ಭಗವದ್ಗೀತೆ · ಅಧ್ಯಾಯ 12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1
एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते ।
येचाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ॥ १२.१ ॥
ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಸತತವಾಗಿ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವ ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರವಾದ ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು — ಇವರಲ್ಲಿ ಯೋಗವನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅರಿತವರು ಯಾರು?
12.2
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः ॥ १२.२ ॥
ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ನಿತ್ಯಯುಕ್ತರಾಗಿ, ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರೇ ಅತ್ಯಂತ ಯುಕ್ತರೆಂದು ನನ್ನ ಮತ.
12.3
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।
सर्वत्रगमचिन्त्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम् ॥ १२.३ ॥
ಆದರೆ ಅಕ್ಷರವೂ, ನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗದ್ದೂ, ಅವ್ಯಕ್ತವೂ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೂ, ಅಚಿಂತ್ಯವೂ, ಕೂಟಸ್ಥವೂ, ಅಚಲವೂ, ಧ್ರುವವೂ ಆದುದನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು —
12.4
संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः ।
ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः ॥ १२.४ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು — ಅವರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
12.5
क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम् ।
अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते ॥ १२.५ ॥
ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಚಿತ್ತರಾದವರಿಗೆ ಕ್ಲೇಶ ಹೆಚ್ಚು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಗತಿಯನ್ನು ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
12.6
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः ।
अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते ॥ १२.६ ॥
ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅನನ್ಯ ಯೋಗದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಉಪಾಸಿಸುವವರು —
12.7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।
भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥ १२.७ ॥
ಪಾರ್ಥ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದವರನ್ನು ಮೃತ್ಯುರೂಪ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ನಾನು ಬೇಗನೆ ಉದ್ಧರಿಸುವವನಾಗುತ್ತೇನೆ.
12.8
मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय ।
निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः ॥ १२.८ ॥
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇರಿಸು, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸು. ಅನಂತರ ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸುವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
12.9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥ १२.९ ॥
ಧನಂಜಯ, ನಿನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ನಿನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅಭ್ಯಾಸಯೋಗದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸು.
12.10
अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव ।
मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन् सिद्धिमवाप्स्यसि ॥ १२.१० ॥
ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲೂ ನೀನು ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದರೆ, ನನಗಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗು. ನನಗಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೂ ನೀನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
12.11
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥ १२.११ ॥
ಇದನ್ನೂ ಮಾಡಲು ನೀನು ಅಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
12.12
श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते ।
ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम् ॥ १२.१२ ॥
ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಿಂತ ಜ್ಞಾನವು ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಧ್ಯಾನವು ವಿಶಿಷ್ಟ; ಧ್ಯಾನಕ್ಕಿಂತ ಕರ್ಮಫಲತ್ಯಾಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ತ್ಯಾಗದಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
12.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥ १२.१३ ॥
ಯಾವ ಜೀವಿಯನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸದವನು, ಮೈತ್ರಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನು, ಮಮಕಾರ ಅಹಂಕಾರಗಳಿಲ್ಲದವನು, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾದವನು, ಕ್ಷಮಾಶೀಲನು,
12.14
सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ १२.१४ ॥
ಸದಾ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ, ಯೋಗಿಯಾದ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯಾದ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳ, ಮನಸ್ಸು ಬುದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು.
12.15
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः ।
हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥ १२.१५ ॥
ಯಾರಿಂದ ಲೋಕವು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಯಾರು ಲೋಕದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹರ್ಷ, ಅಸಹನೆ, ಭಯ, ಉದ್ವೇಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನೋ, ಅವನೂ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು.
12.16
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः ।
सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ १२.१६ ॥
ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದ, ಶುಚಿಯಾದ, ದಕ್ಷನಾದ, ಉದಾಸೀನನಾದ, ವ್ಯಥೆಯಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲ ಆರಂಭಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು.
12.17
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥ १२.१७ ॥
ಯಾರು ಹರ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಶುಭಾಶುಭಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನೋ, ಆ ಭಕ್ತಿವಂತನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು.
12.18
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ।
शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः ॥ १२.१८ ॥
ಶತ್ರು ಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ, ಮಾನಾಪಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾದವನು, ಶೀತೋಷ್ಣ ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾದವನು, ಆಸಕ್ತಿರಹಿತನು,
12.19
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येनकेनचित् ।
अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः ॥ १२.१९ ॥
ನಿಂದೆ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರುವವನು, ಮೌನಿಯು, ದೊರೆತುದರಿಂದಲೇ ಸಂತುಷ್ಟನಾದವನು, ನಿಶ್ಚಿತ ನೆಲೆಯಿಲ್ಲದವನು, ಸ್ಥಿರಮತಿಯು, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಆದ ಮನುಷ್ಯನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು.
12.20
ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते ।
श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥ १२.२० ॥
ಆದರೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಈ ಧರ್ಮಮಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಭಕ್ತರು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರು.