യജുർവേദം · അധ്യായം 31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
31.1
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिꣳ सर्वत स्पृत्वात्य् अतिष्ठद् दशाङ्गुलम् ॥ ३१.१ ॥
ആയിരം തലകളുള്ള പുരുഷൻ, ആയിരം കണ്ണുകളും ആയിരം പാദങ്ങളുമുള്ളവൻ. അവൻ ഭൂമിയെ എല്ലാ വശങ്ങളിൽനിന്നും ആവരിച്ച് പത്തു വിരൽ അളവ് അതിനപ്പുറം നിന്നു.
31.2
पुरुषऽएवेदꣳ सर्वं यद् भूतं यच् च भाव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यद् अन्नेनातिरोहति ॥ ३१.२ ॥
ഇതെല്ലാം, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാം, പുരുഷനാകുന്നു. അവൻ തന്നെയാണ് അമൃതത്വത്തിന്റെ നാഥൻ; അന്നത്താൽ വളർന്ന് ഉയരുന്നവൻ.
31.3
एतावान् अस्य महिमातो ज्यायाꣳश् च पूरुषः ।
पादो ऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपाद् अस्यामृतं दिवि ॥ ३१.३ ॥
ഇതാണ് അവന്റെ മഹിമ; പുരുഷൻ ഇതിനേക്കാൾ വലിയവൻ. അവന്റെ ഒരു പാദം സകല ഭൂതങ്ങളും; മൂന്നു പാദങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അമൃതം.
31.4
त्रिपाद् ऊर्ध्व उद् ऐत् पुरुषः पादो ऽस्येहाभवत् पुनः ।
ततो विष्वङ् व्यक्रामत् साशनानशने ऽ अभि ॥ ३१.४ ॥
മൂന്നു പാദങ്ങൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു; പുരുഷന്റെ ഒരു പാദം വീണ്ടും ഇവിടെ ഉണ്ടായി. പിന്നീട് അവൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു, ഭക്ഷിക്കുന്നവയിലും ഭക്ഷിക്കാത്തവയിലും.
31.5
तस्माद् विराड् अजायत विराजो ऽ अधि पूरुषः ।
स जातो ऽ अत्य् अरिच्यत पश्चाद् भूमिम् अथो पुरः ॥ ३१.५ ॥
അവനിൽ നിന്ന് വിരാട് ജനിച്ചു; വിരാടിന് മുകളിൽ പുരുഷൻ (പ്രത്യക്ഷനായി). ജനിച്ച അവൻ പിന്നിൽ ഭൂമിയെയും മുന്നിലും തന്നെ കവിഞ്ഞു നിന്നു.
31.6
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् ।
पशूꣳस् ताꣳश् चक्रे वायव्यान् आरण्या ग्राम्याश् च ये ॥ ३१.६ ॥
ആ സർവാഹുതി യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് തൈരും നെയ്യും ശേഖരിക്കപ്പെട്ടു; വായുവിന് ഉള്ളവയായി അവൻ കാട്ടിലെയും നാട്ടിലെയും മൃഗങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
31.7
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुत ऽ ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दाꣳसि जज्ञिरे तस्माद् यजुस् तस्माद् अजायत ॥ ३१.७ ॥
ആ സർവാഹുതി യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് ഋക്കുകളും സാമങ്ങളും ഉണ്ടായി; അതിൽ നിന്നുതന്നെ ഛന്ദസ്സുകൾ ഉണ്ടായി, അതിൽ നിന്ന് യജുസ്സ് ഉണ്ടായി.
31.8
तस्माद् अश्वा ऽ अजायन्त ये के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात् तस्माज् जाता ऽ अजावयः ॥ ३१.८ ॥
അതിൽ നിന്ന് കുതിരകൾ ജനിച്ചു; ഇരുവശത്തും പല്ലുള്ളവയും ജനിച്ചു. അതിൽ നിന്നു തന്നെ പശുക്കൾ ജനിച്ചു; അതിൽ നിന്നുതന്നെ ആടുകളും ചെമ്മരിയാടുകളും ജനിച്ചു.
31.9
तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन् पुरुषं जातम् अग्रतः ।
तेन देवा ऽ अयजन्त साध्या ऽ ऋषयश् च ये ॥ ३१.९ ॥
ആ യജ്ഞത്തെ, ജനിച്ച പുരുഷനെ, മുന്നിൽ ദർഭയിന്മേൽ പ്രോക്ഷിച്ചു. അതിനാൽ ദേവന്മാരും സാധ്യന്മാരും ഋഷികളും യജ്ഞം ചെയ്തു.
31.10
यत् पुरुषं व्य् अदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किम् अस्य कौ बाहू का ऊरू पादा ऽ उच्येते ॥ ३१.१० ॥
പുരുഷനെ അവർ വിഭജിച്ചപ്പോൾ എത്ര ഭാഗങ്ങളായി ക്രമീകരിച്ചു? ഇവന്റെ മുഖം എന്ത്, രണ്ടു ബാഹുക്കൾ എന്ത്, രണ്ടു തുടകൾ എന്ത്, രണ്ടു പാദങ്ങൾ എന്ത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു?
31.11
ब्राह्मणो ऽस्य मुखम् आसीद् बाहू राजन्यः कृतः ।
ऊरू तद् अस्य यद् वैश्यः पद्भ्याꣳ शूद्रो ऽ अजायत ॥ ३१.११ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ ഇവന്റെ മുഖമായി; രാജന്യൻ (ക്ഷത്രിയൻ) ബാഹുക്കളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടു. വൈശ്യൻ ഇവന്റെ തുടകൾ; പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് ശൂദ്രൻ ജനിച്ചു.
31.12
चन्द्रमा मनसो जातश् चक्षोः सूर्यो ऽ अजायत ।
श्रोत्राद् वायुश् च प्राणश् च मुखाद् अग्निर् अजायत ॥ ३१.१२ ॥
മനസ്സിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ ജനിച്ചു; കണ്ണിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ ജനിച്ചു. ചെവിയിൽ നിന്ന് വായുവും പ്രാണനും ജനിച്ചു; മുഖത്തുനിന്ന് അഗ്നി ജനിച്ചു.
31.13
नाभ्या ऽ आसीद् अन्तरिक्षꣳ शीर्ष्णो द्यौः सम् अवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर् दिशः श्रोत्रात् तथा लोकाꣳऽ अकल्पयन् ॥ ३१.१३ ॥
നാഭിയിൽ നിന്ന് അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടായി; ശിരസ്സിൽ നിന്ന് ദ്യുലോകം ഉണ്ടായി. പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭൂമി, ചെവിയിൽ നിന്ന് ദിക്കുകൾ — ഇങ്ങനെ അവർ ലോകങ്ങളെ ക്രമീകരിച്ചു.
31.14
यत् पुरुषेण हविषा देवा यज्ञम् अतन्वत ।
वसन्तो ऽस्यासीद् आज्यं ग्रीष्म ऽ इध्मः शरद् धविः ॥ ३१.१४ ॥
ദേവന്മാർ പുരുഷനെ ഹവിസ്സാക്കി യജ്ഞം നടത്തിയപ്പോൾ, വസന്തം ഇവന്റെ ആജ്യമായി, ഗ്രീഷ്മം ഇധ്മമായി, ശരത്ത് ഹവിസ്സായി.
31.15
सप्तास्यासन् परिधयस् त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद् यज्ञं तन्वाना ऽ अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ ३१.१५ ॥
ഇവന് ഏഴ് പരിധികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഇരുപത്തൊന്ന് സമിധകൾ ഒരുക്കപ്പെട്ടു. യജ്ഞം വിപുലമാക്കിയ ദേവന്മാർ പുരുഷനെ പശുവായി ബന്ധിച്ചു.
31.16
यज्ञेन यज्ञम् अयजन्त देवास् तानि धर्माणि प्रथमान्य् आसन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ ३१.१६ ॥
ദേവന്മാർ യജ്ഞത്താൽ യജ്ഞം നടത്തി; അവയായിരുന്നു ആദ്യ ധർമ്മങ്ങൾ. മഹിമയുള്ളവരായ അവർ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു; അവിടെ പണ്ടത്തെ സാധ്യദേവന്മാരുണ്ട്.
31.17
अद्भ्यः सम्भृतः पृथिव्यै रसाच् च विश्वकर्मणः सम् अवर्तताग्रे ।
तस्य त्वष्टा विदधद् रूपम् एति तन् मर्त्यस्य देवत्वम् आजानम् अग्रे ॥ ३१.१७ ॥
ജലത്തിൽ നിന്നും ഭൂമിയുടെ സാരത്തിൽ നിന്നും വിശ്വകർമ്മാവിൽ നിന്നും ആദ്യം അത് ഉദ്ഭവിച്ചു. ത്വഷ്ടാവ് അതിന്റെ രൂപം രചിച്ചുകൊണ്ട് വന്നു; ആദ്യം ജനിച്ച ആ മർത്യന് ദേവത്വം ലഭിച്ചു.
31.18
वेदाहम् एतं पुरुषं महान्तम् आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।
तम् एव विदित्वाति मृत्युम् एति नान्यः पन्था विद्यते ऽयनाय ॥ ३१.१८ ॥
ആദിത്യവർണ്ണനും ഇരുട്ടിനപ്പുറമുള്ളവനുമായ ഈ മഹാപുരുഷനെ ഞാൻ അറിയുന്നു. അവനെ അറിഞ്ഞാണ് മനുഷ്യൻ മരണത്തെ കടക്കുന്നത്; മറ്റൊരു വഴിയില്ല.
31.19
प्रजापतिश् चरति गर्भे ऽअन्तर् अजायमानो बहुधा वि जायते ।
तस्य योनिं परि पश्यन्ति धीरास् तस्मिन् ह तस्थुर् भुवनानि विश्वा ॥ ३१.१९ ॥
പ്രജാപതി ഗർഭത്തിനുള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ജനിക്കാത്തവനായിരുന്നിട്ടും അനേക രൂപങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു. ധീരർ അവന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം കാണുന്നു; അവനിൽത്തന്നെ സകല ലോകങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.
31.20
यो देवेभ्य ऽ आतपति यो देवानां पुरोहितः ।
पूर्वो यो देवेभ्यो जातो नमो रुचाय ब्राह्मये ॥ ३१.२० ॥
ദേവന്മാർക്കായി പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരുടെ പുരോഹിതൻ, ദേവന്മാർക്കുമുമ്പ് ജനിച്ചവൻ — ആ ബ്രാഹ്മതേജസ്സിന് നമസ്കാരം.
31.21
रुचं ब्राह्म्यं जनयन्तो देवा ऽ अग्रे तद् अब्रुवन् ।
यस् त्वैवं ब्राह्मणो विद्यात् तस्य देवा ऽ असन् वशे ॥ ३१.२१ ॥
ദേവന്മാർ ആദ്യം ബ്രാഹ്മതേജസ്സ് ഉളവാക്കിക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഇപ്രകാരം അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണന് ദേവന്മാർ വശത്തിലാകും.
31.22
श्रीश् च ते लक्ष्मीश् च पत्न्याव् अहोरात्रे पार्श्वे नक्षत्राणि रूपम् अश्विनौ व्यात्ताम् ।
इष्णन्न् इषाणामुं म ऽ इषाण सर्वलोकं म ऽ इषाण ॥ ३१.२२ ॥
ശ്രീയും ലക്ഷ്മിയും നിന്റെ ഭാര്യമാർ; പകലും രാത്രിയും നിന്റെ ഇരുവശങ്ങൾ; നക്ഷത്രങ്ങൾ നിന്റെ രൂപം; അശ്വിനികൾ വിടർന്നിരിക്കുന്നു. ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് അത് എനിക്ക് നൽകേണമേ; സർവലോകവും എനിക്ക് നൽകേണമേ.