ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.61.1
इ॒दमि॒त्था रौद्रं॑ गू॒र्तव॑चा॒ ब्रह्म॒ क्रत्वा॒ शच्या॑म॒न्तरा॒जौ ।
क्रा॒णा यद॑स्य पि॒तरा॑ मंहने॒ष्ठाः पर्ष॑त्प॒क्थे अह॒न्ना स॒प्त होतॄ॑न् ॥
ଏହିପରି ଉଗ୍ର, ସ୍ତୁତିବାଣୀରେ ସ୍ତୋତା ବଳ ଓ କର୍ମରେ ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର) ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ। ସେ ନିଜ ମାତାପିତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ପୂଜନୀୟ ଦିନର ଯଜ୍ଞରେ ସାତ ହୋତାଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
10.61.2
स इद्दा॒नाय॒ दभ्या॑य व॒न्वञ्च्यवा॑नः॒ सूदै॑रमिमीत॒ वेदि॑म् ।
तूर्व॑याणो गू॒र्तव॑चस्तमः॒ क्षोदो॒ न रेत॑ इ॒तऊ॑ति सिञ्चत् ॥
ସେ ଦାନ ପାଇଁ ଓ ଶତ୍ରୁହୀନ ଦାତା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି ଚ୍ୟବାନ ସୋମରସ ଧାରାରେ ବେଦି ମାପିଲେ। ତୂର୍ବୟାଣ, ଅତି ସ୍ତୁତିକାରୀ, ଏହି ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବୀର୍ଯ୍ୟ ପରି ବର ବର୍ଷାଉ।
10.61.3
मनो॒ न येषु॒ हव॑नेषु ति॒ग्मं विपः॒ शच्या॑ वनु॒थो द्रव॑न्ता ।
आ यः शर्या॑भिस्तुविनृ॒म्णो अ॒स्याश्री॑णीता॒दिशं॒ गभ॑स्तौ ॥
ମନ ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆହ୍ୱାନରେ, ପ୍ରେରିତଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଧାବିତ ହୁଅ। ଧନରେ ବଳବାନ ସେ ବଜ୍ର ଶକ୍ତି ସହିତ ସେହି ଦିଗକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଧରେ।
10.61.4
कृ॒ष्णा यद्गोष्व॑रु॒णीषु॒ सीद॑द्दि॒वो नपा॑ताश्विना हुवे वाम् ।
वी॒तं मे॑ य॒ज्ञमा ग॑तं मे॒ अन्नं॑ वव॒न्वांसा॒ नेष॒मस्मृ॑तध्रू ॥
କଳା (ରାତ୍ରି) ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଲାଲ (ଉଷା) ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଲେ, ଦିବ୍ୟଙ୍କ ନାତି ଅଶ୍ୱିନୀ, ମୁଁ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଡାକେ। ମୋ ଯଜ୍ଞ ଉପଭୋଗ କର, ମୋ ପାଖକୁ ଆସ; ମୋ ଅନ୍ନ ପାଇ, ନ ଭୁଲାଯାଉ ଧାରକ, ଅନ୍ନ ପରି ପୋଷଣ ଆଣ।
10.61.5
प्रथि॑ष्ट॒ यस्य॑ वी॒रक॑र्ममि॒ष्णदनु॑ष्ठितं॒ नु नर्यो॒ अपौ॑हत् ।
पुन॒स्तदा वृ॑हति॒ यत्क॒नाया॑ दुहि॒तुरा अनु॑भृतमन॒र्वा ॥
ଯାହାର ବୀରକର୍ମ ବିସ୍ତାର ପାଇଲା, ପ୍ରେରକ ସ୍ଥାପିତକୁ ଦୂରକୁ ଠେଲିଦେଲେ। ଏବେ ସେହି ବୀର ତାହାକୁ ପୁଣି ଉପରକୁ ଆଣେ, କନ୍ୟାର କନ୍ୟାଠାରୁ ଅନୁଭୂତ, ଅନର୍ବା (ମାନବ ଶକ୍ତିରୁ ପର)।
10.61.6
म॒ध्या यत्कर्त्व॒मभ॑वद॒भीके॒ कामं॑ कृण्वा॒ने पि॒तरि॑ युव॒त्याम् ।
म॒ना॒नग्रेतो॑ जहतुर्वि॒यन्ता॒ सानौ॒ निषि॑क्तं सुकृ॒तस्य॒ योनौ॑ ॥
ମଧ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ନିକଟରେ ପିତା ଓ ଯୁବତୀରେ କାମନା କରି, ବୀର୍ଯ୍ୟ ଚଳିଲା; ଦୁହେଁ ଛାଡ଼ି ବୀର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୟାଗିଲେ। ସୁକର୍ମର ଗର୍ଭ-ସ୍ରୋତରେ, ଶିଖରରେ ତାହା ସିଞ୍ଚିତ ହେଲା।
10.61.7
पि॒ता यत्स्वां दु॑हि॒तर॑मधि॒ष्कन्क्ष्म॒या रेतः॑ संजग्मा॒नो नि षि॑ञ्चत् ।
स्वा॒ध्यो॑ऽजनय॒न्ब्रह्म॑ दे॒वा वास्तो॒ष्पतिं॑ व्रत॒पां निर॑तक्षन् ॥
ପିତା ନିଜ କନ୍ୟାଉପରେ ଚଢ଼ି ପୃଥିବୀ ସହ ମିଳିତ ହୋଇ ବୀଜ ସିଞ୍ଚନ କଲେ; ସ୍ୱୟଂସିଦ୍ଧ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଆବାସର ପତି ଓ ବ୍ରତର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଲେ।
10.61.8
स ईं॒ वृषा॒ न फेन॑मस्यदा॒जौ स्मदा परै॒दप॑ द॒भ्रचे॑ताः ।
सर॑त्प॒दा न दक्षि॑णा परा॒वृक्न ता नु मे॑ पृश॒न्यो॑ जगृभ्रे ॥
ସେ ବୃଷଭ ପରି ଫେଣ ଝାଡ଼େ; ସଂଗ୍ରାମରେ ଏଠାରୁ ଆଗକୁ ଯାଏ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୁଦ୍ଧିଧାରୀ ସେ ଦୂରକୁ ସରେ; ଦୂରରୁ ଫେରୁଥିବା ଦାନ ପରି ଏବେ ସେହି ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ମରୁତମାନେ ମୋ ପାଇଁ ତାହାକୁ ଧରିଛନ୍ତି।
10.61.9
म॒क्षू न वह्निः॑ प्र॒जाया॑ उप॒ब्दिर॒ग्निं न न॒ग्न उप॑ सीद॒दूधः॑ ।
सनि॑ते॒ध्मं सनि॑तो॒त वाजं॒ स ध॒र्ता ज॑ज्ञे॒ सह॑सा यवी॒युत् ॥
ଦ୍ରୁତ ବାହକ ପରି, ସନ୍ତାନ ନିକଟରେ ଥିବା; ନଗ୍ନ ଅଗ୍ନି ପରି ସେ ଓଲ ନିକଟରେ ବସିଲା; କାଠ ଦାତା, ଅନ୍ନ ଦାତା; ଧାରକ ବଳରେ ଜନ୍ମିଲା, ସଦା ଯୁବା।
10.61.10
म॒क्षू क॒नायाः॑ स॒ख्यं नव॑ग्वा ऋ॒तं वद॑न्त ऋ॒तयु॑क्तिमग्मन् ।
द्वि॒बर्ह॑सो॒ य उप॑ गो॒पमागु॑रदक्षि॒णासो॒ अच्यु॑ता दुदुक्षन् ॥
କନ୍ୟାର ମିତ୍ରତା ଶୀଘ୍ର ମିଳିଲା; ନବଗ୍ବମାନେ ସତ୍ୟ କହି ସତ୍ୟଯୁକ୍ତ ରଥ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଦ୍ୱିବର୍ହିସ୍ ବହନକାରୀମାନେ ଗୋପାଳ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଦକ୍ଷିଣା ବିନା, ଅଚ୍ୟୁତ (ଗାଭୀ)ଙ୍କୁ ଦୋହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି।
10.61.11
म॒क्षू क॒नायाः॑ स॒ख्यं नवी॑यो॒ राधो॒ न रेत॑ ऋ॒तमित्तु॑रण्यन् ।
शुचि॒ यत्ते॒ रेक्ण॒ आय॑जन्त सब॒र्दुघा॑याः॒ पय॑ उ॒स्रिया॑याः ॥
କନ୍ୟାର ମିତ୍ରତା ଶୀଘ୍ର ମିଳିଲା; ବୀଜ ପରି ନୂତନ ଧନ, ସତ୍ୟକୁ ହିଁ ପ୍ରେରିତ କରୁଥାଏ; ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ପୂଜା ହେଲା, ସବର୍ଦୁଘା ଓ ଉସ୍ରିୟା ଗାଭୀର କ୍ଷୀର ପାଇଁ।
10.61.12
प॒श्वा यत्प॒श्चा वियु॑ता बु॒धन्तेति॑ ब्रवीति व॒क्तरी॒ ररा॑णः ।
वसो॑र्वसु॒त्वा का॒रवो॑ऽने॒हा विश्वं॑ विवेष्टि॒ द्रवि॑ण॒मुप॒ क्षु ॥
ପଶୁ ସହିତ ପଛର ବିୟୋଗରେ ସେମାନେ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ, ବକ୍ତା ଏହିପରି କହେ — ଧନରେ ଧନୀ କାରବମାନେ, ନିଷ୍ପାପ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଧନ ଉଷାରେ ପାଆନ୍ତି।
10.61.13
तदिन्न्व॑स्य परि॒षद्वा॑नो अग्मन्पु॒रू सद॑न्तो नार्ष॒दं बि॑भित्सन् ।
वि शुष्ण॑स्य॒ संग्र॑थितमन॒र्वा वि॒दत्पु॑रुप्रजा॒तस्य॒ गुहा॒ यत् ॥
ଚାରିପାଖେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଗଲେ; ଅଦ୍ବିତୀୟ ଦେବତା ବହୁଜାତଙ୍କ ଗୁମ୍ଫାରେ ଲୁଚିଥିବା, ଶୁଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ରହସ୍ୟ ଖୋଜି ପାଇଲେ।
10.61.14
भर्गो॑ ह॒ नामो॒त यस्य॑ दे॒वाः स्व॑र्ण ये त्रि॑षध॒स्थे नि॑षे॒दुः ।
अ॒ग्निर्ह॒ नामो॒त जा॒तवे॑दाः श्रु॒धी नो॑ होतर्ऋ॒तस्य॒ होता॒ध्रुक् ॥
ଭର୍ଗ ହିଁ ତାଙ୍କର ନାମ; ଯାହାର ନାମରେ ଦେବତାମାନେ ତ୍ରିସ୍ଥାନ ସ୍ୱର୍ଗଦୀପ୍ତିରେ ବସିଲେ। ଅଗ୍ନି ହିଁ ତାଙ୍କର ନାମ, ଜାତବେଦା ମଧ୍ୟ; ହେ ହୋତା, ଋତର ହୋତା, ଛଳନାହୀନ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
10.61.15
उ॒त त्या मे॒ रौद्रा॑वर्चि॒मन्ता॒ नास॑त्याविन्द्र गू॒र्तये॒ यज॑ध्यै ।
म॒नु॒ष्वद्वृ॒क्तब॑र्हिषे॒ ररा॑णा म॒न्दू हि॒तप्र॑यसा वि॒क्षु यज्यू॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସେହି ଉଗ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ ନାସତ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ମୋ ପାଇଁ; ମନୁଙ୍କ ପରି, କୁଶ ପାତିଥିବା ଯଜମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ମଧୁର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଅନ୍ନସହ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜ୍ୟ।
10.61.16
अ॒यं स्तु॒तो राजा॑ वन्दि वे॒धा अ॒पश्च॒ विप्र॑स्तरति॒ स्वसे॑तुः ।
स क॒क्षीव॑न्तं रेजय॒त्सो अ॒ग्निं ने॒मिं न च॒क्रमर्व॑तो रघु॒द्रु ॥
ଏହି ରାଜା ସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି; ବନ୍ଦନୀୟ ବିଧାତା, ଜ୍ଞାନୀ ବିପ୍ର ଜଳ ପାର ହୁଅନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ସେତୁ ଥିବା। ସେ କକ୍ଷୀବାନଙ୍କୁ କମ୍ପାନ୍ତି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ଦ୍ରୁତଗାମୀଙ୍କ ରଥଚକ୍ରର ଧାର ପରି, ପଥ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା।
10.61.17
स द्वि॒बन्धु॑र्वैतर॒णो यष्टा॑ सब॒र्धुं धे॒नुम॒स्वं॑ दु॒हध्यै॑ ।
सं यन्मि॒त्रावरु॑णा वृ॒ञ्ज उ॒क्थैर्ज्येष्ठे॑भिरर्य॒मणं॒ वरू॑थैः ॥
ସେ ଦ୍ୱିବନ୍ଧୁ, ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନ, ସବର୍ଧୁ ଗାଈ ଓ ଅଶ୍ୱା ଗାଈକୁ ଦୁହିବା ପାଇଁ; ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ଅର୍ଯମାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ସହିତ।
10.61.18
तद्ब॑न्धुः सू॒रिर्दि॒वि ते॑ धियं॒धा नाभा॒नेदि॑ष्ठो रपति॒ प्र वेन॑न् ।
सा नो॒ नाभिः॑ पर॒मास्य वा॑ घा॒हं तत्प॒श्चा क॑ति॒थश्चि॑दास ॥
ସେ ବନ୍ଧୁ, ସୂରି, ଯିଏ ତୁମ ପାଇଁ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଧୀ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ନାଭାନେଦିଷ୍ଠ ଗାଇ ଗାଇ ଦୀପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ହିଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରମ ନାଭି; କିମ୍ବା ତାହାର ନାଭି; ପରେ କତିଥ ମଧ୍ୟ ସେ ହିଁ ଥିଲେ।
10.61.19
इ॒यं मे॒ नाभि॑रि॒ह मे॑ स॒धस्थ॑मि॒मे मे॑ दे॒वा अ॒यम॑स्मि॒ सर्वः॑ ।
द्वि॒जा अह॑ प्रथम॒जा ऋ॒तस्ये॒दं धे॒नुर॑दुह॒ज्जाय॑माना ॥
ଏହି ମୋର ନାଭି, ଏଠାରେ ମୋର ଆସନ; ଏହି ଦେବତାମାନେ ମୋର, ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ। ମୁଁ ଦ୍ୱିଜ ଏବଂ ଋତର ପ୍ରଥମଜାତ; ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ଏହି ଧେନୁ ମୋତେ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଲା।
10.61.20
अधा॑सु म॒न्द्रो अ॑र॒तिर्वि॒भावाव॑ स्यति द्विवर्त॒निर्व॑ने॒षाट् ।
ऊ॒र्ध्वा यच्छ्रेणि॒र्न शिशु॒र्दन्म॒क्षू स्थि॒रं शे॑वृ॒धं सू॑त मा॒ता ॥
ତା'ପରେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧୁର ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଦୌଡ଼େ; ବନାନ୍ୱେଷୀ, ଦ୍ୱିଗତି ସେ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଏ। ଉଠୁଥିବା ସିଡ଼ିରେ ଶିଶୁ ପରି, ଘର ଭିତରେ ମାତା ଶୀଘ୍ର ଦୃଢ଼, ସୁଖବର୍ଧକ ଶିଶୁକୁ ଜନ୍ମ ଦିଏ।
10.61.21
अधा॒ गाव॒ उप॑मातिं क॒नाया॒ अनु॑ श्वा॒न्तस्य॒ कस्य॑ चि॒त्परे॑युः ।
श्रु॒धि त्वं सु॑द्रविणो न॒स्त्वं या॑ळाश्व॒घ्नस्य॑ वावृधे सू॒नृता॑भिः ॥
ତା'ପରେ ଗାଈମାନେ କଣ୍ବଙ୍କ ଆତିଥ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ ପଛକୁ, ଏବଂ କେଉଁ କୁକୁରସ୍ୱାମୀ ପଛକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ହେ ଉତ୍ତମ ଧନଦାତା, ଶୁଣ; ତୁମେ ଆମ କଥା ଶୁଣ, କାରଣ ଅଶ୍ୱହନ୍ତାର (ସମୃଦ୍ଧିରେ) ସତ୍ୟବାଣୀରେ ତୁମେ ବଢ଼ୁଛ।
10.61.22
अध॒ त्वमि॑न्द्र वि॒द्ध्य॑स्मान्म॒हो रा॒ये नृ॑पते॒ वज्र॑बाहुः ।
रक्षा॑ च नो म॒घोनः॑ पा॒हि सू॒रीन॑ने॒हस॑स्ते हरिवो अ॒भिष्टौ॑ ॥
ତେଣୁ ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଜାଣ; ହେ ନୃପତି, ମହାଧନ ପାଇଁ ବଜ୍ରବାହୁ ତୁମେ ଆମକୁ ଜାଣ। ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଦାତାମାନଙ୍କର (ଧନ) ରକ୍ଷା କର; ହେ ହରିବାନ, ତୁମ ଆହ୍ୱାନରେ ନିଷ୍ପାପ (ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ) ରକ୍ଷା କର।
10.61.23
अध॒ यद्रा॑जाना॒ गवि॑ष्टौ॒ सर॑त्सर॒ण्युः का॒रवे॑ जर॒ण्युः ।
