Ṛgveda · Sūkta 1.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.116.1
नास॑त्याभ्यां ब॒र्हिरि॑व॒ प्र वृ॑ञ्जे॒ स्तोमाँ॑ इयर्म्य॒भ्रिये॑व॒ वातः॑ ।
यावर्भ॑गाय विम॒दाय॑ जा॒यां से॑ना॒जुवा॑ न्यू॒हतू॒ रथे॑न ॥
Aos Nāsatya ofereço meus louvores como a erva barhis, como o vento impele as nuvens. Os dois companheiros do exército trouxeram em carro a esposa de Arbhaga, o pequeno, e de Vimada, o desolado.
1.116.2
वी॒ळु॒पत्म॑भिराशु॒हेम॑भिर्वा दे॒वानां॑ वा जू॒तिभिः॒ शाश॑दाना ।
तद्रास॑भो नासत्या स॒हस्र॑मा॒जा य॒मस्य॑ प्र॒धने॑ जिगाय ॥
Pelas forças rápidas portadoras de chuva, ou pelos impulsos dos deuses, ó Nāsatya, Rāsabha conquistou mil na disputa de Yama.
1.116.3
तुग्रो॑ ह भु॒ज्युम॑श्विनोदमे॒घे र॒यिं न कश्चि॑न्ममृ॒वाँ अवा॑हाः ।
तमू॑हथुर्नौ॒भिरा॑त्म॒न्वती॑भिरन्तरिक्ष॒प्रुद्भि॒रपो॑दकाभिः ॥
Vós dois, ó Aśvin, tínheis deixado Bhujyu, filho de Tugra, no mar de nuvens sem água como um tesouro morto; com navios vivos, que se movem pelo ar e sem água, o trouxestes de volta.
1.116.4
ति॒स्रः क्षप॒स्त्रिरहा॑ति॒व्रज॑द्भि॒र्नास॑त्या भु॒ज्युमू॑हथुः पतं॒गैः ।
स॒मु॒द्रस्य॒ धन्व॑न्ना॒र्द्रस्य॑ पा॒रे त्रि॒भी रथैः॑ श॒तप॑द्भिः॒ षळ॑श्वैः ॥
Em três noites e três dias, ó Nāsatya, com aves aladas, levastes Bhujyu; para além do deserto sem água do mar, em três carros de cem pés e seis cavalos.
1.116.5
अ॒ना॒र॒म्भ॒णे तद॑वीरयेथामनास्था॒ने अ॑ग्रभ॒णे स॑मु॒द्रे ।
यद॑श्विना ऊ॒हथु॑र्भु॒ज्युमस्तं॑ श॒तारि॑त्रां॒ नाव॑मातस्थि॒वांस॑म् ॥
Quando vós dois, ó Aśvin, levastes Bhujyu pelo mar sem apoio e sem fundo, pusestes-no num navio de cem remos e levastes-no para casa.
1.116.6
यम॑श्विना द॒दथुः॑ श्वे॒तमश्व॑म॒घाश्वा॑य॒ शश्व॒दित्स्व॒स्ति ।
तद्वां॑ दा॒त्रं महि॑ की॒र्तेन्यं॑ भूत्पै॒द्वो वा॒जी सद॒मिद्धव्यो॑ अ॒र्यः ॥
Ó Aśvin, o cavalo branco que destes a Aghāśva, o do mau cavalo, para seu bem duradouro, esse dom tornou-se grande e digno de louvor; o veloz cavalo de Paidva tornou-se um senhor sempre a ser invocado.
1.116.7
यु॒वं न॑रा स्तुव॒ते प॑ज्रि॒याय॑ क॒क्षीव॑ते अरदतं॒ पुरं॑धिम् ।
का॒रो॒त॒राच्छ॒फादश्व॑स्य॒ वृष्णः॑ श॒तं कु॒म्भाँ अ॑सिञ्चतं॒ सुरा॑याः ॥
Ó heróis, para o louvador Pajriya e para Kakṣīvat abristes a fortaleza chamada Puraṃdhi. Do casco de Kārotara, daquele cavalo viril, derramastes cem jarros de Soma.
1.116.8
हि॒मेना॒ग्निं घ्रं॒सम॑वारयेथां पितु॒मती॒मूर्ज॑मस्मा अधत्तम् ।
ऋ॒बीसे॒ अत्रि॑मश्वि॒नाव॑नीत॒मुन्नि॑न्यथुः॒ सर्व॑गणं स्व॒स्ति ॥
Afastastes de Agni o frio e o calor ardente, e puseste nele uma força cheia de seiva nutritiva. Ó Aśvins, tirastes Atri do poço e trouxestes para fora toda a companhia em segurança.
1.116.9
परा॑व॒तं ना॑सत्यानुदेथामु॒च्चाबु॑ध्नं चक्रथुर्जि॒ह्मबा॑रम् ।
क्षर॒न्नापो॒ न पा॒यना॑य रा॒ये स॒हस्रा॑य॒ तृष्य॑ते॒ गोत॑मस्य ॥
Ó Nāsatyas, perseguistes o distante e fizestes vasos de fundo elevado e alças tortas. Como fluem as águas, assim anseia o sedento por bebida e riqueza, por milhares, para Gotama.
1.116.10
जु॒जु॒रुषो॑ नासत्यो॒त व॒व्रिं प्रामु॑ञ्चतं द्रा॒पिमि॑व॒ च्यवा॑नात् ।
प्राति॑रतं जहि॒तस्यायु॑र्द॒स्रादित्पति॑मकृणुतं क॒नीना॑म् ॥
Ó Nāsatyas, como se desata um manto, libertastes o velho Cyavāna da rede da decrepitude. Ó Dasras, devolvestes a vida ao abandonado e fizestes de novo o esposo das donzelas.
1.116.11
तद्वां॑ नरा॒ शंस्यं॒ राध्यं॑ चाभिष्टि॒मन्ना॑सत्या॒ वरू॑थम् ।
यद्वि॒द्वांसा॑ नि॒धिमि॒वाप॑गूळ्ह॒मुद्द॑र्श॒तादू॒पथु॒र्वन्द॑नाय ॥
Ó heróis, essa vossa proteção digna de louvor, alcançável e riquíssima, ó Nāsatyas, a erguestes, conhecendo-a, como se tira das trevas um tesouro escondido, para o louvor.
1.116.12
तद्वां॑ नरा स॒नये॒ दंस॑ उ॒ग्रमा॒विष्कृ॑णोमि तन्य॒तुर्न वृ॒ष्टिम् ।
द॒ध्यङ्ह॒ यन्मध्वा॑थर्व॒णो वा॒मश्व॑स्य शी॒र्ष्णा प्र यदी॑मु॒वाच॑ ॥
Ó heróis, esse vosso feito, para a conquista, eu o manifesto com ardor, como a nuvem trovejante manifesta a chuva. Quando Dadhyañc, filho de Atharvan, falou convosco sobre o hidromel com a cabeça do cavalo, então lhe falou.
1.116.13
अजो॑हवीन्नासत्या क॒रा वां॑ म॒हे याम॑न्पुरुभुजा॒ पुरं॑धिः ।
श्रु॒तं तच्छासु॑रिव वध्रिम॒त्या हिर॑ण्यहस्तमश्विनावदत्तम् ॥
Ó Nāsatyas, de muitas mãos, nosso louvor vos chamou no grande caminho do sacrifício; ouvindo-o como o ensinamento de Vadhrimatī, ó Aśvins, destes o dom com mãos de ouro.
1.116.14
आ॒स्नो वृक॑स्य॒ वर्ति॑काम॒भीके॑ यु॒वं न॑रा नासत्यामुमुक्तम् ।
उ॒तो क॒विं पु॑रुभुजा यु॒वं ह॒ कृप॑माणमकृणुतं वि॒चक्षे॑ ॥
Ó varões, ó Nāsatyas, libertastes-o da boca do lobo, do laço; e, ó de muitas mãos, tornastes o vidente trêmulo capaz de ver.
1.116.15
च॒रित्रं॒ हि वेरि॒वाच्छे॑दि प॒र्णमा॒जा खे॒लस्य॒ परि॑तक्म्यायाम् ।
स॒द्यो जङ्घा॒माय॑सीं वि॒श्पला॑यै॒ धने॑ हि॒ते सर्त॑वे॒ प्रत्य॑धत्तम् ॥
Como a asa de um pássaro, a asa de Khela foi cortada na contenda; de imediato pusestes uma perna de ferro para Viśpalā, quando a riqueza foi firmada e ela estava pronta para avançar.
1.116.16
श॒तं मे॒षान्वृ॒क्ये॑ चक्षदा॒नमृ॒ज्राश्वं॒ तं पि॒तान्धं च॑कार ।
तस्मा॑ अ॒क्षी ना॑सत्या वि॒चक्ष॒ आध॑त्तं दस्रा भिषजावन॒र्वन् ॥
Quando cem carneiros foram dados à loba, o pai cegou Ṛjrāśva; para ele, ó Nāsatyas, ó Dasras, ó curadores, puzestes olhos para a visão.
1.116.17
आ वां॒ रथं॑ दुहि॒ता सूर्य॑स्य॒ कार्ष्मे॑वातिष्ठ॒दर्व॑ता॒ जय॑न्ती ।
विश्वे॑ दे॒वा अन्व॑मन्यन्त हृ॒द्भिः समु॑ श्रि॒या ना॑सत्या सचेथे ॥
A filha do Sol, vencedora, ergueu-se sobre o vosso carro com os cavalos; todos os deuses a aprovaram de coração. Ó Nāsatyas, vós dois também fostes unidos ao esplendor.
