Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.116

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.116.1

नास॑त्याभ्यां ब॒र्हिरि॑व॒ प्र वृ॑ञ्जे॒ स्तोमाँ॑ इयर्म्य॒भ्रिये॑व॒ वातः॑ ।
यावर्भ॑गाय विम॒दाय॑ जा॒यां से॑ना॒जुवा॑ न्यू॒हतू॒ रथे॑न ॥

നാസത്യന്മാർക്കു ഞാൻ ദർഭാസനംപോലെ സ്തുതികൾ അർപ്പിക്കുന്നു; മേഘങ്ങളെ കാറ്റ് നയിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ അവയെ അയയ്ക്കുന്നു. സേനയിലെ സഖാക്കളായ ആ ഇരുവരും ചെറിയവനായ അർഭഗനും ദുഃഖിതനായ വിമദനും വേണ്ടി അവന്റെ ഭാര്യയെ രഥത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നു.

1.116.2

वी॒ळु॒पत्म॑भिराशु॒हेम॑भिर्वा दे॒वानां॑ वा जू॒तिभिः॒ शाश॑दाना ।
तद्रास॑भो नासत्या स॒हस्र॑मा॒जा य॒मस्य॑ प्र॒धने॑ जिगाय ॥

വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ മഴവഹിക്കുന്ന ശക്തികളുടെ സഹായത്താലോ ദേവന്മാരുടെ പ്രേരണയാലോ, ഹേ നാസത്യന്മാരേ, രാസഭൻ യമന്റെ മത്സരത്തിൽ ആയിരത്തെ ജയിച്ചു.

1.116.3

तुग्रो॑ ह भु॒ज्युम॑श्विनोदमे॒घे र॒यिं न कश्चि॑न्ममृ॒वाँ अवा॑हाः ।
तमू॑हथुर्नौ॒भिरा॑त्म॒न्वती॑भिरन्तरिक्ष॒प्रुद्भि॒रपो॑दकाभिः ॥

തുഗ്രന്റെ പുത്രനായ ഭുജ്യുവിനെ, ഹേ അശ്വിനികളേ, വെള്ളമില്ലാത്ത മേഘസമുദ്രത്തിൽ മരിച്ച സമ്പത്തുപോലെ നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു; ജീവനുള്ളതും ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതും വെള്ളമില്ലാത്തതുമായ കപ്പലുകളാൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും അവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.

1.116.4

ति॒स्रः क्षप॒स्त्रिरहा॑ति॒व्रज॑द्भि॒र्नास॑त्या भु॒ज्युमू॑हथुः पतं॒गैः ।
स॒मु॒द्रस्य॒ धन्व॑न्ना॒र्द्रस्य॑ पा॒रे त्रि॒भी रथैः॑ श॒तप॑द्भिः॒ षळ॑श्वैः ॥

മൂന്നു രാത്രികളിലും മൂന്നു പകലുകളിലും പക്ഷികളുടെ സഹായത്താൽ, ഹേ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഭുജ്യുവിനെ കൊണ്ടുവന്നു; സമുദ്രത്തിലെ വെള്ളമില്ലാത്ത പ്രദേശത്തിനപ്പുറം, നൂറു കാലുകളുള്ളതും ആറു കുതിരകളുള്ളതുമായ മൂന്നു രഥങ്ങളിൽ.

1.116.5

अ॒ना॒र॒म्भ॒णे तद॑वीरयेथामनास्था॒ने अ॑ग्रभ॒णे स॑मु॒द्रे ।
यद॑श्विना ऊ॒हथु॑र्भु॒ज्युमस्तं॑ श॒तारि॑त्रां॒ नाव॑मातस्थि॒वांस॑म् ॥

ഹേ അശ്വിനികളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആധാരമില്ലാത്ത, അളക്കാനാവാത്ത സമുദ്രത്തിൽ ഭുജ്യുവിനെ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, നൂറു തുഴകളുള്ള കപ്പലിൽ കയറ്റി വീട്ടിലെത്തിച്ചു.

1.116.6

यम॑श्विना द॒दथुः॑ श्वे॒तमश्व॑म॒घाश्वा॑य॒ शश्व॒दित्स्व॒स्ति ।
तद्वां॑ दा॒त्रं महि॑ की॒र्तेन्यं॑ भूत्पै॒द्वो वा॒जी सद॒मिद्धव्यो॑ अ॒र्यः ॥

ഹേ അശ്വിനികളേ, ദുഷ്ടാശ്വമുള്ള അഘാശ്വന് നിങ്ങൾ എന്നും ക്ഷേമത്തിനായി നൽകിയ വെള്ളക്കുതിര; നിങ്ങളുടെ ആ ദാനം മഹത്തും സ്തുത്യവുമായി; പൈദ്വന്റെ വേഗമുള്ള കുതിര എന്നും വിളിക്കപ്പെടേണ്ട നാഥനായി.

1.116.7

यु॒वं न॑रा स्तुव॒ते प॑ज्रि॒याय॑ क॒क्षीव॑ते अरदतं॒ पुरं॑धिम् ।
का॒रो॒त॒राच्छ॒फादश्व॑स्य॒ वृष्णः॑ श॒तं कु॒म्भाँ अ॑सिञ्चतं॒ सुरा॑याः ॥

ഓ വീരന്മാരേ, സ്തുതിക്കുന്ന പജ്രിയനും കക്ഷീവാനും വേണ്ടി നിങ്ങൾ പുരന്ധി എന്ന കോട്ട തുറന്നു. കാരോതരന്റെ കുളമ്പിൽ നിന്ന്, ആ കരുത്തുള്ള കുതിരയിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ സോമരസത്തിന്റെ നൂറു കുടങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.

1.116.8

हि॒मेना॒ग्निं घ्रं॒सम॑वारयेथां पितु॒मती॒मूर्ज॑मस्मा अधत्तम् ।
ऋ॒बीसे॒ अत्रि॑मश्वि॒नाव॑नीत॒मुन्नि॑न्यथुः॒ सर्व॑गणं स्व॒स्ति ॥

തണുപ്പിൽ നിന്ന് അഗ്നിയെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ചൂടിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ കാത്തു; അവനു പോഷകരസം നിറഞ്ഞ ശക്തി നൽകി. അശ്വിനികളേ, അത്രിയെ കുഴിയിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; സമൂഹത്തെ മുഴുവൻ ക്ഷേമത്തോടെ പുറത്തെത്തിച്ചു.

1.116.9

परा॑व॒तं ना॑सत्यानुदेथामु॒च्चाबु॑ध्नं चक्रथुर्जि॒ह्मबा॑रम् ।
क्षर॒न्नापो॒ न पा॒यना॑य रा॒ये स॒हस्रा॑य॒ तृष्य॑ते॒ गोत॑मस्य ॥

നാസത്യന്മാരേ, ദൂരെയുള്ളവരെ നിങ്ങൾ ഓടിച്ചു; ഉയർന്ന അടിത്തട്ടും വളഞ്ഞ പിടിയുമുള്ള പാത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ, കുടിക്കാനും സമ്പത്തിനും, ആയിരങ്ങൾക്കും, ഗോതമന്നും ദാഹിക്കുന്നവൻ കൊതിക്കുന്നു.

1.116.10

जु॒जु॒रुषो॑ नासत्यो॒त व॒व्रिं प्रामु॑ञ्चतं द्रा॒पिमि॑व॒ च्यवा॑नात् ।
प्राति॑रतं जहि॒तस्यायु॑र्द॒स्रादित्पति॑मकृणुतं क॒नीना॑म् ॥

നാസത്യന്മാരേ, വൃദ്ധനായ ച്യവാനനെ ജീർണതയുടെ കുരുക്കിൽ നിന്ന്, വസ്ത്രം അഴിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു. ദസ്രന്മാരേ, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ആയുസ്സ് തിരിച്ചുനൽകി; കന്യകമാരുടെ ഭർത്താവിനെ നിങ്ങൾ (വീണ്ടും) സൃഷ്ടിച്ചു.

1.116.11

तद्वां॑ नरा॒ शंस्यं॒ राध्यं॑ चाभिष्टि॒मन्ना॑सत्या॒ वरू॑थम् ।
यद्वि॒द्वांसा॑ नि॒धिमि॒वाप॑गूळ्ह॒मुद्द॑र्श॒तादू॒पथु॒र्वन्द॑नाय ॥

വീരന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ആ പ്രശംസനീയവും നേടാവുന്നതും അതിസമൃദ്ധവുമായ സംരക്ഷണം — നാസത്യന്മാരേ — നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞ്, ഒളിച്ചുവെച്ച നിധി ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് എടുക്കുന്നതുപോലെ, സ്തുതിക്കായി ഉയർത്തി.

1.116.12

तद्वां॑ नरा स॒नये॒ दंस॑ उ॒ग्रमा॒विष्कृ॑णोमि तन्य॒तुर्न वृ॒ष्टिम् ।
द॒ध्यङ्ह॒ यन्मध्वा॑थर्व॒णो वा॒मश्व॑स्य शी॒र्ष्णा प्र यदी॑मु॒वाच॑ ॥

വീരന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ആ കർമ്മം, നേടാനായി, ഉഗ്രമായി ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു — ഇടിമുഴക്കുന്ന മേഘം മഴ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ. അഥർവന്റെ പുത്രനായ ദധ്യഞ്ച്, മധുവിനെക്കുറിച്ച്, കുതിരത്തലയോടെ നിങ്ങളോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അവനോട് പറഞ്ഞു.

1.116.13

अजो॑हवीन्नासत्या क॒रा वां॑ म॒हे याम॑न्पुरुभुजा॒ पुरं॑धिः ।
श्रु॒तं तच्छासु॑रिव वध्रिम॒त्या हिर॑ण्यहस्तमश्विनावदत्तम् ॥

നാസത്യരേ, ബഹുഭുജരേ, മഹായജ്ഞപഥത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ സ്തുതി നിങ്ങളെ വിളിച്ചു; വധ്രിമതിയുടെ ഉപദേശം പോലെ അത് കേട്ട്, അശ്വിനികളേ, സ്വർണ്ണകരങ്ങളാൽ ദാനം നൽകി.

1.116.14

आ॒स्नो वृक॑स्य॒ वर्ति॑काम॒भीके॑ यु॒वं न॑रा नासत्यामुमुक्तम् ।
उ॒तो क॒विं पु॑रुभुजा यु॒वं ह॒ कृप॑माणमकृणुतं वि॒चक्षे॑ ॥

നരന്മാരേ, നാസത്യരേ, ചെന്നായയുടെ വായിൽനിന്നും കെണിയിൽനിന്നും നിങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു; ബഹുഭുജരേ, വിറച്ചുനിന്ന കവിക്ക് കാഴ്ചയ്ക്ക് യോഗ്യത നൽകി.

1.116.15

च॒रित्रं॒ हि वेरि॒वाच्छे॑दि प॒र्णमा॒जा खे॒लस्य॒ परि॑तक्म्यायाम् ।
स॒द्यो जङ्घा॒माय॑सीं वि॒श्पला॑यै॒ धने॑ हि॒ते सर्त॑वे॒ प्रत्य॑धत्तम् ॥

പക്ഷിയുടെ ചിറകുപോലെ യുദ്ധത്തിൽ ഖേലന്റെ ചിറകു മുറിക്കപ്പെട്ടു; ഉടൻ വിശ്പലയ്ക്ക് ഇരുമ്പുകാൽ വെച്ചു, സമ്പത്ത് സ്ഥാപിതമായി അവൾ നടക്കേണ്ടപ്പോൾ.

1.116.16

श॒तं मे॒षान्वृ॒क्ये॑ चक्षदा॒नमृ॒ज्राश्वं॒ तं पि॒तान्धं च॑कार ।
तस्मा॑ अ॒क्षी ना॑सत्या वि॒चक्ष॒ आध॑त्तं दस्रा भिषजावन॒र्वन् ॥

വൃകിക്ക് നൂറ് ആടുകളെ നൽകിയപ്പോൾ, പിതാവ് ഋജ്രാശ്വനെ അന്ധനാക്കി; അവനു നാസത്യരേ, ദസ്രരേ, വൈദ്യരേ, കാഴ്ചയ്ക്കായി കണ്ണുകൾ വെക്കൂ.

1.116.17

आ वां॒ रथं॑ दुहि॒ता सूर्य॑स्य॒ कार्ष्मे॑वातिष्ठ॒दर्व॑ता॒ जय॑न्ती ।
विश्वे॑ दे॒वा अन्व॑मन्यन्त हृ॒द्भिः समु॑ श्रि॒या ना॑सत्या सचेथे ॥

സൂര്യന്റെ പുത്രി ജയിച്ചുകൊണ്ട് കുതിരകളോടെ നിങ്ങളുടെ രഥത്തിൽ നിന്നു; എല്ലാ ദേവന്മാരും ഹൃദയത്തോടെ അതിനെ അംഗീകരിച്ചു. നാസത്യരേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ശ്രീയോടും ചേർന്നു.

1.116.18

यदया॑तं॒ दिवो॑दासाय व॒र्तिर्भ॒रद्वा॑जायाश्विना॒ हय॑न्ता ।
रे॒वदु॑वाह सच॒नो रथो॑ वां वृष॒भश्च॑ शिंशु॒मार॑श्च यु॒क्ता ॥

നിങ്ങൾ ഇരുവരും ദിവോദാസനു വേണ്ടിയും ഭരദ്വാജനു വേണ്ടിയും വഴിയിലൂടെ പോയപ്പോൾ, അശ്വിനികളേ, കുതിരകളെ തെളിച്ചുകൊണ്ട്; സമ്പന്നവും കൂട്ടുള്ളതുമായ നിങ്ങളുടെ രഥം വഹിച്ചു, കാളയും ശിംശുമാരവും കെട്ടപ്പെട്ടു.

1.116.19

र॒यिं सु॑क्ष॒त्रं स्व॑प॒त्यमायुः॑ सु॒वीर्यं॑ नासत्या॒ वह॑न्ता ।
आ ज॒ह्नावीं॒ सम॑न॒सोप॒ वाजै॒स्त्रिरह्नो॑ भा॒गं दध॑तीमयातम् ॥

ഓ നാസത്യന്മാരേ, ഏകമനസ്കരായി നിങ്ങൾ സമ്പത്തും നല്ല ഭരണവും നല്ല സന്തതിയും ദീർഘായുസ്സും വീര്യവും കൊണ്ടുവരുന്നു. നിങ്ങൾ ജഹ്നാവിയുടെ അടുത്ത് വാജങ്ങളോടെ എത്തി; പകലിന്റെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളിലും പങ്ക് നൽകിക്കൊണ്ട് വന്നു.

1.116.20

परि॑विष्टं जाहु॒षं वि॒श्वतः॑ सीं सु॒गेभि॒र्नक्त॑मूहथू॒ रजो॑भिः ।
वि॒भि॒न्दुना॑ नासत्या॒ रथे॑न॒ वि पर्व॑ताँ अजर॒यू अ॑यातम् ॥

ഓ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ രാത്രിയെ നല്ല ഉപായങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, മറഞ്ഞിരുന്ന സമ്പത്തോടെ ലോകങ്ങളിലൂടെ കൊണ്ടുവന്നു. ഓ നാസത്യന്മാരേ, തകർക്കുന്ന രഥത്താൽ പർവതങ്ങളെ വേർപിരിച്ച്, ജരയില്ലാത്തവരായി എത്തി.

1.116.21

एक॑स्या॒ वस्तो॑रावतं॒ रणा॑य॒ वश॑मश्विना स॒नये॑ स॒हस्रा॑ ।
निर॑हतं दु॒च्छुना॒ इन्द्र॑वन्ता पृथु॒श्रव॑सो वृषणा॒वरा॑तीः ॥

ഓ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഒരേ വാസസ്ഥലത്തെ കാക്കുന്നു; യുദ്ധത്തിനും ലാഭത്തിനുമായി ആയിരം ശക്തികൾ കൊണ്ടുവരുന്നു. ഓ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള വീരന്മാരേ, ഉപദ്രവിക്കുന്ന ദുഷ്ടശത്രുക്കളെ പുറത്താക്കി നശിപ്പിക്കുന്നു; ഓ വിശാലകീർത്തിയുള്ളവരേ, ഓ വൃഷഭന്മാരേ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കൂ.

1.116.22

श॒रस्य॑ चिदार्च॒त्कस्या॑व॒ता~दा नी॒चादु॒च्चा च॑क्रथुः॒ पात॑वे॒ वाः ।
श॒यवे॑ चिन्नासत्या॒ शची॑भि॒र्जसु॑रये स्त॒र्यं॑ पिप्यथु॒र्गाम् ॥

ഓ നാസത്യന്മാരേ, ശരന്റെ കീഴിൽനിന്നും ആർചത്കന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽനിന്നും കുടിക്കാൻ നിങ്ങൾ വെള്ളം മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. ഓ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ശക്തികളാൽ ശയുവിനും ജസുരിക്കും വന്ധ്യയായ പശുവിനെ ഫലപുഷ്ടമാക്കി.

1.116.23

अ॒व॒स्य॒ते स्तु॑व॒ते कृ॑ष्णि॒याय॑ ऋजूय॒ते ना॑सत्या॒ शची॑भिः ।
प॒शुं न न॒ष्टमि॑व॒ दर्श॑नाय विष्णा॒प्वं॑ ददथु॒र्विश्व॑काय ॥

ഓ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ശക്തികളാൽ സംരക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും സ്തുതിക്കുന്നവനും കൃഷ്ണീയനും ഋജുമാർഗ്ഗിയുമായവന് കാണാൻ നഷ്ടപ്പെട്ട കന്നുകാലിപോലെ വിഷ്ണാപു പശുവിനെ നൽകി; അത് എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാണ്.

1.116.24

दश॒ रात्री॒रशि॑वेना॒ नव॒ द्यूनव॑नद्धं श्नथि॒तम॒प्स्व॑न्तः ।
विप्रु॑तं रे॒भमु॒दनि॒ प्रवृ॑क्त॒मुन्नि॑न्यथुः॒ सोम॑मिव स्रु॒वेण॑ ॥

ഓ നാസത്യന്മാരേ, പത്തു രാത്രികളും ഒമ്പതു പകലുകളും ദുശ്ശകുനത്താൽ ബന്ധിതനായി, വെള്ളത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ്, കലക്കപ്പെട്ട്, ദൂരെ എറിയപ്പെട്ട രേഭനെ — സ്രുവംകൊണ്ട് സോമത്തെ എന്നപോലെ — നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഉയർത്തി.

1.116.25

प्र वां॒ दंसां॑स्यश्विनाववोचम॒स्य पतिः॑ स्यां सु॒गवः॑ सु॒वीरः॑ ।
उ॒त पश्य॑न्नश्नु॒वन्दी॒र्घमायु॒रस्त॑मि॒वेज्ज॑रि॒माणं॑ जगम्याम् ॥

അശ്വിനികളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും ദാനകർമ്മങ്ങളെ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു; അവയുടെ അധിപതിയായി ഞാൻ ആകട്ടെ, നല്ല പശുക്കളും നല്ല വീരപുത്രന്മാരും ഉള്ളവനായി. കണ്ടുകൊണ്ടും ദീർഘായുസ്സ് നേടിക്കൊണ്ടും, വീട്ടിലേക്ക് എത്തുന്നതുപോലെ വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഞാൻ എത്തുമാറാകട്ടെ.