பகவத் கீதை · அத்தியாயம் 12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1
एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते ।
येचाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ॥ १२.१ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: இவ்வாறு எப்போதும் இணைந்திருந்து உன்னை வழிபடும் பக்தர்களும், அழிவற்ற வெளிப்படாததை வழிபடுபவர்களும் — இவர்களில் யோகத்தை நன்கறிந்தவர் யார்?
12.2
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः ॥ १२.२ ॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: என்னிடம் மனதை நிலைநிறுத்தி, எப்போதும் இணைந்திருந்து, மேலான சிரத்தையுடன் என்னை வழிபடுபவர்களே யோகத்தில் மிகச் சிறந்தவர்கள் என்பது என் கருத்து.
12.3
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।
सर्वत्रगमचिन्त्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम् ॥ १२.३ ॥
ஆனால், அழிவற்ற, சுட்டிக்காட்ட இயலாத, வெளிப்படாத, எங்கும் நிறைந்த, நினைப்புக்கு எட்டாத, மாறாத, அசையாத, நிலையான பொருளை வழிபடுபவர்கள் —
12.4
संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः ।
ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः ॥ १२.४ ॥
புலன்களின் கூட்டத்தை நன்கு அடக்கி, எங்கும் சமபுத்தியுடன், எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டு — அவர்களும் என்னையே அடைகிறார்கள்.
12.5
क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम् ।
अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते ॥ १२.५ ॥
வெளிப்படாததில் மனம் பற்றியவர்களுக்குத் துன்பம் மிகுதி; ஏனெனில் வெளிப்படாத இலக்கை உடல் கொண்டவர்கள் சிரமத்துடனேயே அடைகிறார்கள்.
12.6
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः ।
अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते ॥ १२.६ ॥
ஆனால், எல்லாச் செயல்களையும் என்னிடம் ஒப்படைத்து, என்னையே பரமாகக் கொண்டு, பிறிதொன்றில்லாத யோகத்தால் என்னைத் தியானித்து வழிபடுபவர்கள் —
12.7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।
भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥ १२.७ ॥
பார்த்தா, என்னிடம் மனத்தை நிலைநிறுத்தியவர்களை, மரணமும் சம்சாரமும் ஆகிய கடலிலிருந்து நான் விரைவில் கரையேற்றுபவன் ஆகிறேன்.
12.8
मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय ।
निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः ॥ १२.८ ॥
உன் மனத்தை என்னிடமே நிலைநிறுத்து, உன் புத்தியை என்னிடம் செலுத்து. இதன் பின் நீ என்னிடமே வசிப்பாய்; இதில் ஐயமில்லை.
12.9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥ १२.९ ॥
தனஞ்சயா, உன் மனத்தை என்னிடம் உறுதியாக நிலைநிறுத்த உன்னால் இயலவில்லையெனில், அப்பியாச யோகத்தால் என்னை அடைய விரும்பு.
12.10
अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव ।
मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन् सिद्धिमवाप्स्यसि ॥ १२.१० ॥
அப்பியாசத்திலும் நீ இயலாதவனாக இருந்தால், எனக்கான செயல்களையே மேலானதாகக் கொள். எனக்காகச் செயல்களைச் செய்வதாலும் நீ சித்தியை அடைவாய்.
12.11
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥ १२.११ ॥
இதையும் செய்ய உன்னால் இயலவில்லையெனில், என் யோகத்தைச் சரணடைந்து, மனத்தை அடக்கியவனாக, எல்லாச் செயல்களின் பலனையும் துறந்துவிடு.
12.12
श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते ।
ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम् ॥ १२.१२ ॥
அப்பியாசத்தைவிட ஞானம் சிறந்தது; ஞானத்தைவிட தியானம் மேலானது; தியானத்தைவிட கர்மபலத் தியாகம் மேலானது; தியாகத்திலிருந்து உடனே அமைதி உண்டாகிறது.
12.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥ १२.१३ ॥
எந்த உயிரையும் வெறுக்காதவன், நட்பும் கருணையும் உடையவன், 'எனது' என்ற பற்றும் அகங்காரமும் இல்லாதவன், துன்பத்திலும் இன்பத்திலும் சமமானவன், பொறுமை உடையவன்,
12.14
सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ १२.१४ ॥
எப்போதும் மனநிறைவுடன் இருப்பவன், யோகி, தன்னை அடக்கியவன், உறுதியான தீர்மானம் உடையவன், மனத்தையும் புத்தியையும் என்னிடம் அர்ப்பணித்தவன் — அத்தகைய என் பக்தன் எனக்குப் பிரியமானவன்.
12.15
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः ।
हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥ १२.१५ ॥
எவனால் உலகம் கலங்குவதில்லையோ, எவன் உலகத்தால் கலங்குவதில்லையோ, களிப்பு, பொறாமை, அச்சம், கலக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டவனோ, அவனும் எனக்குப் பிரியமானவன்.
12.16
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः ।
सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ १२.१६ ॥
எதையும் எதிர்பாராதவன், தூய்மையானவன், திறமையானவன், நடுநிலையாளன், துயரம் நீங்கியவன், எல்லா முயற்சிகளையும் துறந்தவன் — அத்தகைய என் பக்தன் எனக்குப் பிரியமானவன்.
12.17
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥ १२.१७ ॥
எவன் களிப்பதில்லையோ, வெறுப்பதில்லையோ, வருந்துவதில்லையோ, விரும்புவதில்லையோ, நன்மை தீமை இரண்டையும் துறந்தவனோ, அந்தப் பக்தியுடையவன் எனக்குப் பிரியமானவன்.
12.18
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ।
शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः ॥ १२.१८ ॥
பகைவனிடத்தும் நண்பனிடத்தும், மானத்திலும் அவமானத்திலும் சமமாக இருப்பவன், குளிர் வெப்பம், இன்பம் துன்பம் ஆகியவற்றில் சமமானவன், பற்றற்றவன்,
12.19
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येनकेनचित् ।
अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः ॥ १२.१९ ॥
நிந்தையையும் புகழ்ச்சியையும் சமமாகக் கருதுபவனும், மௌனமாக இருப்பவனும், கிடைத்ததைக் கொண்டு திருப்தியடைபவனும், நிலையான வீடு இல்லாதவனும், உறுதியான மனம் கொண்டவனும், பக்தி உடையவனுமான மனிதன் எனக்குப் பிரியமானவன்.
12.20
ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते ।
श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥ १२.२० ॥
ஆனால் சிரத்தையுடன், என்னையே பரமமாகக் கொண்டு, இங்கு சொல்லப்பட்டபடியே இந்த தர்மமயமான அமுதத்தைப் பின்பற்றும் பக்தர்கள் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.