ฤคเวท · สูกตะ 1.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.117.1
मध्वः॒ सोम॑स्याश्विना॒ मदा॑य प्र॒त्नो होता वि॑वासते वाम् ।
ब॒र्हिष्म॑ती रा॒तिर्विश्रि॑ता॒ गीरि॒षा या॑तं नास॒त्योप॒ वाजैः॑ ॥
เพื่อความปีติในโซมาอันหวาน โหตฤผู้เก่าแก่อัญเชิญพวกท่านทั้งสอง ด้วยทานที่ประดับด้วยหญ้าบรรหิส และด้วยบทสวดที่แผ่ออกไป ข้าแต่อัศวินผู้ซื่อสัตย์ โปรดมาที่นี่พร้อมแรงบันดาลใจและพร้อมทรัพย์ที่ได้มา
1.117.2
यो वा॑मश्विना॒ मन॑सो॒ जवी॑या॒न्रथः॒ स्वश्वो॒ विश॑ आ॒जिगा॑ति ।
येन॒ गच्छ॑थः सु॒कृतो॑ दुरो॒णं तेन॑ नरा व॒र्तिर॒स्मभ्यं॑ यातम् ॥
ข้าแต่อัศวิน รถศึกของท่านที่เร็วกว่าความคิด มีม้าดีเทียมอยู่ ย่อมมาถึงมนุษย์ ด้วยทางที่ท่านไปยังที่พำนักของผู้ทำดี ข้าแต่บุรุษทั้งหลาย โปรดมาหาพวกเราด้วยทางเดียวกันนั้นเถิด
1.117.3
ऋषिं॑ नरा॒वंह॑सः॒ पाञ्च॑जन्यमृ॒बीसा॒दत्रिं॑ मुञ्चथो ग॒णेन॑ ।
मि॒नन्ता॒ दस्यो॒रशि॑वस्य मा॒या अ॑नुपू॒र्वं वृ॑षणा चो॒दय॑न्ता ॥
ข้าแต่บุรุษทั้งสอง ท่านทั้งสองปลดปล่อยฤๅษีอตริผู้เป็นที่รู้จักของชนทั้งห้าเผ่า ให้พ้นจากบาปและจากหลุมฤภีสะ พร้อมทั้งบริวารของท่าน ข้าแต่ผู้มีกำลัง ท่านทั้งสองทำลายกลอุบายของอสูรและของผู้อัปมงคลตามลำดับ แล้วเร่งเร้าให้ก้าวไป
1.117.4
अश्वं॒ न गू॒ळ्हम॑श्विना दु॒रेवै॒र्ऋषिं॑ नरा वृषणा रे॒भम॒प्सु ।
सं तं रि॑णीथो॒ विप्रु॑तं॒ दंसो॑भि॒र्न वां॑ जूर्यन्ति पू॒र्व्या कृ॒तानि॑ ॥
ข้าแต่อัศวิน ดุจม้าที่ซ่อนอยู่ ข้าแต่บุรุษ ข้าแต่ผู้มีกำลัง ท่านทั้งสองด้วยความยากลำบากฉุดฤๅษีเรภะที่จมอยู่ในน้ำขึ้นมา ท่านฉุดเขาขึ้นด้วยพลังมือ การกระทำโบราณของท่านไม่ทำให้ท่านเหน็ดเหนื่อย
1.117.5
सु॒षु॒प्वांसं॒ न निरृ॑तेरु॒पस्थे॒ सूर्यं॒ न द॑स्रा॒ तम॑सि क्षि॒यन्त॑म् ।
शु॒भे रु॒क्मं न द॑र्श॒तं निखा॑त॒मुदू॑पथुरश्विना॒ वन्द॑नाय ॥
ข้าแต่ทสระอัศวิน ดุจผู้ที่นอนหลับอยู่ในตักของนิรฤติ หรือดุจดวงอาทิตย์ที่ค่อยๆ หายไปในความมืด ดุจเครื่องประดับทองงามที่ฝังไว้เพื่อผู้ส่องสว่าง ท่านทั้งสองยกเขาขึ้นเพื่อสรรเสริญ ข้าแต่อัศวิน
1.117.6
तद्वां॑ नरा॒ शंस्यं॑ पज्रि॒येण॑ क॒क्षीव॑ता नासत्या॒ परि॑ज्मन् ।
श॒फादश्व॑स्य वा॒जिनो॒ जना॑य श॒तं कु॒म्भाँ अ॑सिञ्चतं॒ मधू॑नाम् ॥
ข้าแต่บุรุษ ข้าแต่อัศวินผู้ซื่อสัตย์ การกระทำนั้นของท่านควรแก่การสรรเสริญ ร่วมกับปัชริยะและกักษีวัต ในโลกกว้างใหญ่ จากกีบเท้าของม้าผู้แข็งแรง ท่านทั้งสองได้หลั่งน้ำผึ้งหนึ่งร้อยไหให้แก่มนุษย์
1.117.7
यु॒वं न॑रा स्तुव॒ते कृ॑ष्णि॒याय॑ विष्णा॒प्वं॑ ददथु॒र्विश्व॑काय ।
घोषा॑यै चित्पितृ॒षदे॑ दुरो॒णे पतिं॒ जूर्य॑न्त्या अश्विनावदत्तम् ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ ท่านทั้งสองมอบวิษณาปูให้แก่กฤษณิยะผู้สรรเสริญ และมอบให้แก่วิศวกะด้วย ข้าแต่อัศวิน ท่านทั้งสองมอบสามีให้แก่โฆษา ผู้นั่งอยู่ข้างบิดาในเรือน แม้นางจะแก่แล้วก็ตาม
1.117.8
यु॒वं श्यावा॑य॒ रुश॑तीमदत्तं म॒हः क्षो॒णस्या॑श्विना॒ कण्वा॑य ।
प्र॒वाच्यं॒ तद्वृ॑षणा कृ॒तं वां॒ यन्ना॑र्ष॒दाय॒ श्रवो॑ अ॒ध्यध॑त्तम् ॥
ข้าแต่อัศวิน ท่านทั้งสองมอบหญิงผู้รุ่งโรจน์ให้แก่ศยาวะ และมอบให้แก่กัณวะจากแผ่นดินอันยิ่งใหญ่ด้วย ข้าแต่ผู้มีพลัง การกระทำที่ท่านทำนั้นควรประกาศออกไป ท่านทั้งสองตั้งกิตติศัพท์ไว้บนนารษทะ
1.117.9
पु॒रू वर्पां॑स्यश्विना॒ दधा॑ना॒ नि पे॒दव॑ ऊहथुरा॒शुमश्व॑म् ।
स॒ह॒स्र॒सां वा॒जिन॒मप्र॑तीतमहि॒हनं॑ श्रव॒स्यं॑ तरु॑त्रम् ॥
ข้าแต่อัศวิน ผู้ทรงรูปมากมาย ท่านนำม้าเร็วลงมาให้เปฑุ คือม้าผู้ให้พันหนึ่ง ผู้มีกำลัง ผู้ไม่มีใครต้านทาน ผู้สังหารงู ผู้มีชื่อเสียง ผู้พาข้ามฝั่งได้
1.117.10
ए॒तानि॑ वां श्रव॒स्या॑ सुदानू॒ ब्रह्मा॑ङ्गू॒षं सद॑नं॒ रोद॑स्योः ।
यद्वां॑ प॒ज्रासो॑ अश्विना॒ हव॑न्ते या॒तमि॒षा च॑ वि॒दुषे॑ च॒ वाज॑म् ॥
