ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.116

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

1.116.1

नास॑त्याभ्यां ब॒र्हिरि॑व॒ प्र वृ॑ञ्जे॒ स्तोमाँ॑ इयर्म्य॒भ्रिये॑व॒ वातः॑ ।
यावर्भ॑गाय विम॒दाय॑ जा॒यां से॑ना॒जुवा॑ न्यू॒हतू॒ रथे॑न ॥

நாசத்யர்களுக்கு நான் தர்ப்பைப் புல்லைப் போல் துதிகளை அர்ப்பிக்கிறேன்; மேகங்களை காற்று செலுத்துவது போல் நான் அவற்றைச் செலுத்துகிறேன். போரில் துணைவரான அவ்விருவரும் சிறு அர்பகனுக்காகவும் மகிழ்ச்சியற்ற விமதனுக்காகவும் அவனது மனைவியை தேரில் கொண்டு வந்தனர்.

1.116.2

वी॒ळु॒पत्म॑भिराशु॒हेम॑भिर्वा दे॒वानां॑ वा जू॒तिभिः॒ शाश॑दाना ।
तद्रास॑भो नासत्या स॒हस्र॑मा॒जा य॒मस्य॑ प्र॒धने॑ जिगाय ॥

விரைந்து செல்லும் அந்த மேகப்பொழிவுடையவர்களின் உதவியாலோ, தேவர்களின் ஏவலாலோ, ராசபன் யமனின் போர்க்களத்தில் ஆயிரத்தை வென்றான், ஓ நாசத்யர்களே.

1.116.3

तुग्रो॑ ह भु॒ज्युम॑श्विनोदमे॒घे र॒यिं न कश्चि॑न्ममृ॒वाँ अवा॑हाः ।
तमू॑हथुर्नौ॒भिरा॑त्म॒न्वती॑भिरन्तरिक्ष॒प्रुद्भि॒रपो॑दकाभिः ॥

துக்ரனின் மகன் புஜ்யுவை, ஓ அஸ்வினர்களே, நீரற்ற மேகக் கடலில் இறந்த செல்வம் போல் விட்டுவிட்டீர்கள்; அவனை உயிருள்ள, வானில் செல்லும், நீரற்ற கப்பல்களால் நீங்கள் இருவரும் கொண்டு வந்தீர்கள்.

1.116.4

ति॒स्रः क्षप॒स्त्रिरहा॑ति॒व्रज॑द्भि॒र्नास॑त्या भु॒ज्युमू॑हथुः पतं॒गैः ।
स॒मु॒द्रस्य॒ धन्व॑न्ना॒र्द्रस्य॑ पा॒रे त्रि॒भी रथैः॑ श॒तप॑द्भिः॒ षळ॑श्वैः ॥

மூன்று இரவுகளிலும் மூன்று பகல்களிலும் பறவைகளின் துணையால், ஓ நாசத்யர்களே, நீங்கள் புஜ்யுவைக் கொண்டு வந்தீர்கள்; கடலின் நீரற்ற பகுதிக்கு அப்பால், மூன்று தேர்களில், நூறு கால்களும் ஆறு குதிரைகளும் கொண்டவற்றில் அவனைக் கொண்டு வந்தீர்கள்.

1.116.5

अ॒ना॒र॒म्भ॒णे तद॑वीरयेथामनास्था॒ने अ॑ग्रभ॒णे स॑मु॒द्रे ।
यद॑श्विना ऊ॒हथु॑र्भु॒ज्युमस्तं॑ श॒तारि॑त्रां॒ नाव॑मातस्थि॒वांस॑म् ॥

நீங்கள் இருவரும், ஓ அஸ்வினர்களே, ஆதரவற்ற, அளவிட முடியாத கடலில் அவ்வாறு புஜ்யுவை விலகச் செய்தீர்கள்; அவன் நூறு துடுப்புகளுடைய கப்பலில் ஏறிய பின் வீட்டுக்குக் கொண்டு சென்றீர்கள்.

1.116.6

यम॑श्विना द॒दथुः॑ श्वे॒तमश्व॑म॒घाश्वा॑य॒ शश्व॒दित्स्व॒स्ति ।
तद्वां॑ दा॒त्रं महि॑ की॒र्तेन्यं॑ भूत्पै॒द्वो वा॒जी सद॒मिद्धव्यो॑ अ॒र्यः ॥

ஓ அஸ்வினர்களே, தீய குதிரையுடைய அகாஷ்வனுக்கு எப்போதும் நலனுக்காக நீங்கள் கொடுத்த வெண்மைக் குதிரை, நும் அந்தக் கொடை பெரியதும் போற்றத்தக்கதும் ஆனது; பைத்வனின் விரைந்த குதிரை எப்போதும் அழைக்கத் தகுந்த தலைவனாகியது.

1.116.7

यु॒वं न॑रा स्तुव॒ते प॑ज्रि॒याय॑ क॒क्षीव॑ते अरदतं॒ पुरं॑धिम् ।
का॒रो॒त॒राच्छ॒फादश्व॑स्य॒ वृष्णः॑ श॒तं कु॒म्भाँ अ॑सिञ्चतं॒ सुरा॑याः ॥

வீரர்களே, துதிக்கும் பஜ்ரியனுக்கும் கக்ஷீவானுக்கும் புரந்தி என்ற கோட்டையை நீங்கள் திறந்தீர்கள். கார்ோதரன் குளம்பிலிருந்து அந்த வலிமையான குதிரையிலிருந்து நீங்கள் சோம நீரின் நூறு குடங்களைப் பொழிந்தீர்கள்.

1.116.8

हि॒मेना॒ग्निं घ्रं॒सम॑वारयेथां पितु॒मती॒मूर्ज॑मस्मा अधत्तम् ।
ऋ॒बीसे॒ अत्रि॑मश्वि॒नाव॑नीत॒मुन्नि॑न्यथुः॒ सर्व॑गणं स्व॒स्ति ॥

குளிரால் அக்னியை நீங்கள் எரிக்கும் வெப்பத்திலிருந்து காத்தீர்கள்; அவனுக்கு உணவும் ஆற்றலும் நிறைந்த வலிமையை வைத்தீர்கள். அசுவினிகளே, அத்ரியை குழியிலிருந்து மேலே கொண்டுவந்தீர்கள்; முழுக் கூட்டத்தையும் நலத்துடன் வெளியே அழைத்து வந்தீர்கள்.

1.116.9

परा॑व॒तं ना॑सत्यानुदेथामु॒च्चाबु॑ध्नं चक्रथुर्जि॒ह्मबा॑रम् ।
क्षर॒न्नापो॒ न पा॒यना॑य रा॒ये स॒हस्रा॑य॒ तृष्य॑ते॒ गोत॑मस्य ॥

நாசத்யர்களே, தொலைவிலிருந்தவனை நீங்கள் துரத்தினீர்கள்; உயர்ந்த அடிப்பகுதியும் வளைந்த கைப்பிடியும் கொண்ட பாத்திரங்களை உண்டாக்கினீர்கள். நீர் பாய்வதுபோல, குடிப்பதற்கும் செல்வத்துக்கும், ஆயிரக்கணக்கானவர்களுக்கும், கோதமனுக்கும் தாகம் கொண்டவன் ஏங்குகிறான்.

1.116.10

जु॒जु॒रुषो॑ नासत्यो॒त व॒व्रिं प्रामु॑ञ्चतं द्रा॒पिमि॑व॒ च्यवा॑नात् ।
प्राति॑रतं जहि॒तस्यायु॑र्द॒स्रादित्पति॑मकृणुतं क॒नीना॑म् ॥

நாசத்யர்களே, முதுமையுற்ற சியவானை மூட்டிய வலையிலிருந்து, துணியை விடுவிப்பதுபோல விடுவித்தீர்கள். தஸ்ரர்களே, கைவிடப்பட்டவனுக்கு வாழ்நாளை மீட்டுத் தந்தீர்கள்; கன்னியர்களுக்குக் கணவனை நீங்களே ஆக்கினீர்கள்.

1.116.11

तद्वां॑ नरा॒ शंस्यं॒ राध्यं॑ चाभिष्टि॒मन्ना॑सत्या॒ वरू॑थम् ।
यद्वि॒द्वांसा॑ नि॒धिमि॒वाप॑गूळ्ह॒मुद्द॑र्श॒तादू॒पथु॒र्वन्द॑नाय ॥

வீரர்களே, உங்கள் அந்தப் புகழத்தக்கதும் அடையத்தக்கதும் மிகுந்த செல்வமுமான பாதுகாப்பு — நாசத்யர்களே — நீங்கள் அறிந்து, மறைந்த புதையலை இருளிலிருந்து எடுப்பதுபோல, துதிக்காக மேலே எடுத்தீர்கள்.

1.116.12

तद्वां॑ नरा स॒नये॒ दंस॑ उ॒ग्रमा॒विष्कृ॑णोमि तन्य॒तुर्न वृ॒ष्टिम् ।
द॒ध्यङ्ह॒ यन्मध्वा॑थर्व॒णो वा॒मश्व॑स्य शी॒र्ष्णा प्र यदी॑मु॒वाच॑ ॥

வீரர்களே, உங்கள் அந்தச் செயலை, அடைவதற்காக, உக்கிரமாக வெளிப்படுத்துகிறேன் — இடிக்கும் மேகம் மழையை வெளிப்படுத்துவதுபோல. அதர்வனின் மகன் தததியஞ்ச், தேனைப் பற்றி, குதிரையின் தலையுடன் உங்களிடம் பேசியபோது, அவனிடம் உரைத்தான்.

1.116.13

अजो॑हवीन्नासत्या क॒रा वां॑ म॒हे याम॑न्पुरुभुजा॒ पुरं॑धिः ।
श्रु॒तं तच्छासु॑रिव वध्रिम॒त्या हिर॑ण्यहस्तमश्विनावदत्तम् ॥

நாசத்யர்களே, பலரையும் காப்பவர்களே, பெரிய யாகப் பாதையில் எங்கள் துதி உங்களை அழைத்தது; வத்ரிமதியின் போதனையைப் போல் அதைக் கேட்டு, அஸ்வினிகளே, பொன்கரத்தால் கொடையளித்தீர்கள்.

1.116.14

आ॒स्नो वृक॑स्य॒ वर्ति॑काम॒भीके॑ यु॒वं न॑रा नासत्यामुमुक्तम् ।
उ॒तो क॒विं पु॑रुभुजा यु॒वं ह॒ कृप॑माणमकृणुतं वि॒चक्षे॑ ॥

நர்களே, நாசத்யர்களே, ஓநாயின் வாயிலிருந்தும் கண்ணியிலிருந்தும் நீங்கள் விடுவித்தீர்கள்; பலரையும் காப்பவர்களே, நடுங்கிய கவிஞனை பார்வை பெறச் செய்தீர்கள்.

1.116.15

च॒रित्रं॒ हि वेरि॒वाच्छे॑दि प॒र्णमा॒जा खे॒लस्य॒ परि॑तक्म्यायाम् ।
स॒द्यो जङ्घा॒माय॑सीं वि॒श्पला॑यै॒ धने॑ हि॒ते सर्त॑वे॒ प्रत्य॑धत्तम् ॥

பறவையின் இறகைப் போல போரில் கேளவின் சிறகு வெட்டப்பட்டது; உடனே விஸ்பலாவுக்கு இரும்புக் காலை அமைத்தீர்கள், செல்வம் நிலைபெற்று அவள் நகர வேண்டிய வேளையில்.

1.116.16

श॒तं मे॒षान्वृ॒क्ये॑ चक्षदा॒नमृ॒ज्राश्वं॒ तं पि॒तान्धं च॑कार ।
तस्मा॑ अ॒क्षी ना॑सत्या वि॒चक्ष॒ आध॑त्तं दस्रा भिषजावन॒र्वन् ॥

வ்ருகிக்கு நூறு ஆடுகள் கொடுக்கப்பட்டபோது, தந்தை ரிஜ்ராஷ்வனைக் குருடாக்கினான்; அவனுக்கு, நாசத்யர்களே, தஸ்ரர்களே, வைத்தியர்களே, பார்வைக்காக கண்களை இடுங்கள்.

1.116.17

आ वां॒ रथं॑ दुहि॒ता सूर्य॑स्य॒ कार्ष्मे॑वातिष्ठ॒दर्व॑ता॒ जय॑न्ती ।
विश्वे॑ दे॒वा अन्व॑मन्यन्त हृ॒द्भिः समु॑ श्रि॒या ना॑सत्या सचेथे ॥

சூரியனின் மகள் வெற்றியுடன் குதிரைகளோடு உங்கள் தேரின் மீது நின்றாள்; எல்லா தேவர்களும் மனதாரச் சம்மதித்தனர். நாசத்யர்களே, நீங்கள் இருவரும் செல்வத்துடனும் இணைந்தீர்கள்.

1.116.18

यदया॑तं॒ दिवो॑दासाय व॒र्तिर्भ॒रद्वा॑जायाश्विना॒ हय॑न्ता ।
रे॒वदु॑वाह सच॒नो रथो॑ वां वृष॒भश्च॑ शिंशु॒मार॑श्च यु॒क्ता ॥

நீங்கள் திவோதாசனுக்காகவும் பரத்வாஜனுக்காகவும் பாதை வழியே சென்றபோது, அஸ்வினிகளே, குதிரைகளை ஓட்டியபடி; செல்வம் நிறைந்த, உடன்வரும் உங்கள் தேர் சுமந்தது, காளையும் சிம்சுமாரமும் பூட்டப்பட்டன.

1.116.19

र॒यिं सु॑क्ष॒त्रं स्व॑प॒त्यमायुः॑ सु॒वीर्यं॑ नासत्या॒ वह॑न्ता ।
आ ज॒ह्नावीं॒ सम॑न॒सोप॒ वाजै॒स्त्रिरह्नो॑ भा॒गं दध॑तीमयातम् ॥

ஓ நாசத்யர்களே, ஒரே மனமுடையவர்களாய் நீங்கள் செல்வம், நல்ல ஆட்சி, நல்ல சந்ததி, நீண்ட ஆயுள், வீரிய வலிமை ஆகியவற்றைக் கொண்டு வருகிறீர்கள். ஜஹ்னாவியிடம் வாஜங்களுடன் வந்தீர்கள்; பகலின் மூன்று பகுதிகளிலும் பங்கு அளித்தபடி வந்தீர்கள்.

1.116.20

परि॑विष्टं जाहु॒षं वि॒श्वतः॑ सीं सु॒गेभि॒र्नक्त॑मूहथू॒ रजो॑भिः ।
वि॒भि॒न्दुना॑ नासत्या॒ रथे॑न॒ वि पर्व॑ताँ अजर॒यू अ॑यातम् ॥

ஓ நாசத்யர்களே, நீங்கள் இரவை நல்ல வழிகளால் சூழ்ந்து மறைந்திருந்த செல்வத்துடன் உலகங்களின் வழியாகக் கொண்டு வந்தீர்கள். ஓ நாசத்யர்களே, சிதறடிக்கும் தேரால் மலைகளைப் பிளந்து, முதுமையற்றவர்களாய் வந்தீர்கள்.

1.116.21

एक॑स्या॒ वस्तो॑रावतं॒ रणा॑य॒ वश॑मश्विना स॒नये॑ स॒हस्रा॑ ।
निर॑हतं दु॒च्छुना॒ इन्द्र॑वन्ता पृथु॒श्रव॑सो वृषणा॒वरा॑तीः ॥

ஓ அஸ்வின்களே, நீங்கள் ஒரே இருப்பிடத்தைக் காக்கிறீர்கள்; போருக்கும் ஆதாயத்துக்கும் ஆயிரம் வலிமைகளைக் கொண்டு வருகிறீர்கள். ஓ இந்திரனுடன் கூடிய வீரர்களே, துன்புறுத்தும் தீயோர் பகைவர்களை வெளியேற்றி அழிக்கிறீர்கள்; ஓ பரந்த புகழ் உடையவர்களே, ஓ காளைகளே, பகைவர்களை அழியுங்கள்.