భగవద్గీత · అధ్యాయం 12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1
एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते ।
येचाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ॥ १२.१ ॥
అర్జునుడు పలికెను: ఈ విధంగా నిరంతరం యుక్తులై నిన్ను ఉపాసించే భక్తులు, అక్షరమైన అవ్యక్తాన్ని ఉపాసించేవారు — వీరిలో యోగాన్ని ఉత్తమంగా ఎరిగినవారు ఎవరు?
12.2
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः ॥ १२.२ ॥
శ్రీభగవానుడు పలికెను: నాయందు మనస్సును నిలిపి, నిత్యయుక్తులై, పరమ శ్రద్ధతో నన్ను ఉపాసించేవారే యుక్తతములని నా అభిప్రాయం.
12.3
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।
सर्वत्रगमचिन्त्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम् ॥ १२.३ ॥
కానీ అక్షరమూ, నిర్దేశింపరానిదీ, అవ్యక్తమూ, సర్వవ్యాపకమూ, అచింత్యమూ, కూటస్థమూ, అచలమూ, ధ్రువమూ అయినదానిని ఉపాసించేవారు —
12.4
संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः ।
ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः ॥ १२.४ ॥
ఇంద్రియ సముదాయాన్ని చక్కగా నిగ్రహించి, అంతటా సమబుద్ధి కలిగి, సర్వభూతహితంలో రతులైనవారు — వారు కూడా నన్నే పొందుతారు.
12.5
क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम् ।
अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते ॥ १२.५ ॥
అవ్యక్తంలో ఆసక్తమైన చిత్తం గలవారికి క్లేశం అధికం; ఎందుకంటే అవ్యక్త గతి దేహధారులకు కష్టంతో లభిస్తుంది.
12.6
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः ।
अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते ॥ १२.६ ॥
కానీ సర్వకర్మలను నాయందు సమర్పించి, మత్పరాయణులై, అనన్య యోగంతో నన్నే ధ్యానిస్తూ ఉపాసించేవారు —
12.7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।
भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥ १२.७ ॥
పార్థా, నాయందు మనస్సును నిలిపినవారిని మృత్యురూప సంసార సాగరం నుండి నేను శీఘ్రంగా ఉద్ధరించేవాడినవుతాను.
12.8
मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय ।
निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः ॥ १२.८ ॥
నీ మనస్సును నాయందే నిలుపు, నీ బుద్ధిని నాయందు ప్రవేశపెట్టు. ఆ తర్వాత నీవు నాయందే నివసిస్తావు; ఇందులో సందేహం లేదు.
12.9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥ १२.९ ॥
ధనంజయా, నీ చిత్తాన్ని నాయందు స్థిరంగా నిలుపలేకపోతే, అభ్యాసయోగం ద్వారా నన్ను పొందాలని కోరుకో.
12.10
अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव ।
मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन् सिद्धिमवाप्स्यसि ॥ १२.१० ॥
అభ్యాసంలో కూడా నీవు అసమర్థుడవైతే, నా కొరకు కర్మలు చేయడమే పరమంగా ఉండు. నా కొరకు కర్మలు చేస్తూ కూడా నీవు సిద్ధిని పొందుతావు.
12.11
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥ १२.११ ॥
ఇది కూడా చేయడానికి నీవు అశక్తుడవైతే, నా యోగాన్ని ఆశ్రయించి, ఆత్మనిగ్రహం కలవాడవై, సర్వకర్మల ఫలాన్ని త్యజించు.
12.12
श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते ।
ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम् ॥ १२.१२ ॥
అభ్యాసం కంటే జ్ఞానం శ్రేష్ఠమైనది; జ్ఞానం కంటే ధ్యానం విశిష్టమైనది; ధ్యానం కంటే కర్మఫలత్యాగం శ్రేష్ఠమైనది; త్యాగం వల్ల వెంటనే శాంతి కలుగుతుంది.
12.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥ १२.१३ ॥
ఏ ప్రాణినీ ద్వేషించనివాడు, మైత్రి కరుణ కలవాడు, మమకారం అహంకారం లేనివాడు, సుఖదుఃఖాలలో సమంగా ఉండేవాడు, క్షమాశీలుడు,
12.14
सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ १२.१४ ॥
ఎల్లప్పుడూ సంతుష్టుడై, యోగియై, ఆత్మనిగ్రహం కలిగి, దృఢనిశ్చయంతో, మనస్సును బుద్ధిని నాకు అర్పించిన నా భక్తుడు నాకు ప్రియుడు.
12.15
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः ।
हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥ १२.१५ ॥
ఎవరి వల్ల లోకం కలత చెందదో, ఎవరు లోకం వల్ల కలత చెందరో, హర్షం, అసహనం, భయం, ఉద్వేగం నుండి విముక్తుడో, అతడు కూడా నాకు ప్రియుడు.
12.16
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः ।
सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ १२.१६ ॥
అపేక్ష లేనివాడు, శుచి, దక్షుడు, ఉదాసీనుడు, వ్యథ తొలగినవాడు, సర్వ ఆరంభాలను పరిత్యజించినవాడు అయిన నా భక్తుడు నాకు ప్రియుడు.
12.17
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥ १२.१७ ॥
ఎవరు హర్షించరో, ద్వేషించరో, శోకించరో, కాంక్షించరో, శుభాశుభాలను పరిత్యజించినవారో, ఆ భక్తిమంతుడు నాకు ప్రియుడు.
12.18
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ।
शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः ॥ १२.१८ ॥
శత్రువు పట్ల మిత్రుని పట్ల, మానావమానాలలో సమంగా ఉండేవాడు, శీతోష్ణ సుఖదుఃఖాలలో సమంగా ఉండేవాడు, సంగరహితుడు,
12.19
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येनकेनचित् ।
अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः ॥ १२.१९ ॥
నిందాస్తుతులను సమానంగా భావించేవాడు, మౌనంగా ఉండేవాడు, లభించిన దానితో సంతృప్తి చెందేవాడు, స్థిర నివాసం లేనివాడు, స్థిరబుద్ధి గలవాడు, భక్తిమంతుడైన మనిషి నాకు ప్రియుడు.
12.20
ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते ।
श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥ १२.२० ॥
కానీ శ్రద్ధతో, నన్నే పరమంగా భావిస్తూ, చెప్పబడినట్లే ఈ ధర్మమయ అమృతాన్ని ఆచరించే భక్తులు నాకు అత్యంత ప్రియులు.