ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.117.1
मध्वः॒ सोम॑स्याश्विना॒ मदा॑य प्र॒त्नो होता वि॑वासते वाम् ।
ब॒र्हिष्म॑ती रा॒तिर्विश्रि॑ता॒ गीरि॒षा या॑तं नास॒त्योप॒ वाजैः॑ ॥
മധുരമായ സോമത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി പുരാതനനായ ഹോതാവ് നിങ്ങളിരുവരെയും ക്ഷണിക്കുന്നു. ദർഭകൊണ്ടലങ്കരിച്ച ദാനവും വ്യാപിച്ച സ്തുതിയുമായി, സത്യവാന്മാരായ അശ്വിനികളേ, വേഗത്തോടും സമ്പത്തോടും കൂടി ഇവിടെ വരൂ.
1.117.2
यो वा॑मश्विना॒ मन॑सो॒ जवी॑या॒न्रथः॒ स्वश्वो॒ विश॑ आ॒जिगा॑ति ।
येन॒ गच्छ॑थः सु॒कृतो॑ दुरो॒णं तेन॑ नरा व॒र्तिर॒स्मभ्यं॑ यातम् ॥
ഓ അശ്വിനികളേ, മനസ്സിനെക്കാൾ വേഗമുള്ള, നല്ല കുതിരകളുള്ള നിങ്ങളുടെ രഥം ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തുന്നു. സത്കർമ്മിയുടെ ആശ്രയത്തിലേക്ക് നിങ്ങൾ പോകുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ, ഓ നരന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്കായി വരൂ.
1.117.3
ऋषिं॑ नरा॒वंह॑सः॒ पाञ्च॑जन्यमृ॒बीसा॒दत्रिं॑ मुञ्चथो ग॒णेन॑ ।
मि॒नन्ता॒ दस्यो॒रशि॑वस्य मा॒या अ॑नुपू॒र्वं वृ॑षणा चो॒दय॑न्ता ॥
ഓ നരന്മാരേ, പാപത്തിൽ നിന്നും ഋഭീസ കുഴിയിൽ നിന്നും, പഞ്ചജനരുടെ ഋഷിയായ അത്രിയെ സംഘത്തോടുകൂടി നിങ്ങൾ മോചിപ്പിക്കുന്നു. ഓ വൃഷഭന്മാരേ, ദസ്യുവിന്റെയും അശിവന്റെയും മായകളെ ക്രമമായി നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങളിരുവരും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
1.117.4
अश्वं॒ न गू॒ळ्हम॑श्विना दु॒रेवै॒र्ऋषिं॑ नरा वृषणा रे॒भम॒प्सु ।
सं तं रि॑णीथो॒ विप्रु॑तं॒ दंसो॑भि॒र्न वां॑ जूर्यन्ति पू॒र्व्या कृ॒तानि॑ ॥
ഓ അശ്വിനികളേ, ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന കുതിരപോലെ, ഓ നരന്മാരേ, ഓ വൃഷഭന്മാരേ, വെള്ളത്തിൽ വീണ രേഭ ഋഷിയെ പ്രയാസത്തോടെ നിങ്ങളിരുവരും പുറത്തെടുക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ കൈകളാൽ അവനെ ഉയർത്തി കൊണ്ടുവരുന്നു; നിങ്ങളുടെ പഴയ കർമ്മങ്ങൾ നിങ്ങളെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നില്ല.
1.117.5
सु॒षु॒प्वांसं॒ न निरृ॑तेरु॒पस्थे॒ सूर्यं॒ न द॑स्रा॒ तम॑सि क्षि॒यन्त॑म् ।
शु॒भे रु॒क्मं न द॑र्श॒तं निखा॑त॒मुदू॑पथुरश्विना॒ वन्द॑नाय ॥
ഓ ദസ്ര അശ്വിനികളേ, നിരൃതിയുടെ മടിയിൽ ഉറങ്ങുന്നവനെപ്പോലെ, അല്ലെങ്കിൽ ഇരുട്ടിൽ ക്ഷയിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ, പ്രകാശമുള്ളവനുവേണ്ടി മനോഹരമായ സ്വർണ്ണാഭരണം പോലെ കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ടതിനെ, ഓ അശ്വിനികളേ, സ്തുതിക്കായി നിങ്ങളിരുവരും ഉയർത്തി.
1.117.6
तद्वां॑ नरा॒ शंस्यं॑ पज्रि॒येण॑ क॒क्षीव॑ता नासत्या॒ परि॑ज्मन् ।
श॒फादश्व॑स्य वा॒जिनो॒ जना॑य श॒तं कु॒म्भाँ अ॑सिञ्चतं॒ मधू॑नाम् ॥
ഓ നരന്മാരേ, ഓ സത്യവാന്മാരായ അശ്വിനികളേ, വിശാലമായ ലോകത്തിൽ പജ്രിയനും കക്ഷീവാനുമൊപ്പം അത് നിങ്ങളുടെ സ്തുതിക്കർഹമാണ്. ബലവാനായ കുതിരയുടെ കുളമ്പിൽ നിന്ന് മനുഷ്യനുവേണ്ടി നൂറു കുടം തേൻ നിങ്ങളിരുവരും ഒഴുക്കി.
1.117.7
यु॒वं न॑रा स्तुव॒ते कृ॑ष्णि॒याय॑ विष्णा॒प्वं॑ ददथु॒र्विश्व॑काय ।
घोषा॑यै चित्पितृ॒षदे॑ दुरो॒णे पतिं॒ जूर्य॑न्त्या अश्विनावदत्तम् ॥
ഓ വീരന്മാരേ, സ്തുതിക്കുന്ന കൃഷ്ണീയന് വിഷ്ണാപൂവിനെയും വിശ്വകന്ന് നിങ്ങൾ നൽകി. ഓ അശ്വിനികളേ, പിതാവിനരികെ ഇരുന്ന ഘോഷയ്ക്ക്, വീട്ടിൽ വാർധക്യം ബാധിച്ച അവൾക്ക് ഭർത്താവിനെ നിങ്ങൾ നൽകി.
1.117.8
यु॒वं श्यावा॑य॒ रुश॑तीमदत्तं म॒हः क्षो॒णस्या॑श्विना॒ कण्वा॑य ।
प्र॒वाच्यं॒ तद्वृ॑षणा कृ॒तं वां॒ यन्ना॑र्ष॒दाय॒ श्रवो॑ अ॒ध्यध॑त्तम् ॥
അശ്വിനികളേ, ശ്യാവന് പ്രകാശമുള്ള സ്ത്രീയെ നിങ്ങൾ നൽകി; മഹത്തായ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് കണ്വനും നൽകി. വൃഷഭന്മാരേ, നിങ്ങൾ ചെയ്ത ആ കർമ്മം പ്രഖ്യാപിക്കത്തക്കതാണ്; നാർഷദന് നിങ്ങൾ യശസ്സ് സ്ഥാപിച്ചു.
1.117.9
पु॒रू वर्पां॑स्यश्विना॒ दधा॑ना॒ नि पे॒दव॑ ऊहथुरा॒शुमश्व॑म् ।
स॒ह॒स्र॒सां वा॒जिन॒मप्र॑तीतमहि॒हनं॑ श्रव॒स्यं॑ तरु॑त्रम् ॥
അശ്വിനികളേ, പല രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച് നിങ്ങൾ പേദുവിന് വേഗതയുള്ള കുതിരയെ ഇറക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു — ആയിരം നൽകുന്നവനും, ബലവാനും, അടക്കാനാവാത്തവനും, സർപ്പഹന്താവും, യശസ്വിയും, കടത്തുന്നവനുമായ അതിനെ.
1.117.10
ए॒तानि॑ वां श्रव॒स्या॑ सुदानू॒ ब्रह्मा॑ङ्गू॒षं सद॑नं॒ रोद॑स्योः ।
यद्वां॑ प॒ज्रासो॑ अश्विना॒ हव॑न्ते या॒तमि॒षा च॑ वि॒दुषे॑ च॒ वाज॑म् ॥
നല്ല ദാതാക്കളായ അശ്വിനികളേ, ഇവ നിങ്ങൾക്കുള്ള കീർത്തനീയമായ സ്തുതികൾ; ആംഗൂഷ അർപ്പണം, ലോകങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം. പജ്രന്മാർ നിങ്ങളെ വിളിക്കുമ്പോൾ അന്നത്തോടെ വരൂ; അറിവുള്ളവനും ബലം കൊണ്ടുവരൂ.
1.117.11
सू॒नोर्माने॑नाश्विना गृणा॒ना वाजं॒ विप्रा॑य भुरणा॒ रद॑न्ता ।
अ॒गस्त्ये॒ ब्रह्म॑णा वावृधा॒ना सं वि॒श्पलां॑ नासत्यारिणीतम् ॥
അശ്വിനികളേ, പുത്രന്റെ അടയാളത്താൽ സ്തുതിച്ച്, വിപ്രന് ബലം നൽകൂ; പാലകരേ, ആനന്ദം നൽകിക്കൊണ്ട്. അഗസ്ത്യനിൽ പ്രാർത്ഥനയാൽ വളർന്ന്, നാസത്യരേ, വിശ്പലയെ ഒന്നിച്ച് കൊണ്ടുവന്നു.
1.117.12
कुह॒ यान्ता॑ सुष्टु॒तिं का॒व्यस्य॒ दिवो॑ नपाता वृषणा शयु॒त्रा ।
हिर॑ण्यस्येव क॒लशं॒ निखा॑त॒मुदू॑पथुर्दश॒मे अ॑श्वि॒नाह॑न् ॥
കവിയുടെ നല്ല സ്തുതിയാൽ നിങ്ങൾ എവിടേക്കു പോകുന്നു? ആകാശപുത്രന്മാരേ, വൃഷഭന്മാരേ, ഒന്നിച്ചുറങ്ങുന്നവരേ. സ്വർണ്ണപാത്രം പോലെ കുഴിച്ചിട്ട കുടം പത്താം ദിവസം നിങ്ങൾ ഉയർത്തി, അശ്വിനികളേ, പകലിൽ.
1.117.13
यु॒वं च्यवा॑नमश्विना॒ जर॑न्तं॒ पुन॒र्युवा॑नं चक्रथुः॒ शची॑भिः ।
यु॒वो रथं॑ दुहि॒ता सूर्य॑स्य स॒ह श्रि॒या ना॑सत्यावृणीत ॥
അശ്വിനികളേ, വൃദ്ധനായ ച്യവാനനെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ വീണ്ടും യുവാവാക്കി. സൂര്യന്റെ പുത്രി നിങ്ങളുടെ രഥത്തെ തേജസ്സോടെ തിരഞ്ഞെടുത്തു, ഹേ നാസത്യന്മാരേ.
1.117.14
यु॒वं तुग्रा॑य पू॒र्व्येभि॒रेवैः॑ पुनर्म॒न्याव॑भवतं युवाना ।
यु॒वं भु॒ज्युमर्ण॑सो॒ निः स॑मु॒द्राद्विभि॑रूहथुर्ऋ॒ज्रेभि॒रश्वैः॑ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും തുഗ്രന് വേണ്ടി പുരാതന പ്രവൃത്തികളാൽ വീണ്ടും പുതുശക്തി നേടി, ഹേ യുവാക്കളേ. നിങ്ങൾ ഭുജ്യുവിനെ ജലത്തിൽ നിന്ന്, സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന്, പക്ഷികളോടും വേഗമുള്ള കുതിരകളോടും കൂടി പുറത്തെടുത്തു.
1.117.15
अजो॑हवीदश्विना तौ॒ग्र्यो वां॒ प्रोळ्हः॑ समु॒द्रम॑व्य॒थिर्ज॑ग॒न्वान् ।
निष्टमू॑हथुः सु॒युजा॒ रथे॑न॒ मनो॑जवसा वृषणा स्व॒स्ति ॥
തൗഗ്ര്യൻ നിങ്ങളെ വിളിച്ചു, ഹേ അശ്വിനികളേ; സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയവൻ ഒരു ദോഷവുമില്ലാതെ പോയി. ഹേ വൃഷഭങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അവനെ നന്നായി കെട്ടിയ, മനോവേഗമുള്ള രഥം കൊണ്ട് സുരക്ഷിതമായി പുറത്തെത്തിച്ചു.