ข้าแต่อัศวินผู้เอื้อเฟื้อ สิ่งเหล่านี้คือคำสรรเสริญอันควรแก่กิตติศัพท์ของท่าน คือการถวายอางคูษะ ที่นั่งของสองโลก เมื่อปัชระทั้งหลายเรียกท่าน ขอให้มาพร้อมอาหาร และนำพลังมาให้แก่ผู้รู้
1.117.11
सू॒नोर्माने॑नाश्विना गृणा॒ना वाजं॒ विप्रा॑य भुरणा॒ रद॑न्ता ।
अ॒गस्त्ये॒ ब्रह्म॑णा वावृधा॒ना सं वि॒श्पलां॑ नासत्यारिणीतम् ॥
ข้าแต่อัศวิน ผู้ถูกสรรเสริญด้วยนิมิตแห่งบุตร โปรดมอบพลังแก่วิปรชนผู้ประคับประคองและให้ความยินดี เมื่อเจริญขึ้นด้วยพรหมนในอคัสตยะ ข้าแต่นาสัตยะ ท่านทั้งสองนำวิศปลาออกมาพร้อมกัน
1.117.12
कुह॒ यान्ता॑ सुष्टु॒तिं का॒व्यस्य॒ दिवो॑ नपाता वृषणा शयु॒त्रा ।
हिर॑ण्यस्येव क॒लशं॒ निखा॑त॒मुदू॑पथुर्दश॒मे अ॑श्वि॒नाह॑न् ॥
ท่านทั้งสองกำลังไปที่ไหนพร้อมกับคำสรรเสริญอันดีของกวี ข้าแต่บุตรแห่งสวรรค์ ข้าแต่ผู้มีกำลัง ผู้นอนอยู่ด้วยกัน ดุจภาชนะทองที่ฝังไว้ ท่านยกหม้อขึ้นในวันที่สิบ ข้าแต่อัศวิน ในเวลากลางวัน
1.117.13
यु॒वं च्यवा॑नमश्विना॒ जर॑न्तं॒ पुन॒र्युवा॑नं चक्रथुः॒ शची॑भिः ।
यु॒वो रथं॑ दुहि॒ता सूर्य॑स्य स॒ह श्रि॒या ना॑सत्यावृणीत ॥
ข้าแต่อัศวิน ท่านทั้งสองด้วยพลังของท่าน ทำให้จยวานะผู้แก่ กลับเป็นหนุ่มอีกครั้ง บุตรีของพระอาทิตย์เลือกรถของท่านทั้งสอง พร้อมด้วยสิริ ข้าแต่นาสัตยะ
1.117.14
यु॒वं तुग्रा॑य पू॒र्व्येभि॒रेवैः॑ पुनर्म॒न्याव॑भवतं युवाना ।
यु॒वं भु॒ज्युमर्ण॑सो॒ निः स॑मु॒द्राद्विभि॑रूहथुर्ऋ॒ज्रेभि॒रश्वैः॑ ॥
ท่านทั้งสอง ข้าแต่หนุ่มทั้งหลาย ด้วยการกระทำโบราณ ได้ทำให้ตุครายืนกำลังขึ้นใหม่ ท่านทั้งสองนำภุชยุขึ้นมาจากห้วงน้ำ จากมหาสมุทร ด้วยนกและม้าเร็ว
1.117.15
अजो॑हवीदश्विना तौ॒ग्र्यो वां॒ प्रोळ्हः॑ समु॒द्रम॑व्य॒थिर्ज॑ग॒न्वान् ।
निष्टमू॑हथुः सु॒युजा॒ रथे॑न॒ मनो॑जवसा वृषणा स्व॒स्ति ॥
เตาคริยะเรียกท่าน ข้าแต่อัศวิน ผู้ที่จมลงสู่ทะเลได้เดินทางกลับมาโดยไม่บาดเจ็บ ข้าแต่วัว ท่านทั้งสองนำเขาออกมาอย่างปลอดภัยด้วยรถที่เทียมดีและเร็วดุจความคิด
1.117.16
अजो॑हवीदश्विना॒ वर्ति॑का वामा॒स्नो यत्सी॒ममु॑ञ्चतं॒ वृक॑स्य ।
वि ज॒युषा॑ ययथुः॒ सान्वद्रे॑र्जा॒तं वि॒ष्वाचो॑ अहतं वि॒षेण॑ ॥
วรติกาเรียกท่าน ข้าแต่อัศวิน เมื่อท่านปลดปล่อยนางจากปากหมาป่า ด้วยชัยชนะ ท่านไปยังสันเขาภูเขา และสังหารพิษที่เกิดขึ้นในสรรพสิ่ง
1.117.17
श॒तं मे॒षान्वृ॒क्ये॑ मामहा॒नं तमः॒ प्रणी॑त॒मशि॑वेन पि॒त्रा ।
आक्षी ऋ॒ज्राश्वे॑ अश्विनावधत्तं॒ ज्योति॑र॒न्धाय॑ चक्रथुर्वि॒चक्षे॑ ॥
ท่านได้มอบแพะแกะหนึ่งร้อยตัวแก่หมาป่าตัวเมีย ในความมืดที่บิดาอัปมงคลนำออกไป ข้าแต่อัศวิน ท่านได้วางดวงตาให้ฤชราศวะ ท่านทำให้เกิดแสงสว่างให้คนตาบอดได้เห็น
1.117.18
शु॒नम॒न्धाय॒ भर॑मह्वय॒त्सा वृ॒कीर॑श्विना वृषणा॒ नरेति॑ ।
जा॒रः क॒नीन॑ इव चक्षदा॒न ऋ॒ज्राश्वः॑ श॒तमेकं॑ च मे॒षान् ॥
หมาป่าตัวเมียนั้นเรียกหาความสุขเพื่อชายตาบอด ข้าแต่อัศวิน ข้าแต่ผู้มีกำลัง ข้าแต่บุรุษ นางกล่าวดังนั้น ดุจผู้รักที่ปรารถนาคนโง่ ฤชราศวะได้มอบแพะหนึ่งร้อยเอ็ดตัว
1.117.19
म॒ही वा॑मू॒तिर॑श्विना मयो॒भूरु॒त स्रा॒मं धि॑ष्ण्या॒ सं रि॑णीथः ।
अथा॑ यु॒वामिद॑ह्वय॒त्पुरं॑धि॒राग॑च्छतं सीं वृषणा॒ववो॑भिः ॥
ข้าแต่อัศวิน การคุ้มครองอันยิ่งใหญ่ของท่านนำความสุข ข้าแต่ธิษณยา โปรดรวมเข้ากับพวกเรา แล้วปุรันธีผู้ถวายจึงเรียกท่านทั้งสอง ข้าแต่ผู้มีกำลัง ท่านทั้งสองมาที่นี่ด้วยการช่วยเหลือของท่าน
1.117.20
अधे॑नुं दस्रा स्त॒र्यं॑ विष॑क्ता॒मपि॑न्वतं श॒यवे॑ अश्विना॒ गाम् ।
यु॒वं शची॑भिर्विम॒दाय॑ जा॒यां न्यू॑हथुः पुरुमि॒त्रस्य॒ योषा॑म् ॥
ข้าแต่ทสระ ท่านปล่อยวัวที่ไม่มีนมและถูกผูกไว้ให้แก่ผู้ที่นอนอยู่ ข้าแต่อัศวิน ท่านยังได้มอบวัวนั้นด้วย ท่านทั้งสองด้วยความชำนาญนำภริยาคืนแก่วิมทะผู้สิ้นความยินดี และนำภริยาของปุรุมิตระผู้มีมิตรมากมายกลับมา
1.117.21
यवं॒ वृके॑णाश्विना॒ वप॒न्तेषं॑ दु॒हन्ता॒ मनु॑षाय दस्रा ।
अ॒भि दस्युं॒ बकु॑रेणा॒ धम॑न्तो॒रु ज्योति॑श्चक्रथु॒रार्या॑य ॥
ข้าแต่พระอัศวิน ท่านทั้งสองหว่านข้าวบาร์เลย์ด้วยไถที่เรียกว่าวฤก และรีดน้ำนมให้เป็นอาหารแก่มนุษย์ ข้าแต่ทัสระ ท่านทั้งสองเป่าไฟด้วยเครื่องเป่าที่เรียกว่าพกุระ เพื่อต่อต้านทัสยุ และท่านทั้งสองได้ทำให้แสงสว่างกว้างไกลแก่อารยชน
1.117.22
आ॒थ॒र्व॒णाया॑श्विना दधी॒चे अश्व्यं॒ शिरः॒ प्रत्यै॑रयतम् ।
स वां॒ मधु॒ प्र वो॑चदृता॒यन्त्वा॒ष्ट्रं यद्द॑स्रावपिक॒क्ष्यं॑ वाम् ॥
ข้าแต่พระอัศวิน ท่านทั้งสองได้ประทานหัวม้าคืนแก่อาถรรวณและทธยัญจ์ ผู้ปรารถนาระเบียบแห่งฤตะ ได้กล่าวถึงน้ำผึ้งของท่านทั้งสอง ข้าแต่ทัสระ เมื่อท่านทั้งสองมอบภาชนะบูชาอปิกักษยาแห่งตวษฏฤให้แก่ท่าน
1.117.23
सदा॑ कवी सुम॒तिमा च॑के वां॒ विश्वा॒ धियो॑ अश्विना॒ प्राव॑तं मे ।
अ॒स्मे र॒यिं ना॑सत्या बृ॒हन्त॑मपत्य॒साचं॒ श्रुत्यं॑ रराथाम् ॥
ข้าแต่กวีผู้รอบรู้ ข้าแต่พระอัศวิน ข้าพเจ้าแสวงหาความโปรดปรานของท่านทั้งสองอยู่เสมอ ขอท่านทั้งสองคุ้มครองความคิดทั้งหมดของข้าพเจ้า ข้าแต่นาสัตยะ ขอประทานทรัพย์อันยิ่งใหญ่แก่พวกข้าพเจ้า ทรัพย์ที่นำบุตรหลานมาให้และเป็นที่กล่าวขาน
1.117.24
हिर॑ण्यहस्तमश्विना॒ ररा॑णा पु॒त्रं न॑रा वध्रिम॒त्या अ॑दत्तम् ।
त्रिधा॑ ह॒ श्याव॑मश्विना॒ विक॑स्त॒मुज्जी॒वस॑ ऐरयतं सुदानू ॥
ข้าแต่พระอัศวิน ท่านทั้งสองได้ประทานบุตรมือทองแก่วธริมตี ข้าแต่บุรุษทั้งหลาย ท่านได้ประทานศยาวะถึงสามครั้ง ข้าแต่พระอัศวิน ท่านได้ประทานวิกสตะ ข้าแต่ผู้มีน้ำใจกว้างขวาง ท่านได้ยกเขาขึ้นให้มีชีวิตอยู่
1.117.25
ए॒तानि॑ वामश्विना वी॒र्या॑णि॒ प्र पू॒र्व्याण्या॒यवो॑ऽवोचन् ।
ब्रह्म॑ कृ॒ण्वन्तो॑ वृषणा यु॒वभ्यां॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम ॥
ข้าแต่พระอัศวิน บรรพชนได้ประกาศวีรกรรมโบราณเหล่านี้ของท่านทั้งสอง ข้าแต่ผู้มีพลัง ขอให้พวกข้าพเจ้าผู้มีบุตรผู้กล้าหาญ ขณะที่ประพันธ์บทสวดศักดิ์สิทธิ์ถวายแด่ท่านทั้งสอง ได้กล่าววาจาแห่งพิธีบูชา