ภควัทคีตา · อัธยายะ 12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1
एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते ।
येचाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ॥ १२.१ ॥
อรชุนกล่าวว่า ภักดีชนเหล่าใดที่มั่นคงอยู่เช่นนี้เสมอและบูชาพระองค์ และภักดีชนเหล่าใดที่บูชาอักษระอันไม่เสื่อมสลาย อันไม่ปรากฏ ในบรรดาผู้เหล่านี้ ผู้ใดรู้โยคะดีที่สุด
12.2
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः ॥ १२.२ ॥
พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ผู้ที่ตั้งจิตไว้ที่เรา และบูชาเราด้วยความมั่นคงอยู่เสมอ ประกอบด้วยศรัทธาอันสูงสุด ผู้นั้นเราถือว่าเป็นผู้ที่สมบูรณ์ที่สุดในโยคะ
12.3
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।
सर्वत्रगमचिन्त्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम् ॥ १२.३ ॥
แต่ผู้ที่บูชาอักษระอันไม่เสื่อมสลาย อันไม่อาจบอกได้ อันไม่ปรากฏ อันแผ่ไปทั่วทุกแห่ง อันเกินวิสัยที่จะคิดได้ อันคงที่ อันไม่เคลื่อนไหว อันเที่ยงแท้
12.4
संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः ।
ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः ॥ १२.४ ॥
ข่มอินทรีย์ทั้งหมดไว้ มีใจเสมอในทุกสิ่ง ยินดีในความเกื้อกูลแก่สัตว์ทั้งปวง ผู้เหล่านั้นก็ย่อมบรรลุถึงเราเท่านั้น
12.5
क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम् ।
अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते ॥ १२.५ ॥
ผู้ที่มีใจยึดติดอยู่กับสิ่งที่ไม่ปรากฏ ความลำบากยิ่งกว่าย่อมเกิดแก่ผู้เหล่านั้น เพราะเป้าหมายที่ไม่ปรากฏนั้นผู้ที่ยังมีร่างกายย่อมบรรลุได้ด้วยความยากลำบาก
12.6
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः ।
अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते ॥ १२.६ ॥
แต่ผู้ที่สละการงานทั้งปวงให้แก่เรา มีเราเป็นที่หมายสูงสุด บูชาเราด้วยการเพ่งภาวนาถึงเรา ด้วยโยคะที่ไม่แยกออกไปจากเรา
12.7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।
भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥ १२.७ ॥
ปารถะ สำหรับผู้ที่มีจิตดื่มดื่มอยู่ในเรา เราจะเป็นผู้ช่วยให้พ้นจากมหาสมุทรแห่งความตายและสังสารวัฏอย่างรวดเร็ว
12.8
मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय ।
निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः ॥ १२.८ ॥
จงตั้งใจไว้ที่เราเท่านั้น จงให้ปัญญาของเราเข้าไปอยู่ในเรา ต่อจากนั้นท่านจะอาศัยอยู่ในเราเท่านั้น ในเรื่องนี้ไม่มีข้อสงสัย
12.9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥ १२.९ ॥
ถ้าท่านไม่อาจตั้งจิตให้มั่นคงอยู่ในเราได้ ธนัญชัย ก็จงแสวงหาที่จะบรรลุถึงเราด้วยโยคะแห่งการฝึกฝน
12.10
अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव ।
मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन् सिद्धिमवाप्स्यसि ॥ १२.१० ॥
ถ้าท่านไม่สามารถแม้แต่จะฝึกฝนได้ ก็จงมุ่งมั่นในการงานที่ทำเพื่อเรา แม้เพียงทำการงานเพื่อเรา ท่านก็จะบรรลุความสมบูรณ์
12.11
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥ १२.११ ॥
ถ้าท่านแม้แต่สิ่งนี้ก็ทำไม่ได้ ก็จงอาศัยโยคะของเรา และฝึกควบคุมตนเอง แล้วจงสละผลของการงานทั้งปวงเสีย
12.12
श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते ।
ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम् ॥ १२.१२ ॥
ความรู้ประเสริฐกว่าการฝึกฝนจริงแท้ การเพ่งพิจารณาประเสริฐกว่าความรู้ การสละผลของการงานประเสริฐกว่าการเพ่งพิจารณา และจากการสละนั้นความสงบก็เกิดขึ้นทันที
12.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥ १२.१३ ॥
ผู้ไม่มีความเกลียดชังต่อสัตว์ทั้งปวง เป็นมิตรและมีความกรุณา ปราศจากความหวงแหนและอหังการ เสมอกันในทุกข์และสุข และให้อภัย
12.14
सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ १२.१४ ॥
มีความพอใจอยู่เสมอ เป็นโยคี ข่มตนได้ มีความตั้งมั่นแน่วแน่ มีใจและปัญญามอบไว้แก่เรา ภักดีชนผู้เช่นนั้นของเรา เป็นที่รักของเรา
12.15
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः ।
हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥ १२.१५ ॥
ผู้ที่โลกไม่หวาดหวั่นเพราะเขา และผู้ที่ไม่หวาดหวั่นเพราะโลก ผู้พ้นจากความยินดี ความโกรธ ความกลัว และความกระวนกระวาย ผู้นั้นก็เป็นที่รักของเรา
12.16
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः ।
सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ १२.१६ ॥
ผู้ไม่คาดหวัง บริสุทธิ์ ชำนาญ เป็นกลาง ปราศจากความทุกข์ ละการเริ่มงานทั้งปวง ภักดีชนผู้เช่นนั้นของเรา เป็นที่รักของเรา
12.17
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥ १२.१७ ॥
ผู้ไม่ยินดี ไม่เกลียด ไม่โศก ไม่ปรารถนา สละทั้งสิ่งดีและสิ่งชั่ว และเต็มด้วยภักดี ผู้นั้นเป็นที่รักของเรา
12.18
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ।
शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः ॥ १२.१८ ॥
เสมอกันต่อศัตรูและมิตร และเช่นนั้นในเกียรติและความอับอาย เสมอกันในความหนาวและความร้อน สุขและทุกข์ ปราศจากความยึดติด
12.19
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येनकेनचित् ।
अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः ॥ १२.१९ ॥
เสมอกันในการถูกตำหนิและสรรเสริญ สงบปาก พอใจในสิ่งที่ได้มาอย่างใดก็ตาม ไม่มีที่อยู่ประจำ มีใจมั่นคง เต็มด้วยภักดี บุคคลนั้นเป็นที่รักของเรา
12.20
ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते ।
श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥ १२.२० ॥
ส่วนภักดีชนเหล่าใดที่ด้วยศรัทธา และมีเราเป็นที่หมายสูงสุด ปฏิบัติตามคำสอนแห่งธรรมอันเป็นอมตะนี้ ตามที่ได้ตรัสไว้แล้วนั้น ภักดีชนเหล่านั้นเป็นที่รักของเรายิ่งนัก