1.117.16
अजो॑हवीदश्विना॒ वर्ति॑का वामा॒स्नो यत्सी॒ममु॑ञ्चतं॒ वृक॑स्य ।
वि ज॒युषा॑ ययथुः॒ सान्वद्रे॑र्जा॒तं वि॒ष्वाचो॑ अहतं वि॒षेण॑ ॥
വാർത്തിക നിങ്ങളെ വിളിച്ചു, ഹേ അശ്വിനികളേ; നിങ്ങൾ അവളെ ചെന്നായയുടെ വായിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ. വിജയത്തോടെ നിങ്ങൾ പർവതശിഖരത്തിലേക്ക് പോയി; എല്ലാറ്റിലും ജനിച്ച വിഷത്തെ നിങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചു.
1.117.17
श॒तं मे॒षान्वृ॒क्ये॑ मामहा॒नं तमः॒ प्रणी॑त॒मशि॑वेन पि॒त्रा ।
आक्षी ऋ॒ज्राश्वे॑ अश्विनावधत्तं॒ ज्योति॑र॒न्धाय॑ चक्रथुर्वि॒चक्षे॑ ॥
വൃകിക്ക് നൂറ് ആടുകളെ നൽകി, അശുഭനായ പിതാവ് കൊണ്ടുപോയ ഇരുട്ടിൽ, ഹേ അശ്വിനികളേ, ഋജ്രാശ്വന്റെ കണ്ണുകൾ നിങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു; അന്ധന് കാണാൻ വെളിച്ചം നിങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
1.117.18
शु॒नम॒न्धाय॒ भर॑मह्वय॒त्सा वृ॒कीर॑श्विना वृषणा॒ नरेति॑ ।
जा॒रः क॒नीन॑ इव चक्षदा॒न ऋ॒ज्राश्वः॑ श॒तमेकं॑ च मे॒षान् ॥
അന്ധന് വേണ്ടി സുഖഭാരം അവൾ വിളിച്ചു; ആ വൃകി, ഹേ അശ്വിനികളേ, ഹേ വൃഷഭങ്ങളേ, ഹേ മനുഷ്യരേ, എന്ന് ഇങ്ങനെ. കാമുകൻ മൂഢനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, ഋജ്രാശ്വൻ നൂറ്റൊന്ന് (ആടുകൾ) നൽകി.
1.117.19
म॒ही वा॑मू॒तिर॑श्विना मयो॒भूरु॒त स्रा॒मं धि॑ष्ण्या॒ सं रि॑णीथः ।
अथा॑ यु॒वामिद॑ह्वय॒त्पुरं॑धि॒राग॑च्छतं सीं वृषणा॒ववो॑भिः ॥
അശ്വിനികളേ, നിങ്ങളുടെ മഹത്തായ സംരക്ഷണം സുഖം നൽകുന്നതാണ്; ധിഷ്ണ്യരേ, നിങ്ങളിരുവരും അത് ഞങ്ങളോടു ചേർക്കുക. അപ്പോൾ പുരന്ധി നിങ്ങളെ വിളിച്ചു; വൃഷഭരേ, നിങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നു.
1.117.20
अधे॑नुं दस्रा स्त॒र्यं॑ विष॑क्ता॒मपि॑न्वतं श॒यवे॑ अश्विना॒ गाम् ।
यु॒वं शची॑भिर्विम॒दाय॑ जा॒यां न्यू॑हथुः पुरुमि॒त्रस्य॒ योषा॑म् ॥
ദസ്രരേ, പാലില്ലാത്തതും ബന്ധിതവുമായ പശുവിനെ കിടന്നവനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു; അശ്വിനികളേ, പശുവിനെയും നൽകി. നിങ്ങളിരുവരും വൈദഗ്ധ്യത്തോടെ വിമദന് ഭാര്യയെ തിരികെ നൽകി, പുരുമിത്രന്റെ സ്ത്രീയെയും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.
1.117.21
यवं॒ वृके॑णाश्विना॒ वप॒न्तेषं॑ दु॒हन्ता॒ मनु॑षाय दस्रा ।
अ॒भि दस्युं॒ बकु॑रेणा॒ धम॑न्तो॒रु ज्योति॑श्चक्रथु॒रार्या॑य ॥
അശ്വിനികളേ, ചെന്നായ (കലപ്പ) കൊണ്ട് യവം വിതയ്ക്കുന്നു, മനുഷ്യനുവേണ്ടി ആഹാരം കറക്കുന്നു; ദസ്രരേ, ബകുരം കൊണ്ട് ദസ്യുവിനെതിരെ തീ ഊതുന്നു, ആര്യന് വിശാലമായ പ്രകാശം ഉണ്ടാക്കി.
1.117.22
आ॒थ॒र्व॒णाया॑श्विना दधी॒चे अश्व्यं॒ शिरः॒ प्रत्यै॑रयतम् ।
स वां॒ मधु॒ प्र वो॑चदृता॒यन्त्वा॒ष्ट्रं यद्द॑स्रावपिक॒क्ष्यं॑ वाम् ॥
അശ്വിനികളേ, അഥർവ്വണന്നും ദധീചനും കുതിരയുടെ തല ഘടിപ്പിച്ച് തിരികെ നൽകി. ഋതം ആഗ്രഹിച്ച അവൻ നിങ്ങളുടെ മധു പ്രകീർത്തിച്ചു, ദസ്രരേ, ത്വഷ്ടാവിന്റെ അപികക്ഷ്യം നിങ്ങൾ നൽകിയപ്പോൾ.
1.117.23
सदा॑ कवी सुम॒तिमा च॑के वां॒ विश्वा॒ धियो॑ अश्विना॒ प्राव॑तं मे ।
अ॒स्मे र॒यिं ना॑सत्या बृ॒हन्त॑मपत्य॒साचं॒ श्रुत्यं॑ रराथाम् ॥
കവികളേ, അശ്വിനികളേ, എപ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സുമതി യാചിക്കുന്നു; അശ്വിനികളേ, എന്റെ എല്ലാ പ്രാർത്ഥനകളെയും സംരക്ഷിക്കുക. നാസത്യരേ, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ ധനം നൽകുക, അത് സന്തതി നേടിത്തരുന്നതും യശസ്സുള്ളതുമാകട്ടെ.
1.117.24
हिर॑ण्यहस्तमश्विना॒ ररा॑णा पु॒त्रं न॑रा वध्रिम॒त्या अ॑दत्तम् ।
त्रिधा॑ ह॒ श्याव॑मश्विना॒ विक॑स्त॒मुज्जी॒वस॑ ऐरयतं सुदानू ॥
അശ്വിനികളേ, സ്വർണ്ണക്കരങ്ങളുള്ള പുത്രനെ വധ്രിമതിക്ക് നിങ്ങൾ നൽകി; നരരേ, ത്രിധാ ശ്യാവനെയും അശ്വിനികളേ, വികസ്തനെയും നൽകി. ദാനശീലരേ, ജീവിക്കാനായി അവനെ ഉയർത്തി.
1.117.25
ए॒तानि॑ वामश्विना वी॒र्या॑णि॒ प्र पू॒र्व्याण्या॒यवो॑ऽवोचन् ।
ब्रह्म॑ कृ॒ण्वन्तो॑ वृषणा यु॒वभ्यां॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम ॥
അശ്വിനികളേ, മനുഷ്യർ നിങ്ങളുടെ ഈ പുരാതന വീരകർമ്മങ്ങളെ വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നു. ശക്തരായ നിങ്ങൾക്കായി ബ്രഹ്മം (സ്തുതി) രചിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ, നല്ല പുത്രന്മാരോടുകൂടി, യജ്ഞവചനം ചൊല്ലട്ടെ.