ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.117.1
मध्वः॒ सोम॑स्याश्विना॒ मदा॑य प्र॒त्नो होता वि॑वासते वाम् ।
ब॒र्हिष्म॑ती रा॒तिर्विश्रि॑ता॒ गीरि॒षा या॑तं नास॒त्योप॒ वाजैः॑ ॥
இனிய சோமத்தின் மகிழ்ச்சிக்காக, பண்டைய ஹோதா உங்கள் இருவரையும் அழைக்கிறார். தர்பையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கொடையும் பரவிய துதியும் கொண்டு, உண்மையுள்ள அஸ்வினர்களே, வேகத்துடனும் செல்வங்களுடனும் இங்கு வாருங்கள்.
1.117.2
यो वा॑मश्विना॒ मन॑सो॒ जवी॑या॒न्रथः॒ स्वश्वो॒ विश॑ आ॒जिगा॑ति ।
येन॒ गच्छ॑थः सु॒कृतो॑ दुरो॒णं तेन॑ नरा व॒र्तिर॒स्मभ्यं॑ यातम् ॥
ஓ அஸ்வினர்களே, மனதைவிட வேகமான, நல்ல குதிரைகள் பூட்டிய உங்கள் தேர் மக்களிடம் வருகிறது. நல்லவன் உறைவிடத்திற்கு நீங்கள் செல்லும் அந்த வழியில், ஓ வீரர்களே, எங்களுக்காக வாருங்கள்.
1.117.3
ऋषिं॑ नरा॒वंह॑सः॒ पाञ्च॑जन्यमृ॒बीसा॒दत्रिं॑ मुञ्चथो ग॒णेन॑ ।
मि॒नन्ता॒ दस्यो॒रशि॑वस्य मा॒या अ॑नुपू॒र्वं वृ॑षणा चो॒दय॑न्ता ॥
ஓ வீரர்களே, பாவத்திலிருந்தும் ருபீசா குழியிலிருந்தும் ஐந்து மக்களின் ரிஷியான அத்ரியை கூட்டத்துடன் நீங்கள் விடுவிக்கிறீர்கள். ஓ ஆண்மைமிக்கவர்களே, தஸ்யுவின் அசிவமான மாயைகளை ஒவ்வொன்றாக அழித்து, நீங்கள் இருவரும் தூண்டுகிறீர்கள்.
1.117.4
अश्वं॒ न गू॒ळ्हम॑श्विना दु॒रेवै॒र्ऋषिं॑ नरा वृषणा रे॒भम॒प्सु ।
सं तं रि॑णीथो॒ विप्रु॑तं॒ दंसो॑भि॒र्न वां॑ जूर्यन्ति पू॒र्व्या कृ॒तानि॑ ॥
ஓ அஸ்வினர்களே, மறைந்த குதிரையைப் போல, ஓ வீரர்களே, ஓ வ்ருஷபர்களே, நீங்கள் இருவரும் நீரில் விழுந்த ரேபா ரிஷியை கடினத்துடன் வெளியே எடுக்கிறீர்கள். உங்கள் கைகளால் அவரை உயர்த்தி கொண்டு வருகிறீர்கள்; உங்கள் பழைய செயல்கள் உங்களைச் சோர்வடையச் செய்வதில்லை.
1.117.5
सु॒षु॒प्वांसं॒ न निरृ॑तेरु॒पस्थे॒ सूर्यं॒ न द॑स्रा॒ तम॑सि क्षि॒यन्त॑म् ।
शु॒भे रु॒क्मं न द॑र्श॒तं निखा॑त॒मुदू॑पथुरश्विना॒ वन्द॑नाय ॥
ஓ தஸ்ர அஸ்வினர்களே, நிர்ருதியின் மடியில் உறங்குபவரைப் போல, அல்லது இருளில் தேய்ந்துபோகும் சூரியனைப் போல, ஒளிருபவருக்காக அழகிய தங்க ஆபரணம் போல புதைக்கப்பட்டதை, ஓ அஸ்வினர்களே, துதிக்காக நீங்கள் இருவரும் மேலே எடுத்தீர்கள்.