1.116.18
यदया॑तं॒ दिवो॑दासाय व॒र्तिर्भ॒रद्वा॑जायाश्विना॒ हय॑न्ता ।
रे॒वदु॑वाह सच॒नो रथो॑ वां वृष॒भश्च॑ शिंशु॒मार॑श्च यु॒क्ता ॥
Quando vós os dois fostes pelo caminho para Divodāsa e para Bharadvāja, ó Aśvins, conduzindo os cavalos, o vosso carro, rico e companheiro, vos levou, e o touro e o golfinho foram atrelados.
1.116.19
र॒यिं सु॑क्ष॒त्रं स्व॑प॒त्यमायुः॑ सु॒वीर्यं॑ नासत्या॒ वह॑न्ता ।
आ ज॒ह्नावीं॒ सम॑न॒सोप॒ वाजै॒स्त्रिरह्नो॑ भा॒गं दध॑तीमयातम् ॥
Ó Nāsatyas, vós dois, de um só ânimo, trazeis riqueza, bom domínio, nobre descendência, longa vida e vigor heroico. Viestes à Jahnāvī com despojos, dando a vossa parte às três partes do dia.
1.116.20
परि॑विष्टं जाहु॒षं वि॒श्वतः॑ सीं सु॒गेभि॒र्नक्त॑मूहथू॒ रजो॑भिः ।
वि॒भि॒न्दुना॑ नासत्या॒ रथे॑न॒ वि पर्व॑ताँ अजर॒यू अ॑यातम् ॥
Ó Nāsatyas, trouxestes a noite, cercada por todos os lados de bons meios, junto com os mundos e suas riquezas ocultas. Ó Nāsatyas, com o vosso carro que despedaça, fendestes as montanhas e chegastes, sem envelhecer.
1.116.21
एक॑स्या॒ वस्तो॑रावतं॒ रणा॑य॒ वश॑मश्विना स॒नये॑ स॒हस्रा॑ ।
निर॑हतं दु॒च्छुना॒ इन्द्र॑वन्ता पृथु॒श्रव॑सो वृषणा॒वरा॑तीः ॥
Ó Aśvins, guardais uma só morada e trazeis mil forças para a batalha e para o ganho. Ó heróis com Indra, expulsais e destruís os inimigos malignos que afligem; ó touros de vasta fama, abatei os adversários avaros.
1.116.22
श॒रस्य॑ चिदार्च॒त्कस्या॑व॒ता~दा नी॒चादु॒च्चा च॑क्रथुः॒ पात॑वे॒ वाः ।
श॒यवे॑ चिन्नासत्या॒ शची॑भि॒र्जसु॑रये स्त॒र्यं॑ पिप्यथु॒र्गाम् ॥
Ó Nāsatyas, elevastes a água de baixo e do lugar guardado de Arcatka, alta para beber. Ó Nāsatyas, pelos vossos poderes tornastes fértil a vaca estéril para Śayu e para Jasuri.
1.116.23
अ॒व॒स्य॒ते स्तु॑व॒ते कृ॑ष्णि॒याय॑ ऋजूय॒ते ना॑सत्या॒ शची॑भिः ।
प॒शुं न न॒ष्टमि॑व॒ दर्श॑नाय विष्णा॒प्वं॑ ददथु॒र्विश्व॑काय ॥
Ó Nāsatyas, com os vossos poderes destes a vaca Viṣṇāpū a quem busca proteção, ao louvador, ao Kṛṣṇīya, ao reto, como gado perdido que se torna visível; ela é para todos.
1.116.24
दश॒ रात्री॒रशि॑वेना॒ नव॒ द्यूनव॑नद्धं श्नथि॒तम॒प्स्व॑न्तः ।
विप्रु॑तं रे॒भमु॒दनि॒ प्रवृ॑क्त॒मुन्नि॑न्यथुः॒ सोम॑मिव स्रु॒वेण॑ ॥
Ó Nāsatyas, vós dois erguestes Rebha, preso por dez noites e nove dias pela má sorte, envolto nas águas, agitado e lançado longe, como se eleva o soma com a colher.
1.116.25
प्र वां॒ दंसां॑स्यश्विनाववोचम॒स्य पतिः॑ स्यां सु॒गवः॑ सु॒वीरः॑ ।
उ॒त पश्य॑न्नश्नु॒वन्दी॒र्घमायु॒रस्त॑मि॒वेज्ज॑रि॒माणं॑ जगम्याम् ॥
Ó Aśvins, proclamei vossos dons e feitos; que eu seja seu senhor, rico em boas vacas e filhos valentes. Vendo e alcançando longa vida, que eu chegue à velhice como se chega ao lar.