ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
इन्द्रा॑सोमा॒ तप॑तं॒ रक्ष॑ उ॒ब्जतं॒ न्य॑र्पयतं वृषणा तमो॒वृधः॑ ।
परा॑ शृणीतम॒चितो॒ न्यो॑षतं ह॒तं नु॒देथां॒ नि शि॑शीतम॒त्रिणः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ରାକ୍ଷସକୁ ଦଗ୍ଧ କର, ପେଷ ଦିଅ, ତଳକୁ ପକାଅ; ହେ ବଳବାନଗଣ, ଅନ୍ଧକାର ବଢ଼ାଉଥିବାଙ୍କୁ ପକାଅ। ଅଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ତଡ଼ି ଦିଅ, ତଳକୁ ଫିଙ୍ଗ, ବଧ କର, ଠେଲ; ଭକ୍ଷକ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରି ନାଶ କର।
7.104.2
इन्द्रा॑सोमा॒ सम॒घशं॑सम॒भ्य॑घं तपु॑र्ययस्तु च॒रुर॑ग्नि॒वाँ इ॑व ।
ब्र॒ह्म॒द्विषे॑ क्र॒व्यादे॑ घो॒रच॑क्षसे॒ द्वेषो॑ धत्तमनवा॒यं कि॑मी॒दिने॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ମନ୍ଦ ବାକ୍ୟବାଦୀ ଓ ମନ୍ଦ ଆଡ଼କୁ ସେହି ତାପ ଆସୁ, ଅଗ୍ନିଯୁକ୍ତ ପାତ୍ର ପରି। ବ୍ରହ୍ମଦ୍ବେଷୀ, ମାଂସଭୋଜୀ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିବିଶିଷ୍ଟ ଉପରେ ତୁମର ଦ୍ୱେଷ ସ୍ଥାପନ କର, ଯାହା ଅବାଧିତ ହେଉ।
7.104.3
इन्द्रा॑सोमा दु॒ष्कृतो॑ व॒व्रे अ॒न्तर॑नारम्भ॒णे तम॑सि॒ प्र वि॑ध्यतम् ।
यथा॒ नातः॒ पुन॒रेक॑श्च॒नोदय॒त्तद्वा॑मस्तु॒ सह॑से मन्यु॒मच्छवः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ସେହି ଆଦିହୀନ ଗର୍ତ୍ତରେ, ଅନ୍ଧକାର ଭିତରେ ଆଘାତ କର। କେହି ପୁଣି ନ ଉଠୁ; ତୁମର କ୍ରୋଧପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ବଳ ପାଇଁ ହେଉ।
7.104.4
इन्द्रा॑सोमा व॒र्तय॑तं दि॒वो व॒धं सं पृ॑थि॒व्या अ॒घशं॑साय॒ तर्ह॑णम् ।
उत्त॑क्षतं स्व॒र्यं॑ पर्व॑तेभ्यो॒ येन॒ रक्षो॑ वावृधा॒नं नि॒जूर्व॑थः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଆକାଶର ଆଘାତ ଫେରାଅ, ପୃଥିବୀ ସହ ମିଶାଇ ମନ୍ଦ ବାକ୍ୟବାଦୀ ପାଇଁ କାଟିବା ବିନାଶ ଆଣ। ପର୍ବତରୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆଲୋକ ଉଠାଅ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ିଥିବା ରାକ୍ଷସକୁ ତୁମେ ଦୁହେଁ ତଳକୁ ପକାଇଛ।
7.104.5
इन्द्रा॑सोमा व॒र्तय॑तं दि॒वस्परि॑ अग्नित॒प्तेभि॑र्यु॒वमश्म॑हन्मभिः ।
तपु॑र्वधेभिर॒जरे॑भिर॒त्रिणो॒ नि पर्शा॑ने विध्यतं॒ यन्तु॑ निस्व॒रम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଆକାଶରୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଘୂରାଅ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଅଗ୍ନିରେ ତପ୍ତ, ପଥର ଭାଙ୍ଗୁଥିବା, ଉତ୍ତପ୍ତ, ଅକ୍ଷୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ପିଠିରେ ଆଘାତ କର; ସେମାନେ ଗର୍ଜନ କରି ତଳକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
7.104.6
इन्द्रा॑सोमा॒ परि॑ वां भूतु वि॒श्वत॑ इ॒यं म॒तिः क॒क्ष्याश्वे॑व वा॒जिना॑ ।
यां वां॒ होत्रां॑ परिहि॒नोमि॑ मे॒धये॒मा ब्रह्मा॑णि नृ॒पती॑व जिन्वतम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଏହି ଚିନ୍ତା ସର୍ବତ୍ର ତୁମ ଚାରିପାଖେ ରହୁ; ଆସନର ଦୁଇ ବଳବାନ ଘୋଡ଼ା ପରି। ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଆହ୍ୱାନ ଗୁନ୍ଥେ, ତାହାଦ୍ୱାରା ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାମାନଙ୍କୁ, ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ପରି, ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ କର।
7.104.7
प्रति॑ स्मरेथां तु॒जय॑द्भि॒रेवै॑र्ह॒तं द्रु॒हो र॒क्षसो॑ भङ्गु॒राव॑तः ।
इन्द्रा॑सोमा दु॒ष्कृते॒ मा सु॒गं भू॒द्यो नः॑ क॒दा चि॑दभि॒दास॑ति द्रु॒हा ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ତୁମର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦ୍ରୋହୀ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ, ବଙ୍କା କରି ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାରିଦିଅ। ଦୁଷ୍କର୍ମୀ ପାଇଁ ପଥ ସୁଗମ ନ ହେଉ, ଏବଂ ଯେ ଦ୍ରୋହରେ ଆମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ ତା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
7.104.8
यो मा॒ पाके॑न॒ मन॑सा॒ चर॑न्तमभि॒चष्टे॒ अनृ॑तेभि॒र्वचो॑भिः ।
आप॑ इव का॒शिना॒ संगृ॑भीता॒ अस॑न्न॒स्त्वास॑त इन्द्र व॒क्ता ॥
ମୋତେ ବୁଲିବୁଲି ଦେଖୁଥିବା, ପରିପକ୍ୱ ମନ ଓ ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତାରେ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକ, ଜଳ ପରି କାଶୀରେ ବନ୍ଧା ରହୁ; ସେ ନ ଥାଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ କହୁଥିବା ସେହି ପରି ହେଉ।
7.104.9
ये पा॑कशं॒सं वि॒हर॑न्त॒ एवै॒र्ये वा॑ भ॒द्रं दू॒षय॑न्ति स्व॒धाभिः॑ ।
अह॑ये वा॒ तान्प्र॒ददा॑तु॒ सोम॒ आ वा॑ दधातु॒ निरृ॑तेरु॒पस्थे॑ ॥
ପାକଶଂସ (ଅଭିଶାପ ବାକ୍ୟ) କହି ବୁଲୁଥିବା, କିମ୍ବା ନିଜ ଅର୍ପଣରେ ଶୁଭକୁ ଦୂଷିତ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୋମ ସର୍ପକୁ ଦେଉ, କିମ୍ବା ନିର୍ୱୃତିଙ୍କ କୋଳରେ ରଖୁ।
7.104.10
यो नो॒ रसं॒ दिप्स॑ति पि॒त्वो अ॑ग्ने॒ यो अश्वा॑नां॒ यो गवां॒ यस्त॒नूना॑म् ।
रि॒पु स्ते॒न स्ते॑य॒कृद्द॒भ्रमे॑तु॒ नि ष ही॑यतां त॒न्वा॑ तना॑ च ॥
ଆମ ରସ (ପାନୀୟ) ହରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଯେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ଶରୀର (ହରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ) — ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଚୋରି କରୁଥିବା ସେ ଛୋଟ ହୋଇ ତଳକୁ ଯାଉ; ସେ ଶରୀର ଓ ବଂଶରେ କ୍ଷୀଣ ହେଉ।
7.104.11
प॒रः सो अ॑स्तु त॒न्वा॑ तना॑ च ति॒स्रः पृ॑थि॒वीर॒धो अ॑स्तु॒ विश्वाः॑ ।
प्रति॑ शुष्यतु॒ यशो॑ अस्य देवा॒ यो नो॒ दिवा॒ दिप्स॑ति॒ यश्च॒ नक्त॑म् ॥
ସେ ଶରୀର ଓ ବଂଶରେ ଦୂରରେ ରହୁ; ତିନି ପୃଥିବୀ ତଳେ, ସବୁ ତଳେ ରହୁ। ହେ ଦେବତାମାନେ, ଦିନରେ ଯେ ଆମକୁ ହାନି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ତା ଯଶ ଶୁଖି ଯାଉ, ରାତିରେ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
7.104.12
सु॒वि॒ज्ञा॒नं चि॑कि॒तुषे॒ जना॑य॒ सच्चास॑च्च॒ वच॑सी पस्पृधाते ।
तयो॒र्यत्स॒त्यं य॑त॒रदृजी॑य॒स्तदित्सोमो॑ऽवति॒ हन्त्यास॑त् ॥
ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ସୁବିଜ୍ଞାନ ଅଛି; ଦୁଇ ବାଣୀ, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍, ପରସ୍ପର ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରନ୍ତି। ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ସତ୍ୟ, ଯାହା ଅଧିକ ଋଜୁ, ସେହିକୁ ସୋମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅସତ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି।
7.104.13
न वा उ॒ सोमो॑ वृजि॒नं हि॑नोति॒ न क्ष॒त्रियं॑ मिथु॒या धा॒रय॑न्तम् ।
हन्ति॒ रक्षो॒ हन्त्यास॒द्वद॑न्तमु॒भाविन्द्र॑स्य॒ प्रसि॑तौ शयाते ॥
ସୋମ କୁଟିଳ କର୍ମ ପଠାନ୍ତି ନାହିଁ, ନା ଛଳରେ ଧାରଣକାରୀ କ୍ଷତ୍ରିୟକୁ ପଠାନ୍ତି। ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ବଧ କରନ୍ତି, ପଛରୁ କଥା କହିବା ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରନ୍ତି; ଏହି ଦୁଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷଣରେ ଶୟନ କରନ୍ତି।
7.104.14
यदि॑ वा॒हमनृ॑तदेव॒ आस॒ मोघं॑ वा दे॒वाँ अ॑प्यू॒हे अ॑ग्ने ।
किम॒स्मभ्यं॑ जातवेदो हृणीषे द्रोघ॒वाच॑स्ते निरृ॒थं स॑चन्ताम् ॥
ମୁଁ ଯଦି ମିଥ୍ୟା ଦେବତାଧାରୀ ହୋଇଥାଏ, କିମ୍ବା ବୃଥା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥାଏ, ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଜାତବେଦସ୍, ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି କାହିଁକି କ୍ରୋଧ କରୁଛ? ପ୍ରବଞ୍ଚନା କହୁଥିବା ଲୋକେ ତୁମ ବିନାଶରେ ଲାଗିଥାଉ।
7.104.15
अ॒द्या मु॑रीय॒ यदि॑ यातु॒धानो॒ अस्मि॒ यदि॒ वायु॑स्त॒तप॒ पूरु॑षस्य ।
अधा॒ स वी॒रैर्द॒शभि॒र्वि यू॑या॒ यो मा॒ मोघं॒ यातु॑धा॒नेत्याह॑ ॥
ମୁଁ ଯାତୁଧାନ ହୋଇଥିଲେ ଆଜି ମୁଁ ମରିଯାଉ; କିମ୍ବା ବାୟୁ ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରାଣକୁ ତପ୍ତ କରିଥିଲେ। ତେବେ ଯେ ବୃଥା ମୋତେ 'ହେ ଯାତୁଧାନ' ବୋଲେ, ସେ ନିଜ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ଦଶଗୁଣ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ।
7.104.16
यो माया॑तुं॒ यातु॑धा॒नेत्याह॒ यो वा॑ र॒क्षाः शुचि॑र॒स्मीत्याह॑ ।
इन्द्र॒स्तं ह॑न्तु मह॒ता व॒धेन॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मस्प॑दीष्ट ॥
ଯେ ମୋତେ 'ହେ ଯାତୁଧାନ' ବୋଲେ, ଏବଂ ଯେ କହେ 'ମୁଁ ରାକ୍ଷସ, ଶୁଦ୍ଧ' — ତାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ମହାବଧରେ ମାରନ୍ତୁ; ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଅଧମ ହୋଇ ପଡ଼ୁ।
7.104.17
प्र या जिगा॑ति ख॒र्गले॑व॒ नक्त॒मप॑ द्रु॒हा त॒न्वं॑ गूह॑माना ।
व॒व्राँ अ॑न॒न्ताँ अव॒ सा प॑दीष्ट॒ ग्रावा॑णो घ्नन्तु र॒क्षस॑ उप॒ब्दैः ॥
ରାତିରେ ପେଚା ପରି ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ସେ, ଛଳରେ ନିଜ ଶରୀର ଲୁଚାଇ — ସେ ବକ୍ର ଓ ଅନନ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତଳେ ପଡ଼ୁ। ପଥର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଉଖଳି ଦ୍ୱାରା ମାରୁ।
7.104.18
वि ति॑ष्ठध्वं मरुतो वि॒क्ष्वि॑च्छत॑ गृभा॒यत॑ र॒क्षसः॒ सं पि॑नष्टन ।
वयो॒ ये भू॒त्वी प॒तय॑न्ति न॒क्तभि॒र्ये वा॒ रिपो॑ दधि॒रे दे॒वे अ॑ध्व॒रे ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ଠିଆ ହୁଅ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଧର, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ପେଷ। ପକ୍ଷୀ ହୋଇ ରାତିରେ ଉଡ଼ୁଥିବା, କିମ୍ବା ଦେବତା ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଶତ୍ରୁ ହୋଇ ଠିଆ ହେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ — ତୁମେ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।
7.104.19
प्र व॑र्तय दि॒वो अश्मा॑नमिन्द्र॒ सोम॑शितं मघव॒न्त्सं शि॑शाधि ।
प्राक्ता॒दपा॑क्तादध॒रादुद॑क्ताद॒भि ज॑हि र॒क्षसः॒ पर्व॑तेन ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆକାଶରୁ ସୋମରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା ପଥର ନିକ୍ଷେପ କର; ହେ ଦାତା, ତାକୁ ଭଲ ଭାବରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର। ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ତଳ ଓ ଉତ୍ତରରୁ ପର୍ବତ ସହିତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କର।
7.104.20
ए॒त उ॒ त्ये प॑तयन्ति॒ श्वया॑तव॒ इन्द्रं॑ दिप्सन्ति दि॒प्सवोऽदा॑भ्यम् ।
शिशी॑ते श॒क्रः पिशु॑नेभ्यो व॒धं नू॒नं सृ॑जद॒शनिं॑ यातु॒मद्भ्यः॑ ॥
ଏହି ଶ୍ଵଯାତୁମାନେ ଝାସିପଡନ୍ତି; ଅହିଂସ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହାନି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ଶକ୍ର ଚୁଗଲଖୋରମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଘାତ ପାଇଁ ଶୋଇ ରହନ୍ତି; ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାଦୁକରମାନଙ୍କ ଉପରେ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି।
7.104.21
इन्द्रो॑ यातू॒नाम॑भवत्पराश॒रो ह॑वि॒र्मथी॑नाम॒भ्या॑विवा॑सताम् ।
अ॒भीदु॑ श॒क्रः प॑र॒शुर्यथा॒ वनं॒ पात्रे॑व भि॒न्दन्त्स॒त ए॑ति र॒क्षसः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଯାତୁମାନଙ୍କର ବିଜେତା ହେଲେ; ହବିର୍ମଥୀମାନଙ୍କର ସହାୟକ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ଶକ୍ର କୁଠାର ଯେପରି ବନ କାଟେ, ସେପରି ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିବା ଭଳି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ କାଟି ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି।
7.104.22
उलू॑कयातुं शुशु॒लूक॑यातुं ज॒हि श्वया॑तुमु॒त कोक॑यातुम् ।
सु॒प॒र्णया॑तुमु॒त गृध्र॑यातुं दृ॒षदे॑व॒ प्र मृ॑ण॒ रक्ष॑ इन्द्र ॥
ଉଲୂକଯାତୁକୁ, ଶୁଶୁଲୂକଯାତୁକୁ ମାର; ଶ୍ୱଯାତୁ ଓ କୋକଯାତୁକୁ ମଧ୍ୟ। ସୁପର୍ଣଯାତୁ ଓ ଗୃଧ୍ରଯାତୁକୁ ପଥର ପରି ଚୂରମାର କରି ନାଶ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
7.104.23
मा नो॒ रक्षो॑ अ॒भि न॑ड्यातु॒माव॑ता॒मपो॑च्छतु मिथु॒ना या कि॑मी॒दिना॑ ।
पृ॒थि॒वी नः॒ पार्थि॑वात्पा॒त्वंह॑सो अ॒न्तरि॑क्षं दि॒व्यात्पा॑त्व॒स्मान् ॥
ରାକ୍ଷସ ଆମ ନିକଟକୁ ନ ଆସୁ; ଯାତୁମାବନ୍ତମାନଙ୍କ ଦିଗରୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। କିମୀଦିନ୍ର ସେହି ଯୋଡ଼ି ଦୂରେଇ ଯାଉ। ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ପାର୍ଥିବ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଦିବ୍ୟ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
7.104.24
इन्द्र॑ ज॒हि पुमां॑सं यातु॒धान॑मु॒त स्त्रियं॑ मा॒यया॒ शाश॑दानाम् ।
विग्री॑वासो॒ मूर॑देवा ऋदन्तु॒ मा ते दृ॑श॒न्त्सूर्य॑मु॒च्चर॑न्तम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଷ ଯାତୁଧାନକୁ ଓ ମାୟାରେ ପୀଡ଼ା ଦେଉଥିବା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ମାର। ବିଗ୍ରୀବ ଓ ମୂରଦେବମାନେ ଚୂରମାର ହେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନ ଦେଖନ୍ତୁ।
7.104.25
प्रति॑ चक्ष्व॒ वि च॒क्ष्वेन्द्र॑श्च सोम जागृतम् ।
रक्षो॑भ्यो व॒धम॑स्यतम॒शनिं॑ यातु॒मद्भ्यः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଜାଗ୍ରତ ରୁହ; ଏଆଡ଼େ ଦେଖ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ ଦେଖ। ରାକ୍ଷସ ଓ ଯାତୁମନ୍ତମାନଙ୍କ ଉପରେ ବଧ ଓ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କର।