1.117.6
तद्वां॑ नरा॒ शंस्यं॑ पज्रि॒येण॑ क॒क्षीव॑ता नासत्या॒ परि॑ज्मन् ।
श॒फादश्व॑स्य वा॒जिनो॒ जना॑य श॒तं कु॒म्भाँ अ॑सिञ्चतं॒ मधू॑नाम् ॥
ஓ வீரர்களே, ஓ உண்மையுள்ள அஸ்வினர்களே, பரந்த உலகில் பஜ்ரியர் மற்றும் கக்ஷீவானுடன் உங்களுக்கு அது புகழ்ச்சிக்குரியது. வலிமையான குதிரையின் குளம்பிலிருந்து மனிதனுக்காக நூறு குடங்கள் தேனை நீங்கள் இருவரும் ஊற்றினீர்கள்.
1.117.7
यु॒वं न॑रा स्तुव॒ते कृ॑ष्णि॒याय॑ विष्णा॒प्वं॑ ददथु॒र्विश्व॑काय ।
घोषा॑यै चित्पितृ॒षदे॑ दुरो॒णे पतिं॒ जूर्य॑न्त्या अश्विनावदत्तम् ॥
ஆண்மையுள்ள அஸ்வின்களே, துதிக்கும் கிருஷ்ணியனுக்கு விஷ்ணாபூவையும், விஸ்வகனுக்கும் நீங்கள் அளித்தீர்கள். அஸ்வின்களே, தந்தையருகில் அமர்ந்திருந்த கோஷாவுக்கு, வீட்டில் முதிர்ந்திருந்த அவளுக்குக் கணவனை நீங்கள் அளித்தீர்கள்.
1.117.8
यु॒वं श्यावा॑य॒ रुश॑तीमदत्तं म॒हः क्षो॒णस्या॑श्विना॒ कण्वा॑य ।
प्र॒वाच्यं॒ तद्वृ॑षणा कृ॒तं वां॒ यन्ना॑र्ष॒दाय॒ श्रवो॑ अ॒ध्यध॑त्तम् ॥
அஸ்வின்களே, நீங்கள் சியாவனுக்கு ஒளிரும் பெண்ணை அளித்தீர்கள்; மகத்தான பூமியிலிருந்து காணவனுக்கும் அளித்தீர்கள். வலிமையுள்ளவர்களே, நீங்கள் செய்த அந்தச் செயல் பறைசாற்றத்தக்கது; நார்ஷதனுக்கு நீங்கள் புகழை நிலைநிறுத்தினீர்கள்.
1.117.9
पु॒रू वर्पां॑स्यश्विना॒ दधा॑ना॒ नि पे॒दव॑ ऊहथुरा॒शुमश्व॑म् ।
स॒ह॒स्र॒सां वा॒जिन॒मप्र॑तीतमहि॒हनं॑ श्रव॒स्यं॑ तरु॑त्रम् ॥
அஸ்வின்களே, பல வடிவங்களைத் தாங்கி நீங்கள் பேதுவுக்காக விரைவான குதிரையை இறக்கி அழைத்து வந்தீர்கள் — ஆயிரம் அளிப்பவனும், வலிமையுள்ளவனும், அடக்கப்படாதவனும், பாம்பை அழிப்பவனும், புகழுள்ளவனும், கடக்க உதவுபவனுமான அதை.
1.117.10
ए॒तानि॑ वां श्रव॒स्या॑ सुदानू॒ ब्रह्मा॑ङ्गू॒षं सद॑नं॒ रोद॑स्योः ।
यद्वां॑ प॒ज्रासो॑ अश्विना॒ हव॑न्ते या॒तमि॒षा च॑ वि॒दुषे॑ च॒ वाज॑म् ॥
நல்ல கொடையாளர்களான அஸ்வின்களே, இவை உங்களுக்கான புகழ்ச்சிக்குரிய பாடல்கள்; ஆங்கூஷ அர்ப்பணம், உலகங்களின் இருப்பிடம். பஜ்ரர்கள் உங்களை அழைக்கும்போது, உணவோடு வாருங்கள்; அறிந்தவனுக்கும் வலிமையைக் கொண்டு வாருங்கள்.
