Ṛgveda · Sūkta 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
इन्द्रा॑सोमा॒ तप॑तं॒ रक्ष॑ उ॒ब्जतं॒ न्य॑र्पयतं वृषणा तमो॒वृधः॑ ।
परा॑ शृणीतम॒चितो॒ न्यो॑षतं ह॒तं नु॒देथां॒ नि शि॑शीतम॒त्रिणः॑ ॥
O Indra und Soma, verbrennt den Dämon, zermalmt ihn, werft ihn nieder; o Mächtige, stürzt jene, die die Finsternis mehren. Treibt die Unwissenden fort, werft sie nieder, erschlagt sie, stoßt sie zurück; schärft euch und vernichtet die fleischfressenden Dämonen.
7.104.2
इन्द्रा॑सोमा॒ सम॒घशं॑सम॒भ्य॑घं तपु॑र्ययस्तु च॒रुर॑ग्नि॒वाँ इ॑व ।
ब्र॒ह्म॒द्विषे॑ क्र॒व्यादे॑ घो॒रच॑क्षसे॒ द्वेषो॑ धत्तमनवा॒यं कि॑मी॒दिने॑ ॥
O Indra und Soma, möge jene brennende Glut über den Übelredner und das Böse kommen, wie ein Gefäß mit Feuer. Richtet euren Hass auf den Feind des heiligen Wortes, den Fleischfresser und den mit schrecklichem Blick, ungehemmt und unbehindert.
7.104.3
इन्द्रा॑सोमा दु॒ष्कृतो॑ व॒व्रे अ॒न्तर॑नारम्भ॒णे तम॑सि॒ प्र वि॑ध्यतम् ।
यथा॒ नातः॒ पुन॒रेक॑श्च॒नोदय॒त्तद्वा॑मस्तु॒ सह॑से मन्यु॒मच्छवः॑ ॥
O Indra und Soma, schlagt die Übeltäter in die anfangslose Grube, hinein in die Finsternis, dass keiner von ihnen wieder aufsteht. Möge eure zornerfüllte Kraft zur Stärke dienen.
7.104.4
इन्द्रा॑सोमा व॒र्तय॑तं दि॒वो व॒धं सं पृ॑थि॒व्या अ॒घशं॑साय॒ तर्ह॑णम् ।
उत्त॑क्षतं स्व॒र्यं॑ पर्व॑तेभ्यो॒ येन॒ रक्षो॑ वावृधा॒नं नि॒जूर्व॑थः ॥
O Indra und Soma, wendet den Schlag des Himmels, verbindet euch mit der Erde und bringt die schneidende Vernichtung über den Übelredner. Erhebt das himmlische Licht von den Bergen, mit dem ihr den erstarkten Dämon niedergeworfen habt.
7.104.5
इन्द्रा॑सोमा व॒र्तय॑तं दि॒वस्परि॑ अग्नित॒प्तेभि॑र्यु॒वमश्म॑हन्मभिः ।
तपु॑र्वधेभिर॒जरे॑भिर॒त्रिणो॒ नि पर्शा॑ने विध्यतं॒ यन्तु॑ निस्व॒रम् ॥
O Indra und Soma, wendet euch vom Himmel. Mit euren im Feuer gehärteten, steinbrechenden, glühenden, unvergänglichen Waffen schlagt die Fresser in den Rücken; mögen sie brüllend hinabfahren.
7.104.6
इन्द्रा॑सोमा॒ परि॑ वां भूतु वि॒श्वत॑ इ॒यं म॒तिः क॒क्ष्याश्वे॑व वा॒जिना॑ ।
यां वां॒ होत्रां॑ परिहि॒नोमि॑ मे॒धये॒मा ब्रह्मा॑णि नृ॒पती॑व जिन्वतम् ॥
O Indra und Soma, möge dieser Gedanke überall um euch sein, wie die zwei starken Rosse des Sitzes. Mit der Anrufung, die ich euch im Geiste umwinde, mögt ihr diese Gebete wecken wie zwei Herren der Menschen.
7.104.7
प्रति॑ स्मरेथां तु॒जय॑द्भि॒रेवै॑र्ह॒तं द्रु॒हो र॒क्षसो॑ भङ्गु॒राव॑तः ।
इन्द्रा॑सोमा दु॒ष्कृते॒ मा सु॒गं भू॒द्यो नः॑ क॒दा चि॑दभि॒दास॑ति द्रु॒हा ॥
Indra und Soma, möget ihr beide mit euren Geschossen die verräterischen Dämonen niederschlagen, jene, die beugen und brechen; der Weg sei dem Übeltäter nicht leicht, noch dem, der mit Tücke uns angreift.
7.104.8
यो मा॒ पाके॑न॒ मन॑सा॒ चर॑न्तमभि॒चष्टे॒ अनृ॑तेभि॒र्वचो॑भिः ।
आप॑ इव का॒शिना॒ संगृ॑भीता॒ अस॑न्न॒स्त्वास॑त इन्द्र व॒क्ता ॥
Wer mich betrachtet, während ich wandle, mit reifem Sinn und mit lügnerischen Worten, der sei gebunden wie Wasser im Gefäß und höre auf zu sein; o Indra, so sei auch der Redner.
7.104.9
ये पा॑कशं॒सं वि॒हर॑न्त॒ एवै॒र्ये वा॑ भ॒द्रं दू॒षय॑न्ति स्व॒धाभिः॑ ।
अह॑ये वा॒ तान्प्र॒ददा॑तु॒ सोम॒ आ वा॑ दधातु॒ निरृ॑तेरु॒पस्थे॑ ॥
Die, welche umherziehen mit Fluchworten, oder die mit ihren Gaben das Gute beflecken: die möge Soma dem Schlangenungeheuer überantworten oder in den Schoß der Nirṛti legen.
7.104.10
यो नो॒ रसं॒ दिप्स॑ति पि॒त्वो अ॑ग्ने॒ यो अश्वा॑नां॒ यो गवां॒ यस्त॒नूना॑म् ।
रि॒पु स्ते॒न स्ते॑य॒कृद्द॒भ्रमे॑तु॒ नि ष ही॑यतां त॒न्वा॑ तना॑ च ॥
Wer unseren Saft zu schädigen begehrt, o Agni, wer nach den Rossen, den Kühen, den Leibern trachtet: der Feind, der Dieb, der Stehler möge geschmälert hinabgehen; er werde an Leib und Geschlecht vermindert.
7.104.11
प॒रः सो अ॑स्तु त॒न्वा॑ तना॑ च ति॒स्रः पृ॑थि॒वीर॒धो अ॑स्तु॒ विश्वाः॑ ।
प्रति॑ शुष्यतु॒ यशो॑ अस्य देवा॒ यो नो॒ दिवा॒ दिप्स॑ति॒ यश्च॒ नक्त॑म् ॥
Er sei fern an Leib und Geschlecht, er sei unter den drei Erden, unter allen; o Götter, es verdorre der Ruhm dessen, der uns bei Tage schaden will, und auch der bei Nacht.
7.104.12
सु॒वि॒ज्ञा॒नं चि॑कि॒तुषे॒ जना॑य॒ सच्चास॑च्च॒ वच॑सी पस्पृधाते ।
तयो॒र्यत्स॒त्यं य॑त॒रदृजी॑य॒स्तदित्सोमो॑ऽवति॒ हन्त्यास॑त् ॥
Dem Wissenden ist gutes Wissen; zwei Worte, das Seiende und das Nichtseiende, wetteifern miteinander. Von diesen beiden, welches das Wahre ist, welches das Geradere, das schützt Soma gewiss, und das Nichtseiende schlägt er nieder.
7.104.13
न वा उ॒ सोमो॑ वृजि॒नं हि॑नोति॒ न क्ष॒त्रियं॑ मिथु॒या धा॒रय॑न्तम् ।
हन्ति॒ रक्षो॒ हन्त्यास॒द्वद॑न्तमु॒भाविन्द्र॑स्य॒ प्रसि॑तौ शयाते ॥
Soma sendet weder die krumme Tat noch den Krieger, der sich durch Trug behauptet. Er schlägt den Dämon und schlägt den, der von hinten redet; beide ruhen unter dem Schutz Indras.
7.104.14
यदि॑ वा॒हमनृ॑तदेव॒ आस॒ मोघं॑ वा दे॒वाँ अ॑प्यू॒हे अ॑ग्ने ।
किम॒स्मभ्यं॑ जातवेदो हृणीषे द्रोघ॒वाच॑स्ते निरृ॒थं स॑चन्ताम् ॥
Wenn ich einer mit falschem Gott war oder die Götter vergeblich angerufen habe, o Agni, o Jātavedas, warum zürnst du uns? Mögen die Sprecher des Truges an deinem Verderben festhalten.
7.104.15
अ॒द्या मु॑रीय॒ यदि॑ यातु॒धानो॒ अस्मि॒ यदि॒ वायु॑स्त॒तप॒ पूरु॑षस्य ।
अधा॒ स वी॒रैर्द॒शभि॒र्वि यू॑या॒ यो मा॒ मोघं॒ यातु॑धा॒नेत्याह॑ ॥
Bin ich ein Zauberer, so möge ich heute sterben; oder hat der Wind den Lebensodem eines Menschen versengt. Dann werde er, der mich vergeblich 'o Zauberer' nennt, mit seinen Helden zehnfach getrennt.
7.104.16
यो माया॑तुं॒ यातु॑धा॒नेत्याह॒ यो वा॑ र॒क्षाः शुचि॑र॒स्मीत्याह॑ ।
इन्द्र॒स्तं ह॑न्तु मह॒ता व॒धेन॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मस्प॑दीष्ट ॥
Wer mich 'o Zauberer' nennt und wer sagt 'ich bin ein Dämon, rein' — den schlage Indra mit großem Schlag; er falle als der Niedrigste aller Geschöpfe.
7.104.17
प्र या जिगा॑ति ख॒र्गले॑व॒ नक्त॒मप॑ द्रु॒हा त॒न्वं॑ गूह॑माना ।
व॒व्राँ अ॑न॒न्ताँ अव॒ सा प॑दीष्ट॒ ग्रावा॑णो घ्नन्तु र॒क्षस॑ उप॒ब्दैः ॥
Sie, die nachts wie eine Eule vorwärts geht und ihren Leib durch Trug verbirgt — sie falle hinab unter die Krummen und die Grenzenlosen. Die Steine mögen die Dämonen mit Stößeln schlagen.
7.104.18
वि ति॑ष्ठध्वं मरुतो वि॒क्ष्वि॑च्छत॑ गृभा॒यत॑ र॒क्षसः॒ सं पि॑नष्टन ।
वयो॒ ये भू॒त्वी प॒तय॑न्ति न॒क्तभि॒र्ये वा॒ रिपो॑ दधि॒रे दे॒वे अ॑ध्व॒रे ॥
O Marut, tretet auseinander, sucht unter den Völkern, ergreift die Dämonen, zermalmt sie zusammen. Jene, die nachts als Vögel fliegen, oder die sich als Feinde gegen den Gott und das Opfer gestellt haben — die bestraft ihr.
7.104.19
प्र व॑र्तय दि॒वो अश्मा॑नमिन्द्र॒ सोम॑शितं मघव॒न्त्सं शि॑शाधि ।
प्राक्ता॒दपा॑क्तादध॒रादुद॑क्ताद॒भि ज॑हि र॒क्षसः॒ पर्व॑तेन ॥
O Indra, schleudere vom Himmel den mit Soma geschärften Stein; o Freigebiger, schärfe ihn gut. Von Osten, Westen, unten und Norden schlage die Dämonen mit dem Berg.
7.104.20
ए॒त उ॒ त्ये प॑तयन्ति॒ श्वया॑तव॒ इन्द्रं॑ दिप्सन्ति दि॒प्सवोऽदा॑भ्यम् ।
शिशी॑ते श॒क्रः पिशु॑नेभ्यो व॒धं नू॒नं सृ॑जद॒शनिं॑ यातु॒मद्भ्यः॑ ॥
Diese Hundesucher stürzen herab; sie wollen Indra schaden, den Unverletzlichen. Der Mächtige lauert, um die Verleumder zu schlagen; nun schleudert er den Donnerkeil gegen die Zauberer.
7.104.21
इन्द्रो॑ यातू॒नाम॑भवत्पराश॒रो ह॑वि॒र्मथी॑नाम॒भ्या॑विवा॑सताम् ।
अ॒भीदु॑ श॒क्रः प॑र॒शुर्यथा॒ वनं॒ पात्रे॑व भि॒न्दन्त्स॒त ए॑ति र॒क्षसः॑ ॥
Indra wurde der Bezwinger der Zauberer, der Helfer der Opferschläger, die zu ihm gelangen wollen. Der Mächtige schreitet voran wie eine Axt, die einen Wald fällt, und spaltet die Dämonen wie jemand, der Gefäße zerbricht.
7.104.22
उलू॑कयातुं शुशु॒लूक॑यातुं ज॒हि श्वया॑तुमु॒त कोक॑यातुम् ।
सु॒प॒र्णया॑तुमु॒त गृध्र॑यातुं दृ॒षदे॑व॒ प्र मृ॑ण॒ रक्ष॑ इन्द्र ॥
Erschlage den Eulensucher und den Schleiereulensucher, auch den Hundesucher und den Kōka-Sucher. Zermalme den Vogelsucher und den Geiersucher wie einen Stein und vernichte sie, o Indra.
7.104.23
मा नो॒ रक्षो॑ अ॒भि न॑ड्यातु॒माव॑ता॒मपो॑च्छतु मिथु॒ना या कि॑मी॒दिना॑ ।
पृ॒थि॒वी नः॒ पार्थि॑वात्पा॒त्वंह॑सो अ॒न्तरि॑क्षं दि॒व्यात्पा॑त्व॒स्मान् ॥
Der Dämon möge nicht über uns kommen, auch nicht von den Zauberern. Das Paar, die beiden Kimīdin, möge fortgetrieben werden. Die Erde schütze uns vor irdischer Schuld; der Luftraum schütze uns vor himmlischer Schuld.
7.104.24
इन्द्र॑ ज॒हि पुमां॑सं यातु॒धान॑मु॒त स्त्रियं॑ मा॒यया॒ शाश॑दानाम् ।
विग्री॑वासो॒ मूर॑देवा ऋदन्तु॒ मा ते दृ॑श॒न्त्सूर्य॑मु॒च्चर॑न्तम् ॥
O Indra, erschlage den männlichen Zauberer und die Frau, die durch Magie quält. Die Vigrīva und die Mūradeva mögen zermalmt werden; mögen sie die aufsteigende Sonne nicht sehen.
7.104.25
प्रति॑ चक्ष्व॒ वि च॒क्ष्वेन्द्र॑श्च सोम जागृतम् ।
रक्षो॑भ्यो व॒धम॑स्यतम॒शनिं॑ यातु॒मद्भ्यः॑ ॥
Indra und Soma, ihr beide, wacht; schaut hierher, schaut ringsum. Schleudert Vernichtung und den Donnerkeil gegen die Rākṣasas und die Yātumants.