विप्रः॒ प्रेष्ठः॒ स ह्ये॑षां ब॒भूव॒ परा॑ च॒ वक्ष॑दु॒त प॑र्षदेनान् ॥
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ରାଜା ଗାଈମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ, ବନାନ୍ୱେଷୀ, କାରୁ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧ ସେ ଚାଲିଲା। ସେହି ବିପ୍ର ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ହେଲା; ସେ (ଗାଈମାନଙ୍କୁ) ଦୂରକୁ ଚଳାଇ ନେଉଥିଲା ଏବଂ ପୁଣି ଘେରି ଆଣୁଥିଲା।
10.61.24
अधा॒ न्व॑स्य॒ जेन्य॑स्य पु॒ष्टौ वृथा॒ रेभ॑न्त ईमहे॒ तदू॒ नु ।
स॒र॒ण्युर॑स्य सू॒नुरश्वो॒ विप्र॑श्चासि॒ श्रव॑सश्च सा॒तौ ॥
ତେଣୁ ଏହି ଜନ୍ମିତର ପୋଷଣ ପାଇଁ ଆମେ ବୃଥା ସ୍ତୁତି କରୁନାହୁଁ; ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ମାଗୁଛୁ। ଏହାର ପୁତ୍ର ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଅଶ୍ୱ ପରି; ଆଉ ହେ ବିପ୍ର, ଯଶ ଓ ଧନ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ (ଆମ ସହିତ) ଅଛ।
10.61.25
यु॒वोर्यदि॑ स॒ख्याया॒स्मे शर्धा॑य॒ स्तोमं॑ जुजु॒षे नम॑स्वान् ।
वि॒श्वत्र॒ यस्मि॒न्ना गिरः॑ समी॒चीः पू॒र्वीव॑ गा॒तुर्दाश॑त्सू॒नृता॑यै ॥
ଆପଣ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମିତ୍ରତା ଯଦି ଆମ ବଳ ପାଇଁ ହୁଏ, ତେବେ ନମ୍ରତାଯୁକ୍ତ ସେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଯାହାଙ୍କଠାରେ ସବୁ ଦିଗରୁ ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ ପ୍ରାଚୀନ ପଥ ପରି ଏକତ୍ର ହୁଏ, ସେ ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କୁ ପଥ ଦିଏ।
10.61.26
स गृ॑णा॒नो अ॒द्भिर्दे॒ववा॒निति॑ सु॒बन्धु॒र्नम॑सा सू॒क्तैः ।
वर्ध॑दु॒क्थैर्वचो॑भि॒रा हि नू॒नं व्यध्वै॑ति॒ पय॑स उ॒स्रिया॑याः ॥
ସେ ଜଳ ସହିତ ସ୍ତୁତି କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ, 'ଇତି' ନାମ ଥିବା ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁ ହୋଇ, ନମସ୍କାର ଓ ସୁନ୍ଦର ସୂକ୍ତରେ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ଉକ୍ଥ ଓ ବାଣୀରେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନିଜ ପଥରେ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଗାଈ ଦୁଧର ଧାରା ସହିତ।
10.61.27
त ऊ॒ षु णो॑ म॒हो य॑जत्रा भू॒त दे॑वास ऊ॒तये॑ स॒जोषाः॑ ।
ये वाजाँ॒ अन॑यता वि॒यन्तो॒ ये स्था नि॑चे॒तारो॒ अमू॑राः ॥
ସେହି ଦେବତାମାନେ, ହେ ପୂଜନୀୟଗଣ, ଆମ ପାଇଁ ମହାନ ହୁଅନ୍ତୁ; ହେ ଦେବଗଣ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକମନ ହୋଇ ରୁହନ୍ତୁ। ବଳ ଓ ଧନ ଆଣିଥିବା, ବିଶେଷ ଦୃଷ୍ଟିଥିବା, ଏବଂ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା।