ಯಜುರ್ವೇದ · ಅಧ್ಯಾಯ 31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
31.1
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिꣳ सर्वत स्पृत्वात्य् अतिष्ठद् दशाङ्गुलम् ॥ ३१.१ ॥
ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳುಳ್ಳ ಪುರುಷನು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನು, ಸಾವಿರ ಪಾದಗಳುಳ್ಳವನು. ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ಹತ್ತು ಅಂಗುಲ ಮೀರಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
31.2
पुरुषऽएवेदꣳ सर्वं यद् भूतं यच् च भाव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यद् अन्नेनातिरोहति ॥ ३१.२ ॥
ಇದೆಲ್ಲವೂ, ಆಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಆಗಲಿರುವುದು, ಪುರುಷನೇ. ಅವನೇ ಅಮೃತತ್ವದ ಒಡೆಯ; ಅನ್ನದಿಂದ ಬೆಳೆದು ಮೇಲೇರುವವನು.
31.3
एतावान् अस्य महिमातो ज्यायाꣳश् च पूरुषः ।
पादो ऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपाद् अस्यामृतं दिवि ॥ ३१.३ ॥
ಇಷ್ಟೇ ಇವನ ಮಹಿಮೆ; ಪುರುಷನು ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಹಾನ್. ಅವನ ಒಂದು ಪಾದ ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳು; ಮೂರು ಪಾದಗಳು ದಿವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಮೃತ.
31.4
त्रिपाद् ऊर्ध्व उद् ऐत् पुरुषः पादो ऽस्येहाभवत् पुनः ।
ततो विष्वङ् व्यक्रामत् साशनानशने ऽ अभि ॥ ३१.४ ॥
ಮೂರು ಪಾದಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದವು; ಪುರುಷನ ಒಂದು ಪಾದ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ನಂತರ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದನು, ತಿನ್ನುವವುಗಳ ಮತ್ತು ತಿನ್ನದವುಗಳ ಮೇಲೆ.
31.5
तस्माद् विराड् अजायत विराजो ऽ अधि पूरुषः ।
स जातो ऽ अत्य् अरिच्यत पश्चाद् भूमिम् अथो पुरः ॥ ३१.५ ॥
ಅವನಿಂದ ವಿರಾಟ್ ಹುಟ್ಟಿತು; ವಿರಾಟ್ನ ಮೇಲೆ ಪುರುಷ (ಪ್ರಕಟನಾದ). ಅವನು ಜನಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಮುಂದೆಯೂ ತನ್ನನ್ನು ಮೀರಿ ಉಳಿದನು.
31.6
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् ।
पशूꣳस् ताꣳश् चक्रे वायव्यान् आरण्या ग्राम्याश् च ये ॥ ३१.६ ॥
ಆ ಸರ್ವಾಹುತಿ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಮೊಸರು-ತುಪ್ಪ ಸಂಗ್ರಹವಾಯಿತು; ವಾಯುವಿಗೆ ಸೇರಿದವಾಗಿ ಅವನು ಕಾಡಿನ ಮತ್ತು ಊರಿನ ಪಶುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
31.7
तस्माद् यज्ञात् सर्वहुत ऽ ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दाꣳसि जज्ञिरे तस्माद् यजुस् तस्माद् अजायत ॥ ३१.७ ॥
ಆ ಸರ್ವಾಹುತಿ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಋಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅದರಿಂದಲೇ ಛಂದಸ್ಸುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅದರಿಂದಲೇ ಯಜುಸ್ಸು ಹುಟ್ಟಿತು.
31.8
तस्माद् अश्वा ऽ अजायन्त ये के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात् तस्माज् जाता ऽ अजावयः ॥ ३१.८ ॥
ಅದರಿಂದ ಕುದುರೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲುಳ್ಳವುಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಅದರಿಂದಲೇ ಹಸುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅದರಿಂದಲೇ ಮೇಕೆ ಮತ್ತು ಕುರಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.
31.9
तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन् पुरुषं जातम् अग्रतः ।
तेन देवा ऽ अयजन्त साध्या ऽ ऋषयश् च ये ॥ ३१.९ ॥
ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು, ಹುಟ್ಟಿದ ಪುರುಷನನ್ನು, ಮೊದಲು ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿದರು. ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ಋಷಿಗಳೂ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರು.
31.10
यत् पुरुषं व्य् अदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किम् अस्य कौ बाहू का ऊरू पादा ऽ उच्येते ॥ ३१.१० ॥
ಪುರುಷನನ್ನು ಅವರು ವಿಭಾಗಿಸಿದಾಗ, ಎಷ್ಟು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದರು? ಇವನ ಮುಖ ಯಾವುದು, ಎರಡು ಬಾಹುಗಳು ಯಾವುವು, ಎರಡು ತೊಡೆಗಳು ಯಾವುವು, ಎರಡು ಪಾದಗಳು ಯಾವುವು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ?
31.11
ब्राह्मणो ऽस्य मुखम् आसीद् बाहू राजन्यः कृतः ।
ऊरू तद् अस्य यद् वैश्यः पद्भ्याꣳ शूद्रो ऽ अजायत ॥ ३१.११ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇವನ ಮುಖವಾದನು; ರಾಜನ್ಯನು (ಕ್ಷತ್ರಿಯ) ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟನು. ವೈಶ್ಯನು ಇವನ ತೊಡೆಗಳು; ಪಾದಗಳಿಂದ ಶೂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
31.12
चन्द्रमा मनसो जातश् चक्षोः सूर्यो ऽ अजायत ।
श्रोत्राद् वायुश् च प्राणश् च मुखाद् अग्निर् अजायत ॥ ३१.१२ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಂದ್ರ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಕಿವಿಯಿಂದ ವಾಯು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಮುಖದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.
31.13
नाभ्या ऽ आसीद् अन्तरिक्षꣳ शीर्ष्णो द्यौः सम् अवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर् दिशः श्रोत्रात् तथा लोकाꣳऽ अकल्पयन् ॥ ३१.१३ ॥
ನಾಭಿಯಿಂದ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು; ತಲೆಯಿಂದ ದ್ಯುಲೋಕ ಉಂಟಾಯಿತು. ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ, ಕಿವಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು — ಹೀಗೆ ಅವರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದರು.
31.14
यत् पुरुषेण हविषा देवा यज्ञम् अतन्वत ।
वसन्तो ऽस्यासीद् आज्यं ग्रीष्म ऽ इध्मः शरद् धविः ॥ ३१.१४ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಪುರುಷನನ್ನು ಹವಿಸ್ಸಾಗಿ ಮಾಡಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿದಾಗ, ವಸಂತವು ಅವನ ಆಜ್ಯವಾಯಿತು, ಗ್ರೀಷ್ಮವು ಇಧ್ಮವಾಯಿತು, ಶರತ್ತು ಹವಿಸ್ಸಾಯಿತು.
31.15
सप्तास्यासन् परिधयस् त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद् यज्ञं तन्वाना ऽ अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ ३१.१५ ॥
ಇವನಿಗೆ ಏಳು ಪರಿಧಿಗಳಿದ್ದವು; ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಪುರುಷನನ್ನು ಪಶುವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದರು.
31.16
यज्ञेन यज्ञम् अयजन्त देवास् तानि धर्माणि प्रथमान्य् आसन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ ३१.१६ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅವೇ ಮೊದಲ ಧರ್ಮಗಳು. ಮಹಿಮರಾದ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು, ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದ ಸಾಧ್ಯ ದೇವತೆಗಳಿದ್ದಾರೆ.
31.17
अद्भ्यः सम्भृतः पृथिव्यै रसाच् च विश्वकर्मणः सम् अवर्तताग्रे ।
तस्य त्वष्टा विदधद् रूपम् एति तन् मर्त्यस्य देवत्वम् आजानम् अग्रे ॥ ३१.१७ ॥
ನೀರಿನಿಂದ, ಭೂಮಿಯ ಸಾರದಿಂದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ಮೊದಲು ಅದು ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ತ್ವಷ್ಟನು ಅದರ ರೂಪವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾ ಬಂದನು; ಮೊದಲು ಜನಿಸಿದ ಆ ಮರ್ತ್ಯನಿಗೆ ದೈವತ್ವ ಬಂತು.
31.18
वेदाहम् एतं पुरुषं महान्तम् आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।
तम् एव विदित्वाति मृत्युम् एति नान्यः पन्था विद्यते ऽयनाय ॥ ३१.१८ ॥
ಆದಿತ್ಯನ ವರ್ಣದ, ಕತ್ತಲೆಯ ಆಚೆಗಿರುವ ಈ ಮಹಾ ಪುರುಷನನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ಅವನನ್ನೇ ತಿಳಿದು ಮನುಷ್ಯ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ; ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.
31.19
प्रजापतिश् चरति गर्भे ऽअन्तर् अजायमानो बहुधा वि जायते ।
तस्य योनिं परि पश्यन्ति धीरास् तस्मिन् ह तस्थुर् भुवनानि विश्वा ॥ ३१.१९ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿ ಗರ್ಭದೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹುಟ್ಟದವನಾಗಿದ್ದರೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧೀರರು ಅವನ ಮೂಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಸಕಲ ಲೋಕಗಳು ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.
31.20
यो देवेभ्य ऽ आतपति यो देवानां पुरोहितः ।
पूर्वो यो देवेभ्यो जातो नमो रुचाय ब्राह्मये ॥ ३१.२० ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು, ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದವನು — ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
31.21
रुचं ब्राह्म्यं जनयन्तो देवा ऽ अग्रे तद् अब्रुवन् ।
यस् त्वैवं ब्राह्मणो विद्यात् तस्य देवा ऽ असन् वशे ॥ ३१.२१ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಅರಿಯುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ವಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.
31.22
श्रीश् च ते लक्ष्मीश् च पत्न्याव् अहोरात्रे पार्श्वे नक्षत्राणि रूपम् अश्विनौ व्यात्ताम् ।
इष्णन्न् इषाणामुं म ऽ इषाण सर्वलोकं म ऽ इषाण ॥ ३१.२२ ॥
ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯರು; ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಪಾರ್ಶ್ವಗಳು; ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನಿನ್ನ ರೂಪ; ಅಶ್ವಿನರು ತೆರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಬಯಸುತ್ತಾ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸು; ನನಗೆ ಸರ್ವಲೋಕಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು.