ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.61.1
इ॒दमि॒त्था रौद्रं॑ गू॒र्तव॑चा॒ ब्रह्म॒ क्रत्वा॒ शच्या॑म॒न्तरा॒जौ ।
क्रा॒णा यद॑स्य पि॒तरा॑ मंहने॒ष्ठाः पर्ष॑त्प॒क्थे अह॒न्ना स॒प्त होतॄ॑न् ॥
இதனால் உக்ரமான வாக்கால் துதி பாடுபவன், வலிமையாலும் செயலாலும் போரின் நடுவில் பிரம்மத்தை (மந்திரத்தை) ஓதுகிறான். அவனுடைய பெற்றோரை அவன் வணங்கும்போது, பூஜிக்கத்தக்கவர் நாளின் யாகத்தில் ஏழு ஹோதாக்களை நிரப்பட்டும்.
10.61.2
स इद्दा॒नाय॒ दभ्या॑य व॒न्वञ्च्यवा॑नः॒ सूदै॑रमिमीत॒ वेदि॑म् ।
तूर्व॑याणो गू॒र्तव॑चस्तमः॒ क्षोदो॒ न रेत॑ इ॒तऊ॑ति सिञ्चत् ॥
அவனே கொடைக்காகவும் பகையற்ற கொடையாளிக்காகவும் ஆசையுடன் சியவானன் சோம அழுத்தங்களால் வேதியை அளந்தான். துர்வயாணன், மிக துதி பாடுபவன், இந்த பாதுகாப்பிற்காக விந்து போல வரத்தை பொழியட்டும்.
10.61.3
मनो॒ न येषु॒ हव॑नेषु ति॒ग्मं विपः॒ शच्या॑ वनु॒थो द्रव॑न्ता ।
आ यः शर्या॑भिस्तुविनृ॒म्णो अ॒स्याश्री॑णीता॒दिशं॒ गभ॑स्तौ ॥
மனம் போல கூர்மையான அழைப்புகளில் அவனை நாம் அழைக்கிறோம், உத்வேகம் பெற்றவனின் சக்தியோடு நீங்கள் இருவரும் ஓடும்படி. செல்வத்தில் வலிமையான அவன், ஆயுதங்களோடு அந்த திசையை இரு கைகளிலும் பற்றிக்கொள்கிறான்.
10.61.4
कृ॒ष्णा यद्गोष्व॑रु॒णीषु॒ सीद॑द्दि॒वो नपा॑ताश्विना हुवे वाम् ।
वी॒तं मे॑ य॒ज्ञमा ग॑तं मे॒ अन्नं॑ वव॒न्वांसा॒ नेष॒मस्मृ॑तध्रू ॥
கரிய (இரவு) பசுக்களிடையேயும் சிவந்த (உஷைகளிடையேயும்) அமரும்போது, வான் மகன் போன்ற அஸ்வின்களே, உங்கள் இருவரையும் நான் அழைக்கிறேன். என் யாகத்தை அனுபவியுங்கள், என்னிடம் வாருங்கள்; என் உணவைப் பெற்று, மறக்கப்படாத தாங்குதல் உடையவர்களே, உணவைப் போல ஊட்டத்தைக் கொண்டு வாருங்கள்.
10.61.5
प्रथि॑ष्ट॒ यस्य॑ वी॒रक॑र्ममि॒ष्णदनु॑ष्ठितं॒ नु नर्यो॒ अपौ॑हत् ।
पुन॒स्तदा वृ॑हति॒ यत्क॒नाया॑ दुहि॒तुरा अनु॑भृतमन॒र्वा ॥
யாருடைய வீரச்செயல் பரவியதோ, உந்துகிறவன் நிலைநிறுத்தப்பட்டதை விலக்கினான்; இப்போது அந்த வீரன் அதை மீண்டும் மேலே கொண்டு வருகிறான், கன்னியின் மகளிடமிருந்து அனுபவிக்கப்பட்டது, அனர்வா (மனித வலிமையற்றவன்).
10.61.6
म॒ध्या यत्कर्त्व॒मभ॑वद॒भीके॒ कामं॑ कृण्वा॒ने पि॒तरि॑ युव॒त्याम् ।
म॒ना॒नग्रेतो॑ जहतुर्वि॒यन्ता॒ सानौ॒ निषि॑क्तं सुकृ॒तस्य॒ योनौ॑ ॥
நடுவில் செயல் நிகழ்ந்தபோது, அருகில் தந்தையிடத்திலும் இளம்பெண்ணிடத்திலும் ஆசையைச் செய்தபடி, விந்து நகர்ந்தது; இருவரும் பிரிந்து விந்தை விட்டனர். நல்ல செயலின் மூலமான கருவறையில், மலைமுகட்டில் அது விதைக்கப்பட்டது.
10.61.7
पि॒ता यत्स्वां दु॑हि॒तर॑मधि॒ष्कन्क्ष्म॒या रेतः॑ संजग्मा॒नो नि षि॑ञ्चत् ।
स्वा॒ध्यो॑ऽजनय॒न्ब्रह्म॑ दे॒वा वास्तो॒ष्पतिं॑ व्रत॒पां निर॑तक्षन् ॥
தந்தை தன் மகளின் மீது ஏறி பூமியோடு சேர்ந்து வித்தை பொழிந்தபோது, தாமாகவே தோன்றிய தேவர்கள் பிரம்மத்தை உண்டாக்கினர்; வாசஸ்தலத்தின் தலைவனையும், விரதத்தைக் காப்பவனையும் வடித்தனர்.
10.61.8
स ईं॒ वृषा॒ न फेन॑मस्यदा॒जौ स्मदा परै॒दप॑ द॒भ्रचे॑ताः ।
सर॑त्प॒दा न दक्षि॑णा परा॒वृक्न ता नु मे॑ पृश॒न्यो॑ जगृभ्रे ॥
அவன் காளையைப் போல நுரையை உதறுகிறான்; போரில் இங்கிருந்து முன்னேறுகிறான், ஒளிரும் அறிவுடையவன் அப்பால் விலகுகிறான்; தொலைவிலிருந்து திரும்பும் தானங்களைப் போல அவை இப்போது எனக்காக புள்ளிகளுள்ள மருத்துகளால் பற்றப்பட்டன.
10.61.9
म॒क्षू न वह्निः॑ प्र॒जाया॑ उप॒ब्दिर॒ग्निं न न॒ग्न उप॑ सीद॒दूधः॑ ।
सनि॑ते॒ध्मं सनि॑तो॒त वाजं॒ स ध॒र्ता ज॑ज्ञे॒ सह॑सा यवी॒युत् ॥
விரைவான சுமப்பவனைப் போல, சந்ததிக்கு அருகில் இருப்பவன்; நிர்வாண அக்கினியைப் போல அவன் பால்மடிக்கு அருகில் அமர்ந்தான்; விறகைத் தருபவன், உணவைத் தருபவன்; தாங்குபவன் வலிமையால் பிறந்தான், எப்போதும் இளையவன்.
10.61.10
म॒क्षू क॒नायाः॑ स॒ख्यं नव॑ग्वा ऋ॒तं वद॑न्त ऋ॒तयु॑क्तिमग्मन् ।
द्वि॒बर्ह॑सो॒ य उप॑ गो॒पमागु॑रदक्षि॒णासो॒ अच्यु॑ता दुदुक्षन् ॥
கன்னியின் நட்பு விரைவாகக் கிடைத்தது; நவக்வர்கள் சத்தியத்தைப் பேசி, சத்தியத்தால் பூட்டப்பட்டவனை அடைந்தனர்; இரு பர்ஹிஸ் ஏந்திய அவர்கள் இடையனிடம் வந்தனர்; தட்சிணையின்றி, விழாதவற்றைப் பால் கறக்க விரும்பினர்.
10.61.11
म॒क्षू क॒नायाः॑ स॒ख्यं नवी॑यो॒ राधो॒ न रेत॑ ऋ॒तमित्तु॑रण्यन् ।
शुचि॒ यत्ते॒ रेक्ण॒ आय॑जन्त सब॒र्दुघा॑याः॒ पय॑ उ॒स्रिया॑याः ॥
கன்னியின் நட்பு விரைவாகக் கிடைத்தது; விதைபோன்ற புதிய செல்வம், உண்மையையே தூண்டியபடி; ஒளிரும் உன் செல்வங்கள் வழிபடப்பட்டபோது, சபர்துகா பசுவிற்கும், உஸ்ரியா பசுவின் பாலுக்கும்.
10.61.12
प॒श्वा यत्प॒श्चा वियु॑ता बु॒धन्तेति॑ ब्रवीति व॒क्तरी॒ ररा॑णः ।
वसो॑र्वसु॒त्वा का॒रवो॑ऽने॒हा विश्वं॑ विवेष्टि॒ द्रवि॑ण॒मुप॒ क्षु ॥
விலங்கோடு பின்னால் பிரிவில் அவர்கள் விழித்தெழும்போது, பேசுபவன் இவ்வாறு சொல்கிறான் — செல்வத்தால் செல்வமுடைய கவிகள், பாவமற்றவர்களாக, எல்லாச் செல்வத்தையும் விடியற்காலையில் அடைகின்றனர்.
10.61.13
तदिन्न्व॑स्य परि॒षद्वा॑नो अग्मन्पु॒रू सद॑न्तो नार्ष॒दं बि॑भित्सन् ।
वि शुष्ण॑स्य॒ संग्र॑थितमन॒र्वा वि॒दत्पु॑रुप्रजा॒तस्य॒ गुहा॒ यत् ॥
சுற்றி நின்றவர்கள் அவனைத் தேடிச் சென்றனர்; ஒப்பற்றவர் பல்வேறு பிறப்புகளைக் கொண்டவனின் குகையில் மறைந்திருந்து சுஷ்ணனால் இறுகக் கட்டப்பட்டதைக் கண்டறிந்தார்.
10.61.14
भर्गो॑ ह॒ नामो॒त यस्य॑ दे॒वाः स्व॑र्ण ये त्रि॑षध॒स्थे नि॑षे॒दुः ।
अ॒ग्निर्ह॒ नामो॒त जा॒तवे॑दाः श्रु॒धी नो॑ होतर्ऋ॒तस्य॒ होता॒ध्रुक् ॥
ஒளியே அவனுடைய பெயர்; அவனுடைய பெயரால் தேவர்கள் மூன்று இருக்கைகள் கொண்ட இடத்தில் ஒளிமயமான வானில் அமர்ந்தனர். அக்னியே அவனுடைய பெயர், ஜாதவேதஸ் என்றும் அவன் அழைக்கப்படுகிறான்; ஓ ஹோதாவே, ருதத்தின் ஹோதாவே, வஞ்சகமற்றவனே, எங்களைக் கேள்.
10.61.15
उ॒त त्या मे॒ रौद्रा॑वर्चि॒मन्ता॒ नास॑त्याविन्द्र गू॒र्तये॒ यज॑ध्यै ।
म॒नु॒ष्वद्वृ॒क्तब॑र्हिषे॒ ररा॑णा म॒न्दू हि॒तप्र॑यसा वि॒क्षु यज्यू॑ ॥
ஓ இந்திரா, உதவிக்காகவும் யாகத்திற்காகவும் அந்த இரு உக்கிரமான, ஒளிரும் நாசத்யர்கள் எனக்காக; மனுவைப் போல, புல்லைப் பரப்பிய யஜமானனுக்கு அளித்து, இனிமையானவர்களாக, இனிய உணவுடன், மக்களிடையே வணங்கத்தக்கவர்களாக இருக்கட்டும்.
10.61.16
अ॒यं स्तु॒तो राजा॑ वन्दि वे॒धा अ॒पश्च॒ विप्र॑स्तरति॒ स्वसे॑तुः ।
स क॒क्षीव॑न्तं रेजय॒त्सो अ॒ग्निं ने॒मिं न च॒क्रमर्व॑तो रघु॒द्रु ॥
இந்த அரசன் துதிக்கப்படுகிறான்; புகழத்தக்க படைப்பாளர், ஞானமுள்ள விப்ரர், நீரைக் கடக்கிறார், நல்ல பாலத்தைக் கொண்டவர். அவர் கக்ஷீவானை நடுங்கச் செய்கிறார், அக்னியையும் கூட, விரைவானவரின் சக்கரத்தின் விளிம்பைப் போல, வழியை உடைப்பவர்.
10.61.17
स द्वि॒बन्धु॑र्वैतर॒णो यष्टा॑ सब॒र्धुं धे॒नुम॒स्वं॑ दु॒हध्यै॑ ।
सं यन्मि॒त्रावरु॑णा वृ॒ञ्ज उ॒क्थैर्ज्येष्ठे॑भिरर्य॒मणं॒ वरू॑थैः ॥
அந்த இருபிறப்பாளர், தானம் அளிப்பவர், யஜமானர், சபர்தூ பசுவையும் அஸ்வா பசுவையும் கறப்பதற்காக; நான் மித்ரனையும் வருணனையும் துதிகளால், மிகச் சிறந்தவற்றால் அணைக்கும்போது, அர்யமனை பாதுகாப்புகளுடன்.
10.61.18
तद्ब॑न्धुः सू॒रिर्दि॒वि ते॑ धियं॒धा नाभा॒नेदि॑ष्ठो रपति॒ प्र वेन॑न् ।
सा नो॒ नाभिः॑ पर॒मास्य वा॑ घा॒हं तत्प॒श्चा क॑ति॒थश्चि॑दास ॥
அந்த உறவினர், ஞானி, தேவலோகத்தில் உன்னுடைய தியானத்தைத் தாங்குபவர், நாபானேதிஷ்டர் பாடியவாறு ஒளிர்கிறார். அதுவே எங்கள் உயர்ந்த நாபி; அல்லது அதன் நாபி; பின்னர் கதிதனும் அதுவாகவே இருந்தான்.
10.61.19
इ॒यं मे॒ नाभि॑रि॒ह मे॑ स॒धस्थ॑मि॒मे मे॑ दे॒वा अ॒यम॑स्मि॒ सर्वः॑ ।
द्वि॒जा अह॑ प्रथम॒जा ऋ॒तस्ये॒दं धे॒नुर॑दुह॒ज्जाय॑माना ॥
இதுவே என் தொப்புள்; இங்கே என் இருப்பிடம். இத் தேவர்கள் என்னுடையவர்கள்; நான் இந்த முழுமையே. இரு முறை பிறந்தவனும் ரதத்தின் முதற்பிறந்தவனும் நான்; பிறக்கும்போதே இப்பசு எனக்குப் பால் கறந்தது.
10.61.20
अधा॑सु म॒न्द्रो अ॑र॒तिर्वि॒भावाव॑ स्यति द्विवर्त॒निर्व॑ने॒षाट् ।
ऊ॒र्ध्वा यच्छ्रेणि॒र्न शिशु॒र्दन्म॒क्षू स्थि॒रं शे॑वृ॒धं सू॑त मा॒ता ॥
அப்போது இவர்களுள் இனிமையும் ஒளியும் கொண்டவன் விரைகிறான்; காடுகளைத் தேடும் இரு வழியில் செல்பவன் கீழே இறங்குகிறான். ஏறும் ஏணியில் சிசு போல, வீட்டினுள் தாய் விரைவாக உறுதியான, இன்பம் பெருக்கும் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கிறாள்.
10.61.21
अधा॒ गाव॒ उप॑मातिं क॒नाया॒ अनु॑ श्वा॒न्तस्य॒ कस्य॑ चि॒त्परे॑युः ।
श्रु॒धि त्वं सु॑द्रविणो न॒स्त्वं या॑ळाश्व॒घ्नस्य॑ वावृधे सू॒नृता॑भिः ॥
அப்போது பசுக்கள் கண்வனின் விருந்தோம்பல் அழைப்புக்குப் பின்னும், நாயுடைய எவருடைய பின்னும் தொலைவு சென்றன. நல்ல செல்வம் தருபவனே, கேள்; நீ எங்களைக் கேள், ஏனெனில் குதிரை கொன்றவனின் (செல்வத்தால்) உண்மை மொழிகளால் வளர்கிறாய்.
10.61.22
अध॒ त्वमि॑न्द्र वि॒द्ध्य॑स्मान्म॒हो रा॒ये नृ॑पते॒ वज्र॑बाहुः ।
रक्षा॑ च नो म॒घोनः॑ पा॒हि सू॒रीन॑ने॒हस॑स्ते हरिवो अ॒भिष्टौ॑ ॥
ஆகவே நீ, இந்திரனே, எங்களை அறிவாய்; மன்னனே, பெரும் செல்வத்திற்காக வஜ்ரக் கரத்தவனே, எங்களை அறிவாய். எங்களைக் காப்பாய்; கொடையாளர்களின் (செல்வத்தைக்) காப்பாய்; ஹரிவானே, உன் அழைப்பில் பாவமற்ற (ஞானிகளைக்) காப்பாய்.
10.61.23
अध॒ यद्रा॑जाना॒ गवि॑ष्टौ॒ सर॑त्सर॒ण्युः का॒रवे॑ जर॒ण्युः ।
विप्रः॒ प्रेष्ठः॒ स ह्ये॑षां ब॒भूव॒ परा॑ च॒ वक्ष॑दु॒त प॑र्षदेनान् ॥
அப்போது இரு அரசர்கள் பசுக்களை நோக்கிச் சென்றபோது, காட்டைத் தேடுபவனும், கருவிக்காக முதுமையுற்றவனுமாக அவன் நடந்தான். அந்த விப்ரன் அவர்களில் மிகப் பிரியமானவனானான்; அவன் தொலைவிற்கு (பசுக்களை) ஓட்டிச் சென்று மீண்டும் சுற்றி வளைத்துக் கொண்டு வந்தான்.
10.61.24
अधा॒ न्व॑स्य॒ जेन्य॑स्य पु॒ष्टौ वृथा॒ रेभ॑न्त ईमहे॒ तदू॒ नु ।
स॒र॒ण्युर॑स्य सू॒नुरश्वो॒ विप्र॑श्चासि॒ श्रव॑सश्च सा॒तौ ॥
ஆகவே இந்தப் பிறந்தவனின் ஊட்டத்திற்காக வீணாக நாங்கள் புகழ்வதில்லை; இப்போது அவனையே வேண்டுகிறோம். இவனுடைய மகன் விரைந்த குதிரை போன்றவன்; விப்ரனே, நீயும் புகழையும் செல்வத்தையும் பெறுவதில் (எங்களுடன்) இருக்கிறாய்.
10.61.25
यु॒वोर्यदि॑ स॒ख्याया॒स्मे शर्धा॑य॒ स्तोमं॑ जुजु॒षे नम॑स्वान् ।
वि॒श्वत्र॒ यस्मि॒न्ना गिरः॑ समी॒चीः पू॒र्वीव॑ गा॒तुर्दाश॑त्सू॒नृता॑यै ॥
நீங்கள் இருவரின் நட்பு எங்களுக்கு வலிமைக்காக இருந்தால், பணிவுடன் கூடியவர் அந்தப் புகழை ஏற்கட்டும். எல்லா இடங்களிலும் பாடல்-சொற்கள் பழைய வழியைப் போல ஒன்றாகக் கூடும் அவர், உண்மை பேசுபவருக்கு வழியைத் தருகிறார்.
10.61.26
स गृ॑णा॒नो अ॒द्भिर्दे॒ववा॒निति॑ सु॒बन्धु॒र्नम॑सा सू॒क्तैः ।
वर्ध॑दु॒क्थैर्वचो॑भि॒रा हि नू॒नं व्यध्वै॑ति॒ पय॑स उ॒स्रिया॑याः ॥
அவர் நீரோடு புகழ்ந்து, தெய்வங்களுடன், 'இதி' என்ற பெயருடைய நல்ல நண்பராக, வணக்கத்தாலும் நல்ல சூக்தங்களாலும் வளரட்டும். உக்தங்களாலும் சொற்களாலும் உண்மையாக அவர் தன் வழியில் செல்கிறார், பசுவின் பாலின் ஓட்டத்துடன்.
10.61.27
त ऊ॒ षु णो॑ म॒हो य॑जत्रा भू॒त दे॑वास ऊ॒तये॑ स॒जोषाः॑ ।
ये वाजाँ॒ अन॑यता वि॒यन्तो॒ ये स्था नि॑चे॒तारो॒ अमू॑राः ॥
அந்த தெய்வங்களே, வழிபடத்தக்கவர்களே, எங்களுக்கு மிகுந்தவர்களாக இருங்கள்; தேவர்களே, பாதுகாப்புக்காக ஒரே மனதுடன் இருங்கள். வலிமையையும் செல்வத்தையும் கொண்டு வந்தவர்களே, தனித்த பார்வையுள்ளவர்களே, மறைந்திருந்து நிற்பவர்களே.