1.117.11
सू॒नोर्माने॑नाश्विना गृणा॒ना वाजं॒ विप्रा॑य भुरणा॒ रद॑न्ता ।
अ॒गस्त्ये॒ ब्रह्म॑णा वावृधा॒ना सं वि॒श्पलां॑ नासत्यारिणीतम् ॥
அஸ்வின்களே, மகனின் அடையாளத்தால் துதித்து, விப்ரனுக்கு வலிமையைத் தாருங்கள்; காப்பவர்களே, மகிழ்ச்சியை அளித்தபடி. அகஸ்த்தியனில் பிரார்த்தனையால் வளர்ந்து, நாசத்யர்களே, விஷ்பலாவை ஒன்றாக அழைத்து வந்தீர்கள்.
1.117.12
कुह॒ यान्ता॑ सुष्टु॒तिं का॒व्यस्य॒ दिवो॑ नपाता वृषणा शयु॒त्रा ।
हिर॑ण्यस्येव क॒लशं॒ निखा॑त॒मुदू॑पथुर्दश॒मे अ॑श्वि॒नाह॑न् ॥
கவியின் நல்ல துதியால் நீங்கள் எங்கே செல்கிறீர்கள்? வானத்தின் மகன்களே, வலிமையுள்ளவர்களே, ஒன்றாகப் படுத்திருப்பவர்களே. பொன் பாத்திரம் போல் புதைக்கப்பட்ட குடத்தை பத்தாம் நாளில் நீங்கள் மேலே உயர்த்தினீர்கள், அஸ்வின்களே, பகலில்.
1.117.13
यु॒वं च्यवा॑नमश्विना॒ जर॑न्तं॒ पुन॒र्युवा॑नं चक्रथुः॒ शची॑भिः ।
यु॒वो रथं॑ दुहि॒ता सूर्य॑स्य स॒ह श्रि॒या ना॑सत्यावृणीत ॥
அசுவினிகளே, நீங்கள் முதியவரான சியவானை உங்கள் சக்தியால் மீண்டும் இளைஞனாக்கினீர்கள். சூரியனின் மகள் உங்கள் தேரை ஒளியுடன் தேர்ந்தெடுத்தாள், ஓ நாசத்யர்களே.
1.117.14
यु॒वं तुग्रा॑य पू॒र्व्येभि॒रेवैः॑ पुनर्म॒न्याव॑भवतं युवाना ।
यु॒वं भु॒ज्युमर्ण॑सो॒ निः स॑मु॒द्राद्विभि॑रूहथुर्ऋ॒ज्रेभि॒रश्वैः॑ ॥
நீங்கள் இருவரும் துக்ராவுக்காக பழைய செயல்களால் புதுப்பிக்கப்பட்ட வலிமையுடையவர்களானீர்கள், ஓ இளையவர்களே. நீங்கள் பூஜ்யுவை நீரிலிருந்து, கடலிலிருந்து, பறவைகளுடனும் விரைந்த குதிரைகளுடனும் வெளியே கொண்டு வந்தீர்கள்.
1.117.15
अजो॑हवीदश्विना तौ॒ग्र्यो वां॒ प्रोळ्हः॑ समु॒द्रम॑व्य॒थिर्ज॑ग॒न्वान् ।
निष्टमू॑हथुः सु॒युजा॒ रथे॑न॒ मनो॑जवसा वृषणा स्व॒स्ति ॥
தௌக்ர்யன் உங்களை அழைத்தான், ஓ அசுவினிகளே; கடலில் மூழ்கியவன் பாதிப்பின்றி சென்றான். ஓ காளைகளே, நீங்கள் அவனை நன்றாக பூட்டப்பட்ட, மனதின் வேகமுள்ள தேரால் பாதுகாப்பாக வெளியே கொண்டு வந்தீர்கள்.
