Ṛgveda · Sūkta 1.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.117.1
मध्वः॒ सोम॑स्याश्विना॒ मदा॑य प्र॒त्नो होता वि॑वासते वाम् ।
ब॒र्हिष्म॑ती रा॒तिर्विश्रि॑ता॒ गीरि॒षा या॑तं नास॒त्योप॒ वाजैः॑ ॥
Zur Freude am süßen Soma ruft euch beide der alte Hotar an. Mit der mit heiligem Gras geschmückten Gabe und dem ausgebreiteten Lied, o wahrhaftige Aśvins, kommt hierher mit Schwung und mit Beute.
1.117.2
यो वा॑मश्विना॒ मन॑सो॒ जवी॑या॒न्रथः॒ स्वश्वो॒ विश॑ आ॒जिगा॑ति ।
येन॒ गच्छ॑थः सु॒कृतो॑ दुरो॒णं तेन॑ नरा व॒र्तिर॒स्मभ्यं॑ यातम् ॥
O Aśvins, euer gedankenschneller Wagen mit den guten Rossen kommt zu den Menschen. Auf dem Weg, den ihr zur Zuflucht des Rechtschaffenen nehmt, o Männer, kommt auf diesem Weg zu uns.
1.117.3
ऋषिं॑ नरा॒वंह॑सः॒ पाञ्च॑जन्यमृ॒बीसा॒दत्रिं॑ मुञ्चथो ग॒णेन॑ ।
मि॒नन्ता॒ दस्यो॒रशि॑वस्य मा॒या अ॑नुपू॒र्वं वृ॑षणा चो॒दय॑न्ता ॥
O Männer, ihr beide befreit den Seher Atri der fünf Völker von der Sünde und aus der Rbhisa-Grube, samt seiner Schar. O Kraftvolle, die ihr die Listen des Dämons und des Unheilvollen der Reihe nach vernichtet, ihr beide spornt an.
1.117.4
अश्वं॒ न गू॒ळ्हम॑श्विना दु॒रेवै॒र्ऋषिं॑ नरा वृषणा रे॒भम॒प्सु ।
सं तं रि॑णीथो॒ विप्रु॑तं॒ दंसो॑भि॒र्न वां॑ जूर्यन्ति पू॒र्व्या कृ॒तानि॑ ॥
O Aśvins, wie ein verborgenes Pferd, o Männer, o Kraftvolle, zieht ihr beide mühsam den in den Wassern versunkenen Seher Rebha heraus. Mit euren Händen hebt ihr ihn empor; eure alten Taten ermüden euch nicht.
1.117.5
सु॒षु॒प्वांसं॒ न निरृ॑तेरु॒पस्थे॒ सूर्यं॒ न द॑स्रा॒ तम॑सि क्षि॒यन्त॑म् ।
शु॒भे रु॒क्मं न द॑र्श॒तं निखा॑त॒मुदू॑पथुरश्विना॒ वन्द॑नाय ॥
O Dasra-Aśvins, wie einer, der im Schoß der Nirṛti schläft, oder wie die Sonne, die im Dunkel schwindet, wie ein schönes goldenes Schmuckstück, für den Strahlenden vergraben, habt ihr beide ihn emporgehoben, o Aśvins, zum Lobpreis.
1.117.6
तद्वां॑ नरा॒ शंस्यं॑ पज्रि॒येण॑ क॒क्षीव॑ता नासत्या॒ परि॑ज्मन् ।
श॒फादश्व॑स्य वा॒जिनो॒ जना॑य श॒तं कु॒म्भाँ अ॑सिञ्चतं॒ मधू॑नाम् ॥
Das, o Männer, o wahrhaftige Aśvins, ist lobenswert, zusammen mit Pajriya und Kakṣīvat, in der weiten Welt. Aus dem Huf des kräftigen Rosses habt ihr beide hundert Krüge Met für den Mann ausgegossen.
1.117.7
यु॒वं न॑रा स्तुव॒ते कृ॑ष्णि॒याय॑ विष्णा॒प्वं॑ ददथु॒र्विश्व॑काय ।
घोषा॑यै चित्पितृ॒षदे॑ दुरो॒णे पतिं॒ जूर्य॑न्त्या अश्विनावदत्तम् ॥
O Helden, ihr gabt Viṣṇāpū dem preisenden Kṛṣṇiya und auch dem Viśvaka. O Aśvins, ihr gabt Ghoṣā, die bei ihrem Vater im Hause saß und schon alt war, einen Gatten.
1.117.8
यु॒वं श्यावा॑य॒ रुश॑तीमदत्तं म॒हः क्षो॒णस्या॑श्विना॒ कण्वा॑य ।
प्र॒वाच्यं॒ तद्वृ॑षणा कृ॒तं वां॒ यन्ना॑र्ष॒दाय॒ श्रवो॑ अ॒ध्यध॑त्तम् ॥
O Aśvins, ihr gabt Śyāva die leuchtende Frau und auch dem Kaṇva von der großen Erde. O Starke, die Tat, die ihr vollbracht habt, ist zu verkünden; dem Nārṣada habt ihr Ruhm verliehen.
1.117.9
पु॒रू वर्पां॑स्यश्विना॒ दधा॑ना॒ नि पे॒दव॑ ऊहथुरा॒शुमश्व॑म् ।
स॒ह॒स्र॒सां वा॒जिन॒मप्र॑तीतमहि॒हनं॑ श्रव॒स्यं॑ तरु॑त्रम् ॥
O Aśvins, in vielen Gestalten, führtet ihr für Pedu das schnelle Ross herab — den Tausendgeber, den Starken, den Ungezähmten, den Schlangentöter, den Berühmten, den Hinüberführenden.
1.117.10
ए॒तानि॑ वां श्रव॒स्या॑ सुदानू॒ ब्रह्मा॑ङ्गू॒षं सद॑नं॒ रोद॑स्योः ।
यद्वां॑ प॒ज्रासो॑ अश्विना॒ हव॑न्ते या॒तमि॒षा च॑ वि॒दुषे॑ च॒ वाज॑म् ॥
O edle Aśvins, dies sind eure rühmenswerten Preisungen: das Āṅgūṣa-Opfer, der Sitz der beiden Welten. Wenn die Pajras euch rufen, kommt mit Speise, und bringt dem Wissenden Kraft.
1.117.11
सू॒नोर्माने॑नाश्विना गृणा॒ना वाजं॒ विप्रा॑य भुरणा॒ रद॑न्ता ।
अ॒गस्त्ये॒ ब्रह्म॑णा वावृधा॒ना सं वि॒श्पलां॑ नासत्यारिणीतम् ॥
O Aśvins, den Sohn preisend, schenkt dem Seher Kraft, ihr Erhalter, Freude spendend. Durch Gebet in Agastya erstarkt, ihr Nāsatyas, führtet ihr Viśpalā gemeinsam herbei.
1.117.12
कुह॒ यान्ता॑ सुष्टु॒तिं का॒व्यस्य॒ दिवो॑ नपाता वृषणा शयु॒त्रा ।
हिर॑ण्यस्येव क॒लशं॒ निखा॑त॒मुदू॑पथुर्दश॒मे अ॑श्वि॒नाह॑न् ॥
Wohin fahrt ihr mit dem guten Lob des Dichters? O Söhne des Himmels, o Starke, die ihr zusammen liegt. Wie ein vergrabenes goldenes Gefäß hobt ihr den Krug am zehnten Tag empor, o Aśvins, bei Tage.
1.117.13
यु॒वं च्यवा॑नमश्विना॒ जर॑न्तं॒ पुन॒र्युवा॑नं चक्रथुः॒ शची॑भिः ।
यु॒वो रथं॑ दुहि॒ता सूर्य॑स्य स॒ह श्रि॒या ना॑सत्यावृणीत ॥
O Aśvins, durch eure Kräfte machtet ihr den alten Cyavana wieder jung. Die Tochter der Sonne wählte mit Glanz euren Wagen, o Nāsatyas.
1.117.14
यु॒वं तुग्रा॑य पू॒र्व्येभि॒रेवैः॑ पुनर्म॒न्याव॑भवतं युवाना ।
यु॒वं भु॒ज्युमर्ण॑सो॒ निः स॑मु॒द्राद्विभि॑रूहथुर्ऋ॒ज्रेभि॒रश्वैः॑ ॥
Ihr beiden, o Jungen, wurdet durch uralte Taten für Tugra an Kraft erneuert. Ihr holtet Bhujyu aus den Wassern, aus dem Ozean, mit Vögeln und schnellen Rossen hervor.
1.117.15
अजो॑हवीदश्विना तौ॒ग्र्यो वां॒ प्रोळ्हः॑ समु॒द्रम॑व्य॒थिर्ज॑ग॒न्वान् ।
निष्टमू॑हथुः सु॒युजा॒ रथे॑न॒ मनो॑जवसा वृषणा स्व॒स्ति ॥
Taugrya rief euch an, o Aśvins; der im Meer Versunkene ging unversehrt hervor. O Stiere, ihr brachtet ihn sicher heraus mit einem wohlgeschirrten Wagen, schnell wie der Gedanke.
1.117.16
अजो॑हवीदश्विना॒ वर्ति॑का वामा॒स्नो यत्सी॒ममु॑ञ्चतं॒ वृक॑स्य ।
वि ज॒युषा॑ ययथुः॒ सान्वद्रे॑र्जा॒तं वि॒ष्वाचो॑ अहतं वि॒षेण॑ ॥
Vartikā rief euch an, o Aśvins, als ihr sie tatsächlich aus dem Rachen des Wolfes befreitet. Mit Sieg zogt ihr auf den Bergkamm und schlugt das in allen Dingen geborene Gift nieder.
1.117.17
श॒तं मे॒षान्वृ॒क्ये॑ मामहा॒नं तमः॒ प्रणी॑त॒मशि॑वेन पि॒त्रा ।
आक्षी ऋ॒ज्राश्वे॑ अश्विनावधत्तं॒ ज्योति॑र॒न्धाय॑ चक्रथुर्वि॒चक्षे॑ ॥
Nachdem ihr der Wölfin hundert Widder gegeben habt, habt ihr, o Aśvins, im Dunkel, das der unheilvolle Vater herbeiführte, die Augen des Ṛjrāśva eingesetzt; ihr schuft Licht, damit der Blinde sehe.
