ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.32.1
आ तू न॑ इन्द्र वृत्रहन्न॒स्माक॑म॒र्धमा ग॑हि ।
म॒हान्म॒हीभि॑रू॒तिभिः॑ ॥
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର, ସତ୍ୟରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ଅଂଶ ଆଡ଼କୁ ଆସ। ତୁମେ ମହାନ; ତୁମର ମହାନ ରକ୍ଷାସବୁ ସହିତ ଆସ।
4.32.2
भृमि॑श्चिद्घासि॒ तूतु॑जि॒रा चि॑त्र चि॒त्रिणी॒ष्वा ।
चि॒त्रं कृ॑णोष्यू॒तये॑ ॥
ତୁମେ ପୃଥିବୀ ହିଁ; ସତ୍ୟରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିକାରୀ। ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଦ୍ଭୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ କର, ରକ୍ଷା ପାଇଁ।
4.32.3
द॒भ्रेभि॑श्चि॒च्छशी॑यांसं॒ हंसि॒ व्राध॑न्त॒मोज॑सा ।
सखि॑भि॒र्ये त्वे सचा॑ ॥
ଦୁର୍ବଳମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ବଳବାନକୁ ବଧ କର, ଯେ ବଢ଼ୁଛି, ନିଜ ବଳରେ। ତୁମ ସହିତ ଥିବା ସଖାମାନଙ୍କ ସହିତ।
4.32.4
व॒यमि॑न्द्र॒ त्वे सचा॑ व॒यं त्वा॒भि नो॑नुमः ।
अ॒स्माँअ॑स्माँ॒ इदुद॑व ॥
ଆମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସହିତ ସର୍ବଦା ଅଛୁ; ଆମେ ତୁମକୁ ହିଁ ପ୍ରଶଂସା କରୁ। ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରି ଆମକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଅ।
4.32.5
स न॑श्चि॒त्राभि॑रद्रिवो अनव॒द्याभि॑रू॒तिभिः॑ ।
अना॑धृष्टाभि॒रा ग॑हि ॥
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଅଦ୍ଭୁତ, ନିର୍ଦୋଷ, ଅଜେୟ ରକ୍ଷାସବୁ ସହିତ ଆସ।
4.32.6
भू॒यामो॒ षु त्वाव॑तः॒ सखा॑य इन्द्र॒ गोम॑तः ।
युजो॒ वाजा॑य॒ घृष्व॑ये ॥
ଆମେ ସତ୍ୟରେ ତୁମ ପରି ସଖା ହେଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ। ବଳ ଓ ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ଆମେ ଯୋଡ଼ାଯାଇ ରହୁ।
4.32.7
त्वं ह्येक॒ ईशि॑ष॒ इन्द्र॒ वाज॑स्य॒ गोम॑तः ।
स नो॑ यन्धि म॒हीमिष॑म् ॥
ତୁମେ ଏକା ବଳ ଓ ଗୋଧନର ଅଧିପତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଆମ ପାଇଁ ମହାନ ଅନ୍ନ ଆଣ।
4.32.8
न त्वा॑ वरन्ते अ॒न्यथा॒ यद्दित्स॑सि स्तु॒तो म॒घम् ।
स्तो॒तृभ्य॑ इन्द्र गिर्वणः ॥
ତୁମେ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଧନ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବେ ବରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସ୍ତୋତ୍ରର ପ୍ରଭୁ, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ଦିଅ।
4.32.9
अ॒भि त्वा॒ गोत॑मा गि॒रा अनू॑षत॒ प्र दा॒वने॑ ।
इन्द्र॒ वाजा॑य॒ घृष्व॑ये ॥
ଗୌତମମାନେ ଗୀତରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଦାନ ପାଇଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳ ପାଇଁ, ବୀର ତୁମ ପାଇଁ।
4.32.10
प्र ते॑ वोचाम वी॒र्या॑ या म॑न्दसा॒न आरु॑जः ।
पुरो॒ दासी॑र॒भीत्य॑ ॥
ଉଲ୍ଲସିତ ହୋଇ ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁର୍ଗ ଓ ଶତ୍ରୁ-ନାରୀମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣରେ ଭାଙ୍ଗିଥିଲ, ତୁମର ସେହି ବୀରକର୍ମ ଆମେ ଘୋଷଣା କରିବା।
4.32.11
ता ते॑ गृणन्ति वे॒धसो॒ यानि॑ च॒कर्थ॒ पौंस्या॑ ।
सु॒तेष्वि॑न्द्र गिर्वणः ॥
ତୁମେ କରିଥିବା ପୌରୁଷ କର୍ମସବୁକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସୋମାଭିଷବରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସ୍ତୋତ୍ରର ପ୍ରଭୁ।
4.32.12
अवी॑वृधन्त॒ गोत॑मा॒ इन्द्र॒ त्वे स्तोम॑वाहसः ।
ऐषु॑ धा वी॒रव॒द्यशः॑ ॥
ସ୍ତୁତି ଆଣୁଥିବା ଗୌତମମାନେ ତୁମଠାରେ ହିଁ ବଢ଼ିଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଏମାନଙ୍କଠାରେ ବୀର ସନ୍ତାନ ସହ ଯଶ ସ୍ଥାପନ କର।