1.117.16
अजो॑हवीदश्विना॒ वर्ति॑का वामा॒स्नो यत्सी॒ममु॑ञ्चतं॒ वृक॑स्य ।
वि ज॒युषा॑ ययथुः॒ सान्वद्रे॑र्जा॒तं वि॒ष्वाचो॑ अहतं वि॒षेण॑ ॥
வர்த்திகை உங்களை அழைத்தாள், ஓ அசுவினிகளே; நீங்கள் அவளை ஓநாயின் வாயிலிருந்து விடுவித்தபோது. வெற்றியுடன் நீங்கள் மலை முகட்டில் சென்றீர்கள்; எல்லாவற்றிலும் பிறந்த விஷத்தை நீங்கள் அழித்தீர்கள்.
1.117.17
श॒तं मे॒षान्वृ॒क्ये॑ मामहा॒नं तमः॒ प्रणी॑त॒मशि॑वेन पि॒त्रा ।
आक्षी ऋ॒ज्राश्वे॑ अश्विनावधत्तं॒ ज्योति॑र॒न्धाय॑ चक्रथुर्वि॒चक्षे॑ ॥
வ்ரிகிக்கு நூறு ஆட்டுக்கடாக்களைக் கொடுத்து, அசுப தந்தையால் கொண்டு செல்லப்பட்ட இருளில், ஓ அசுவினிகளே, ரிஜ்ராச்வனின் கண்களை நீங்கள் நிறுவினீர்கள்; குருடனுக்கு பார்ப்பதற்காக ஒளியை உண்டாக்கினீர்கள்.
1.117.18
शु॒नम॒न्धाय॒ भर॑मह्वय॒त्सा वृ॒कीर॑श्विना वृषणा॒ नरेति॑ ।
जा॒रः क॒नीन॑ इव चक्षदा॒न ऋ॒ज्राश्वः॑ श॒तमेकं॑ च मे॒षान् ॥
குருடனுக்காக இன்பச் சுமையை அவள் அழைத்தாள்; அந்த வ்ரிகி, ஓ அசுவினிகளே, ஓ காளைகளே, ஓ மனிதர்களே, என்று இவ்வாறு. காதலன் முட்டாளை விரும்புவது போல, ரிஜ்ராச்வன் நூற்றோடு ஒன்று (ஆட்டுக்கடாக்கள்) கொடுத்தான்.
1.117.19
म॒ही वा॑मू॒तिर॑श्विना मयो॒भूरु॒त स्रा॒मं धि॑ष्ण्या॒ सं रि॑णीथः ।
अथा॑ यु॒वामिद॑ह्वय॒त्पुरं॑धि॒राग॑च्छतं सीं वृषणा॒ववो॑भिः ॥
அஸ்வின்களே, உங்கள் பெரிய பாதுகாப்பும் நலம் தரும் உதவியும் எங்களுடன் சேரட்டும்; தியானம் செய்பவர் உங்களை அழைத்தார், உங்கள் உதவியுடன் காளைகளே நீங்கள் வந்தீர்கள்.
1.117.20
अधे॑नुं दस्रा स्त॒र्यं॑ विष॑क्ता॒मपि॑न्वतं श॒यवे॑ अश्विना॒ गाम् ।
यु॒वं शची॑भिर्विम॒दाय॑ जा॒यां न्यू॑हथुः पुरुमि॒त्रस्य॒ योषा॑म् ॥
தசராக்களே, பால் இல்லாத, கட்டுண்ட பசுவை படுத்திருந்தவனுக்காக விடுவித்தீர்கள்; அஸ்வின்களே, பசுவையும் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் திறமையுடன் விமதனுக்கு மனைவியை மீட்டுத் தந்தீர்கள், பல நண்பர்களுடையவனின் பெண்ணையும் திருப்பிக் கொண்டுவந்தீர்கள்.
