॥ ३१.७ ॥
அந்த அனைத்தும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட யாகத்திலிருந்து ரிக்குகளும் சாமங்களும் பிறந்தன; அதிலிருந்தே சந்தங்கள் பிறந்தன, அதிலிருந்தே யஜுஸ் பிறந்தது.
31.8
तस्माद् अश्वा ऽ अजायन्त ये के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात् तस्माज् जाता ऽ अजावयः ॥ ३१.८ ॥
அதிலிருந்து குதிரைகள் பிறந்தன; இருபக்கமும் பற்கள் உடையவையும் பிறந்தன. அதிலிருந்தே பசுக்கள் பிறந்தன; அதிலிருந்தே வெள்ளாடுகளும் செம்மறி ஆடுகளும் பிறந்தன.
31.9
तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन् पुरुषं जातम् अग्रतः ।
तेन देवा ऽ अयजन्त साध्या ऽ ऋषयश् च ये ॥ ३१.९ ॥
அந்த யாகத்தை, பிறந்த புருஷனை, முன்னதாகத் தர்ப்பையின் மேல் புரோக்ஷணம் செய்தனர். அதனால் தேவர்களும் சாத்தியர்களும், ரிஷிகளும் யாகம் செய்தனர்.
31.10
यत् पुरुषं व्य् अदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किम् अस्य कौ बाहू का ऊरू पादा ऽ उच्येते ॥ ३१.१० ॥
புருஷனை அவர்கள் பிரித்தபோது, எத்தனை பகுதிகளாக அமைத்தனர்? இவனுடைய வாய் எது, இரண்டு கைகள் எவை, இரண்டு தொடைகள் எவை, இரண்டு கால்கள் எவை என்று சொல்லப்படுகின்றன?
31.11
ब्राह्मणो ऽस्य मुखम् आसीद् बाहू राजन्यः कृतः ।
ऊरू तद् अस्य यद् वैश्यः पद्भ्याꣳ शूद्रो ऽ अजायत ॥ ३१.११ ॥
பிராமணன் இவனுடைய வாயாக இருந்தான்; ராஜன்யன் (க்ஷத்திரியன்) கைகளாகச் செய்யப்பட்டான். எது வைசியனோ அது இவனுடைய தொடைகள்; கால்களிலிருந்து சூத்திரன் பிறந்தான்.
31.12
चन्द्रमा मनसो जातश् चक्षोः सूर्यो ऽ अजायत ।
श्रोत्राद् वायुश् च प्राणश् च मुखाद् अग्निर् अजायत ॥ ३१.१२ ॥
மனத்திலிருந்து சந்திரன் பிறந்தான்; கண்ணிலிருந்து சூரியன் பிறந்தான். காதிலிருந்து வாயுவும் பிராணனும் பிறந்தன; வாயிலிருந்து அக்னி பிறந்தான்.
31.13
नाभ्या ऽ आसीद् अन्तरिक्षꣳ शीर्ष्णो द्यौः सम् अवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर् दिशः श्रोत्रात् तथा लोकाꣳऽ अकल्पयन् ॥ ३१.१३ ॥
தொப்புளிலிருந்து அந்தரிக்ஷம் உண்டானது; தலையிலிருந்து வானம் தோன்றியது. கால்களிலிருந்து பூமி, காதிலிருந்து திசைகள் — இவ்வாறு உலகங்களை அமைத்தனர்.
31.14
यत् पुरुषेण हविषा देवा यज्ञम् अतन्वत ।
वसन्तो ऽस्यासीद् आज्यं ग्रीष्म ऽ इध्मः शरद् धविः ॥ ३१.१४ ॥
தேவர்கள் புருஷனை ஹவிஸாகக் கொண்டு யாகம் செய்தபோது, வசந்தம் இவனுக்கு நெய்யானது, கோடை விறகானது, இலையுதிர்காலம் ஹவிஸானது।
31.15
सप्तास्यासन् परिधयस् त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद् यज्ञं तन्वाना ऽ अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ ३१.१५ ॥
இவனுக்கு ஏழு பரிதிகள் இருந்தன; இருபத்தொரு சமித்துகள் செய்யப்பட்டன. தேவர்கள் யாகத்தை விரிவுபடுத்தி புருஷனைப் பசுவாகக் கட்டினர்.
31.16
यज्ञेन यज्ञम् अयजन्त देवास् तानि धर्माणि प्रथमान्य् आसन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ ३१.१६ ॥
தேவர்கள் யாகத்தால் யாகம் செய்தனர்; அவையே முதல் தர்மங்கள். மகிமை பெற்றவர்கள் சொர்க்கத்தை அடைந்தனர், அங்கே முன்னிருந்த சாத்தியர் தேவர்கள் உள்ளனர்.
31.17
अद्भ्यः सम्भृतः पृथिव्यै रसाच् च विश्वकर्मणः सम् अवर्तताग्रे ।
तस्य त्वष्टा विदधद् रूपम् एति तन् मर्त्यस्य देवत्वम् आजानम् अग्रे ॥ ३१.१७ ॥
நீரிலிருந்தும் பூமியின் சாரத்திலிருந்தும் விஸ்வகர்மாவிடமிருந்து முதலில் அது தோன்றியது. த்வஷ்டா அதன் வடிவை அமைத்து வந்தார்; முதலில் பிறந்த அந்த மனிதனுக்கே தெய்வத்தன்மை உண்டானது.
31.18
वेदाहम् एतं पुरुषं महान्तम् आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।
तम् एव विदित्वाति मृत्युम् एति नान्यः पन्था विद्यते ऽयनाय ॥ ३१.१८ ॥
அந்தக் கதிரவன் நிறமுடைய, இருளுக்கு அப்பாலுள்ள இந்த மகத்தான புருஷனை நான் அறிவேன். அவனையே அறிந்து மனிதன் மரணத்தைக் கடக்கிறான்; அடைவதற்கு வேறு வழியில்லை.
31.19
प्रजापतिश् चरति गर्भे ऽअन्तर् अजायमानो बहुधा वि जायते ।
तस्य योनिं परि पश्यन्ति धीरास् तस्मिन् ह तस्थुर् भुवनानि विश्वा ॥ ३१.१९ ॥
பிரஜாபதி கருவினுள் உலவுகிறார்; பிறவாதவராக இருந்தும் பல வடிவங்களில் பிறக்கிறார். ஞானிகள் அவருடைய மூலத்தைக் காண்கிறார்கள்; அவரிலேயே அனைத்து உலகங்களும் நிலைபெற்றுள்ளன.
31.20
यो देवेभ्य ऽ आतपति यो देवानां पुरोहितः ।
पूर्वो यो देवेभ्यो जातो नमो रुचाय ब्राह्मये ॥ ३१.२० ॥
தேவர்களுக்காக ஒளிர்பவர், தேவர்களின் புரோகிதர், தேவர்களுக்கு முன்பே பிறந்தவர் — அந்த பிரம்ம ஒளிக்கு வணக்கம்.
31.21
रुचं ब्राह्म्यं जनयन्तो देवा ऽ अग्रे तद् अब्रुवन् ।
यस् त्वैवं ब्राह्मणो विद्यात् तस्य देवा ऽ असन् वशे ॥ ३१.२१ ॥
தேவர்கள் தொடக்கத்தில் பிரம்ம ஒளியை உருவாக்கியபோது இவ்வாறு கூறினர்: இவ்வாறு அறியும் பிராமணனுக்கு தேவர்கள் அடங்கியவர்களாவர்.
31.22
श्रीश् च ते लक्ष्मीश् च पत्न्याव् अहोरात्रे पार्श्वे नक्षत्राणि रूपम् अश्विनौ व्यात्ताम् ।
इष्णन्न् इषाणामुं म ऽ इषाण सर्वलोकं म ऽ इषाण ॥ ३१.२२ ॥
ஸ்ரீ, லக்ஷ்மி உன் மனைவியர்; பகலும் இரவும் உன் இரு பக்கங்கள்; நட்சத்திரங்கள் உன் வடிவம்; அஸ்வினர்கள் திறந்துள்ளனர். விரும்பியவாறு அருள்வாயாக — அதை எனக்குக் கொடு; அனைத்து உலகங்களையும் எனக்குக் கொடு.