1.117.18
शु॒नम॒न्धाय॒ भर॑मह्वय॒त्सा वृ॒कीर॑श्विना वृषणा॒ नरेति॑ ।
जा॒रः क॒नीन॑ इव चक्षदा॒न ऋ॒ज्राश्वः॑ श॒तमेकं॑ च मे॒षान् ॥
Sie rief um eine Last des Glücks für den Blinden, jene Wölfin, o Aśvins, o Stiere, o Menschen, so sprechend. Wie ein Liebhaber einen Narren begehrt, gab Ṛjrāśva hundertundeinen Widder.
1.117.19
म॒ही वा॑मू॒तिर॑श्विना मयो॒भूरु॒त स्रा॒मं धि॑ष्ण्या॒ सं रि॑णीथः ।
अथा॑ यु॒वामिद॑ह्वय॒त्पुरं॑धि॒राग॑च्छतं सीं वृषणा॒ववो॑भिः ॥
O Aśvins, euer großer Schutz bringt Wohlergehen; o Lieben (dhiṣṇyā), verbindet ihn mit uns. Da rief euch Puraṃdhi; o Stiere, ihr kamt hierher mit eurer Hilfe.
1.117.20
अधे॑नुं दस्रा स्त॒र्यं॑ विष॑क्ता॒मपि॑न्वतं श॒यवे॑ अश्विना॒ गाम् ।
यु॒वं शची॑भिर्विम॒दाय॑ जा॒यां न्यू॑हथुः पुरुमि॒त्रस्य॒ योषा॑म् ॥
O Dasras, ihr befreitet die milchlose, gefesselte Kuh für den, der dalag; o Aśvins, auch die Kuh gabt ihr. Geschickt brachtet ihr beide dem Freudlosen (Vimada) seine Gattin zurück, und die Frau des Vielfreundes (Purumitra) führtet ihr zurück.
1.117.21
यवं॒ वृके॑णाश्विना॒ वप॒न्तेषं॑ दु॒हन्ता॒ मनु॑षाय दस्रा ।
अ॒भि दस्युं॒ बकु॑रेणा॒ धम॑न्तो॒रु ज्योति॑श्चक्रथु॒रार्या॑य ॥
O Aśvins, mit dem Wolf (Pflug) sät ihr Gerste und melkt Nahrung für den Menschen; o Dasras, mit dem Bakura facht ihr das Feuer gegen den Feind (Dasyu) an, und ihr schufet weites Licht für den Arya.
1.117.22
आ॒थ॒र्व॒णाया॑श्विना दधी॒चे अश्व्यं॒ शिरः॒ प्रत्यै॑रयतम् ।
स वां॒ मधु॒ प्र वो॑चदृता॒यन्त्वा॒ष्ट्रं यद्द॑स्रावपिक॒क्ष्यं॑ वाम् ॥
O Aśvins, für Atharvan und Dadhyañc setztet ihr den Pferdekopf wieder ein; der die Wahrheit (ṛta) begehrt, pries euren Honig, o Dasras, als ihr Tvaṣṭṛs Opfergefäß (apikakṣyā) gabt.
1.117.23
सदा॑ कवी सुम॒तिमा च॑के वां॒ विश्वा॒ धियो॑ अश्विना॒ प्राव॑तं मे ।
अ॒स्मे र॒यिं ना॑सत्या बृ॒हन्त॑मपत्य॒साचं॒ श्रुत्यं॑ रराथाम् ॥
O Seher, o Aśvins, ich suche immer eure gute Gunst; o Aśvins, schützt alle meine Gedanken (Gebete) für mich. O Nāsatyas, gewährt uns großen Reichtum, der Nachkommen bringt und berühmt ist.
1.117.24
हिर॑ण्यहस्तमश्विना॒ ररा॑णा पु॒त्रं न॑रा वध्रिम॒त्या अ॑दत्तम् ।
त्रिधा॑ ह॒ श्याव॑मश्विना॒ विक॑स्त॒मुज्जी॒वस॑ ऐरयतं सुदानू ॥
O Aśvins, ihr gabt den goldhändigen Sohn der Vadhrimatī; o Männer, dreifach gabt ihr Śyāva, o Aśvins, ihr gabt Vikasta. O Freigebige, ihr richtetet ihn auf für das Leben.
1.117.25
ए॒तानि॑ वामश्विना वी॒र्या॑णि॒ प्र पू॒र्व्याण्या॒यवो॑ऽवोचन् ।
ब्रह्म॑ कृ॒ण्वन्तो॑ वृषणा यु॒वभ्यां॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम ॥
O Aśvins, die Menschen haben diese eure alten Heldentaten verkündet. Indem wir für euch beide ein heiliges Lied dichten, o ihr Kraftvollen, mögen wir, die wir gute Söhne haben, das Opferwort sprechen.