1.117.21
यवं॒ वृके॑णाश्विना॒ वप॒न्तेषं॑ दु॒हन्ता॒ मनु॑षाय दस्रा ।
अ॒भि दस्युं॒ बकु॑रेणा॒ धम॑न्तो॒रु ज्योति॑श्चक्रथु॒रार्या॑य ॥
அஸ்வின்களே, ஓநாய் கலப்பையால் பார்லியை விதைக்கிறீர்கள், மனிதனுக்காக உணவை கறக்கிறீர்கள்; தசராக்களே, பகூரத்தால் தஸ்யுவுக்கெதிராக நெருப்பை ஊதுகிறீர்கள், ஆரியனுக்காக பெரிய ஒளியை உண்டாக்கினீர்கள்.
1.117.22
आ॒थ॒र्व॒णाया॑श्विना दधी॒चे अश्व्यं॒ शिरः॒ प्रत्यै॑रयतम् ।
स वां॒ मधु॒ प्र वो॑चदृता॒यन्त्वा॒ष्ट्रं यद्द॑स्रावपिक॒क्ष्यं॑ वाम् ॥
அஸ்வின்களே, அதர்வனுக்கும் தத்யஞ்சுக்கும் குதிரையின் தலையை பொருத்தித் திருப்பித் தந்தீர்கள்; ரிதத்தை விரும்பியவன் உங்கள் தேனைப் பாடினான், தசராக்களே, த்வஷ்டாவின் அபிகக்ஷ்ய பாத்திரத்தை நீங்கள் தந்தபோது.
1.117.23
सदा॑ कवी सुम॒तिमा च॑के वां॒ विश्वा॒ धियो॑ अश्विना॒ प्राव॑तं मे ।
अ॒स्मे र॒यिं ना॑सत्या बृ॒हन्त॑मपत्य॒साचं॒ श्रुत्यं॑ रराथाम् ॥
ஞானியரே, அஸ்வின்களே, எப்போதும் நான் உங்கள் நல்ல மனதை வேண்டுகிறேன்; அஸ்வின்களே, என் எல்லா பிரார்த்தனைகளையும் காப்பாற்றுங்கள். நாசத்யர்களே, எங்களுக்கு பெரிய செல்வத்தை அருளுங்கள், அது சந்ததியைப் பெருக்கி புகழ் தருவதாக.
1.117.24
हिर॑ण्यहस्तमश्विना॒ ररा॑णा पु॒त्रं न॑रा वध्रिम॒त्या अ॑दत्तम् ।
त्रिधा॑ ह॒ श्याव॑मश्विना॒ विक॑स्त॒मुज्जी॒वस॑ ऐरयतं सुदानू ॥
அஸ்வின்களே, பொன்னிறக் கைகளுடைய மகனை வத்ரிமதிக்கு நீங்கள் கொடுத்தீர்கள்; நரர்களே, மூன்று வகையில் ஷ்யாவனையும், அஸ்வின்களே, விகஸ்தனையும் தந்தீர்கள். கொடைவள்ளல்களே, அவனை வாழ்வுக்காக மேலே எழுப்பினீர்கள்.
1.117.25
ए॒तानि॑ वामश्विना वी॒र्या॑णि॒ प्र पू॒र्व्याण्या॒यवो॑ऽवोचन् ।
ब्रह्म॑ कृ॒ण्वन्तो॑ वृषणा यु॒वभ्यां॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम ॥
அஶ்வின்களே, மனிதர்கள் உங்கள் இந்த பண்டைய வீரச் செயல்களை எடுத்துரைத்தனர். வலிமைமிக்க உங்களுக்காக மந்திரத்தை இயற்றி, நல்ல புதல்வர்களுடன் கூடிய நாங்கள் யாகப் பேச்சைப் பேசுவோமாக.