4.32.13
यच्चि॒द्धि शश्व॑ता॒मसीन्द्र॒ साधा॑रण॒स्त्वम् ।
तं त्वा॑ व॒यं ह॑वामहे ॥
କାରଣ ତୁମେ ହିଁ ସଦା ସମସ୍ତଙ୍କର ସାଧାରଣ ଅଧିକାରୀ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ତେଣୁ ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
4.32.14
अ॒र्वा॒ची॒नो व॑सो भवा॒स्मे सु म॒त्स्वान्ध॑सः ।
सोमा॑नामिन्द्र सोमपाः ॥
ନିକଟକୁ ଆସି ଆମର ହୁଅ, ହେ ଧନବାନ ଇନ୍ଦ୍ର; ସୋମର ବିନ୍ଦୁରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ହେ ସୋମପାୟୀ।
4.32.15
अ॒स्माकं॑ त्वा मती॒नामा स्तोम॑ इन्द्र यच्छतु ।
अ॒र्वागा व॑र्तया॒ हरी॑ ॥
ଆମ ଚିନ୍ତାର ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମକୁ ଧରୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଏଠାକୁ ତୁମର ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ଫେରାଅ।
4.32.16
पु॒रो॒ळाशं॑ च नो॒ घसो॑ जो॒षया॑से॒ गिर॑श्च नः ।
व॒धू॒युरि॑व॒ योष॑णाम् ॥
ଆମ ପୁରୋଡାଶ ଓ ଆମ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କର; ଆମ ସ୍ତୁତିରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ଯେପରି ପ୍ରେମିକ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଚାହେଁ।
4.32.17
स॒हस्रं॒ व्यती॑नां यु॒क्ताना॒मिन्द्र॑मीमहे ।
श॒तं सोम॑स्य खा॒र्यः॑ ॥
ଯୋଡ଼ା ଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ହଜାରେ ପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ; ସୋମର ଶହେ ପାତ୍ର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
4.32.18
स॒हस्रा॑ ते श॒ता व॒यं गवा॒मा च्या॑वयामसि ।
अ॒स्म॒त्रा राध॑ एतु ते ॥
ତୁମ ପାଇଁ ହଜାର ଓ ଶହେ ଗାଈ ଆମେ ଏଠାକୁ ଫେରାଉ; ଆମ ପକ୍ଷରୁ ତୁମ ଦାନ ତୁମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚୁ।
4.32.19
दश॑ ते क॒लशा॑नां॒ हिर॑ण्यानामधीमहि ।
भू॒रि॒दा अ॑सि वृत्रहन् ॥
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ତୁମ ପାଇଁ ଆମେ ଦଶଟି କଳସ ଓ ସୁନାର ପାତ୍ର ରଖିଛୁ। ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ଦାନକାରୀ।
4.32.20
भूरि॑दा॒ भूरि॑ देहि नो॒ मा द॒भ्रं भूर्या भ॑र ।
भूरि॒ घेदि॑न्द्र दित्ससि ॥
ହେ ଅତିଦାତା, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଦିଅ; ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଆଣ ନାହିଁ, ପ୍ରଚୁର ଆଣ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରଚୁର ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ।
4.32.21
भू॒रि॒दा ह्यसि॑ श्रु॒तः पु॑रु॒त्रा शू॑र वृत्रहन् ।
आ नो॑ भजस्व॒ राध॑सि ॥
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରଚୁର ଦାନକାରୀ ଏବଂ ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ଖ୍ୟାତ। ହେ ବୀର, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଏଠାକୁ ଆସି ଆମ ଧନରେ ଅଂଶ ନିଅ।
4.32.22
प्र ते॑ ब॒भ्रू वि॑चक्षण॒ शंसा॑मि गोषणो नपात् ।
माभ्यां॒ गा अनु॑ शिश्रथः ॥
ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ଗୋପୁତ୍ରର ପୌତ୍ର, ତୁମର ଦୁଇ ଧୂସର ଅଶ୍ୱଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଛାଡି ଦିଅ ନାହିଁ।
4.32.23
क॒नी॒न॒केव॑ विद्र॒धे नवे॑ द्रुप॒दे अ॑र्भ॒के ।
ब॒भ्रू यामे॑षु शोभेते ॥
ନୂଆ ଫୋଟକା ପରି, ନୂଆ ଟିଳାର ଛୋଟ କଢ଼ି ପରି, ସେହି ଦୁଇ ଛୋଟ, ଦୁଇ ଧୂସର ଅଶ୍ୱ ଯୁଆଳିରେ ଶୋଭିତ ହୁଅନ୍ତି।
4.32.24
अरं॑ म उ॒स्रया॒म्णेऽर॒मनु॑स्रयाम्णे ।
ब॒भ्रू यामे॑ष्व॒स्रिधा॑ ॥
ମୋ ପାଇଁ ରଥଚାଳକ ନିର୍ବିଘ୍ନେ, ପଛରେ ଅନୁସରଣକାରୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବିଘ୍ନେ। ଦୁଇ ଧୂସର ଅଶ୍ୱ ଯୁଆଳିରେ ଅକ୍ଷତ ରହନ୍ତି।