Ṛgveda · Sūkta 10.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.97.1
या ओष॑धीः॒ पूर्वा॑ जा॒ता दे॒वेभ्य॑स्त्रियु॒गं पु॒रा ।
मनै॒ नु ब॒भ्रूणा॑म॒हं श॒तं धामा॑नि स॒प्त च॑ ॥
Ich möchte nun die hundertsieben Wohnstätten jener Heilkräuter erkennen, die zuerst für die Götter geboren wurden, vor drei Zeitaltern, der Braunen.
10.97.2
श॒तं वो॑ अम्ब॒ धामा॑नि स॒हस्र॑मु॒त वो॒ रुहः॑ ।
अधा॑ शतक्रत्वो यू॒यमि॒मं मे॑ अग॒दं कृ॑त ॥
O Mutter, ihr habt hundert Wohnstätten und auch tausend Triebe; so, ihr Besitzerinnen von hundert Kräften, bereitet mir dieses Heilmittel.
10.97.3
ओष॑धीः॒ प्रति॑ मोदध्वं॒ पुष्प॑वतीः प्र॒सूव॑रीः ।
अश्वा॑ इव स॒जित्व॑रीर्वी॒रुधः॑ पारयि॒ष्ण्वः॑ ॥
Ihr Heilkräuter, freut euch, die ihr blühend und fruchttragend seid, siegreich wie Stuten, rankend, helfend zum Übersetzen.
10.97.4
ओष॑धी॒रिति॑ मातर॒स्तद्वो॑ देवी॒रुप॑ ब्रुवे ।
स॒नेय॒मश्वं॒ गां वास॑ आ॒त्मानं॒ तव॑ पूरुष ॥
Ihr Heilkräuter, so, o Mütter, o Göttinnen, zu euch spreche ich: möge ich ein Pferd, eine Kuh, Kleider und mein eigenes Selbst gewinnen; o Mensch, dies ist dein.
10.97.5
अ॒श्व॒त्थे वो॑ नि॒षद॑नं प॒र्णे वो॑ वस॒तिष्कृ॒ता ।
गो॒भाज॒ इत्किला॑सथ॒ यत्स॒नव॑थ॒ पूरु॑षम् ॥
Euer Ruheplatz ist im Feigenbaum, euer Wohnsitz im Blatt gemacht. O ihr Teilhaberinnen am Vieh, wahrlich, so tut ihr es, wenn ihr einem Mann helft.
10.97.6
यत्रौष॑धीः स॒मग्म॑त॒ राजा॑नः॒ समि॑ताविव ।
विप्रः॒ स उ॑च्यते भि॒षग्र॑क्षो॒हामी॑व॒चात॑नः ॥
Wo die Heilkräuter sich versammeln wie Könige in der Versammlung, dort wird der Weise Arzt genannt, der Dämonentöter, der die Krankheit vertreibt.
10.97.7
अ॒श्वा॒व॒तीं सो॑माव॒तीमू॒र्जय॑न्ती॒मुदो॑जसम् ।
आवि॑त्सि॒ सर्वा॒ ओष॑धीर॒स्मा अ॑रि॒ष्टता॑तये ॥
Reich an Rossen, reich an Soma, Kraft gebend, saftvoll – alle diese Kräuter habe ich für sein Wohl und seine Unversehrtheit gefunden.
10.97.8
उच्छुष्मा॒ ओष॑धीनां॒ गावो॑ गो॒ष्ठादि॑वेरते ।
धनं॑ सनि॒ष्यन्ती॑नामा॒त्मानं॒ तव॑ पूरुष ॥
Die Kräfte der Kräuter erheben sich, wie die Kühe aus dem Stall hervorstürmen. Der Reichtum der Kräuter, die Reichtum schenken werden; und dein eigener Lebenshauch, o Mensch.
10.97.9
इष्कृ॑ति॒र्नाम॑ वो मा॒ताथो॑ यू॒यं स्थ॒ निष्कृ॑तीः ।
सी॒राः प॑त॒त्रिणी॑ स्थन॒ यदा॒मय॑ति॒ निष्कृ॑थ ॥
»Iṣkṛti« ist euer Name und der eurer Mutter; und ihr selbst seid Heilmittel. O nadelartige, geflügelte Heilkräuter, so seid ihr – wenn die Krankheit quält, treibt sie hinaus.
10.97.10
अति॒ विश्वाः॑ परि॒ष्ठाः स्ते॒न इ॑व व्र॒जम॑क्रमुः ।
ओष॑धीः॒ प्राचु॑च्यवु॒र्यत्किं च॑ त॒न्वो॑ रपः॑ ॥
Alle Umzingelnden drangen wie ein Dieb in den Pferch ein; die Heilkräuter haben jede Befleckung des Körpers abgeschüttelt.
10.97.11
यदि॒मा वा॒जय॑न्न॒हमोष॑धी॒र्हस्त॑ आद॒धे ।
आ॒त्मा यक्ष्म॑स्य नश्यति पु॒रा जी॑व॒गृभो॑ यथा ॥
Wenn ich diese Kräuter in die Hand nehme und sie preise, vergeht der Lebenshauch der Auszehrung – wie vor dem, der am Leben festhält.
10.97.12
यस्यौ॑षधीः प्र॒सर्प॒थाङ्ग॑मङ्गं॒ परु॑ष्परुः ।
ततो॒ यक्ष्मं॒ वि बा॑धध्व उ॒ग्रो म॑ध्यम॒शीरि॑व ॥
O Kräuter, von jedem Glied und jedem Gelenk, in das ihr kriechend euch ausbreitet, von dort treibt die Auszehrung hinaus – wild, wie der Mittelfinger, der in der Mitte steht.
10.97.13
सा॒कं य॑क्ष्म॒ प्र प॑त॒ चाषे॑ण किकिदी॒विना॑ ।
सा॒कं वात॑स्य॒ ध्राज्या॑ सा॒कं न॑श्य नि॒हाक॑या ॥
O Yakṣmā, flieh zusammen mit dem Vogel Cāṣa und dem Vogel Kikidīvi! Vergehe zusammen mit der Kraft des Windes; verschwinde zusammen mit dem Kraut nihākā.
10.97.14
अ॒न्या वो॑ अ॒न्याम॑वतु अ॒न्यान्यस्या॒ उपा॑वत ।
ताः सर्वाः॑ संविदा॒ना इ॒दं मे॒ प्राव॑ता॒ वचः॑ ॥
Möge eine von euch dich schützen, und eine andere einen anderen; eine, die zu einer anderen tritt, möge sie schützen. Mögen sie alle, einmütig, dieses mein Wort schützen.
10.97.15
याः फ॒लिनी॒र्या अ॑फ॒ला अ॑पु॒ष्पा याश्च॑ पु॒ष्पिणीः॑ ।
बृह॒स्पति॑प्रसूता॒स्ता नो॑ मुञ्च॒न्त्वंह॑सः ॥
Die Kräuter, die Früchte tragen, die keine Früchte tragen, die blütenlosen und die blühenden – mögen sie, von Bṛhaspati gesandt, uns von der Schuld befreien.
10.97.16
मु॒ञ्चन्तु॑ मा शप॒थ्या॑दथो॑ वरु॒ण्या॑दु॒त ।
अथो॑ य॒मस्य॒ पड्बी॑शा॒त्सर्व॑स्माद्देवकिल्बि॒षात् ॥
Mögen sie mich vom Fluch des Schwures befreien, auch vom Fluch Varuṇas. Und von der Schlinge Yamas und von jeder Verfehlung gegen die Götter.
10.97.17
अ॒व॒पत॑न्तीरवदन्दि॒व ओष॑धय॒स्परि॑ ।
यं जी॒वम॒श्नवा॑महै॒ न स रि॑ष्याति॒ पूरु॑षः ॥
Die Kräuter, vom Himmel herabsteigend, sprachen ringsum: »Jenes lebende Wesen, das wir erlangen – jener Mensch wird nicht zugrunde gehen.«
10.97.18
या ओष॑धीः॒ सोम॑राज्ञीर्ब॒ह्वीः श॒तवि॑चक्षणाः ।
तासां॒ त्वम॑स्युत्त॒मारं॒ कामा॑य॒ शं हृ॒दे ॥
Von den Kräutern, die Soma zum König haben, den vielen, hundertäugigen – unter ihnen bist du die beste, für das Verlangen und für das Wohl des Herzens.
10.97.19
या ओष॑धीः॒ सोम॑राज्ञी॒र्विष्ठि॑ताः पृथि॒वीमनु॑ ।
बृह॒स्पति॑प्रसूतास॒स्यै सं द॑त्त वी॒र्य॑म् ॥
Die Kräuter, die Soma zum König haben und sich über die Erde verbreiten, von Bṛhaspati angetrieben, sollen ihr Kraft verleihen.
10.97.20
मा वो॑ रिषत्खनि॒ता यस्मै॑ चा॒हं खना॑मि वः ।
द्वि॒पच्चतु॑ष्पद॒स्माकं॒ सर्व॑मस्त्वनातु॒रम् ॥
Der Gräber soll euch nicht schaden, für den ich euch ausgrabe; und alles, was uns gehört, zwei- und vierfüßig, sei frei von Krankheit.
10.97.21
याश्चे॒दमु॑पशृ॒ण्वन्ति॒ याश्च॑ दू॒रं परा॑गताः ।
सर्वाः॑ सं॒गत्य॑ वीरुधो अ॒स्यै सं द॑त्त वी॒र्य॑म् ॥
Alle Kräuter, die hier hören, und die von fern gekommen sind, o Ranken, vereint, verleiht ihr Kraft.
10.97.22
ओष॑धयः॒ सं व॑दन्ते॒ सोमे॑न स॒ह राज्ञा॑ ।
यस्मै॑ कृ॒णोति॑ ब्राह्म॒णस्तं रा॑जन्पारयामसि ॥
Die Kräuter sprechen zusammen mit Soma und dem König. Für den der Brahmane bereitet, o König, den heilen wir.
10.97.23
त्वमु॑त्त॒मास्यो॑षधे॒ तव॑ वृ॒क्षा उप॑स्तयः ।
उप॑स्तिरस्तु॒ सो॑ऽस्माकं॒ यो अ॒स्माँ अ॑भि॒दास॑ति ॥
Du bist die Beste, o Kraut; deine Bäume sind Stützen. Der uns angreift, sei auch eine Stütze für uns.