Ṛgveda · Sūkta 1.116

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

1.116.1

नास॑त्याभ्यां ब॒र्हिरि॑व॒ प्र वृ॑ञ्जे॒ स्तोमाँ॑ इयर्म्य॒भ्रिये॑व॒ वातः॑ ।
यावर्भ॑गाय विम॒दाय॑ जा॒यां से॑ना॒जुवा॑ न्यू॒हतू॒ रथे॑न ॥

Den Nāsatya bringe ich meine Lobgesänge dar wie das heilige Barhis-Gras, so wie der Wind die Wolken treibt. Die beiden Gefährten im Heer brachten die Gattin des kleinen Arbhaga und des betrübten Vimada im Wagen herbei.

1.116.2

वी॒ळु॒पत्म॑भिराशु॒हेम॑भिर्वा दे॒वानां॑ वा जू॒तिभिः॒ शाश॑दाना ।
तद्रास॑भो नासत्या स॒हस्र॑मा॒जा य॒मस्य॑ प्र॒धने॑ जिगाय ॥

Durch die schnellen, regenbringenden Kräfte oder durch die Antriebe der Götter gewann Rāsabha, o Nāsatya, im Wettkampf des Yama tausend.

1.116.3

तुग्रो॑ ह भु॒ज्युम॑श्विनोदमे॒घे र॒यिं न कश्चि॑न्ममृ॒वाँ अवा॑हाः ।
तमू॑हथुर्नौ॒भिरा॑त्म॒न्वती॑भिरन्तरिक्ष॒प्रुद्भि॒रपो॑दकाभिः ॥

Ihr beide, o Aśvin, hattet Bhujyu, den Sohn des Tugra, im wasserlosen Wolkenmeer wie einen toten Schatz zurückgelassen; mit lebendigen, durch die Luft gleitenden, wasserlosen Schiffen brachtet ihr ihn zurück.

1.116.4

ति॒स्रः क्षप॒स्त्रिरहा॑ति॒व्रज॑द्भि॒र्नास॑त्या भु॒ज्युमू॑हथुः पतं॒गैः ।
स॒मु॒द्रस्य॒ धन्व॑न्ना॒र्द्रस्य॑ पा॒रे त्रि॒भी रथैः॑ श॒तप॑द्भिः॒ षळ॑श्वैः ॥

In drei Nächten und drei Tagen habt ihr, o Nāsatya, mit geflügelten Vögeln Bhujyu getragen; jenseits der wasserlosen Wüste des Meeres, auf drei Wagen mit hundert Füßen und sechs Pferden.

1.116.5

अ॒ना॒र॒म्भ॒णे तद॑वीरयेथामनास्था॒ने अ॑ग्रभ॒णे स॑मु॒द्रे ।
यद॑श्विना ऊ॒हथु॑र्भु॒ज्युमस्तं॑ श॒तारि॑त्रां॒ नाव॑मातस्थि॒वांस॑म् ॥

Als ihr beide, o Aśvin, Bhujyu durch das Meer ohne Halt und ohne Grund brachtet, setztet ihr ihn auf ein Schiff mit hundert Rudern und führtet ihn heim.

1.116.6

यम॑श्विना द॒दथुः॑ श्वे॒तमश्व॑म॒घाश्वा॑य॒ शश्व॒दित्स्व॒स्ति ।
तद्वां॑ दा॒त्रं महि॑ की॒र्तेन्यं॑ भूत्पै॒द्वो वा॒जी सद॒मिद्धव्यो॑ अ॒र्यः ॥

O Aśvin, das weiße Pferd, das ihr dem Aghāśva, dem Schlechtpferdigen, zum dauerhaften Wohl gabt, diese Gabe wurde groß und lobenswert; das schnelle Pferd des Paidva wurde ein Herr, der stets anzurufen ist.

1.116.7

यु॒वं न॑रा स्तुव॒ते प॑ज्रि॒याय॑ क॒क्षीव॑ते अरदतं॒ पुरं॑धिम् ।
का॒रो॒त॒राच्छ॒फादश्व॑स्य॒ वृष्णः॑ श॒तं कु॒म्भाँ अ॑सिञ्चतं॒ सुरा॑याः ॥

O Helden, für den lobenden Pajriya und für Kakṣīvat öffnetet ihr die Festung namens Puraṃdhi. Vom Huf des Kārotara, jenes kräftigen Rosses, gossen ihr hundert Krüge Soma aus.

1.116.8

हि॒मेना॒ग्निं घ्रं॒सम॑वारयेथां पितु॒मती॒मूर्ज॑मस्मा अधत्तम् ।
ऋ॒बीसे॒ अत्रि॑मश्वि॒नाव॑नीत॒मुन्नि॑न्यथुः॒ सर्व॑गणं स्व॒स्ति ॥

Ihr wehrtet für Agni die Kälte und die versengende Hitze ab und verliehet ihm Kraft voller nährenden Saftes. O Aśvins, ihr führtet Atri aus der Grube empor und brachtet die ganze Schar zum Heil hinaus.

1.116.9

परा॑व॒तं ना॑सत्यानुदेथामु॒च्चाबु॑ध्नं चक्रथुर्जि॒ह्मबा॑रम् ।
क्षर॒न्नापो॒ न पा॒यना॑य रा॒ये स॒हस्रा॑य॒ तृष्य॑ते॒ गोत॑मस्य ॥

O Nāsatyas, ihr verfolgtet den Fernen und machtet Gefäße mit erhöhtem Boden und krummen Griffen. Wie Wasser fließt, so sehnt sich der Durstige nach Trank und Reichtum, für Tausende, für Gotama.

1.116.10

जु॒जु॒रुषो॑ नासत्यो॒त व॒व्रिं प्रामु॑ञ्चतं द्रा॒पिमि॑व॒ च्यवा॑नात् ।
प्राति॑रतं जहि॒तस्यायु॑र्द॒स्रादित्पति॑मकृणुतं क॒नीना॑म् ॥

O Nāsatyas, wie man einen Mantel löst, befreitet ihr den alten Cyavāna aus dem Netz des Verfalls. O Dasras, ihr gabt dem Verlassenen das Leben zurück und machtet den Gatten der Jungfrauen wieder.

1.116.11

तद्वां॑ नरा॒ शंस्यं॒ राध्यं॑ चाभिष्टि॒मन्ना॑सत्या॒ वरू॑थम् ।
यद्वि॒द्वांसा॑ नि॒धिमि॒वाप॑गूळ्ह॒मुद्द॑र्श॒तादू॒पथु॒र्वन्द॑नाय ॥

O Helden, jenen eueren lobenswerten, erreichbaren, überreichen Schutz, o Nāsatyas, habt ihr, ihn kennend, emporgehoben, wie man einen verborgenen Schatz aus der Finsternis holt, zum Preisen.

1.116.12

तद्वां॑ नरा स॒नये॒ दंस॑ उ॒ग्रमा॒विष्कृ॑णोमि तन्य॒तुर्न वृ॒ष्टिम् ।
द॒ध्यङ्ह॒ यन्मध्वा॑थर्व॒णो वा॒मश्व॑स्य शी॒र्ष्णा प्र यदी॑मु॒वाच॑ ॥

O Helden, jene eure Tat, zum Gewinn, mache ich ungestüm offenbar, wie die donnernde Wolke den Regen offenbart. Als Dadhyañc, Atharvans Sohn, mit dem Pferdekopf über den Met zu euch beiden sprach, da sprach er zu ihm.

1.116.13

अजो॑हवीन्नासत्या क॒रा वां॑ म॒हे याम॑न्पुरुभुजा॒ पुरं॑धिः ।
श्रु॒तं तच्छासु॑रिव वध्रिम॒त्या हिर॑ण्यहस्तमश्विनावदत्तम् ॥

O Nāsatyas, Vielhändige, unser Lobpreis rief euch auf dem großen Opferweg; ihn hörend wie die Lehre der Vadhrimatī, o Aśvins, gabt ihr die Gabe mit goldenen Händen.

1.116.14

आ॒स्नो वृक॑स्य॒ वर्ति॑काम॒भीके॑ यु॒वं न॑रा नासत्यामुमुक्तम् ।
उ॒तो क॒विं पु॑रुभुजा यु॒वं ह॒ कृप॑माणमकृणुतं वि॒चक्षे॑ ॥

O Männer, o Nāsatyas, ihr befreitet ihn aus dem Maul des Wolfes, aus der Schlinge; und, o Vielhändige, ihr machtet den zitternden Seher sehend.

1.116.15

च॒रित्रं॒ हि वेरि॒वाच्छे॑दि प॒र्णमा॒जा खे॒लस्य॒ परि॑तक्म्यायाम् ।
स॒द्यो जङ्घा॒माय॑सीं वि॒श्पला॑यै॒ धने॑ हि॒ते सर्त॑वे॒ प्रत्य॑धत्तम् ॥

Wie der Flügel eines Vogels wurde der Flügel des Khela im Kampfe abgeschnitten; sogleich setztet ihr Viśpalā ein eisernes Bein ein, als der Reichtum gegründet war und sie vorwärts gehen sollte.

1.116.16

श॒तं मे॒षान्वृ॒क्ये॑ चक्षदा॒नमृ॒ज्राश्वं॒ तं पि॒तान्धं च॑कार ।
तस्मा॑ अ॒क्षी ना॑सत्या वि॒चक्ष॒ आध॑त्तं दस्रा भिषजावन॒र्वन् ॥

Als der Wölfin hundert Widder gegeben wurden, machte der Vater Ṛjrāśva blind; für ihn, o Nāsatyas, o Dasras, o Heiler, setztet ihr Augen zum Sehen ein.

1.116.17

आ वां॒ रथं॑ दुहि॒ता सूर्य॑स्य॒ कार्ष्मे॑वातिष्ठ॒दर्व॑ता॒ जय॑न्ती ।
विश्वे॑ दे॒वा अन्व॑मन्यन्त हृ॒द्भिः समु॑ श्रि॒या ना॑सत्या सचेथे ॥

Die Tochter der Sonne stand siegreich auf eurem Wagen mit den Pferden; alle Götter billigten sie von Herzen. O Nāsatyas, auch ihr beide wurdet mit Glanz vereint.

1.116.18

यदया॑तं॒ दिवो॑दासाय व॒र्तिर्भ॒रद्वा॑जायाश्विना॒ हय॑न्ता ।
रे॒वदु॑वाह सच॒नो रथो॑ वां वृष॒भश्च॑ शिंशु॒मार॑श्च यु॒क्ता ॥

Als ihr beide den Weg für Divodāsa und für Bharadvāja gingt, o Aśvins, die Pferde lenkend, trug euch euer Wagen, reich und begleitend, und der Stier und der Delfin wurden angeschirrt.

1.116.19

र॒यिं सु॑क्ष॒त्रं स्व॑प॒त्यमायुः॑ सु॒वीर्यं॑ नासत्या॒ वह॑न्ता ।
आ ज॒ह्नावीं॒ सम॑न॒सोप॒ वाजै॒स्त्रिरह्नो॑ भा॒गं दध॑तीमयातम् ॥

O Nāsatyas, ihr beiden, eines Sinnes, bringt Reichtum, gute Herrschaft, edle Nachkommenschaft, langes Leben und heldische Kraft. Ihr kamt mit Beute zur Jahnāvī und gabt euren Anteil den drei Teilen des Tages.

1.116.20

परि॑विष्टं जाहु॒षं वि॒श्वतः॑ सीं सु॒गेभि॒र्नक्त॑मूहथू॒ रजो॑भिः ।
वि॒भि॒न्दुना॑ नासत्या॒ रथे॑न॒ वि पर्व॑ताँ अजर॒यू अ॑यातम् ॥

O Nāsatyas, ihr habt die Nacht gebracht, von allen Seiten mit guten Mitteln umgeben, samt den Welten und ihren verborgenen Schätzen. O Nāsatyas, mit eurem zerschmetternden Wagen habt ihr die Berge gespalten und seid gekommen, ohne zu altern.

1.116.21

एक॑स्या॒ वस्तो॑रावतं॒ रणा॑य॒ वश॑मश्विना स॒नये॑ स॒हस्रा॑ ।
निर॑हतं दु॒च्छुना॒ इन्द्र॑वन्ता पृथु॒श्रव॑सो वृषणा॒वरा॑तीः ॥

O Aśvins, ihr beschützt eine einzige Wohnstatt und bringt tausend Kräfte für Kampf und Gewinn. O Helden mit Indra, ihr treibt die schadenstiftenden, feindseligen Bösewichte hinaus und vernichtet sie; o Stiere von weitem Ruhm, schlagt die geizigen Feinde nieder.